198 ความพยายามหลายหมื่นปี

198 ความพยายามหลายหมื่นปี

ในระยะไกลสิ่งมีชีวิตนั้นเข้ามาใกล้มากแล้ว ไม่มีใครสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ชัดเจนเพราะหมอกหนาขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่ความสามารถของดวงตาสวรรค์ก็ไม่สามารถมองผ่านได้

แม้ว่ามันจะใกล้เข้ามามากขึ้นแต่ก็ยังอยู่ห่างหลายหมื่นลี้ เพียงแต่ขนาดของมันใหญ่โตเกินไปซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงมองเห็นได้

ฮ่อง!

มือคู่หนึ่งเคลื่อนไปในอากาศทำให้ท้องฟ้าไร้ที่สิ้นสุดแตกสลาย!

ฉากนี้น่ากลัวขนาดไหน?

ไม่ว่าจะเป็นสือฮ่าว ผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลจักรพรรดิและคนอื่นๆ พวกเขาต่างตกตะลึงจิตวิญญาณของพวกเขาสั่นคลอนไม่กล้าที่จะเชื่อในสิ่งที่เห็น

สายน้ำแห่งกาลเวลาปรากฏขึ้นผ่านร่างของมันไป!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือราชาแห่งดินแดนฝังศพซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณที่อาจหลับไหลมาหลายยุคสมัย เมื่อมันตื่นขึ้นในโลกนี้จะไม่มีผู้ใดเทียบได้ภายใต้สวรรค์เบื้องบนและปฐพีเบื้องล่าง!

“เจ้าไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้นเจ้าแค่ใช้ประโยชน์จากการที่ร่างกายของข้าไม่สามารถข้ามมาได้” อันหลานพูดอย่างเย็นชา ยังคงเป็นมือขนาดใหญ่ถือหอกสีทองชี้ไปที่ศัตรูในระยะไกล ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นการปกป้องหีบไม้ผุพังที่อยู่ใกล้ๆ

ฮ่อง!

คลื่นของรัศมีดึกดำบรรพ์พุ่งสูงขึ้นไม่เหมือนพลังของสิ่งมีชีวิต แต่เป็นเหมือนส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ที่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

สิ่งมีชีวิตนั้นขยับมือทั้งสองข้างก่อให้เกิดรอยประทับเวทย์มนตร์ที่อธิบายไม่ได้ทั้งหมดพุ่งเข้าหาอันหลานอย่างดุดันโหดเหี้ยม

เกียง!

หอกยาวสีทองในมือของอันหลานแทงออกไปข้างหน้าโดยไม่ออมรั้งกำลังไว้เช่นกัน

ฮ่อง!

ยิ่งไปกว่านั้นในขณะนี้จู่ๆมือใหญ่ก็ยื่นออกมาจากด้านหลังสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์และฟาดลงมาอย่างรุนแรงทรงพลังถึงขีดสุด!

ฝ่ามือของซือถูที่หายไปอย่างชัดเจนแล้ว แต่มันกลับปรากฏขึ้นอีกครั้งและโจมตีราชาแห่งความตายได้อย่างไร!

เปง!

สิ่งมีชีวิตนั้นจับฝ่ามือข้างนั้นไว้ทันที พร้อมกับหันกลับมาและชี้นิ้วไปข้างหน้าส่งพลังโจมตีอันรุนแรงออกไป

“สวรรค์!” ราชสีห์ผู้กล้าอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ มันเข้าใจว่าซือถูย้อนกลับไปเมื่อไม่นานมานี้จริงๆ แต่นี่เป็นเพียงรอยประทับที่เขาทิ้งไว้ข้างหลังตอนที่สัมผัสกับสายน้ำแห่งกาลเวลา

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้อาจทำให้ราชาแห่งความตายสับสนไปเพียงชั่วขณะ

แต่ถึงจะอย่างไรมันก็ไม่ใช่ร่างที่แท้จริงดังนั้นไม่ว่าวิธีการของเขาจะท้าทายสวรรค์แค่ไหน ก็สามารถส่งพลังออกมาได้อย่างจำกัดเท่านั้น

ซือถูต้องมีความเสียใจอย่างแน่นอนเพราะเวลาของเขาหมดไปแล้วจึงสามารถทำได้เพียงส่งการโจมตีออกมาครั้งเดียว

ในเวลาเดียวกันเสียง ‘กู่เกียง’ อึกทึกก็ดังขึ้น

ตราประทับเวทย์มนตร์ที่ไม่มีใครเทียบได้ของราชาแห่งความตายกระแทกเข้ากับหอกทองคำ สถานที่แห่งนี้พร่ามัวเต็มไปด้วยพลังแห่งความโกลาหล

“ช่างน่าเสียดายที่เวลาของบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่อันหลานก็มาถึงเช่นกัน เขาไม่สามารถใช้พลังอย่างเต็มที่ในการต่อสู้กับศัตรู!” ชายหนุ่มของตระกูลจักรพรรดิกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

ในขณะนี้ร่างกายของผู้เชี่ยวชาญหนุ่มทั้งสามก็เย็นเยียบ หากอันหลานหายตัวไปไม่เพียงแต่หมายความว่าภารกิจของพวกเขาในครั้งนี้จะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงเท่านั้นพวกเขาอาจต้องตายที่นี่ด้วย

โชคดีเพียงอย่างเดียวก็คือเมื่อมือของอันหลานและหอกสีทองจางลงสิ่งมีชีวิตนั้นก็ไม่ได้มุ่งหน้ามาทางนี้แต่กลับถอยหลังไป

ราชสีห์ผู้กล้า ผู้สืบทอดตระกูลกู่ และจักรพรรดิหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามีกระแสน้ำวนที่ไม่ชัดเจนในระยะไกล

สือฮ่าวอยู่ห่างออกไปนอกสนามรบดังนั้นเขาจึงสังเกตเห็นฉากนั้นทันที!

“สวรรค์อเวจี!” เขาตกใจมากมันเป็นเหวสวรรค์ที่กำลังหมุนราวกับว่ามันกำลังข่มขู่ราชาแห่งความตาย แต่ก็อาจจะเป็นการหยุดอันหลานและซือถูไม่ให้ปรากฏตัวอย่างแท้จริง

ต๋อง!

หีบไม้ที่เน่าเปื่อยกลับลงสู่ทะเลพลังงานสีดำอีกครั้ง

โฮ่ว!

ราชาแห่งความตายปลดปล่อยเสียงคำรามก่อนจะใช้ญาณวิเศษโจมตีออกไป แต่อันหลานและหอกของเขาหายไปอย่างสมบูรณ์เพราะหมดเวลาแล้ว

บนท้องฟ้ากระแสน้ำวนขนาดยักษ์ได้เคลื่อนไหวสวรรค์อเวจีกำลังปรากฏออกมาครอบคลุมพื้นที่รกร้างว่างเปล่า!

ราชาแห่งความตายไม่ได้ต่อต้านหลังจากยืนอยู่ในเส้นขอบฟ้าสักครู่มันก็ลดขนาดลงอย่างต่อเนื่อง ในท้ายที่สุดมันก็เข้าสู่พื้นที่ฝังศพโบราณและกลับเข้าไปที่หลุมฝังศพของตัวเอง

“นี่…”สือฮ่าวรู้สึกถึงคลื่นแห่งความเย็นยะเยือก ส่วนหนึ่งของเส้นเลือดแห่งความตายนั้นอยู่ในเขตแดนรกร้างอย่างชัดเจนมันทอดยาวเข้าไปถึงดินแดนของศัตรูด้วยเช่นกัน

มีอัศวินแห่งความตายระดับราชาอมตะนอนหลับไหลอยู่ในเส้นเลือดแห่งนี้!

นี่ไม่ใช่สิ่งที่ดี เมื่อมันบ้าคลั่งขึ้นมาการโจมตีเมืองจักรพรรดิ์ก็มีโอกาสสูงที่จะเกิดขึ้น

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อยก็คือแม้ว่ามันจะอยู่ใกล้ๆ แต่สวรรค์อเวจีก็ต่อต้านมันไว้ไม่ให้สามารถใช้พลังออกมาได้

ตอนนี้สวรรค์อเวจีสงบลงแล้วมันไม่เพิ่มขนาดขึ้นแต่ค่อยๆลดขนาดลงไปเรื่อยๆ

ราชาแห่งความตายจากไปแล้วไม่ปรากฏตัวอีกเลย ยิ่งไปกว่านั้นมันไม่ได้สนใจหีบผุพังนี้ นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจจริงๆ

ทุกคนสับสนมึนงงมันมาเพราะเพียงแค่ต้องการต่อสู้กับอันหลาน ซือถูจริงๆ หีบใบนี้มีอะไรเหตุไฉนมันจึงไม่สนใจ ?

ไม่มีใครพูดอะไร ผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ทั้งสามมองไปที่ทะเลพลังงานสีดำ

สือฮ่าวก็จ้องมองไปยังทิศทางนั้นด้วยความอดทน ไม่มีใครคาดคิดว่าในช่วงเวลาสุดท้ายการต่อสู้ของผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคทั้งสามจะจบลงแบบจืดชืดอย่างนี้

สือฮ่าวกลายเป็นริ้วแสงยืนอยู่ที่ขอบของดินแดนศักดิ์สิทธิ์นอกทะเลพลังงานสีดำ

เป็นเพราะทะเลสีดำกำลังถอนตัวออกไปจากที่สถานที่แห่งนี้และกลับเข้าสู่ดินแดนที่เปรียบเสมือนนรกนั้น!

หีบไม้ผุพังตอนนี้ก็อยู่ที่นั่น!

หีบไม้ที่เน่าเปื่อยปลดปล่อยแสงสีทองจางๆออกมา มันมืดมากเพราะถูกห่อหุ้มด้วยหมอกสีดำอีกชั้นให้ความรู้สึกลึกลับอย่างยิ่ง

มันอยู่อย่างเงียบๆ บนโลกสีดำโดยไม่ปลดปล่อยความผันผวนแปลกๆใดๆออกมา

อย่างไรก็ตามทุกคนอดไม่ได้ที่จะจินตนาการว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

ดินแดนที่เปรียบเสมือนนรกแห่งนั้นสงบลงมากทะเลพลังงานสีดำที่น่ากลัวกำลังถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันราชาแห่งความตาย, ซือถู อันหลานล้วนหายตัวไปหมดสิ้น ไม่มีใครคาดคิดว่าสิ่งต่างๆจะกลายเป็นแบบนี้!

สถานที่แห่งนี้เริ่มกลับมาสงบ วัตถุที่จักรพรรดิผู้ไม่ดับสูญต่างมิติหมายมั่นที่จะได้ครอบครอง ปัจจุบันมันยังอยู่ที่นี่เป็นสิ่งที่ไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของ

อาจกล่าวได้ว่าในเวลานี้ไม่ว่าจะเป็นสือฮ่าวหรือผู้ฝึกฝนรุ่นเยาว์จากต่างมิติทั้งสามคน ต่างมีความกระสับกระส่ายอยู่ข้างในอยากจะรีบช่วงชิงหีบนี้ทันที!

อย่างไรก็ตามพวกเขาก็มีความกลัวที่สามารถทำให้หักห้ามใจได้ เพราะแม้แต่ซือถูและอันหลานก็ยังพ่ายแพ้กลับไป แล้วพวกเขาจะสามารถประสบความสำเร็จได้หรือ?

แม้ว่าดินแดนโบราณจะเงียบสงบอย่างยิ่งและหีบไม้ที่ผุพังนั้นก็ไม่ได้ปลดปล่อยรัศมีที่เป็นอันตรายใดๆออกมา แต่พวกเขาก็ยังประหม่าเล็กน้อยไม่กล้าที่จะกระทำโดยประมาท

เป็นเพราะวัตถุสิ่งนี้ดำรงมาอย่างยาวนานมากเกินไป แม้กระทั่งจักรพรรดิ์ผู้ไม่ดับสูญได้วางแผนมาอย่างยาวนานหลายหมื่นปีแต่ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถครอบครองมันได้

ตอนนี้มีเด็กเพียงไม่กี่คนที่นี่พวกเขาจะประสบความสำเร็จได้จริงหรือ?

นี่เป็นถึงสมบัติอันยิ่งใหญ่ที่แม้แต่อันหลาน ซือถู ก็ยังไม่สามารถจัดการ

ดังนั้นถึงจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม จักรพรรดิหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่ ผู้สืบทอดตระกูลกู่ ราชสีห์ผู้กล้า ก็ไม่กล้าลงมือแม้ว่าดวงตาของพวกเขาจะลุกโชนด้วยความปรารถนาหัวใจพลุ่งพล่านด้วยอารมณ์ก็ตาม!

สือฮ่าวก็เช่นกัน ถึงเขาจะมาถึงชายขอบของดินแดนศักดิ์สิทธิ์จนสามารถมองเห็นหีบไม้ที่ผุพังได้อย่างชัดเจน แต่เขาก็ยังไม่ได้ลงมือทำอะไร

เขากำลังข่มความกลัวที่อยู่ในใจ ท้ายที่สุดสิ่งนี้ก็แปลกประหลาดไม่น้อย มันถูกเก็บซ่อนอยู่ในหลุมฝังศพสีแดงแห่งนี้มาเป็นเวลาหนึ่งหรือสองยุคสมัยแล้ว

มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าจะมีสิ่งแปลกๆอยู่ข้างในหรือไม่?

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าหลังจากที่เขาได้รับมันมาแล้วจู่ๆก็มีอันตรายปรากฏออกมา มันอาจจะทำให้เขาระเบิดออกเป็นละอองเลือดได้โดยตรง

เป็นเพราะนี่เป็นสิ่งที่แม้แต่ซือถูก็ยังพยายามครอบครองมานานแสนนาน หากจะมีอันตรายร้ายแรงซุกซ่อนอยู่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!