184 เรื่องสำคัญที่ต้องบอกให้ได้

184 เรื่องสำคัญที่ต้องบอกให้ได้

หลังจากที่เห็นเพื่อนเก่าคนนี้ที่หายไปหลายล้านปีปรากฏตัวต่อหน้าต่อตาเขาอีกครั้ง เฉาอวี่เซิ่งก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าโศกเสียใจ ชายหนุ่มตัวเล็กๆคนนี้ถึงกลับสามารถแบกสวรรค์ไว้บนบ่าของตัวเอง?

อย่างไรก็ตามเขาจำได้ว่าอย่างน้อยที่สุดก่อนที่จะจากไป ฮวงยังคงยิ้มเพียงเล็กน้อยอย่างเหนื่อยล้าเท่านั้น

“ในตอนนั้นเจ้าคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดแม้แต่อันหลาน ซือถูก็ไม่สามารถเทียบได้! แล้วทำไมเจ้าถึงหายไป” เมื่อเฉาอวี่เซิ่งนึกถึงเหตุการณ์ในภายหลังว่าฮวงไม่เคยปรากฏตัวอีกเลย เขาก็อดไม่ได้ที่จะแผดเสียงออกมา

เป็นเพราะเมื่อเขาเห็นเด็กน้อยฮวง เฉาอวี่เซิ่งก็ยิ่งผิดหวังมากขึ้นและเสียใจมากขึ้น เขาอยากจะข้ามแม่น้ำแห่งกาลเวลาแล้วนั่งคุยกันทุกเรื่องดื่มกินกันอย่างสนุกสนานเหมือนเมื่อครั้งอดีต

อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถทำได้ไม่มีใครสามารถทำอะไรแบบนั้นได้

ยิ่งไปกว่านั้นมันเป็นเพราะเขารู้ว่าโลกในภายหลังไม่มีฮวง ไม่มีใครทราบที่อยู่ของเขา เฉาอวี่เซิ่งจึงรู้สึกหายใจไม่ออกอย่างรุนแรง

“ในจักรวาลนี้ยังมีโลกอีกมากที่ข้าสามารถไปได้ อย่าห่วงเลยข้าไม่ตายหรอก!”

แม้ว่าสือฮ่าวจะยังเด็ก แต่เขาก็มองเห็นมุมของอนาคตสามารถสัมผัสได้ถึงความโดดเดี่ยวของเวลาที่ไม่มีที่สิ้นสุด เขาเข้าใจว่าเฉาอวี่เซิ่งรู้สึกอย่างไรดังนั้นเขาจึงพูดแบบนี้เพื่อปลอบใจสหายเฒ่า

“ใช่แล้วเจ้าจะตายได้อย่างไรไม่มีใครสามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้าได้ฮ่าฮ่า…ข้ารอเจ้าอยู่วันที่เราจะได้ร่วมดื่มด้วยกันอีกครั้ง!” เฉาอวี่เซิ่งหัวเราะเสียงดัง ปกติเขาเป็นคนที่ค่อนข้างขี้เกียจแต่วันนี้เขารู้สึกกระตือรือร้นอยู่ตลอดเวลา

ฮ่อง!

ทันใดนั้นสายฟ้าเซียนฟาดลงบนร่างกายของเฉาอวี่เซิ่งหลายพันเส้นอย่างรุนแรง

แม้ว่าการสนทนาของพวกเขาจะไม่ได้สัมผัสกับความลับอะไรที่สำคัญไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออดีตและปัจจุบัน แต่เขาก็ยังคงได้รับการลงโทษจากความโกรธเกรี้ยวจากสวรรค์

สายฟ้าเหล่านี้แค่เส้นเดียวก็เพียงพอที่จะสังหารผู้สูงสุดไปได้อย่างง่ายดาย

"ทำไม? ทำไมข้าถึงไม่ถูกลงโทษ” สือฮ่าวรู้สึกสับสน

“เป็นเพราะบุคคลผู้นั้นยินยอมรับมันทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว!” อัศวินแห่งความตายหญิงกล่าวพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ

นางพบว่ามันยากที่จะสงบลงได้ นางยังคงตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันน่าอัศจรรย์เกินไป!

นางได้เเป็นพยานในการเปลี่ยนแปลงของสวรรค์ นี่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ที่ซ่อนอยู่!

ต่อมาไม่นานสายฟ้าก็หายไปเฉาอวี่เซิ่งแสยะยิ้มและสาปแช่งสวรรค์ตามแบบฉบับของเขา

“ทุกคนเป็นอย่างไรบ้าง”สือฮ่าวอยากรู้ ถึงจะรู้ดีว่าไม่ควรถามเรื่องนี้

แต่เขาก็อดไม่ได้จริงๆที่จะสอบถามออกไป

เฉาอวี่เซิ่งรู้โดยธรรมชาติว่าเขากำลังถามถึงใคร ในยุคนั้นผู้คนที่พวกเขาคุ้นเคยมีอยู่ไม่มากนัก

แต่เฉาอวี่เซิ่งได้แต่รู้สึกอาย มีบางสิ่งที่เขาก็ยังไม่ชัดเจน

“ตอนที่ข้าถูกฝังพวกเขา…”

เมื่อเขาพูดถึงตรงนี้สายฟ้าก็ทะลุร่างของเขามันน่ากลัวเกินไปริ้วแสงที่ทรงพลังถึงขีดสุดระเบิดร่างของเขาจนแตกออกจากกันทำให้เขาประสบกับหายนะครั้งใหญ่

สวรรค์ที่ไม่อาจหยั่งรู้กำลังจะทำลายเขา

ใบหน้าของสือฮ่าวเปลี่ยนไป เขาเสียใจอย่างมากได้แต่โทษตัวเองทั้งที่รู้ตัวว่าไม่ควรถามเรื่องนี้

เห็นได้ชัดว่าเจ้าอ้วนเฉารู้ว่าสิ่งต่างๆจะเป็นเช่นนี้ แต่เขาก็ยังตอบกลับมาโดยไม่หวาดกลัวต่อความตายเลยแม้แต่น้อย

“พวกเขา…พวกเขาติดตามเจ้าไป!”เฉาอวี่เซิ่งคำรามในที่สุดก็ยังคงพ่นคำเหล่านี้ออกมาได้ก่อนที่ร่างกายของเขาจะถูกทำลายอยู่ในทะเลสายฟ้า

อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของเขานั้นยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงเขาตะโกนออกมา“วิชาเซียนคืนชีพ!”

ในท้ายที่สุดร่างกายของเขาก็ประกอบขึ้นใหม่อีกครั้ง สาเหตุหลักเป็นเพราะคำพูดเหล่านี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่ออดีตและปัจจุบันมากนักกรรมของมันไม่ได้ใหญ่โตเกินไป

ไม่เช่นนั้นต่อให้เขาอยากจะเอ่ยปากก็ทำไม่ได้

สือฮ่าวผ่อนคลายเล็กน้อยรู้สึกเหมือนมีความหวัง หนทางข้างหน้าไม่ได้มืดมนไปซะทีเดียว ทุกอย่างยังเปลี่ยนแปลงได้!

มีเพียงเฉาอวี่เซิ่งในอีกด้านหนึ่งเท่านั้นที่ยังคงรู้สึกเป็นภาระทางอารมณ์ที่ยิ่งใหญ่เพราะแม้จะผ่านไปหลายปีก็ยังไม่มีใครได้ยินชื่อของฮวงอีกเลย แม้แต่เรื่องราวของเพื่อนเก่าสักคนก็ไม่มีให้เห็นสิ่งนี้อาจจะเป็นลางบอกเหตุบางอย่าง

เมื่อเขาคิดถึงสิ่งเหล่านี้ เฉาอวี่เซิ่งก็เริ่มถามตัวเองว่าความจริงเป็นอย่างไร ทำไมดูเหมือนทุกอย่างถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่น!

ในยุคต่อมาหลายคนกำลังค้นคว้าเกี่ยวกับประวัติศาสตร์โบราณยุคนั้น มีเพียงชื่อของฮวงเท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่

กระบี่เซียนเล่มเดียวที่สามารถตัดผ่านกาลเวลานั้นน่ากลัวเกินไป

แม้ว่าสือฮ่าวจะไม่ปรากฏตัวให้เห็นอีกหลังจากยุคนั้น แต่เฉาอวี่เซิ่งก็รู้ว่ายุคนั้นมีบทสรุปที่แน่นอนแล้ว หลังจากที่สิ่งต่างๆสงบลงมาเป็นเวลานานแต่ไม่มีใครที่เขารู้จักเหลือรอดมาเลยแม้แต่คนเดียว

“ข้าตามหาเจ้ามาหลายปีแต่ก็ไม่เคยพบ หลังจากค้นหาตามอาณาจักรต่างๆแล้วก็ไม่มีข้อบ่งชี้ใดที่บอกว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ การที่ได้เห็นเจ้าอีกครั้งในวันนี้เป็นความสุขสูงสุดในชีวิตของข้า หากข้าตายไปก็ถือว่าฆ่าได้ตายตาหลับแล้ว!” ในอีกด้านหนึ่งเฉาอวี่เซิ่งร้องไห้ออกมาจริงๆ หลังจากนั้นก็ยิ้มออกมาแต่มันดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก

เขารู้สึกสะเทือนใจหมัดของเขากำแน่น จากนั้นเขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆและตัดสินใจที่จะทำบางอย่าง

เขาอยากจะบอกสือฮ่าวบางเรื่อง แม้ว่าเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานจากการลงโทษของสวรรค์แม้ว่าเขาจะตายเขาก็ต้องพูดถึงสิ่งนี้ให้ได้ เพราะว่าสิ่งนี้สำคัญเกินไป!

เฉาอวี่เซิ่งได้ตัดสินใจที่จะเสี่ยงชีวิตของตัวเอง แม้ต้องเผชิญกับความทุกข์ยากแห่งความตายเขาก็ต้องพูดออกไปให้ได้ เขาจึงปลดปล่อยพลังที่มีในกายออกมาจนหมดสิ้น ร่างกายของเขาเปล่งประกายสีทองปราณเซียนส่องสว่างไปทั่วโลกในทันที

เมื่อเทียบกับเขาแล้วแม้แต่ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ก็เป็นเหมือนหิ่งห้อย

เขากำลังเตรียมการพนันด้วยชีวิตของตัวเอง จากนั้นเขาก็อ้าปากคำรามออกมา ผลที่ตามมาเมื่อเขาเพิ่งอ้าปากมังกรที่แท้จริงจำนวนนับไม่ถ้วนก็โฉบลงมาจากท้องฟ้าและพันรอบตัวเขาไว้จนไม่สามารถขยับไปไหน

เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิดก็จะเห็นว่าพวกมันไม่ใช่มังกรที่แท้จริง แต่เป็นมังกรที่เกิดจากสายฟ้า

ฉากนี้ทำให้อัศวินแห่งความตายหญิงตกใจทันที เซียนผู้นี้มีความแข็งแกร่งมากเกินไป และนางรู้ว่าทั้งสองคนมีกรรมอันยิ่งใหญ่ร่วมกัน

คนๆนี้กำลังจะลงมือจากอีกฝั่งของแม่น้ำแห่งกาลเวลา เขาพยายามจะข้ามมาหรือ!

เฉาอวี่เซิ่งต้องการคำรามแต่เขาล้มเหลว เขาต้องการส่งเสียงผ่านเจตจำนงของเทพเจ้า แต่สายฟ้าก็ฟาดลงมาทันที

เขาไม่ลังเลใช้การเผาไหม้แก่นแท้ของตัวเองเพื่อส่งเสียงออกมา

ในชั่วพริบตานั้นแม่น้ำแห่งกาลเวลาก็แกว่งไปแกว่งมาใกล้จะถูกตัดขาดแล้ว แต่เขาต้องการข้ามแม่น้ำให้ได้

ฮ่อง!

น่าเสียดายที่เขาทำไม่สำเร็จมันเป็นไปไม่ได้ต่อให้เขาแข็งแกร่งกว่านี้ก็ไม่มีทางที่จะแข็งแกร่งกว่าสวรรค์

มีความลึกลับบางอย่างที่อาจส่งผลกระทบต่ออดีตและปัจจุบันไม่สามารถเปิดเผยได้มิฉะนั้นความสมดุลจะถูกทำลายลง

สายฟ้าฟาดลงมาเส้นแล้วเส้นเล่า มังกรที่แท้จริงโอบรอบตัวเขาและบิดตัวอย่างบ้าคลั่ง มันต้องการสังหารเขาให้ตายก่อนที่จะเปิดเผยความลับไปมากกว่านี้

“อย่าพูดอะไรอีกเลยรีบหนีไป!” สือฮ่าวตะโกน

เฉาอวี่เซิ่งยังคงไม่เต็มใจดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำและคำรามอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตามเสียงของเขาไม่สามารถถ่ายทอดผ่านมาได้

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปเขาจะถูกลิขิตให้ตายลงที่นี่

"หยุด! อย่าพูดอีกต่อไป! ข้าไม่กลัวสิ่งที่กำลังจะมาถึงไม่ว่าจะอะไรก็ตาม!” สือฮ่าวตะโกนบอกให้เฉาอวี่เซิ่งหยุดสิ่งที่กำลังจะพูด เขาทนไม่ได้แน่ๆที่ต้องเห็นสหายรักคนนี้เสียชีวิตต่อหน้า

อย่างไรก็ตามเฉาอวี่เซิ่งยังคงเสี่ยงชีวิตเพียงเพื่อส่งเจตจำนงของเทพเจ้าบอกสือฮ่าวเกี่ยวกับบางสิ่ง

แต่สายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวก็ถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับจัดการกับสิ่งมีชีวิตในอาณาจักรบ่มเพาะแบบเขา มันดึงเขาลงไปใต้ทะเลสายฟ้าไม่ให้สามารถส่งเสียงได้

มังกรสายฟ้าปรากฏออกมานับหมื่นตัวเป็นความสยดสยองอย่างถึงที่สุด

นี่เป็นความมหัศจรรย์ประเภทหนึ่ง ใครจะมีวาสนาได้มองเห็นมัน

เป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงจริงๆว่าสายฟ้าจะทรงพลังมากถึงขนาดนี้!