บทที่ 46 - ดวงตายมทูต และแมลงบินปรากฏตัว

บทที่ 46 - ดวงตายมทูต และแมลงบินปรากฏตัว

หลินเฟิงเดินเร็วๆ ไปที่ป้อมสังเกตการณ์ชั้นสอง ปืนใหญ่อัตโนมัติ Lv 14 ในมือสั่นระริกด้วยความกระหาย!

【ปืนใหญ่อัตโนมัติ Lv 14/19 คุณภาพสีแดง】

【แต้มอัปเกรด 9/6 ดาเมจ 100 ระยะยิงหวังผล 4 กิโลเมตร กระสุนคงเหลือ 2000/2000】

【คุณสมบัติพิเศษ ฟื้นฟูกระสุน 1 นัด/วินาที แม็กกาซีนมิติบรรจุ 2000 นัด】

【คุณสมบัติกดใช้ใหม่ ดวงตายมทูต (เลือกแล้ว) (ชาร์จพลังทุก 1 วินาที สามารถล็อคเป้ายิงหัวได้ 1 เป้าหมาย) 0/10】

【คำอธิบาย นี่คือสุดยอดปืนที่อัดแน่นด้วยอานุภาพของปืนใหญ่อัตโนมัติ กระสุนที่ยิงออกไปผ่านการเสริมพลังรอบสอง เทียบเท่ากระสุนปืนใหญ่ขนาด 30 มิลลิเมตร สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างในรัศมีสองเมตรเมื่อกระทบเป้าหมาย สังหารเป้าหมายเพื่อรับแต้มอัปเกรด】

ตอนที่เห็นผลการอัปเกรดบนเบาะข้างคนขับ หลินเฟิงตื่นเต้นจนมือไม้สั่น การอัปเกรดครั้งนี้ไม่เพียงเพิ่มดาเมจยี่สิบหน่วย แต่ระยะยิงและกระสุนสำรองยังเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

ปืนพกกระบอกเล็กๆ กลับมีอานุภาพเทียบเท่าปืนใหญ่อัตโนมัติขนาด 30 มม. ที่สำคัญที่สุดคือคุณสมบัติกดใช้ใหม่ที่มีให้เลือกถึงสามแบบ

ดวงตายมทูต: ชาร์จพลังเล็ง ทุกการชาร์จหนึ่งวินาที สามารถล็อคเป้ายิงหัวได้หนึ่งเป้าหมาย สูงสุดสิบเป้าหมาย

เวลากระสุน: ในระยะประชิด เพิ่มความเร็วในการเล็งปืนและการตอบสนองของร่างกาย เพิ่มขึ้นเบื้องต้น 20% ระยะเวลา 10 วินาที คูลดาวน์สิบนาที

การยิงปูพรม: ยิงถล่มพื้นที่ร้อยตารางเมตรในระยะหวังผลแบบไม่เลือกหน้า ยิ่งชาร์จนาน อานุภาพยิ่งรุนแรง

หลินเฟิงแค่มองผ่านๆ ก็รู้ว่าทั้งสามคุณสมบัติตัวแทนของสามสาย ดวงตายมทูตคือสายสไนเปอร์แม่นยำ เวลากระสุนคือสายต่อสู้ระยะประชิด ส่วนการยิงปูพรมก็ตรงตามชื่อ

ในเวลาเลือกที่จำกัดเพียงห้าวินาที หลินเฟิงประเมินสถานการณ์ปัจจุบัน แล้วตัดสินใจเลือก "ดวงตายมทูต" อย่างเด็ดขาด

เพราะสิ่งที่เขาต้องเผชิญคือการจู่โจมของแมลงสันหลังทมิฬกลุ่มเล็ก จำนวนไม่เกินร้อยตัว และมาในรูปแบบกระจายกำลังบุกเหมือนหน่วยลาดตระเวน

เวลากระสุนเหมาะกับการดวลเป็นตายระยะประชิด การยิงปูพรมเหมาะกับสงครามเต็มรูปแบบ แถมยังฆ่าแมลงสันหลังทมิฬไม่ได้ในทันที อย่างมากก็แค่เจ็บหนัก

การเลือกดวงตายมทูต ประกอบกับดาเมจพื้นฐานหนึ่งร้อยหน่วยของปืนใหญ่อัตโนมัติ หากล็อคเป้ายิงหัว ขอแค่เป็นแมลงเฟสหนึ่งที่ต่ำกว่า Lv 20 นัดเดียวจอดแน่นอน!

ถ้าอยากปั๊มเลเวลให้เก่งขึ้นไวๆ ก็ต้องเลือกสกิลกดใช้อย่างดวงตายมทูตนี่แหละ

ขณะนี้หลินเฟิงกำชับปืนใหญ่อัตโนมัติ Lv 14 เดินขึ้นไปบนป้อมสังเกตการณ์ชั้นสองของรถบ้านหุ้มเกราะ อาศัยจังหวะที่เฉินเหยียนเหยียนสตาร์ทรถ เล็งไปที่ฝูงแมลงสันหลังทมิฬที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร

จำนวนไม่มากนัก รวมทั้งสิ้นยี่สิบสามตัว แต่ถ้าไม่มีกองกำลังติดอาวุธหนักนับร้อยนาย ก็ยากที่จะจัดการได้อย่างปลอดภัย ไม่ต้องพูดถึงทีมล่าแมลงภาคประชาชนที่มีอุปกรณ์ซอมซ่อพวกนี้เลย ลำพังแค่พลังร่างกายที่เพิ่มขึ้นธรรมดา ไม่สามารถต่อกรกับฝูงแมลงสันหลังทมิฬกลุ่มเล็กได้หรอก

ตอนนี้พวกนั้นบาดเจ็บล้มตายระนาว ขบวนรถสิบกว่าคันเหลือแค่สามคันที่กำลังซิ่งหนีตายสุดชีวิต

ฝูงแมลงสันหลังทมิฬไล่กวดไม่ปล่อย พร้อมทั้งกระจายกำลังออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งไล่ตามรถ อีกกลุ่มเร่งความเร็วอ้อมไปดักทางด้านข้าง

เนื่องจากไม่มีปืนไรเฟิลคอยยิงสกัด เมื่อวิ่งเต็มสปีด ความเร็วของแมลงสันหลังทมิฬจึงเร็วกว่ารถยนต์มาก เพราะพวกมันไม่ต้องคอยเปลี่ยนเลนหลบซากรถกีดขวางบนถนน

อาศัยช่วงเวลาที่ผู้มีพลังตื่นรู้พวกนั้นแลกชีวิตซื้อมาให้ หลินเฟิงเปิดใช้งานคุณสมบัติกดใช้ กลั้นหายใจ รวมสมาธิ ทั้งร่างเข้าสู่สภาวะลืมตัวตน ตัดขาดการรับรู้รอบข้าง เพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่การเล็งเป้า

รูม่านตาของเขาขยายกว้าง สีดำอมเหลืองแทบจะกลืนกินนัยน์ตาทั้งหมด ใช้ความได้เปรียบทางสายตาของผู้มีพลังตื่นรู้เล็งเป้าล่วงหน้า ภายในสิบวินาที เขาล็อคเป้าแมลงสันหลังทมิฬได้สิบตัว

เมื่อเล็งครบทุกเป้าหมาย หลินเฟิงในสถานะดวงตายมทูตก็เหนี่ยวไกทันที

ตอนนั้นฝูงแมลงสันหลังทมิฬที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร วิ่งเข้ามาถึงระยะห้าร้อยเมตรแล้ว อีกแค่สิบกว่าวินาทีก็จะถึงทางเข้าด่านเก็บเงิน

ได้ยินเพียงเสียง ปัง ปัง ปัง ต่อเนื่อง ปืนใหญ่อัตโนมัติ Lv 14 พ่นลิ้นไฟออกมาเป็นชุด กระสุนที่ผ่านการอัดพลังจากปากกระบอกปืน กลายเป็นกระสุนปืนใหญ่อานุภาพทำลายล้างสูง พุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วเกือบพันเมตรต่อวินาที ล็อคเป้าเจาะเข้าที่สมองแมลงซึ่งอยู่หลังกรามยักษ์คู่นั้นอย่างแม่นยำ

อานุภาพของกระสุนปืนใหญ่ขนาด 30 มม. เจาะทะลุเกราะแข็งของแมลงสันหลังทมิฬเข้าไปตรงๆ กระแสโลหะที่สาดกระเซ็นหลอมละลายทำลายสมองของพวกมันจนเละ

สิ้นเสียงระเบิด แมลงสันหลังทมิฬสิบตัวร่วงลงไปกองกับพื้นถนน

ฉากนี้ไม่เพียงทำให้คนในรถที่หนีตายตะลึงงัน แม้แต่ปฏิบัติการโจมตีของแมลงสันหลังทมิฬก็ชะงักไปชั่วขณะ

แต่เพียงแค่ลังเลชั่ววูบ พอแน่ใจว่าไม่มีกองทัพมนุษย์กลุ่มใหญ่ พวกมันก็ไล่กวดต่อทันที

หลินเฟิงมองแมลงสันหลังทมิฬสิบสามตัวที่เหลือ พวกมันล้วนเป็นแมลงชั้นต่ำเลเวลต่ำกว่า Lv 14 ไม่สามารถทำลายเกราะรถบ้านได้ เหมาะที่จะจับเป็น

เขาจึงเลิกใช้ดวงตายมทูต เปลี่ยนมาเป็นโหมดปืนใหญ่อัตโนมัติธรรมดา ลำพังแค่ดาเมจพื้นฐานหนึ่งร้อยหน่วย ก็เพียงพอจะรับมือแมลงสันหลังทมิฬสิบกว่าตัวนี้ได้สบาย

ขอแค่ไม่ยิงหัว นัดเดียวก็เจ็บหนักแล้ว

ในช่วงสิบวินาทีสุดท้าย มีรถอีกคันหนึ่งโชคร้ายถูกไล่ทันระหว่างหนี หลินเฟิงไม่ได้ยิงช่วย นี่เป็นสิ่งที่พวกนั้นชักศึกเข้าบ้านเอง ก็ต้องรับผิดชอบเอง

อีกอย่างยังต้องพึ่งพวกนั้นช่วยดึงความเกลียดชังของแมลงสันหลังทมิฬต่อไป ถ้าขืนฆ่าหมด เดี๋ยวพวกแมลงหนีไปจะทำยังไง

ด้วยเหตุนี้ รอจนแมลงสันหลังทมิฬไล่ตามรถมาถึงทางเข้าด่านเก็บเงินทางด่วน หลินเฟิงเห็นว่าระยะทางเหมาะสมแล้ว จึงส่งสัญญาณให้เฉินเหยียนเหยียนขับรถเดินหน้า พร้อมกับเล็งปืนไปที่ช่วงล่างของแมลงสันหลังทมิฬ

ปัง ปัง ปัง!!!

กระสุนแต่ละนัดระเบิดขาข้างลำตัวของพวกมันขาดกระจุย ทำให้แมลงสันหลังทมิฬล้มลงบาดเจ็บสาหัส

พอยิงเจ็บไปได้หกตัว แมลงสันหลังทมิฬเจ็ดตัวสุดท้ายก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ กระโดดลงไปที่เนินลาดด้านล่างทางด่วน มุดหนีลงไปในรูแมลงที่อยู่ในพุ่มไม้อย่างรวดเร็ว

ต่อให้หลินเฟิงตาไวแค่ไหน ก็ยิงเจ็บได้อีกแค่ตัวเดียว

ยังมีแมลงสันหลังทมิฬหกตัวหนีรอดไปได้

ดูเหมือนโครงสร้างใต้ดินของรูแมลงจะเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงสำหรับเผ่าพันธุ์แมลง สามารถวางกำลังพลได้อย่างเงียบเชียบ และยังใช้เป็นเส้นทางถอยได้ทุกเมื่อ

ที่สำคัญคือสามารถหลบเลี่ยงการทิ้งระเบิดของมนุษย์ได้

โชคดีที่การขุดรูแมลงก็ต้องใช้เวลา เหลือช่องว่างให้มนุษย์วางแผนตอบโต้

เมื่อเห็นว่าแมลงสันหลังทมิฬถูกจัดการหมดแล้ว เฉินเหยียนเหยียนก็ขับรถมาที่ข้างๆ ตัวที่บาดเจ็บ แล้วลงจากรถตามหลินเฟิงไปมัดพวกมัน

"คุณฆ่าสักตัวหนึ่ง ก็จะเปิดการตื่นรู้พลังพิเศษได้พอดี กลายเป็นผู้มีพลังตื่นรู้"

หลินเฟิงรับเชือกมา ยิงก้ามหนามข้างกรามยักษ์ทิ้ง มัดแมลงสันหลังทมิฬที่ร่อแร่ แล้วชี้ไปที่ตัวอื่นๆ ข้างๆ

เฉินเหยียนเหยียนหยิบปืนพกระดับเทพเจ้าขึ้นมา ลังเลเล็กน้อย

"ตอนนี้เลยเหรอ เดี๋ยวต้องขับรถต่อนะ"

หลินเฟิงส่ายหน้า

"ไม่เป็นไร การตื่นรู้พลังพิเศษต้องรอให้ร่างกายผ่อนคลาย กลับไปนอนที่จุดพักรถสักตื่นก็เรียบร้อย"

เฉินเหยียนเหยียนพยักหน้า หลังจากยิงก้ามหนามทิ้ง ก็หยิบดาบยาว Lv 6 ที่หลินเฟิงอัปเกรดให้ ฟันใส่แมลงสันหลังทมิฬที่เหลือรอดไปสองฉับ

ไม่ใช่สิ่งของทุกชิ้นที่อัปเกรดแล้วจะมีคุณสมบัติพิเศษเพิ่มขึ้นมา ดาบยาวธรรมดาอัปเกรดแล้วก็ยังเป็นดาบยาว แค่พลังโจมตีเพิ่มขึ้น

ด้วยดาเมจหกสิบหน่วย แมลงสันหลังทมิฬตายคาที่

กระแสความร้อนไหลเวียนเข้าสู่ร่างกาย ขดตัวอยู่ในช่องท้องและหน้าอก จริงอย่างที่คิด มันยังไม่เปิดการตื่นรู้ในทันที

หลังจากฆ่าไปหนึ่งตัว ทั้งสองก็เร่งมือขนแมลงสันหลังทมิฬอีกหกตัวไปไว้ที่ท้ายรถบ้านขยายส่วน

ข้างในยังมีแมลงเกราะแดงสิบห้าตัวก่อนหน้านี้อยู่

แมลงสันหลังทมิฬตัวที่เฉินเหยียนเหยียนฆ่าตาย กรามยักษ์คู่ที่มีประโยชน์ก็ต้องเอาไปด้วย

หลินเฟิงตั้งใจจะขับรถลึกเข้าไปอีกหน่อย เพื่อไปเก็บกู้กรามยักษ์ของแมลงสิบตัวที่เขาใช้ดวงตายมทูตยิงทิ้งไว้ก่อนหน้านี้

เอามาใช้กับรถบ้านหรืออัปเกรดโล่เกราะแดง

ตอนนั้นเอง รถดัดแปลงสองคันที่หนีรอดไปได้ คันหนึ่งพอขึ้นทางด่วนแล้วเห็นว่าทางฝั่งหลินเฟิงจัดการการบุกของแมลงสันหลังทมิฬได้อย่างง่ายดาย

แถมยังจับเป็นได้ตั้งหลายตัว

ผู้มีพลังตื่นรู้ที่รู้สึกเสียดายผลประโยชน์จึงขับรถย้อนกลับมา

จอดห่างจากหลินเฟิงและเฉินเหยียนเหยียนไปไม่กี่สิบเมตร คนที่เดินลงมาจากรถก็คือจ้าวลู่คนเดิม

เลเวลของเขาคือ Lv 11 สูงกว่าตอนขามาหนึ่งเลเวล แสดงว่าอย่างน้อยก็ฆ่าแมลงสันหลังทมิฬไปได้ตัวหนึ่ง

เฉินเหยียนเหยียนถือปืนขู่ ส่วนหลินเฟิงยิ้มบางๆ

"ว่าไง พี่จ้าวจะไปล่าแมลงต่อเหรอ เชิญตามสบายเลย"

มองดูทั้งสองคนที่ได้ผลตอบแทนเป็นกอบเป็นกำ จ้าวลู่พลันตระหนักว่าพวกเขากำลังทำนาบนหลังคน ให้หลินเฟิงชุบมือเปิบ

ความเสียหายรับไปเต็มๆ แต่ผลประโยชน์ไม่ได้แตะสักแดง

เงินทองทำคนตาบอด จ้าวลู่สูดหายใจลึก พูดด้วยความคับแค้นใจอย่างยิ่ง

"ถ้าพวกเราไม่เสี่ยงตายล่อแมลงสันหลังทมิฬมา คุณหลินก็คงไม่มีทางได้ของดีขนาดนี้ แมลงตั้งเยอะแยะ แบ่งให้พวกเราบ้างจะเป็นไรไป"

"พวกเราไม่เอาตัวเป็นๆ หรอก ขอแค่กรามยักษ์ไม่กี่คู่ก็ได้..."

เขาเล็งหัวรถบ้านหุ้มเกราะไว้ คิดว่าตัวเองก็น่าจะดัดแปลงรถสักคัน ต่อให้เอาไปขาย กรามยักษ์แมลงสันหลังทมิฬคู่เดียวก็มีค่าเท่ากับแมลงเกราะแดงเป็นๆ ทั้งตัวแล้ว

มองดูจ้าวลู่ที่อยู่ไม่ไกล รอยยิ้มบนหน้าหลินเฟิงค่อยๆ เย็นชาลง กำลังจะลงมือปฏิเสธ...

ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงกรีดแหลมดังมาจากกลางอากาศ!

วินาทีต่อมา ประกายแสงสีเขียววูบผ่าน

เลือดสาดกระเซ็น หัวของผู้มีพลังตื่นรู้ตรงหน้าขาดกระเด็นจากลำคอ กลิ้งหลุนๆ มาหยุดที่เท้าของหลินเฟิง

สีหน้าของจ้าวลู่ยังคงแข็งค้าง ริมฝีปากยังขยับเหมือนจะพูดอะไรต่อ ไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าหัวหลุดออกจากบ่าไปแล้ว

"หนี!"

ไม่มีเวลาสังเกตศัตรู สัญชาตญาณอันตรายของหลินเฟิงทำงานเต็มพิกัด เขากระชากแขนหญิงสาวข้างกาย พุ่งตัวเข้าไปในห้องคนขับรถบ้านทันที

"บ้าเอ๊ย! ศัตรูอยู่บนฟ้า!"

[จบแล้ว]