181 ราชาแห่งพื้นที่ฝังศพโบราณ

181 ราชาแห่งพื้นที่ฝังศพโบราณ

“เจ้าเคยได้ยินเกี่ยวกับราชาแห่งพื้นที่ฝังศพโบราณหรือไม่?” หญิงสาวกล่าว.

“ข้าจะเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้จากที่ไหน ข้าไม่เคยเข้าไปในพื้นที่ฝังศพมาก่อน!” สือฮ่าวไม่พอใจ

“ ราชาแห่งพื้นที่ฝังศพนั้นเผชิญหายนะครั้งใหญ่เต๋าของเขาก็สลายตัวไปในที่สุด

อย่างไรก็ตามร่างกายของเขาจะไม่มีวันดับสลายมันเป็นเหมือนผีเสื้อที่อยู่ในรังไหม

ราชาคนนั้นเชื่อเสมอว่าเขายังมีชีวิตอยู่

แต่แล้วเมื่อเขาตื่นขึ้นมาเขากลับจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใครและอยู่ที่ไหน เขากลายเป็นผีเสื้อบินไปเรื่อยๆอย่างคนหลงทาง กลายเป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง”

ขนเส้นเล็กของสือฮ่าวลุกตั้งชันขึ้น เขาถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วพูดว่า“เจ้าเป็นแม่มด! ข้าคิดเสมอว่าเจ้าเป็นคนไร้อารมณ์ แต่ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าเจ้าค่อนข้างเจ้าเล่ห์ เจ้าพยายามทำให้ข้าสูญเสียเต๋าไป? มันเป็นไปไม่ได้! หัวใจและเต๋าของข้าแข็งแกร่งเหมือนเหล็กกล้า!”

“ข้าไม่ได้หลอกลวงเจ้า? เจ้าเป็น 'ผีเสื้อ'ตัวนั้นจริงๆ พลังของข้ายิ่งใหญ่กว่ากว่าเจ้าในตอนนี้มากนักมีความจำเป็นอะไรที่ข้าต้องโกหกเจ้าเพียงข้ายกมือขึ้นก็สามารถบี้เจ้าให้แบนราบกับพื้นได้” หญิงสาวส่ายหน้า

ดวงตาของนางฉลาดเฉลียว นางมองไปยังดินแดนที่ห่างไกลและยังคงกล่าว “ไม่มีอะไรจะจริงไปกว่านี้อีกแล้ว นี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในอดีตของพื้นที่ฝังศพ ซึ่งสามารถสะท้อนถึงเบื้องหลังที่แท้จริงของคนๆหนึ่งได้”

สือฮ่าวหัวเราะอย่างเย็นชาและพูดว่า“มันเป็นเรื่องไร้สาระจริงๆเจ้ากำลังพยายามบอกว่าข้าเป็นราชาของที่นี่และข้ากลายเป็นผีเสื้อกลับมาและเห็นศพของตัวเอง? ในขณะเดียวกันตอนนี้ข้าอยู่ในสุสานที่ยิ่งใหญ่นั้นแล้วหรือ”

“เจ้าไม่ใช่ราชาแห่งดินแดนหลุมฝังศพโบราณ แต่เจ้าน่ากลัวยิ่งกว่าเขา!” เมื่อนางพูดถึงตรงนี้ดวงตาของหญิงสาวก็สดใส

นางมองเขาถอนหายใจด้วยความประหลาดใจ

“ข้าน่ากลัวกว่าเขาเหรอ? ทำไม?” สือฮ่าวถาม

“ เป็นเพราะเมื่อเขาตายความตั้งใจของเขาจะไม่กระจัดกระจายมันกลายเป็นผีเสื้อและยังสามารถท่องไปในโลกได้

ในขณะเดียวกันเจ้าแม้หลังจากเข้าสู่โลกแห่งความตายวิญญาณดั้งเดิมของเจ้าก็จะไม่สูญสลายไป หลายล้านปีต่อมาเนื้อหนังของเจ้าก็จะฟื้นคืนกลายเป็นคนอีกครั้งหนึ่ง!” หญิงสาวกล่าวด้วยความหวาดกลัว

คำพูดเหล่านี้ฟาดลงมาเหมือนสายฟ้าทำให้สือฮ่าวสั่นสะท้าน เขาอดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลัง

“อย่าพยายามทำให้จิตใจของข้าไขว้เขว! เจ้าคิดว่าข้าเป็นเด็กสามขวบหรือ? เหมือนข้าจะโดนหลอกง่ายขนาดนั้น!”สือฮ่าวตอนนี้คุ้มคลั่งจนถึงขีดสุด

เป็นเพราะสิ่งที่หญิงสาวพูดนั้นดูอุกอาจเกินไป ถ้าสิ่งที่นางพูดเป็นเรื่องจริงมันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะยอมรับ

“เฮ้อ ทำไมเจ้าไม่เชื่อข้าล่ะ ในฐานะอดีตที่ไม่มีใครเทียบได้เจ้าได้ตายไปแล้วตอนนี้มีเพียงจิตวิญญาณที่ไม่กระจัดกระจายความปรารถนาที่ยังไม่เสร็จสิ้นดังนั้นเจ้าจึงยังท่องไปในโลกนี้” หญิงสาวแสดงความสงสารขณะที่นางมองไปที่สือฮ่าว สือฮ่าวพูดไม่ออกไม่รู้จะพูดอะไร

เขาต้องการตอบโต้ แต่ร่างกายของเขาขาดเนื้อหนัง กระดูกของเขาขาวราวกับหยกเป็นประกายและเรียบเนียน เมื่อเขาตรวจสอบตัวเองด้วยจิตวิญญาณดั้งเดิมของเขาเขาก็พบว่าร่างกายของเขาเป็นกระดูกจริงๆ

“นี่คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มันสามารถสะท้อนแก่นแท้ เจ้าควรตื่นขึ้นมาและให้เจตจำนงกลับเข้าสู่ร่างกาย” หญิงสาวกล่าว. ในเวลาเดียวกันนางรู้สึกสะเทือนใจและกล่าวว่า“ตำนานเป็นเรื่องจริงข้าเห็นปาฏิหาริย์!”

“ปาฏิหาริย์อะไร? เมื่อไหร่เรื่องไร้สาระนี้จะจบลงสักที!”สือฮ่าวกล่าวด้วยความโกรธแค้น

“เจตจำนงของการดำรงอยู่ที่ไม่มีใครเทียบได้นั้นมั่นคงไม่ดับสลาย แม้ว่าเจ้าจะตายไปแล้วแต่เจ้าก็ไม่ยอมรับว่าตัวเองตาย” หญิงสาวถอนหายใจลึกๆ

นางอธิบายเพิ่มเติมว่า“ตั้งแต่เจ้ามาที่ข้าเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด ร่างกายของเจ้ากลายเป็นฝนแห่งแสงนี่เป็นข้อพิสูจน์ของตำนานที่กล่าวขานจากรุ่นสู่รุ่นของเผ่าพันธุ์พวกเรา”

“เลิกพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว!” สือฮ่าวตะโกนด้วยความโกรธ

“เจตจำนงของเจ้าไม่ได้กระจัดกระจาย มันเปลี่ยนเป็นร่างกายมนุษย์ร่อนเร่ไปทั่วโลก ตอนนี้ความฝันอันยิ่งใหญ่ได้จบลงแล้ว เมื่อเจ้ากลับมาพบกับซากสังขารของตัวเองความทรงจำของเจ้าก็จะฟื้นคืน” หญิงสาวกล่าว.

สือฮ่าวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขาหันกลับเพื่อจากไปเขาไม่ต้องการอยู่ในสถานที่แห่งนี้แม้เพียงชั่วครู่

เมื่อเขาเหยียบลงบนพื้นเกิดเสียงกระดูกดัง ‘กรอบแกรบ’ สิ่งนี้ทำให้เขาคลั่งและยากที่จะทนได้

เกิดอะไรขึ้น? เขาเข้ามาในสถานที่แบบไหน? ทุกอย่างเลวร้ายมากเขาไม่อยากจะเชื่อคำพูดของหญิงสาว

อย่างไรก็ตามสัญญาณต่างๆทั้งหมดชี้ไปที่คำพูดของหญิงสาวว่าอาจเป็นความจริง

“เจ้ารู้ไหมว่าที่นี่เป็นสถานที่แบบไหน? นี่คือหนึ่งในสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แท่นบูชายัญที่ยิ่งใหญ่ในพื้นที่ฝังศพของเรา ทั้งหมดเป็นเพราะราชาที่ไม่มีใครเทียบได้ถูกฝังไว้ที่นี่ ทำให้สถานที่แห่งนี้ดูแปลกประหลาดและถูกทอดทิ้งไปในที่สุด อัศวินแห่งความตายทั้งหมดไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามา ตอนนี้ข้าได้เห็นปาฏิหาริย์ยืนยันว่าตำนานเป็นของจริง!” หญิงสาวกล่าว นางรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ

“เจ้ารีบตื่นได้แล้ว!” สือฮ่าวกล่าวอย่างเสียอารมณ์

“เป็นเจ้าต่างหากที่ต้องตื่น! สิ่งที่ฝังอยู่ที่นี่เป็นซากศพของเจ้าอย่างแน่นอนอัศวินแห่งความตายหลายคนเคยค้นหามันมาก่อน แต่ไม่เคยเห็นมัน ยิ่งไปกว่านั้นต้องพบเจอกับอันตรายมากมายแทน ตอนนี้เจ้ากลับมาทุกอย่างได้รับพิสูจน์แล้ว ดูสิสถานที่แห่งนี้กำลังฟื้นขึ้นมากลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง!” หญิงสาวกล่าว.

พื้นที่ที่เงียบสงบนี้กำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างแน่นอนหินยักษ์และสิ่งอื่นๆปรากฏขึ้นจากพื้นดินทีละชิ้นๆ พวกมันยิ่งใหญ่กว่าเทือกเขาและสูงตระหง่านค้ำยันท้องฟ้า

มีอักขระโบราณจำนวนมากที่แกะสลักบนหินยักษ์เหล่านี้ด้วยภาษาโบราณที่สือฮ่าวอ่านไม่ออก

“มันต้องเป็นเจ้าอย่างแน่นอน! ดูบันทึกเหล่านี้สิ! พวกมันอธิบายเหตุผลไว้อย่างชัดเจนว่าการกลับมาเกิดของผีเสื้อจะทำให้ที่นี่ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง!” หญิงสาวร้องเสียงหลง

สือฮ่าวรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อยเพราะดินแดนหลุมฝังศพโดยรอบแยกออกจากกันอย่างต่อเนื่องรูปแกะสลักขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นทีละก้อน พวกมันสูงตระหง่านอยู่ในหมู่เมฆเต็มไปด้วยปราณเซียนที่แผ่ออกมาอย่างไรที่สิ้นสุด

ปราณเซียนประเภทนี้น่ากลัวเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

“ในตอนแรกข้ารู้สึกว่าโอกาสที่การกลับชาติมาเกิดของเจ้าจะมีไม่มากนัก อย่างไรก็ตามตอนนี้มันได้รับการพิสูจน์แล้ว!”

หญิงสาวร้องไห้ออกมาด้วยความตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ

“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในตำนานแห่งนี้ฟื้นขึ้นมาแล้วจะมีการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจอย่างแน่นอน!” นางกล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ

การแสดงออกบนใบหน้าของสือฮ่าวกลายเป็นว่างเปล่าอย่างแท้จริงไม่ทราบว่าทั้งสองใครกันแน่ที่เป็นอัศวินแห่งความตาย เขารู้สึกปวดหัวกับนางมากเกินไป นอกจากนี้ราวกับว่าในความงุนงงดูเหมือนว่าเขาจะได้ยินใครบางคนเรียกหา

“ฮวงวิญญาณของข้าเจ้ากลับมาแล้ว….วูวู!” มีใครบางคนกำลังร้องไห้เสียใจอย่างเห็นได้ชัด

สือฮ่าวแน่ใจว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตาเขาได้ยินสิ่งนี้จริงๆ

“ใครเรียกข้า?!” เขาโกรธแค้นถึงขีดสุด ใครกันที่กล้าล้อเล่นกับเขา

หญิงสาวตื่นตระหนกจ้องมองไปในระยะไกล

ในเส้นขอบฟ้าของพื้นที่ฝังศพนี้มีหมอกควันปกคลุมอยู่ตลอดเวลา ตอนนี้มันแยกออกจากกันสายน้ำแห่งกาลเวลาไหลผ่านหมอกแห่งความโกลาหลที่พลุ่งพล่าน

"นี่คืออะไร?" สือฮ่าวรู้สึกสับสน

“สวรรค์เปลี่ยน!” หญิงสาวตัวสั่นจริง

“สวรรค์เปลี่ยนคืออะไร”สือฮ่าวไม่เข้าใจ

“เนื่องจากการฟื้นฟูดินแดนศักดิ์สิทธิ์แม้แต่สวรรค์และปฐพีที่นี่ก็มีการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ แม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยาวนานอาจถูกฉีกขาดในช่วงเวลานี้เผยให้เห็นผู้คนและเหตุการณ์ที่ปกติไม่ควรปรากฏ”

จากสิ่งที่หญิงสาวพูดดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้สวรรค์และปฐพีของโลกเปลี่ยนไป บางทีอาจจะทำให้เราได้เห็นประตูแห่งอนาคตหรือยุคสมัยเลยผ่าน

สือฮ่าวรู้สึกสับสนและก้าวไปข้างหน้า เขาต้องการเห็นสิ่งที่อยู่ในขอบเขตของขอบฟ้าว่าใครกันแน่ที่กำลังร้องไห้

หญิงสาวรู้สึกประหม่าอย่างไม่น่าเชื่อปีกสีขาวบริสุทธิ์ขยับเบาๆ นางเดินตามหลังเขาและมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น

“ฮวงพี่น้องของข้าเจ้าอยู่ที่ไหน? ยุคที่ยิ่งใหญ่ได้ผ่านไปแล้วจักรพรรดิสวรรค์เจ้าตายจริงๆหรือ?” ใครบางคนกำลังร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกอย่างหาที่เปรียบมิได้

“อู๋หวู่…เจ้าตายไปได้ยังไง? เจออะไรมาบ้าง? เส้นทางเซียนควรมีชื่อของเจ้า แม้ว่าข้าจะตายไปนานหลายปีแต่ข้าก็ยังรอเจ้าอยู่ที่นี่แล้วเหตุไฉนเจ้าถึงไม่ปรากฏตัว!”

เสียงนั้นเศร้าโศกสุดๆ สือฮ่าวไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูดออกมามันสับสนวกวนกันไปหมด

แต่สิ่งที่เขารู้สึกได้คือความกลัวอันไร้ที่สิ้นสุด!