บทที่ 68 - ปฏิเสธอย่างนุ่มนวล การยิงคุ้มกัน และระเบิดทีเอ็นทีสีเหลือง

บทที่ 68 - ปฏิเสธอย่างนุ่มนวล การยิงคุ้มกัน และระเบิดทีเอ็นทีสีเหลือง

มองดูผู้หญิงที่สีหน้าตึงเครียดด้านหลัง หลินเฟิงส่ายหน้าให้เฉิงจ้านอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

"ช่างเถอะ เดิมทีผมก็ไม่อยากยุ่งเรื่องนี้อยู่แล้ว แต่ฉินหู่คะยั้นคะยอให้ผมออกหน้า รับผิดชอบยิงสนับสนุนระยะไกลจากแนวหลัง"

"ผมเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นที่หนึ่งช่วงปลาย ยังต้องฆ่าแมลงสันหลังทมิฬอีกสิบกว่าตัว ถึงจะถึงจุดสูงสุดของขั้นที่หนึ่ง"

"การเสี่ยงภัยครั้งนี้ผมขอผ่านดีกว่า"

"ถ้าพวกคุณทำสำเร็จ คราวหน้าค่อยหนีบผมไปด้วยแล้วกัน..."

พูดพลาง ใบหน้าหลินเฟิงก็ฉายแววปรารถนาและเสียดาย

เฉิงจ้านหัวเราะฮ่าๆ ไม่ได้โกรธที่หลินเฟิงปฏิเสธ เดิมทีคนนอกอย่างเขา ก็ไม่ได้อยู่ในแผนการอยู่แล้ว

เพียงแต่เฉิงจ้านเห็นว่าเขาอัปเกรดถึงขั้นที่หนึ่งช่วงปลาย เลยเกิดความคิดชั่ววูบ

ตอนนี้ถูกปฏิเสธ ก็อยู่ในความคาดหมาย

ภารกิจที่อันตรายรอบด้านแบบนี้ ต้องอาศัยความสมัครใจล้วนๆ

เฉิงจ้านไม่อยากให้ใครมาถอดใจกลางคัน แล้วพาลทำให้ทีมพัง

ดังนั้นต่อให้เพื่อนเก่าหลายคนในค่ายผู้มีพลังตื่นรู้ จะปฏิเสธเขาเหมือนกัน เฉิงจ้านก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก

แต่หนุ่มน้อยตรงหน้าแม้จะระวังตัวแจ แต่เฉิงจ้านยังมีเรื่องอยากขอร้อง

"ไม่เป็นไร คุณยังหนุ่ม หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ไม่ต้องรีบร้อนหรอก"

"ไม่เหมือนพวกเรา ที่ถูกเครื่องแบบชุดนี้ผูกมัดไว้"

"จริงสิ ถ้าไม่ไปกับเรา มีเรื่องหนึ่งอยากให้คุณช่วยหน่อย"

หลินเฟิงยังต้องการข้อมูลสำคัญที่อีกฝ่ายจะนำกลับมา จึงรับปาก

"ได้ ขอแค่ผมช่วยได้ บอกมาได้เลย"

เฉินจ้านพยักหน้า พูดเสียงเบา

"พวกเราบุกเข้าไปโต้งๆ แบบนี้ ง่ายที่จะถูกพวกแมลงจับได้ แล้วโดนล้อมกรอบ สุดท้ายก็กลายเป็นเต่าในไห"

"ดังนั้นผมต้องการให้คุณช่วยยิงคุ้มกัน เหมือนภารกิจดึงความสนใจที่คุณเคยทำคราวก่อน ขอแค่ดึงความสนใจจักรพรรดินีแม่พันธุ์ได้ ก็จะช่วยยื้อเวลาปฏิบัติการที่ปลอดภัยให้พวกเราได้"

หลินเฟิงขมวดคิ้ว ภารกิจนี้จะว่าง่ายก็ไม่ง่าย จะว่ายากก็ไม่เชิง

การกะระดับความรุนแรงให้พอดี สำคัญมาก

แมลงสันหลังทมิฬที่ถูกดึงดูดมาแค่หลักร้อยหลักพัน ยังพอกัดฟันจัดการได้ แต่ถ้ามากันหลายพันตัว ต่อให้เป็นหลินเฟิงตอนนี้ ก็ต้านทานด้วยตัวคนเดียวไม่ไหว

โดยเฉพาะแมลงเกราะแดงที่ดันอุโมงค์แมลงมาจนถึงระยะสามสี่กิโลเมตรนอกอาณาเขตจริงของพวกแมลง ดังนั้นมีความเป็นไปได้สูงที่หลินเฟิงกำลังไล่ล่าแมลงอย่างบ้าคลั่งอยู่ลึกเข้าไป แล้วข้างหลังจู่ๆ ก็มีกองทัพแมลงสันหลังทมิฬโผล่ออกมาเป็นฝูง

หน้าหลังขนาบ ปีกหักบินหนีไม่พ้น

นี่คือเหตุผลที่เมื่อวานตอนฟาร์มแต้มให้รถบ้าน หลินเฟิงเลือกจับแต่แมลงเป็นๆ ที่มีค่าสูงกว่า หลังจากยัดใส่ท้ายรถจนเต็ม ทั้งที่สามารถเลาะกรามยักษ์ของแมลงที่ตายแล้วมามัดไว้บนหลังคารถได้ แต่กลับไม่ยอมเสียเวลาทำ

ด้วยความระมัดระวัง หลินเฟิงจะไม่ยอมให้ตัวเองอยู่ในแดนแมลงนานเกินไป ทำแบบนี้แม้วันสองวันจะได้สักเลเวล แต่ความปลอดภัยสูงกว่ามาก

พวกแมลงไม่ใช่คนปัญญาอ่อน จักรพรรดินีแม่พันธุ์ฉลาดกว่ามนุษย์แน่นอน ความเร็วในการเติมกำลังของแมลงสันหลังทมิฬจะยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ทำแบบนี้ไม่กี่ครั้งยังพอไหว ขืนทำบ่อยๆ หลินเฟิงก็กลัวว่าช่วงหลังจะเรือล่มในหนอง

และความต้องการของเฉิงจ้านตอนนี้ คือให้หลินเฟิงรั้งอยู่ที่แนวหน้าให้นานขึ้น เพื่อยื้อเวลาให้เขา

แม้จะไม่อันตรายเท่าการบุกรังแม่พันธุ์ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเห็นหลินเฟิงทำภารกิจดึงความสนใจสำเร็จมาแล้วครั้งหนึ่ง เลยอยากให้ทำซ้ำรอยเดิม

เห็นสีหน้าลำบากใจของหลินเฟิง เฉิงจ้านยกมือตบไหล่เขา

"วางใจเถอะ คุณแค่พาดาราหญิงคนนั้นกลับมา ส่วนคนพวกนี้ ให้พวกเขาไปดึงดูดความสนใจพวกแมลง"

"คุณไม่ต้องบ้าเลือดเกินไป พอกระหน่ำโจมตีจนแมลงสันหลังทมิฬสักร้อยตัวบาดเจ็บสาหัส ก็ชิ่งหนีได้เลย"

"จำนวนขนาดนี้ จักรพรรดินีแม่พันธุ์ต้องสั่งแมลงสันหลังทมิฬหลายพันตัวมาล้อมกรอบแน่นอน"

"ถึงตอนนั้นพวกเราจะได้เข้าใกล้ส่วนลึกของรัง ได้ง่ายขึ้น เพื่อตามหาแมลงสันหลังพยัคฆ์เลเวล 2 ที่ซ่อนตัวอยู่"

หลินเฟิงครุ่นคิดอยู่นาน สองจิตสองใจ สุดท้ายก็พยักหน้าตอบตกลง

ภารกิจสร้างภาพครั้งนี้ ความจริงแทบไม่เกี่ยวกับดาราหญิงแล้ว แต่เป็นการหยั่งเชิงรังแม่พันธุ์ครั้งแรก

เห็นหนุ่มน้อยตอบตกลงในที่สุด ใบหน้าเฉิงจ้านก็เผยรอยยิ้มยินดี ยื่นตัวกลับเข้าไปในรถ

"เยี่ยม ไม่รอช้า พวกคุณเตรียมตัวรอบสุดท้าย อีกสิบห้านาทีออกเดินทาง"

มองดูรถจี๊ปสองคันขับออกไป บนรถติดตั้งอาวุธหนักนานาชนิด เฉพาะปืนใหญ่อัตโนมัติก็มีสี่กระบอก หลินเฟิงยังแอบเห็นใต้ผ้าพรางลายทหาร มีปืนครกขนาดร้อยมิลลิเมตรซ่อนอยู่อีกสองกระบอก อำนาจการยิงระดับนี้ รับมือการไล่ล่าของแมลงสันหลังทมิฬหลายร้อยตัวได้สบาย

ดูท่าพวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรโดยพละการ มีคนคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง

คิดได้ดังนั้น หลินเฟิงส่ายหน้าเบาๆ หันกลับมาที่รถบ้านหรู มองดูดาราหญิงที่ทำหน้าเศร้าสร้อยอยู่หลังหน้าต่าง จึงเอ่ยขึ้นว่า

"คุณก็เห็นสถานการณ์แล้ว ภารกิจหลักของพวกเขา ไม่ใช่ช่วยคุณจับแมลงเป็นๆ เลย ครั้งนี้ทั้งการถ่ายทำและการตื่นรู้พลังพิเศษของคุณ ดูท่าต้องขึ้นอยู่กับอารมณ์ผมแล้วล่ะ"

เจียงอวิ๋นเอ๋อร์หน้าบึ้งด้วยความโกรธ หยิบโทรศัพท์เตรียมโทรไปร้องเรียน

หลินเฟิงส่ายหน้า

"อย่าดิ้นรนเลย คุณไม่มีหลักฐานที่เป็นรูปธรรม อีกอย่างพวกเขาเป็นหน่วยรบพิเศษของกองพลที่สิบสาม เป็นผู้มีพลังตื่นรู้ขั้นที่หนึ่งช่วงปลาย หรือแม้แต่ขั้นสมบูรณ์ เบื้องบนคุมพวกเขาไม่ได้หรอก"

"และไม่ว่าจะเป็นระดับสูง หรือสถาบันวิจัย สำหรับภารกิจนี้ การสำรวจรังแม่พันธุ์สำคัญกว่าการสร้างภาพ"

เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ไม่เชื่อ โทรไปหลายสาย ได้ยินแต่คำตอบตามบทพูดมาตรฐานจากปลายสาย เธอก็เริ่มสิ้นหวัง

"พวกเขาจะส่งทีมอื่นมาไม่ได้เหรอ"

"กองพลที่สิบสามไม่มีคนแล้วเหรอ"

"พวกเราไม่ไปได้ไหม"

หลินเฟิงยักไหล่ ชูสองนิ้ว

"ภารกิจนี้อาจจะไม่ได้รายงานไปถึงระดับสูง ดังนั้นก่อนจะทำสำเร็จ ห้ามให้ใครรู้ เลยต้องใช้เรื่องนี้มาบังหน้า"

"แน่นอน ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง พวกคุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ต้องไปสถานเดียว"

พูดจบ หลินเฟิงแบมือ

"เหลืออีกสิบสี่นาที ให้คนของคุณรีบเตรียมตัว ถ้าคุณยังอยากตื่นรู้โดยสมบูรณ์"

"คราวหน้าจำไว้ อย่ามาเกาะกระแส กองพลที่สิบสามไม่ใช่ฐานเสียงของคุณ นอกจากพวกระดับสูงที่ห่วงหน้าตา ไม่มีใครสนความเป็นความตายของพวกคุณหรอก"

"อ้อ จริงสิ ยกเว้นเจ้าฉินหู่นั่น"

"ถ้าไม่ใช่เขามาขอร้องให้ผมรับช่วงต่อ ความปลอดภัยของคุณแทบจะเท่ากับศูนย์"

"ดังนั้นต่างหูคู่ละหลายแสนนั่น คุ้มค่ามาก คุณไม่ต้องเสียดายหรอก"

เจียงอวิ๋นเอ๋อร์ตั้งใจจะพูดอ้อนวอนหลินเฟิงอีกสักหน่อย ให้เขาช่วยเธอตื่นรู้ แต่น่าเสียดายที่อีกฝ่ายพูดจบ ก็เดินกลับไปที่อู่ซ่อมรถไกลๆ โดยไม่หันกลับมามอง

กลับมาที่รถบ้านใต้ผ้าใบกันฝน หลินเฟิงใส่เสื้อผ้าพลางเล่าสถานการณ์ปัจจุบันให้เฉินเหยียนเหยียนฟัง

เฉินเหยียนเหยียนเตรียมตัวพร้อมแล้ว ปิดหอสังเกตการณ์บนหลังคารถเรียบร้อย ตอนนี้นั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับพร้อมออกตัว พอได้ยินผู้ชายของตัวเองกังวลเรื่องภารกิจยิงคุ้มกัน ก็ขมวดคิ้ว

"เอาวัตถุระเบิดร้อยกิโลกรัมที่หูเฟยส่งมาคราวก่อน ติดรถไปด้วยไหม"

"ระเบิดดินน้ำมัน C4 นั่น อานุภาพร้ายแรงมาก ได้ยินเขาบอกว่าก้อนเดียวถล่มตึกห้าชั้นได้เลย"

คราวก่อนหลินเฟิงสร้างปาฏิหาริย์ในการสกัดกั้น ทำให้แมลงสันหลังทมิฬนับร้อยบาดเจ็บสาหัสในพริบตา ก็อาศัยอานุภาพที่น่ากลัวของระเบิดขวดน้ำมัน

ตอนนี้เปลี่ยนจากปืนแก๊ปเป็นปืนใหญ่ ใช้ระเบิดพลังงานสูงโดยตรง ย่อมสร้างมหาจลาจลระเบิดตูมตามได้เสถียรและปลอดภัยกว่า

ได้ยินคำเตือนของเฉินเหยียนเหยียน หลินเฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง

ระเบิดพวกนี้ทางฝั่งหูเฟยก็มีไม่เยอะ ครั้งหน้าจะส่งมาได้เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ และของใช้แล้วทิ้งแบบนี้ ก็อัปเกรดไม่ได้ด้วย

เพราะระเบิดไปแล้ว ก็ไม่เหลือซาก

ระเบิดร้อยกิโลกรัมนี้ เดิมทีหลินเฟิงตั้งใจจะฝังไว้รอบๆ จุดพักรถ เผื่อตอนยุทธการเมืองอู๋ต้านไม่อยู่ ยังใช้เคลียร์ทางในวงล้อมแมลง ระเบิดเปิดทางหนีทีไล่ได้

ตอนนี้ระเบิดซ่อนอยู่ในห้องใต้ดินของอู่ซ่อมรถ หลินเฟิงไม่กล้าพกติดรถตลอดเวลา ประกายไฟนิดเดียว ต่อให้รถบ้านอัปเกรดถึงเลเวล 19 ก็คงไม่เหลือซาก

แต่ภารกิจคุ้มกันครั้งนี้ ถ้ามีระเบิดพลังงานสูงช่วย ย่อมง่ายขึ้นเยอะ

โดยเฉพาะตอนสกัดกั้นกองทัพแมลงสันหลังทมิฬ การยิงปูพรมชั่วพริบตาของปืนใหญ่อัตโนมัติ ยังสู้ความน่ากลัวของระเบิดไม่ได้

แถมระเบิดยังใช้ถล่มอุโมงค์แมลงได้โดยตรง ขอแค่ติดตั้งในจุดยุทธศาสตร์ อาจจะได้ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

หลินเฟิงไตร่ตรองดู พยักหน้าเดินลงจากรถบ้าน ไปหยิบระเบิดแท่งสีเหลืองสิบก้อนมาจากห้องใต้ดิน

ระเบิดทีเอ็นทีสีเหลืองสิบกิโลกรัม แม้อานุภาพจะไม่เท่าระเบิดดินน้ำมัน C4 ในน้ำหนักเท่ากัน แต่ใช้รับมือแมลงสันหลังทมิฬร้อยกว่าตัว สบายมาก

ขอแค่ใช้อาศัยโอกาสนี้ สะสมแต้มอัปเกรดได้มากพอ ปืนใหญ่ระเบิดเลเวล 17 และรถบ้านติดอาวุธเลเวล 13 ในมือหลินเฟิง จะได้รับการก้าวกระโดดอีกครั้ง

ใช้ระเบิดทีเอ็นทีสีเหลืองสิบกิโลกรัม แลกกับแต้มอัปเกรดมหาศาล คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม

และเฉิงจ้านต้องการให้เขาดึงความสนใจกองทัพแมลงสันหลังทมิฬและจักรพรรดินีแม่พันธุ์ที่แนวหน้าสมรภูมิ แต่หลินเฟิงก็รู้ดีว่า ภัยคุกคามทางฝั่งเฉิงจ้าน จะดึงดูดความสนใจของแม่พันธุ์ได้มากกว่า

ขอแค่แถวรังแม่พันธุ์ในแนวหลังเกิดการปะทะกัน แรงกดดันทางฝั่งหลินเฟิงจะลดลงอย่างมาก

อย่างน้อยก็คงไม่มีแมลงสันหลังทมิฬหลายพันหรือเป็นหมื่นตัว ยกโขยงกันมาหาเขา

การยิงคุ้มกันของทั้งสองฝ่าย เป็นเรื่องที่พึ่งพาอาศัยกัน

หลังจากตัดสินใจแน่วแน่ หลินเฟิงตัดสินใจคว้าโอกาสสำคัญนี้ไว้ ต่อให้ต้องเสี่ยงนิดหน่อย

อีกอย่างเป้าหมายที่แท้จริงของเขา ก็ไม่ใช่แค่แต้มอัปเกรดเท่านั้น ดาราใหญ่ในรถบ้านหรูข้างหลังนั่น ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของเขาเช่นกัน

กลับมาที่รถบ้าน หลินเฟิงได้ยินเสียงบีบแตรเร่งจากข้างนอก จึงเอ่ยปาก

"ไปกันเถอะ ให้พวกแมลงได้ลิ้มรสความร้ายกาจของรถบ้านติดอาวุธหน่อย!"

[จบแล้ว]