บทที่ 7 - สร้างโล่เกราะแดงและการทดลองจับเป็น

บทที่ 7 - สร้างโล่เกราะแดงและการทดลองจับเป็น

ช่วงที่อยู่บ้านพี่สะใภ้ หลินเฟิงทดลองมาหลายครั้งแล้ว ของที่ระบบประเมินว่าอัปเกรดได้ มีชนิดค่อนข้างจำกัด ส่วนใหญ่เป็นพวกอาวุธพื้นฐาน

อย่างสมาร์ทโฟนในกระเป๋า ถึงจะขึ้นว่าเป็นระดับสีแดง แต่ก็ไม่มีเส้นทางให้อัปเกรด

คงไม่มีใครเอามือถือไปไล่ทุบแมลงหรอกนะ

แต่เรื่องพวกนั้นช่างมันก่อน ตอนนี้เกราะหลังสีแดงในมือหลินเฟิง คือกุญแจสำคัญในการเอาชีวิตรอด

โล่เหล็กทำมืออันก่อนหน้านี้ ระบบไม่ตอบสนอง ห่วยเกินจนไม่เข้าเกณฑ์ระดับสีขาวด้วยซ้ำ

แต่เกราะหลังของแมลงเกราะแดง น่าจะได้เรื่อง

ที่น่าทึ่งคือ แผ่นเกราะหนาสี่เซ็นต์ที่กันมีดกันปืนได้ กลับมีน้ำหนักเบาหวิวเมื่อถือในมือ

หนักแค่สองกิโลกว่าๆ เหมือนถือแผ่นโฟม

ผิวของมันวาววับเหมือนโลหะ ไม่ใช่ไคตินเหมือนเปลือกแมลงบนโลก แต่เป็นโลหะชีวภาพบางอย่าง

พอลองเอามีดเคาะ ก็มีเสียงใสกังวาน

เมื่อหลินเฟิงใช้สกิลตรวจสอบ ผลลัพธ์ก็ปรากฏขึ้นทันที

【 เกราะหลังแมลงเกราะแดง ระดับสีขาว 】

【 คำอธิบาย นี่คือส่วนที่มีค่าที่สุดของแมลงเกราะแดง เนื้อแข็งแกร่ง สามารถนำไปทำโล่ได้ 】

แม้จะขึ้นว่าอัปเกรดโดยตรงไม่ได้ แต่พอเห็นคำอธิบายบรรทัดสุดท้าย หลินเฟิงก็ยิ้มออก

ทำโล่ได้ แปลว่ามีหนทาง

แต่แผ่นเกราะนี้แข็งมาก กระสุนปืนพกยังทำได้แค่รอยขีดข่วน ถ้าจะทำโล่ ต้องใช้สว่านไฟฟ้าเจาะ

ตอนรื้อหาลวด หลินเฟิงเห็นกล่องเครื่องมือในตู้เก็บของที่ระเบียง มีสว่านมือไร้สายที่ใช้แบตเตอรี่ลิเธียมอยู่พอดี

นี่คือเครื่องมือหากินของคนทำก่อสร้าง หลินโหย่วจื้อถึงจะตายไปแล้ว แต่ทิ้งของดีไว้เพียบ นี่คือเหตุผลที่หลินเฟิงเลือกมาบ้านพี่สะใภ้ตั้งแต่แรก

นอกจากสัญญาว่าจะดูแลพี่สะใภ้แล้ว เครื่องมือช่างพวกนี้ก็เป็นหนึ่งในเป้าหมายของเขา

เสียดายที่ไม่เจอเลื่อยไฟฟ้า

ไม่งั้นคงได้อาวุธระยะประชิดโหดๆ มาอีกชิ้น

หลินเฟิงถือแผ่นเกราะ ยื่นมีดปังตอให้เฉินเหยียนเหยียน สั่งว่า

"ถ้าไม่รังเกียจ ลองผ่าดูข้างในซิว่ามีอะไรน่าสนใจอีกไหม"

เฉินเหยียนเหยียนกำลังจะอ้าปากถามเรื่องพ่อแม่ของหลินเฟิง แต่เห็นเขาไม่อยากพูดถึง เลยรับมีดไป กรีดเนื้อเยื่อใต้เกราะแมลงต่อ

ส่วนหลินเฟิงไปที่ระเบียง หยิบสว่านไฟฟ้าเปลี่ยนดอกสว่านเบอร์แปด ลงมือเจาะรู

สามสิบนาทีผ่านไป ดอกสว่านพังไปหนึ่งอัน ในที่สุดก็เจาะรูบนเกราะได้สิบกว่ารู ร้อยด้วยเชือกไนลอนจากตู้เก็บของ แล้วเอาเข็มขัดหนังมาทำเป็นสายรัดแขน

โล่ถือมือทำเสร็จเรียบร้อย

หลินเฟิงตั้งชื่อมันว่า โล่เกราะแดง

พอลองตรวจสอบ ผลก็เป็นอย่างที่คาด

【 โล่เกราะแดง เลเวล 2/9 ระดับสีขาว 】

【 ความทนทาน 9/10 พลังป้องกัน 10 】

【 คำอธิบาย โล่ที่สร้างขึ้นอย่างง่าย ระวังค่าความทนทาน รวบรวมวัสดุชนิดเดียวกันเพื่ออัปเกรด 】

หลินเฟิงยิ้มกว้าง การอัปเกรดของป้องกันต่างจากอาวุธ ต้องใช้วัตถุดิบแบบเดียวกันมาเสริม

ตอนนี้มีโล่เกราะแดงในมือ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลัวแมลงพุ่งชาร์จใส่ พลังป้องกันเพิ่มขึ้นจม

โล่แผ่นเหล็กอันก่อนหน้านี้ กันก้ามแมลงไม่ได้เลย โดนตบทีเดียวแทบพัง

หลินเฟิงถือโล่เดินกลับไปที่ห้องรับแขก จางอวี่โหรวออกมาจากห้องน้ำแล้ว เห็นเฉินเหยียนเหยียนนั่งยองๆ เอามีดเขี่ยซากแมลง

อวัยวะภายในเละเทะ ส่งกลิ่นเหม็นแปลกๆ ชวนอ้วก

สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว เฉินเหยียนเหยียนเจอแค่ถุงสีขาวหม่นๆ เหมือนถุงลมปลา ข้างในว่างเปล่า

จางอวี่โหรวถามด้วยสีหน้ากังวล

"เสี่ยวเฟิง เราจะเอายังไงกันต่อ ข้างนอกตึกแมลงล้อมไว้หมด ออกไปก็อันตราย"

หลินเฟิงหยิบปืนออกมา ปลดแม็กกาซีน ยิงไปสามนัด ตอนนี้ฟื้นฟูมาหนึ่งนัด เหลือสิบนัด เขาเปลี่ยนเอาแม็กกาซีนสำรองที่เต็มมาใส่ แล้วหันไปถามพี่สะใภ้

"พี่อวี่โหรว รถอีกคันของบ้านกุญแจอยู่ไหนครับ"

จางอวี่โหรวตาเป็นประกาย พอหลินโหย่วจื้อซื้อรถใหม่ รถแลนด์โรเวอร์คันเก่าที่ใช้มาห้าปีก็ไม่ได้ขาย ทิ้งไว้ให้เธอขับไปจ่ายตลาด

ตอนนี้รถคันนั้นจอดอยู่ข้างตึก ถ้าขับรถหนี ย่อมปลอดภัยกว่าเดินเท้าแน่

เข้าใจความหมายของหลินเฟิง เธอรีบเดินไปที่โถงทางเข้า หยิบพวงกุญแจรถออกมาจากกล่อง นี่คือกุญแจสู่การรอดชีวิต

หลินเฟิงพยักหน้า ดีที่บ้านพี่สะใภ้รวยจริง ถ้าไม่มีรถ เขาเองก็นึกไม่ออกว่าจะฝ่าฝูงแมลงออกจากหมู่บ้านได้ยังไง

ตอนนี้โจทย์คือ ทำยังไงให้ช่วงเวลายี่สิบเมตรจากตึกไปถึงรถ ปลอดภัยจากการโดนรุมทึ้ง

หลินเฟิงวางแผนจะอาศัยความได้เปรียบของพื้นที่ในตึก ฟาร์มแต้มอัปเกรดให้ได้มากที่สุด โดยเฉพาะวัตถุดิบทำโล่

โล่เกราะแดงใช้งานดีมาก ควรมีคนละอัน

จะได้อุ่นใจเวลาหนี

พอบอกแผนให้สองสาวฟัง พวกเธอก็เห็นด้วย เพราะกว่าความช่วยเหลือจะมาถึงก็อีกตั้งยี่สิบชั่วโมง แต่ขับรถไปมหาวิทยาลัยไห่เฉิง แค่ข้ามไปสองบล็อก ระยะทางสามกิโลเมตร

ถ้าทางสะดวก เจ็ดแปดนาทีก็ถึง

ถ้ามีโล่เกราะแดงเพิ่มอีกสองอัน จางอวี่โหรวกับเฉินเหยียนเหยียนจะช่วยสู้ได้โดยไม่ต้องกลัวบาดเจ็บ

ตกลงกันได้ ทั้งสามก็เตรียมพร้อม

หลินเฟิงมองปืนในมือ ตอนนี้มีแต้มอัปเกรด 5 แต้ม ขาดอีก 5 แต้มก็จะอัปเป็นเลเวล 3 ถึงตอนนั้นค่าสถานะพิเศษก็น่าจะเพิ่มขึ้นด้วย

ไม่ต้องพะวงเรื่องกระสุนอีกต่อไป

ถือโล่เกราะแดงเดินออกจากห้อง หลินเฟิงพาสองสาวกลับไปหน้าห้อง 201 แผนคือปล่อยแมลงออกมาทีละตัว จะได้จัดการง่าย ความเสี่ยงต่ำ

แมลงเกราะแดงแรงไม่ได้เยอะมาก ท่าโจมตีหลักคือก้ามคู่หน้าที่ดีดใส่เหมือนสปริง แรงขนาดทุบกระดูกขาแตกได้ ขอแค่หลบหลังประตู ลดโล่ลงต่ำ ก็ปลอดภัยหายห่วง

หลินเฟิงค้นกุญแจห้องมาจากศพผู้หญิงคนนั้น เอาโล่บังหน้า ค่อยๆ เปิดประตู แอบมองผ่านช่องว่าง เห็นแมลงเกราะแดงตัวเดียวในห้อง คือตัวที่โจมตีเขาเมื่อกี้

แถมยังเป็นแมลงเลเวล 4 พลังชีวิตเยอะกว่าตัวที่ฆ่าไปสิบแต้ม ตัวใหญ่กว่าหน่อย ยาวประมาณสองเมตรสาม

ตอนนี้มันกำลังเคี้ยวผลไม้บนโต๊ะกาแฟ

ดูเหมือนแมลงพวกนี้จะกินไม่เลือก

แต่เนื้อสดๆ ที่มีคุณค่าทางอาหารสูงกว่า ย่อมดึงดูดพวกมันได้มากกว่า

พอกลิ่นเลือดลอยผ่านช่องประตูเข้าไป แมลงที่กำลังแทะสาลี่ก็รีบคลานมาดมฟุดฟิดที่ช่องประตูทันที

หลินเฟิงกระซิบเตือน

"เตรียมถอย"

เขาเปิดประตู แอบอยู่หลังบานประตู เปิดช่องไว้สักสามสี่สิบเซ็นต์ ให้แมลงตะแคงตัวออกมาได้ แล้วถีบประตูปิดกระแทกอย่างแรง หนีบจนมันเสียหลักล้มหงายท้อง ท้องอ่อนๆ หงายชี้ฟ้า

พอรู้ตัวว่าพลาดท่า แมลงเกราะแดงดิ้นพล่าน พยายามพลิกตัวกลับ

แต่ปืนของหลินเฟิงเล็งไว้นานแล้ว

ปัง ปัง ปัง ยิงรวดเดียวสามนัด ขาข้างหนึ่งหักไปสามท่อน พลิกตัวไม่ได้แล้ว มันนอนดิ้นกระแด่วๆ

หลินเฟิงเอาโล่กันไว้ รับดาบยาวมาจากจางอวี่โหรว ฟันฉับเข้าที่ก้ามหนีบข้างปากขาดกระเด็น ดาเมจ 8 แต้ม

เท่านี้ แมลงตัวนี้ก็หมดฤทธิ์โดยสิ้นเชิง

ถือโอกาสนี้ หลินเฟิงให้สองสาวมาลองมือ

ใช้โล่กันไว้ ฟันขาที่เหลือจากด้านข้าง

จางอวี่โหรวเก็บกดมานาน อาสาคว้าดาบยาวฟันเข้าไปเต็มแรง

เห็นเธอกล้าหาญขึ้น เอาชนะความกลัวได้ หลินเฟิงก็โล่งใจ

ขอแค่กล้าก้าวแรก ก็สู้กับแมลงพวกนี้ได้

แต่เขาก็คอยสังเกตหลอดเลือดแมลงตลอดเวลา

【 แมลงเกราะแดง เลเวล 4/9 】

【 พลังชีวิต 12 ความอึด 7 จิตใจ 2 】

แมลงเลเวล 4 มีเลือด 40 แต้ม หลินเฟิงยิงลดไป 12 แต้ม เหลือ 28 สองสาวช่วยกันฟันลดไปอีก 16 เหลือ 12 แต้ม

ตอนนี้แมลงเกราะแดงนอนแผ่หรา ส่งเสียงขู่ฟ่อๆ ร่อแร่เต็มที

"พอแล้ว! อย่าเพิ่งฆ่ามัน"

เห็นจางอวี่โหรวยังไม่หยุด หลินเฟิงรีบคว้าแขนเธอไว้

จางอวี่โหรวหยุดชะงัก หอบหายใจแรง หน้าอกกระเพื่อมไหว เหงื่อหยดลงร่องอก การออกแรงฟันด้วยความตื่นเต้นทำให้เหงื่อท่วมตัว

พอเริ่มได้สติ เธอพบว่าตัวเองใส่อารมณ์มากเกินไปเพราะความเครียด จึงยอมวางดาบลงตามคำสั่ง

มองแมลงที่ยังดิ้นขู่ จางอวี่โหรวสูดหายใจลึก

"ทะ ทำไมไม่ฆ่ามันล่ะ"

หลินเฟิงส่ายหน้า รับดาบมาถือไว้ อธิบายว่า

"เราต้องศึกษาจุดอ่อนของมัน..."

"ฆ่าแมลงตายตัวสองตัวไม่มีประโยชน์หรอก การรู้วิธีฆ่าพวกมันให้เร็วที่สุดต่างหากคือหัวใจสำคัญ"

ตอนนี้ดาบยาวได้แต้มอัปเกรดมา 4 แต้ม รวมเป็น 7/10 ส่วนปืนพกได้มา 3 แต้ม รวม 8/10 ขาดอีกแค่สองนัดก็จะอัปเกรดได้

ถ้ายิงหัว นัดเดียวก็พอ

แต่เป้าหมายที่แท้จริงของหลินเฟิง ไม่ใช่แค่การศึกษาหรอก เขาจะรีดนาทาเร้นใช้ประโยชน์จากแมลงตัวนี้ให้คุ้มค่าที่สุดต่างหาก

ในฐานะเกมเมอร์ตัวยง หลินเฟิงยึดคติ 'ฟาร์มให้ยับ แล้วค่อยบวก'

เขาตัดสินใจเริ่มปฏิบัติการ 'ปั๊มเลเวล' ครั้งแรก

[จบแล้ว]