บทที่ 70 - ฆ่าแมลง ความเด็ดขาด และการบุกโจมตีของแมลงสันหลังทมิฬ

บทที่ 70 - ฆ่าแมลง ความเด็ดขาด และการบุกโจมตีของแมลงสันหลังทมิฬ

หลินเฟิงพิงรั้วกั้นถนนมองดูด้วยความสนใจ มองดูพวกทีมงานที่อกสั่นขวัญแขวน และเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ที่สีหน้าเคร่งเครียด

ไลฟ์สดสาวสวยฆ่าแมลง หน้าอกกระเพื่อมไหวสอดประสานกับความตาย ให้ความรู้สึกถึงสุนทรียศาสตร์เหนือจริงที่ดูตลกร้ายชอบกล

ทหารที่อยู่ข้างๆ ก็กำปืนแน่น เตรียมพร้อมระวังภัย ทันทีที่แมลงเกราะแดงเข้าประชิดตัว เขาจะลั่นไกสังหารพวกมันทันที

เจียงอวิ๋นเอ๋อร์สูดหายใจลึก แมลงที่เธอเคยฆ่ามาก่อนหน้านี้ ล้วนเป็นแมลงที่ซื้อมาจากแนวหน้าผ่านช่องทางต่างๆ ไม่เพียงขาแหลมคมทั้งหกและก้ามหนีบจะถูกตัดออก แม้แต่ตัวแมลงยังถูกมัดตรึงไว้แน่น ไม่มีอันตรายใดๆ

หลังจากฆ่าแมลงไปเกือบสามสิบตัว ได้รับการอัปเกรดเจ็ดครั้ง ทรัพย์สินและเส้นสายของเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ ก็ไม่สามารถสนับสนุนให้เธอทำแบบนั้นต่อไปได้

แต่เธอได้ตื่นรู้พลังพิเศษสายจิตใจล่วงหน้า ซึ่งเป็นความสามารถที่เข้ากับอาชีพนักแสดงดาราของเธอมาก

เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ปิดบังเรื่องพลังพิเศษนี้ไว้ไม่ให้ใครรู้ เธอรู้ดีว่าพลังสายจิตใจนั้นหายากแค่ไหน และแน่นอนว่าคงไม่มีใครสงสัยว่านักแสดงคนหนึ่ง จะมีพรสวรรค์ฟ้าประทานตื่นรู้พลังก่อนกำหนด

แต่เธอไม่สามารถควบคุมการแผ่ออกมาของพลังนี้ได้อย่างสมบูรณ์ ก่อนที่ความลับจะแตก เธอต้องรีบทำการตื่นรู้ให้สมบูรณ์ เพื่อควบคุมพลังจิตนี้ให้ได้

ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่อยากถูกส่งเข้าสถาบันวิจัย โดนพวกนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องจับเจาะเลือดไปทดลองต่างๆ นานา

และด้วยความแปลกประหลาดของพลังนี้ ต่อให้เธอมีแบ็กดีแค่ไหน ผู้มีอำนาจระดับนั้นย่อมมองเธอเป็นหนามยอกอก

อยากกำจัดให้พ้นทาง

ดังนั้นเพื่อที่จะตื่นรู้ได้อย่างรวดเร็วและถูกต้องตามกฎระเบียบ เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ถึงได้เสนอตัวเข้าร่วมภารกิจถ่ายทำวิดีโอโปรโมตที่เบื้องบนจัดขึ้น

ตอนแรกเธอสามารถเลือกเมืองใกล้ๆ เมืองหลวงสหพันธ์ ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของเธอ สถานการณ์คงไม่เป็นรองขนาดนี้

แต่เพื่อไม่ให้พลังตื่นรู้ถูกเปิดเผย เจียงอวิ๋นเอ๋อร์จึงยอมเสี่ยงมาที่รัฐเจียงหนานซึ่งกองพลที่สิบสามประจำการอยู่

เริ่มแรกเธอแค่คิดง่ายๆ ว่า ในฐานะสถานที่เดียวที่ทางการประกาศว่าต้านทานพวกแมลงได้สำเร็จ อย่างน้อยเรื่องความปลอดภัยก็น่าจะรับประกันได้

น่าเสียดายที่ทุกอย่างผิดคาด

ตอนนี้เธอถือปืนไรเฟิลลำกล้องใหญ่ในมือ แม้พื้นฐานร่างกายจะแย่กว่าคนอื่นที่อัปเกรดเจ็ดครั้งเหมือนกัน แต่ก็ยังมีสมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าคนปกติถึงสามเท่า ยกปืนเล็งยิงได้อย่างต่อเนื่องไหลลื่น

เสียงปืนเก็บเสียงดัง ปุๆๆ หลายสิบนัด แมลงเกราะแดงสิบกว่าตัวร่วงลงไปกองกับพื้น

ไม่เพียงทุกคนในเหตุการณ์จะตกตะลึง แม้แต่หลินเฟิงก็ยังแปลกใจนิดหน่อย

นึกไม่ถึงว่าเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ที่ดูบอบบาง จะมีมุมนี้ด้วย

แต่เขาไม่รู้ว่าแรงกดดันที่เจียงอวิ๋นเอ๋อร์แบกรับ ไม่ใช่แค่การถูกแมลงโจมตีเท่านั้น

ถ้าครั้งนี้เธอตื่นรู้ไม่สำเร็จ ควบคุมพลังไม่ได้ดั่งใจ สิ่งที่รอเธออยู่ คือการถูกคุมขังและทดลองไปตลอดกาลจนไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน

สถานการณ์ไม่เปิดช่องให้เธอใจอ่อน

คนที่ไต่เต้าจากดาราตัวประกอบเกรดซี ขึ้นมาเป็นซูเปอร์สตาร์ระดับโลกได้ เส้นทางที่ผ่านมาของเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ จะบอกว่าโหดเหี้ยมอำมหิตก็คงไม่ใช่ แต่มีความเด็ดขาดแน่นอน

เมื่อเห็นว่ารูแมลงนี้ไม่มีแมลงเกราะแดงไต่ออกมาอีก เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ยกกระบอกปืนขึ้น ร่วมมือกับกล้อง ปรับสีหน้าให้สุขุมเยือกเย็น หันไปทางทหารข้างๆ แล้วพูดบท

"แค่ฆ่าแมลง ก็อัปเกรดได้ง่ายๆ ตอนนี้เราไปจัดการรูต่อไปกันเถอะ"

ทหารมองเธอทีหนึ่ง พยักหน้า พาคนข้ามรั้วกั้นไปอีกฝั่ง

เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ยกขาเรียวยาว ก้าวข้ามรั้วสูงหนึ่งเมตรอย่างง่ายดาย สัมผัสถึงกระแสความอบอุ่นในร่างกาย ที่ไหลเวียนไปทั่วทุกมุม เสริมสร้างร่างกายและจิตใจ

พลังพิเศษของเธอกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

เธอจึงหันไปมองหลินเฟิง แววตาเปี่ยมด้วยความมั่นใจและแฝงความท้าทายเล็กน้อย

หลินเฟิงยิ้มบางๆ พูดเสียงเบา

"หวังว่าเดี๋ยวตอนเจอแมลงสันหลังทมิฬ การแสดงของคุณจะยังลื่นไหลแบบนี้นะ"

รอยยิ้มมั่นใจบนหน้าเจียงอวิ๋นเอ๋อร์แข็งค้าง พอได้ยินทหารเร่ง ก็ปรับสีหน้ากลับเป็นปกติ เดินไปที่รูแมลงถัดไป

หลินเฟิงมองเธอบิดก้นเดินไปฝั่งตรงข้าม แล้วส่ายหน้า

ตอนนั้นเองรถจี๊ปสองคันก็ขับมาจอดข้างเขา

เฉิงจ้านลดกระจกลง

"ดูเหมือนดาราใหญ่ของเรา จะไม่ต้องการการคุ้มกันพิเศษจากคุณนะ เธอคิดว่าลุยคนเดียวไหว"

หลินเฟิงยักไหล่ มองไปทางเจียงอวิ๋นเอ๋อร์

"แมลงเกราะแดงยังนับเป็นเผ่าพันธุ์แมลงระดับหนึ่งไม่ได้เลย แค่แมลงชั้นต่ำกระจอกๆ ถ้าเธอที่อัปเกรดมาเจ็ดครั้งแถมถือปืนไรเฟิลลำกล้องใหญ่ ยังจัดการง่ายๆ ไม่ได้ ก็ไม่จำเป็นต้องมาถ่ายวิดีโอโปรโมตแล้ว"

พูดพลาง หลินเฟิงหันกลับมามองรถจี๊ป

"จะออกเดินทางแล้วเหรอ"

เฉิงจ้านพยักหน้า จุดบุหรี่สูบเฮือกใหญ่

"ใช่ ได้เวลาแล้ว"

"เดี๋ยวออกเดินทางพร้อมกันเลย คุณรับผิดชอบล่อฝูงแมลงสันหลังทมิฬที่ลาดตระเวนอยู่ไปทางอื่น พวกเราสองคันจะหาจังหวะบุกเข้าไปในแดนแมลง"

"พวกเราดูข้อมูลภายในแล้ว ตามการขยายตัวของอาณาเขต ตอนนี้แม่พันธุ์มุดออกจากเขตเมืองไห่เฉิงแล้ว ซ่อนตัวอยู่ใต้ดินแถบชานเมือง ตรงนั้นมีร่องรอยการเคลื่อนไหวของแมลงระดับสอง แมลงสันหลังพยัคฆ์ด้วย"

หลินเฟิงส่งเสียงรับรู้ พิงประตูรถ

"ขออวยพรล่วงหน้าให้พวกคุณโชคดี"

"ขอแค่แมลงสันหลังทมิฬไม่เกินสามสิบตัว ผมรับรองว่าจะเก็บเรียบไม่เหลือสักตัว จะไม่เปิดเผยร่องรอยพวกคุณแน่นอน"

มาถึงขั้นนี้ เฉิงจ้านก็ไม่พูดจาซึ้งกินใจอะไรอีก การไปครั้งนี้มีโอกาสรอดน้อยมาก

แต่เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาเห็นความตายเป็นเรื่องปกติ

สุดท้ายเขาตบไหล่หลินเฟิง

"ขอบใจมาก"

"ภารกิจสำรวจครั้งนี้สถาบันวิจัยเป็นคนออกคำสั่ง เพื่ออนาคตของมนุษยชาติ ถึงตอนนั้นถ้ามีการค้นพบหรือความคืบหน้าอะไรใหม่ๆ ก็ถือว่ามีส่วนร่วมของคุณด้วย"

หลินเฟิงพยักหน้า มองส่งรถจี๊ปจากไป

แล้วหันไปมองทหารสองนายที่ทิ้งไว้ พวกเขามีแค่ขั้นที่หนึ่งช่วงต้น คนหนึ่งเลเวล 11 อีกคนเลเวล 12 เวลาเจอฝูงแมลงสันหลังทมิฬแทบไม่มีประโยชน์

ที่ทิ้งพวกเขาไว้คงเพื่อดูแลเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ หรือเป็นไปได้มากกว่าว่าเพื่อกำกับดูแลให้ภารกิจดำเนินไปอย่างราบรื่น ป้องกันใครหนีทัพกลางคัน

หลินเฟิงส่ายหน้า เดินกลับขึ้นรถบ้าน

ตอนนี้เฉินเหยียนเหยียนจัดการเตรียมระเบิดทีเอ็นทีสีเหลืองสิบก้อนเรียบร้อย ติดตัวจุดชนวนให้ทุกก้อน แล้วใช้สายไฟต่อพ่วงกัน

แบบนี้จะทำให้ระเบิดพร้อมกันในชั่วพริบตาได้

จุดวางระเบิดกระจายหน่อย อานุภาพที่รวมกัน เพียงพอจะระเบิดสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในรัศมีร้อยเมตรให้กระจุย ครอบคลุมพื้นที่ใหญ่กว่าสนามฟุตบอลมาตรฐานเสียอีก

ฆ่าหรือทำให้แมลงสันหลังทมิฬสี่ห้าร้อยตัวบาดเจ็บสาหัสได้สบาย

นี่คือความมั่นใจที่ทำให้หลินเฟิงกล้ารับภารกิจนี้

และครั้งนี้เขาไม่เพียงจะทำให้แมลงพวกนั้นเจ็บหนัก แต่ยังจะอยู่ซ้ำ เพื่อเก็บแต้มอัปเกรดให้ปืนใหญ่ระเบิดเลเวล 17 และรถบ้าน

เฉินเหยียนเหยียนมองคู่มือความปลอดภัยในมือ ปาดเหงื่อบนหน้าผาก ถอนหายใจโล่งอก

หลินเฟิงเดินเข้าไปหอมแก้มเธอทีหนึ่ง ตาเป็นประกายจ้องมองขดสายไฟยาวหลายสิบเมตรตรงหน้า และตัวรับสัญญาณที่ปลายสาย

นี่ยังเป็นแบบควบคุมระยะไกล ขอแค่ดึงสลักนิรภัยออก ถอยห่างไปสักสองสามร้อยเมตร แล้วกดปุ่มแดงบนตัวจุดชนวน แมลงสันหลังทมิฬก็จะเหมือนมดในกระทะร้อน แตกกระเจิง

และในไม่ช้า นอกรถเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ก็ทำการอัปเกรดครั้งที่เก้าสำเร็จ

พลังพิเศษในตัวเธอ หลังจากยกระดับย่อยมาสองรอบ ถึงขั้นส่งผลกระทบอ่อนๆ ต่อทหารระดับตื่นรู้ขั้นต้นได้

ขอแค่ใครมีความปรารถนาต่อเธอ พลังควบคุมทางจิตวิญญาณนี้ ไม่เพียงจะเพิ่มเสน่ห์ ทำให้คนอื่นมองเธอผ่านฟิลเตอร์ความงาม แต่ยังทำให้การควบคุมจิตใจนี้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ยิ่งคาดหวังกับการตื่นรู้ขั้นที่หนึ่งอย่างสมบูรณ์ในตอนท้าย

ขอแค่ทำสำเร็จ เธอก็จะซ่อนพลังพิเศษนี้ไว้ได้ ควบคุมจิตใจคน แล้วค่อยๆ เติบโต

สานต่อความทะเยอทะยานของตัวเอง

สุดท้ายภายใต้การเรียกร้องอย่างแข็งกร้าวของเจียงอวิ๋นเอ๋อร์...

ขบวนรถเคลื่อนตัวต่อ มุ่งหน้าลึกเข้าไปในแดนแมลง

ไม่นาน ห่างจากจุดที่แมลงเกราะแดงหากินไปด้านหลังสามกิโลเมตร ทุกคนก็ปะทะกับหน่วยลาดตระเวนแมลงสันหลังทมิฬจำนวนยี่สิบสองตัว

ที่ขวางอยู่บนทางด่วน!

พวกมันได้กลิ่นสัญญาณขอความช่วยเหลือที่แมลงเกราะแดงส่งมา เลยตั้งใจมาดู

รถจี๊ปสองคันหน้าสุด เปิดผ้าคลุมหลังคาออกทันที เผยให้เห็นปากกระบอกปืนใหญ่อัตโนมัติ สาดกระสุนกราดอย่างบ้าคลั่ง ฉีกกระชากเปิดช่องว่างกลางฝูงแมลงสันหลังทมิฬ

เห็นดังนั้นเฉินเหยียนเหยียนกดปุ่มยิงปืนกลบนหลังคารถทันที กราดยิงฝูงแมลงสันหลังทมิฬ ประสานกับรถจี๊ปด้านหน้า ทำลายกระบวนทัพพวกแมลง

ภายใต้การระดมยิงด้วยอาวุธหนัก ฝูงแมลงสันหลังทมิฬตายคาที่ไปเจ็ดแปดตัวในพริบตา รถจี๊ปก็พุ่งฝ่าการสกัดกั้นของแมลงสันหลังทมิฬออกไปได้สำเร็จ

มุ่งหน้าไปทางตะวันออกอย่างไม่เหลียวหลัง ไปยังด่านเก็บเงินทางด่วนเมืองไห่เฉิง เลยไปอีกนิดก็เป็นเขตชานเมืองไห่เฉิง ที่ตั้งของรังแม่พันธุ์

ตอนนี้หลินเฟิงเดินขึ้นไปชั้นสองของรถบ้านติดอาวุธ ยืนอยู่ใต้หอสังเกตการณ์ ยกปืนใหญ่ระเบิดเลเวล 17 ในมือ เล็งไปที่แมลงสันหลังทมิฬที่เหลืออยู่ข้างหน้า แล้วกราดยิง

หนึ่งนัดเก็บได้หนึ่งตัว ดาเมจ 150 บวกกับรัศมีทำลายล้างสิบเมตร บางทีนัดเดียวเก็บแมลงสันหลังทมิฬที่บาดเจ็บได้ถึงสองตัว

ขณะที่หลินเฟิงกำลังเก็บกวาดอย่างเมามัน รถตู้ด้านหลัง เจียงอวิ๋นเอ๋อร์พาทีมงานถ่ายทำวิ่งกระหืดกระหอบมาหน้ารถ

"เดี๋ยวก่อน เหลือให้ฉันตัวหนึ่ง..."

หลินเฟิงขมวดคิ้ว ตวาดเสียงดัง

"คุณบ้าไปแล้วเหรอ! ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม!"

[จบแล้ว]