บทที่ 60 - เก็บเกี่ยวเต็มกระเป๋า และการอัปเกรดรถบ้าน

บทที่ 60 - เก็บเกี่ยวเต็มกระเป๋า และการอัปเกรดรถบ้าน

เสียงเครื่องยนต์ของรถบ้านหุ้มเกราะคำรามกึกก้อง เร่งความเร็วแตะร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมงในระยะร้อยเมตร ประสานกับหนามแหลมสามเหลี่ยมอันแข็งแกร่งที่หน้ารถ พุ่งเข้าชนแมลงสันหลังทมิฬที่บาดเจ็บล้มคว่ำอยู่ตรงหน้าอย่างจัง

ขณะที่เหยียบคันเร่งจนมิด เฉินเหยียนเหยียนก็ค่อยๆ เข้าใจว่าทำไมหลินเฟิงถึงสั่งให้ทำแบบนี้

น่าจะเพื่อการอัปเกรดขั้นต่อไปของรถบ้าน

เธอที่เริ่มมีความเชื่อมโยงกับรถบ้าน สามารถสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ของมัน เช่นทุกครั้งที่ชนแมลงสันหลังทมิฬตาย พลังขับเคลื่อนของรถบ้านก็จะเพิ่มขึ้นนิดหน่อย

แม้จะเพิ่มไม่มาก และเกิดขึ้นเพียงชั่ววูบ แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นการรับรู้ทางจิตอันเฉียบคมของเธอไปได้

เมื่อเชื่อมโยงกับสิ่งของในมือหลินเฟิง โดยเฉพาะปืนพกจิ๋วที่มีอานุภาพเวอร์วังกระบอกนั้น...

เงื่อนไขการใช้พลังพิเศษของเขา น่าจะเหมือนกับการฆ่าแมลงเพื่อเสริมแกร่ง คือต้องฆ่าแมลงจำนวนหนึ่ง ถึงจะสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบของสิ่งของได้

เรื่องนี้เดาได้ไม่ยาก

รายละเอียดอาจจะคลาดเคลื่อนบ้าง แต่เฉินเหยียนเหยียนจะไม่ถามมากความ

เคยเป็นผู้ช่วยเจ้านายมาก่อนปีกว่า เธอรู้ดีว่าเรื่องไหนควรถาม เรื่องไหนควรพูด

การรู้จักวางตัว คือเหตุผลสำคัญที่ทำให้เฉินเหยียนเหยียนรอดมาได้จนถึงทุกวันนี้

ขณะที่รถบ้านทับแมลงสันหลังทมิฬตายไปทีละตัว แมลงบางตัวที่ฉลาดหน่อย ก็พยายามดิ้นหนีให้พ้นก่อนที่หนามแหลมหน้ารถจะพุ่งมาถึง

หลินเฟิงไม่สนที่พวกมันหนีรอดไปได้ ยังไงจุดจบก็คือความตายอยู่ดี ตายเร็วหน่อยก็จะได้ไม่ต้องทรมาน

สิ่งที่เขาใส่ใจจริงๆ คือค่าความเสียหายของหัวรถบ้าน กรามยักษ์จากแมลงสันหลังทมิฬ Lv 14 ที่ผ่านการดัดแปลง แม้จะแข็งแกร่งกว่าของเดิม แต่ก็ทนรับแรงกระแทกต่อเนื่องไม่ไหว

นี่ยังดีที่หลินเฟิงให้พวกมันนอนรอความตายให้รถทับ ไม่ใช่การปะทะกันซึ่งหน้า ไม่อย่างนั้นด้วยความเร็วสัมพัทธ์เกินสองร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง ต่อให้เป็นรถถังก็พัง

สถานการณ์ตอนนี้ คือเงื่อนไขที่ดีที่สุดที่หลินเฟิงจัดให้ได้แล้ว ใช้ดาเมจแปดสิบหน่วยของหัวรถบ้าน เก็บกวาดแมลงสันหลังทมิฬที่เหลือรอด

เฉินเหยียนเหยียนเห็นแมลงหลายตัวหลบได้ ก็อดถามไม่ได้

"ต้องถอยกลับมาชนซ้ำไหม"

หลินเฟิงส่ายหน้า ตอนนี้ขอแค่ฆ่าให้ได้อย่างน้อยแปดตัวก็พอ เขาคอยดูแถบความคืบหน้าของรถบ้านอยู่ตลอด ขอแค่แต้มอัปเกรดครบสิบ ก็จะสั่งหยุดรถทันที เพื่อจับแมลงเป็นๆ

เป้าหมายชัดเจน ทุกวินาทีมีค่า

ในถิ่นของพวกแมลง จะชักช้าอืดอาดไม่ได้ ไม่อย่างนั้นถ้าโดนล้อม นอกจากจะไม่ได้อะไรติดมือกลับไป ยังต้องเสียเสบียงไปเปล่าๆ

"ชนให้รวดเดียวจบ ไม่ต้องสนตัวที่หลบได้"

หลินเฟิงเอื้อมมือไปตบไหล่เฉินเหยียนเหยียน แรงสะเทือนจากการชนแต่ละครั้ง ทำให้ใจของทั้งสองคนสั่นไหว

เขาต้องการให้ผู้หญิงของเขา ตั้งสติให้มั่น

ไม่นาน รถบ้านหุ้มเกราะที่พุ่งชนดะ ก็จัดการแมลงสันหลังทมิฬตัวที่แปดได้สำเร็จ ตอนนี้ข้างหน้ายังมีอีกสองตัวที่ยังรอดอยู่

หลินเฟิงเห็นแถบความคืบหน้าแต้มอัปเกรดครบสิบแล้ว ก็สั่งหยุดทันที

เฉินเหยียนเหยียนกระทืบเบรกจนตัวโก่ง แต่ก็ยังชนแมลงสันหลังทมิฬกระเด็นไปอีกตัว โชคดีที่ความเร็วลดลงไปมาก แมลงที่กระเด็นไปห้าหกเมตรเลยยังไม่ตาย

เมื่อเป้าหมายหลักสำเร็จ หลินเฟิงก็เปิดประตูรถกระโดดลงไป บนร่างกายปรากฏชั้นเกราะสีแดงดำ เกราะเกล็ดแดงทมิฬทำงานทันที

"คุณกลับรถเตรียมไว้ก่อน เดินรถเบาๆ ผมจะตามเก็บแมลงใส่รถ"

เฉินเหยียนเหยียนพยักหน้า เริ่มกลับรถบนทางด่วน เตรียมพร้อมเผ่น

หลินเฟิงชักปืนใหญ่อัตโนมัติ Lv 16 ออกมา แต่ปรับเป็นโหมดปืนพกระดับเทพเจ้า

ตอนนี้อานุภาพของปืนใหญ่อัตโนมัติมันแรงเกินไป เดี๋ยวจะเป่าแมลงที่เจ็บหนักอยู่แล้วตายซะก่อน

พอแมลงตาย มูลค่าก็ตกฮวบ

ส่วนปืนพกระดับเทพเจ้าที่มีดาเมจพื้นฐานแค่สี่สิบ พอเจาะเกราะแมลงเข้าไปแล้ว ดาเมจจริงที่ทำได้ก็แค่ยี่สิบสามสิบ สามารถควบคุมเลือดที่เหลือของพวกมันได้อย่างแม่นยำ

ยิงแค่สิบกว่านัด ก็ตัดขาที่เหลือของมันได้แล้ว

เร็วกว่าใช้มีดฟันเยอะ

หลังจากจัดการสองตัวนี้เสร็จ หลินเฟิงก็มัดพวกมันอย่างชำนาญ แล้วโยนใส่ห้องเก็บของท้ายรถที่เปิดรออยู่

เฉินเหยียนเหยียนมองกระจกหลัง เลี้ยงรถช้าๆ ให้ทันจังหวะการจับกุมของหลินเฟิง

ไม่นานนัก แมลงสันหลังทมิฬที่รอดตายจากการถูกรถชน แต่หนีออกจากทางด่วนไม่ทัน ก็ถูกหลินเฟิงจัดการ ตัดแขนขาจับเป็นจนหมด

จับได้อีกสิบสองตัว แต่ละตัวยาวสองเมตรครึ่ง กว้างเมตรกว่า อัดแน่นเต็มพื้นที่ขยายของรถบ้านหุ้มเกราะ Lv 12 พอดี

หลินเฟิงมองห้องเก็บของที่แน่นเอี๊ยด ปิดประตูรถด้วยรอยยิ้ม หวังว่าอัปเกรดครั้งหน้า จะมีคุณสมบัติมิติขยายเหมือนปืนพกระดับตำนานโผล่มาบ้าง

ไม่อย่างนั้นวันหน้าถ้าจับได้เยอะๆ แล้วไม่มีที่เก็บ คงขาดทุนแย่

คิดได้ดังนั้น หลินเฟิงก็กลับขึ้นมานั่งบนรถ

เฉินเหยียนเหยียนมองกระจกหลัง เห็นแมลงสันหลังทมิฬแปดตัวที่เธอขับรถชนตาย หลินเฟิงไม่ได้เลาะเอากรามยักษ์มาด้วย จึงเตือนว่า

"วัสดุพวกนั้นไม่เอาเหรอ"

หลินเฟิงดูเวลาในมือถือ ตั้งแต่เจอแมลงกลุ่มนี้ ผ่านไปแปดนาทีแล้ว ถึงจะเสียเวลาอีกหน่อยก็รีดเค้นมูลค่าจากแมลงพวกนี้ได้จนหยดสุดท้าย...

แต่ไม่จำเป็น

แค่เพื่อกรามยักษ์ไม่กี่คู่ ต้องเสี่ยงให้แมลงปีกเขียวบนฟ้าเจอตัว หรือเสี่ยงโดนกองทัพแมลงล้อม

ตอนนี้ไม่ใช่ช่วงสงคราม ไม่มีใครดึงความสนใจให้หลินเฟิงที่แนวหน้า

ดังนั้นไม่คุ้มที่จะเสี่ยง

อีกอย่างของพวกนี้ ไปเอาจากฉินหู่ก็ได้

ความระมัดระวังรอบคอบคือคุณสมบัติเด่นที่ทำให้หลินเฟิงรอดมาได้ แม้จะมีระบบอัปเกรดช่วย แต่คนอื่นอาจจะทำไม่ได้อย่างเขา ที่เติบโตได้อย่างรวดเร็วและมั่นคง

เที่ยวนี้จับเป็นได้ตั้งสิบสองตัว มากกว่าคราวก่อนสองเท่า ถือว่าคุ้มค่ามากแล้ว ไม่จำเป็นต้องเอาแมลงเกราะแดงมาเป็นของแถมให้หนักรถ

"ไปเลย ไม่ต้องเก็บแล้ว"

หลินเฟิงออกคำสั่ง เฉินเหยียนเหยียนพยักหน้า เหยียบคันเร่งมิด หนีออกจากสนามรบด้วยความเร็วสูงสุด

ขากลับ พอฟังหลินเฟิงอธิบาย เฉินเหยียนเหยียนถึงเพิ่งรู้ตัว

อยู่กับหลินเฟิงจนเคยตัว เลยไม่รู้ว่าอันตรายใกล้เข้ามา พอนึกขึ้นได้ว่าอยู่ในดงแมลง เฉินเหยียนเหยียนที่ขนลุกซู่ก็เร่งความเร็วขึ้นอีก

ขากลับทางสะดวกโยธิน อาจเป็นเพราะซากและอวัยวะแมลงสันหลังทมิฬที่ติดอยู่ตรงหนามหน้ารถ ทำให้ฝูงแมลงเกราะแดงตามทางหวาดกลัว

พวกแมลงชั้นต่ำพวกนี้หนีกันกระเจิง

ตัวไหนที่โง่เง่าหลบไม่ทัน ก็ถูกล้อยางตันของรถบ้านหุ้มเกราะบดขยี้

ท่ามกลางเสียงกรุบกรับ กลายเป็นแมลงแบนติดพื้น

กลับถึงจุดพักรถได้อย่างปลอดภัย รถบ้านหุ้มเกราะที่มีรูปลักษณ์ดุดันน่ากลัว เรียกสายตาของฝูงชนให้หันมามอง

แม้แต่คนงานก่อสร้างที่อยู่นอกอาคารห้างสรรพสินค้า ก็มองมาด้วยความตกตะลึงและอิจฉา

พวกเขาได้ยินมาแล้วว่าในจุดพักรถมีผู้มีพลังตื่นรู้ที่เก่งกาจขนาดฆ่าแมลงได้เหมือนผักปลา การที่หลินเฟิงกลับมาได้ ยิ่งทำให้พวกเขาอิจฉาและเลื่อมใส

จอดรถไว้ข้างร้านซ่อมรถที่ห่างไกลผู้คน หลินเฟิงยังไม่ทันลงรถ ก็เห็นกลุ่มคนถือกล้องเตรียมจะเข้ามาดูโฉมหน้า

คนพวกนี้แม้จะมากับทีมงานมืออาชีพของเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ แต่ด้วยสัญชาตญาณคนข่าว ก็อดไม่ได้ที่จะอยากได้ข่าวเด็ด

ตอนนี้ข่าวเกี่ยวกับพวกแมลงได้รับความสนใจจากคนทั้งประเทศตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แม้แต่ซูเปอร์สตาร์อย่างเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ยังต้องมาเกาะกระแส

ถ้าสัมภาษณ์ผู้มีพลังตื่นรู้ระดับตำนานคนนี้ได้ รับรองว่าอินเทอร์เน็ตแตกแน่นอน

ในสายตาพวกเขา นี่คือโอกาสรวยทางลัด และเป็นโอกาสทองที่จะก้าวหน้าในหน้าที่การงาน

แต่ทหารที่ถูกส่งมาคุ้มกันพวกเขากลับขวางไว้ ไม่ยอมให้ผ่าน

คำพูดที่ว่านี่ไม่ใช่หน้าที่ถ่ายทำของพวกเขา หรือคุณหลินไม่อยากให้รบกวน ไม่อาจหยุดยั้งความอยากรู้อยากเห็นของคนพวกนี้ได้

จนกระทั่งเจียงอวิ๋นเอ๋อร์ในรถบ้านหรูออกคำสั่ง พวกเขาถึงยอมล่าถอยไปอย่างอาลัยอาวรณ์

หลินเฟิงเห็นฉากนี้ สีหน้าก็เย็นชาลง

เรื่องยุ่งยากที่ระวังไว้แต่แรก มาจนได้

การกระทำของทีมถ่ายทำกลุ่มนี้ ยืนยันความกังวลในใจของหลินเฟิง

คนพวกนี้มันตัวน่ารำคาญชัดๆ

และตอนนี้หลินเฟิงก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรับสัมภาษณ์ หรือปล่อยข่าววงในอะไรออกไป

หนึ่งคือเขาไม่อยากสร้างผลงานให้คนอื่น แล้วก็ไม่อยากเป็นจุดสนใจในช่วงที่กำลังก่อร่างสร้างตัว สองคือเรื่องลับๆ หลายเรื่อง มันเปิดเผยไม่ได้

ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจค้าแมลงเป็นๆ หรือหนี้บุญคุณกับฉินหู่ รวมไปถึงการอัปเกรดดัดแปลงรถบ้าน ล้วนแพร่งพรายออกไปไม่ได้

แต่หลินเฟิงก็รู้ดีว่า พวกปาปารัสซี่พวกนี้ไม่มีทางยอมแพ้หรอก เหมือนหมาที่เลิกกินขี้ไม่ได้นั่นแหละ

และคืนนี้ ก็ต้องทำการอัปเกรดรถบ้านหุ้มเกราะ แมลงเป็นๆ พวกนี้ก็ต้องรีบขนออกไป

ขณะที่หลินเฟิงกำลังคิดหาวิธีรับมือพวกนักข่าว สายตาก็เหลือบไปเห็นวิวทางฝั่งไซต์ก่อสร้าง

ใบหน้าที่คุ้นเคยหลายคน ปรากฏขึ้นในสายตา

มุมปากหลินเฟิงยกยิ้ม

คิดวิธีรับมือออกได้ในทันที

[จบแล้ว]