บทที่ 51 - ผู้บุกเบิกจักรกล กับสารถีมือฉมัง

บทที่ 51 - ผู้บุกเบิกจักรกล กับสารถีมือฉมัง

หลินเฟิงรีบเปิดประตูรถพุ่งเข้าไปในห้องนอนทันที

เฉินเหยียนเหยียนที่นอนอยู่บนเตียงใหญ่ยังคงหมดสติ แต่เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองบ้างแล้ว ปากพึมพำเสียงเบาฟังไม่ได้ศัพท์

ความเปลี่ยนแปลงของรถบ้านต้องเกี่ยวกับเธอแน่

หรือจะเป็นพลังพิเศษเกี่ยวกับการควบคุมรถยนต์

เมื่อเห็นคำเตือนแจ้งเตือนขึ้นมา ลังเลอยู่เพียงครึ่งวินาทีหลินเฟิงก็ตัดสินใจเด็ดขาด กดยอมรับการแทรกซึมของพลังงานปริศนานั้น

เมื่อได้รับอนุญาตจากระบบ อาการสั่นของตัวรถก็ค่อยๆ สงบลง แต่เครื่องยนต์ยังคงทำงานเองโดยอัตโนมัติ แถมยังเดินเครื่องได้เรียบเนียนกว่าเดิมเสียอีก

โชคดีที่ตอนนี้แค่สตาร์ทเครื่อง ยังไม่ถึงขั้นเข้าเกียร์ออกตัว

ไม่อย่างนั้นหลินเฟิงคงไม่กล้าปล่อยให้มันขับมั่วซั่วแน่

เวลาผ่านไปทีละวินาที หลินเฟิงนั่งลงข้างเตียง กุมมือเฉินเหยียนเหยียนไว้แน่น

พลังงานบางอย่างแผ่ออกมาจากสมองของเธออย่างต่อเนื่อง ไหลซึมเข้าไปในตัวรถบ้านหุ้มเกราะและถูกดูดซับไปทีละน้อย ความผิดปกติรอบตัวก็ค่อยๆ จางหายไป

พร้อมกันนั้น ศีรษะที่ร้อนจี๋ของเฉินเหยียนเหยียนก็ค่อยๆ เย็นลง หน้าอกที่กระเพื่อมแรงเริ่มกลับมาหายใจสม่ำเสมอ เข้าสู่ห้วงนิทราที่สงบสุข

ครู่ต่อมา ภายใต้เสียงเรียกเบาๆ ของหลินเฟิง เฉินเหยียนเหยียนที่หมดสติไปนานก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความงุนงง

"ฉัน... ฉันเป็นอะไรไป..."

มองดูหน้าต่างสถานะที่ปรากฏขึ้น หลินเฟิงยิ้มออกมาอย่างโล่งอก ปลอบโยนว่า

"ไม่เป็นไรแล้ว คุณเพิ่งตื่นรู้พลังพิเศษที่แข็งแกร่งมากออกมา"

【เฉินเหยียนเหยียน Lv 10/19】

【พลังชีวิต 60 ร่างกาย 56 จิตใจ 60】

【การตื่นรู้พลังพิเศษ ผู้บุกเบิกจักรกล (ควบคุมเครื่องจักรกลในระยะที่กำหนดด้วยจิต)】

【คำประเมิน มนุษย์เพศหญิงที่อ่อนแอ นอกจากสวยและพอมีสมอง ในที่สุดก็ได้ครอบครองพรสวรรค์ที่มีศักยภาพสูงส่ง จงพยายามเติบโตเถิด เพื่อกลายเป็นราชินีแห่งสงครามผู้บงการทุกสิ่งในอนาคต】

สำหรับพลังของเฉินเหยียนเหยียน ระบบตั้งชื่อให้ว่า ผู้บุกเบิกจักรกล สามารถใช้พลังจิตควบคุมเครื่องจักรกลได้จากระยะไกล

พลังพิเศษนี้ในช่วงแรกอาจจะดูอ่อนแอ เพิ่มพลังการต่อสู้ได้ไม่ชัดเจน แต่กลับมีศักยภาพมหาศาล ขอแค่เติบโตไปจนถึงช่วงท้ายที่สามารถควบคุมกองทัพจักรกลขนาดใหญ่ได้ เฉินเหยียนเหยียนเพียงคนเดียวก็จะสามารถควบคุมยุทโธปกรณ์ขนาดใหญ่ได้มากมาย

อย่างเช่นรถบ้านหุ้มเกราะ ในอนาคตถ้าอัปเกรดจนกลายเป็นป้อมปราการสงคราม เป็นฐานยิงเคลื่อนที่ที่ติดตั้งสุดยอดอาวุธนับไม่ถ้วน พลังทำลายล้างคงทะลุหลอด

มิน่าล่ะคำประเมินของระบบถึงเรียกเธอว่า ราชินีแห่งสงครามผู้บงการทุกสิ่งในอนาคต

ติดปัญหาที่ว่าช่วงแรกมันอ่อนแอเกินไป ค่าร่างกายเพิ่มขึ้นมาจำกัด มีแค่ค่าจิตใจที่พอถูไถ

ถ้าไม่มียอดฝีมือคอยคุ้มครอง คงยากที่จะเติบโตขึ้นมาได้

แต่โชคดีที่เฉินเหยียนเหยียนมีคนอย่างหลินเฟิงที่มีตัวช่วยโกงๆ คอยหนุนหลัง สามารถหาอุปกรณ์จักรกลที่ดีที่สุดมาประเคนให้

ต่อให้เป็นช่วงแรกที่อ่อนแอ ก็สามารถรีดเร้นประสิทธิภาพสูงสุดของพลังนี้ออกมาได้

เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของหลินเฟิง เฉินเหยียนเหยียนยกมือซ้ายขึ้นมาดูอย่างงุนงง นอกจากสมองที่ยังมึนๆ เบลอๆ ก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แถมเรี่ยวแรงยังดูน้อยกว่าก่อนจะเป็นลมเสียอีก

"พลังพิเศษอะไร ทำไมฉันไม่รู้สึกอะไรเลย..."

หลินเฟิงปล่อยมือขวาของเธอ อธิบายอย่างใจเย็น

"ไม่ใช่ด้านร่างกาย แต่เป็นด้านจิตใจ"

"ตอนนี้คุณทำใจให้สบาย หลับตาลง แล้วปล่อยสมองให้โล่ง อย่ากังวล ใช้ใจสัมผัสดู"

เฉินเหยียนเหยียนกลืนน้ำลาย ทำตามวิธีที่หลินเฟิงบอกอย่างว่าง่าย หลับตาลง เข้าสู่สภาวะลืมตัวตน...

และในไม่ช้า ในห้วงความคิดของเธอ ภาพโครงสร้างทั้งหมดของรถบ้านหุ้มเกราะที่อยู่รายรอบก็ปรากฏขึ้น เป็นภาพสามมิติที่มองทะลุปรุโปร่ง เห็นแม้กระทั่งโมดูลและชิ้นส่วนต่างๆ

มือของเฉินเหยียนเหยียนเริ่มสั่นเทา ทำอะไรไม่ถูก

หลินเฟิงกุมมือขวาเธอไว้อีกครั้ง ช่วยเรียกสติให้สงบลง

เสียงที่น่าไว้วางใจของชายหนุ่มดังขึ้นข้างหู

"ไม่ต้องเกร็ง นี่เป็นพรสวรรค์ของคุณ"

"จินตนาการว่าตัวเองกำลังขับมันอยู่"

เฉินเหยียนเหยียนพยักหน้าเบาๆ เริ่มจินตนาการว่าตัวเองนั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ เหยียบเบรกอย่างชำนาญ เข้าเกียร์ D แล้วค่อยๆ ผ่อนเท้าขวาออกจากแป้น

ขณะที่เธนอนจินตนาการอยู่บนเตียง รถบ้านหุ้มเกราะก็ออกตัวพุ่งไปข้างหน้าทันที

แรงกระชากทำให้เฉินเหยียนเหยียนสะดุ้งตื่น ลืมตาโพลง รถบ้านยังคงไหลไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ โชคดีที่ไม่ได้เหยียบคันเร่ง เป็นแค่การไหลเบาๆ ด้วยความเร็วสิบกว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมง

วินาทีนี้ เฉินเหยียนเหยียนเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เธอรวบรวมสมาธิ นึกย้อนถึงความรู้สึกมหัศจรรย์เมื่อครู่ ในการจำลองภาพในสมอง เธอเหยียบเบรก แล้วผลักเกียร์ไปที่ P

ได้ยินเสียง กึก กึก สองครั้ง รถบ้านไร้คนขับก็หยุดสนิท กลับสู่ความสงบ

โชคดีที่รอบๆ ไม่มีคน ไม่อย่างนั้นเห็นภาพหลอนตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้คงตกใจจนช็อกตาค้าง

ส่วนเฉินเหยียนเหยียนบนรถ มองชายหนุ่มข้างกายด้วยความตื่นเต้น พูดอย่างไม่ค่อยมั่นใจนักว่า

"เมื่อกี้ฉันเป็นคนสตาร์ทมันเหรอ"

"ฉัน... ฉันเหมือนจะบังคับรถบ้านคันนี้ได้"

หลินเฟิงยิ้มพยักหน้า ยืนยันคำตอบ

"ใช่แล้ว ฝีมือคุณเอง นี่แหละพลังพิเศษที่แท้จริงของคุณ การควบคุมเครื่องจักรระยะไกล"

"ความสามารถนี้ดูเหมือนอ่อนแอ แต่ถ้าใช้คู่กับพลังของผม จะแสดงประสิทธิภาพสูงสุดออกมาได้"

"ยินดีด้วยนะ รุ่นพี่เฉิน คุณได้กลายเป็นคนขับรถส่วนตัวของผมแล้ว แบบตลอดชีพซะด้วย"

เฉินเหยียนเหยียนสูดหายใจลึก ระงับความตื่นเต้น วินาทีนี้ ได้รับการยอมรับจากหลินเฟิง ความรู้สึกกังวลว่าจะถูกทิ้งที่อัดอั้นในใจมานาน ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

เฉินเหยียนเหยียนใช้สองมือกุมมือใหญ่ของหลินเฟิงไว้แน่น ขอบตาเริ่มร้อนผ่อ น้ำเสียงสั่นเครือแต่หนักแน่น

"ฉัน ฉันเต็มใจ"

หลินเฟิงเอื้อมมือไปประคองแก้มเธอ แล้วก้มลงจูบอย่างดูดดื่ม รับคำสัญญาของผู้หญิงตรงหน้า และแสดงความยอมรับในตัวเธอ

ครู่ต่อมา เมื่อทั้งสองผละออกจากกัน หลินเฟิงมองเฉินเหยียนเหยียนที่หน้าแดงซ่าน จูบลงบนหลังมือเธอเบาๆ แล้วพูดเรียบๆ

"เอาล่ะ ในฐานะคนขับรถสาวสวยส่วนตัวของผม ถึงเวลาต้องขัดเกลาทักษะการขับรถกันหน่อยแล้ว"

"ลุกเถอะ มาลองดูกันว่าขอบเขตและคุณสมบัติของพลังนี้ทำอะไรได้บ้าง"

เฉินเหยียนเหยียนพยักหน้า พอความเขินอายจางลงและได้สติ เธอก็รู้แค่ว่าพลังของเธออาจช่วยหลินเฟิงได้มาก แต่ยังไม่รู้ประโยชน์ที่แท้จริง

จากนั้นเธอจึงสวมเสื้อผ้าและกางเกงให้เรียบร้อย แล้วไปนั่งประจำที่คนขับรถบ้านหุ้มเกราะ

คราวนี้เธอลองไม่ใช้มือและเท้า อาศัยแค่คำสั่งจิตในสมอง ควบคุมรถบ้านให้สตาร์ท เข้าเกียร์ และขับวนไปมาในจุดพักรถ

หลังจากการฝึกซ้อมครั้งแล้วครั้งเล่า การใช้พลังของเธอก็ชำนาญขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถสอบใบขับขี่ท่าถอยเข้าซองได้โดยไม่ต้องลืมตาด้วยซ้ำ

เมื่อเห็นว่าได้ที่แล้ว ภายใต้การสนับสนุนของหลินเฟิง เธอจึงบังคับรถบ้านให้ออกจากจุดพักรถ ขึ้นสู่ทางด่วน

ใช้พลังพิเศษบังคับรถบ้านจากระยะไกลให้เร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนถึงร้อยกว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมง ถึงค่อยรู้สึกหวาดเสียวจนต้องแตะเบรก ลดความเร็วลง

หลินเฟิงคาดเข็มขัดนิรภัยนั่งอยู่ข้างๆ มองคนขับสาวข้างกายด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ เห็นเธอทำเรื่องเหลือเชื่อได้สำเร็จ ก็คิดว่าควรให้กำลังใจสักหน่อย

"ไม่เลว พัฒนาเร็วมาก ทีนี้ลองดูนะ ขับรถบ้านไปด้วย แล้วยกปืนยื่นออกไปนอกหน้าต่างยิงไปด้วย"

เฉินเหยียนเหยียนตาลุกวาว ถ้าเธอแยกประสาททำสองอย่างพร้อมกันได้ ประโยชน์ของเธอในสนามรบก็จะเพิ่มขึ้นมหาศาล แถมความเร็วในการฆ่าแมลงอัปเลเวลก็จะพุ่งกระฉูด

สมเป็นหลินเฟิงที่คิดอะไรได้รอบคอบจริงๆ

เมื่อเฉินเหยียนเหยียนบังคับรถบ้านได้คล่องขึ้น เธอเริ่มลองชักปืนยื่นออกไปเล็งยิงด้านนอก

ยังไงแถวนี้ก็ไม่มีคน เธอเลยใช้ต้นไม้ริมทางเป็นเป้าซ้อม ฝึกยิงแม่นไปพร้อมกับขับรถ

หลินเฟิงเห็นแล้วพอใจมาก

แน่นอนเขาไม่ได้อยากให้เฉินเหยียนเหยียนโผล่หน้าออกไปกราดยิงนอกหน้าต่างหรอก

ลำพังปืนพกระดับเทพเจ้ากระบอกเดียว เปลี่ยนผลแพ้ชนะของสงครามไม่ได้หรอกเมื่อต้องเจอฝูงแมลงไล่ล่า

ที่ทำแบบนี้ ก็เพื่อให้เธอคุ้นเคยกับการแยกประสาททำหลายอย่างพร้อมกันล่วงหน้า เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการอัปเกรดรถบ้านในอนาคต

เมื่อรถบ้านสามารถหลอมรวมและอัปเกรดได้ หลินเฟิงก็คิดมาตลอดว่าจะติดตั้งอาวุธปืนต่างๆ ไว้บนรถ

ในฐานะรถที่อัปเกรดได้ มันไม่ใช่แค่ยานพาหนะ แต่เป็นแพลตฟอร์มติดตั้งอาวุธที่เคลื่อนที่ได้คล่องตัว

ติดปืนใหญ่อัตโนมัติเข้าไป ก็กลายเป็นรถรบทหารราบ ติดปืนใหญ่ลำกล้องเรียบเข้าไป ก็เป็นรถถัง

ยิ่งตอนเจอแมลงปีกเขียวเมื่อกลางวัน ความคิดอยากดัดแปลงรถของหลินเฟิงก็ยิ่งรุนแรง

ที่ผ่านมาสองเลเวลยังไม่ทำ เพราะต่อให้ติดอาวุธไปก็ต้องมีคนเล็ง ส่วนเฉินเหยียนเหยียนก็ต้องขับรถ ตัวเขาเองก็มีปืนใหญ่อัตโนมัติอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องไปคุมอาวุธระดับต่ำอื่นๆ

เดิมทีหลินเฟิงเลยกะว่าจะให้หานอวี่ซินมารับหน้าที่ถือปืนเฝ้าระวัง เพื่อแก้ปัญหาคนไม่พอ

แต่ตอนนี้เฉินเหยียนเหยียนตื่นรู้พลังผู้บุกเบิกจักรกล หลินเฟิงก็สามารถดัดแปลงรถได้อย่างบ้าคลั่งไร้ขีดจำกัด

เปลี่ยนรถบ้านหุ้มเกราะ Lv 12 ที่มีดีแค่ถึก ให้กลายเป็นรถบ้านติดอาวุธหนัก

ขอแค่ติดปืนกลกระสุนไม่จำกัดสักสิบกระบอก

ก็สามารถฆ่าล้างบางได้ทุกทิศทาง

[จบแล้ว]