ตอนที่ 156 หายนะที่เกิดจากพลังงานต้นกำเนิด

ตอนที่ 156 หายนะที่เกิดจากพลังงานต้นกำเนิด

มีสิ่งมีชีวิตอีกตัวโผล่ออกมาจากดอกไม้เต๋าอีกดอก!

สือฮ่าวรู้สึกเหม่อลอย เจิตใจของเขากำลังมึนงงมันสูญเสียการควบคุมประสาทสัมผัสไปชั่วขณะ

ในขณะนี้ร่างกายของสือฮ่าวเต็มไปด้วยพลังราวกับว่าเขาได้สัมผัสกับความลึกลับที่ลึกซึ้งในทันที พลังต่อสู้ของเขาปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

หลังจากนั้นดอกไม้เต๋าทุกดอกก็เปล่งประกายด้วยแสงอันศักดิ์สิทธิ์

แม้แต่โลกใต้ดินก็ยังสุกใสรัศมีสีทองซึมเข้าไปในส่วนลึกของโลกจากนั้นมันก็พุ่งผ่านพื้นผิวทำให้เทือกเขายาศักดิ์สิทธิ์สว่างไสว

ในขณะเดียวกันสือฮ่าวเองก็ตื่นตระหนกเช่นกัน ตอนนี้เขารู้สึกพิเศษมากราวกับว่าเขามีพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุดปลดปล่อยออกมาจากภายใน

ใช้ร่างกายเป็นเมล็ดพันธุ์ร่างกายของเขาเป็นประตูแสงไม่มีที่สิ้นสุด แม้จะยังไม่ได้ข้ามอาณาจักรบ่มเพาะแต่เขารู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้!

ในขณะนี้ราวกับว่าหมัดเดียวสามารถระเบิดผ่านโลกที่ยิ่งใหญ่นี้ได้อย่างง่ายๆ!

ความรู้สึกที่ทรงพลังแบบนี้ยังคงดำเนินต่อไปทำให้ราวกับว่าเขาอยู่ในจุดสูงสุดของชีวิต

สือฮ่าวไม่ได้แสดงอารมณ์ร้อนรนและเขาก็ไม่ได้คลุ้มคลั่ง แต่เขายังคงสงบนิ่งและตรวจสอบทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวเอง

เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงพลังที่พลุ่งพล่านอยู่ภายใน ความแข็งแกร่งของเขาก้าวหน้าเป็นอย่างมาก

สือฮ่าวขมวดคิ้ว แต่แล้วเขาก็ผ่อนคลายอีกครั้ง เป็นเพราะเพียงแค่ใช้ความคิดเล็กน้อยเขาสามารถเข้าใจทุกอย่างได้ สิ่งมีชีวิตบนดอกไม้เต๋าใหญ่ตรงกลางดูเหมือนจะเป็นหนึ่งเดียวกับเขาทั้งสองเป็นเจ้าของทุกอย่างร่วมกันไม่จำเป็นต้องกังวลใดๆ

สิ่งนี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับสิ่งมีชีวิตจากดอกไม้เต๋าตัวแรก!

สิ่งมีชีวิตตัวแรกยังคงไม่ชัดเจนตลอดเวลา มันห่างไกลกับเขามากราวกับว่าดำรงอยู่แค่ในอดีตเท่านั้น

ทุกครั้งที่สือฮ่าวพยายามสื่อสารกับมันจะส่งผลให้เกิดความล้มเหลว ราวกับว่าเวลาที่ไม่สิ้นสุดแยกทั้งสองออกจากกัน เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะเข้าถึงมันได้

ทั้งสองถูกแยกจากกันด้วยสายน้ำแห่งกาลเวลา ทำได้เพียงมองจากระยะไกลแต่ไม่สามารถพบกันได้อย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตามเขารู้ดีว่าสิ่งมีชีวิตตัวนั้นไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆกับเขา เมื่อเขาก้าวข้ามบททดสอบครั้งสุดท้ายเผชิญหน้ากับแท่นประหารเซียนสิ่งมีชีวิตตัวนั้นเอาตัวเองเข้าไปรับดาบแทนเขา!

ฮ่อง!

ดอกไม้เต๋าผู้ยิ่งใหญ่ขยับตัวอีกครั้ง

บนดอกไม้ที่อยู่ตรงกลางดอกนั้นแสงหลากสีได้ปะทุออกมาเป็นหมื่นๆริ้ว ความเจิดจรัสนับพันกำลังเบ่งบานผ่านโลกใต้ดินและมันทำให้ภูเขาและแม่น้ำเป็นสีแดงเปล่งปลั่งเต็มไปด้วยไอสังหาร!

ดูเหมือนว่ามันจะมีหน้าที่ในการต่อสู้รับผิดชอบในการฆ่า ถือเป็นตัวแทนของความแข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้!

จากนั้นแสงสีแดงเข้มก็กลายเป็นสีทองสลัว พลังงานสีม่วงจาง ๆปรากฏขึ้นอีกครั้งมีสีสันสดใสหลายประเภทผสมผสานกันกับไอสังหารมีพลังอันยิ่งใหญ่ห่างไกลจากความปกติอย่างยิ่ง

กระดูกภายในร่างกายของสือฮ่าวต่างสั่นสะท้านปลดปล่อยเสียงก้องกังวานมันถูกบดละเอียดและฟื้นคืนกลับมาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมนับพันเท่า

เขาแข็งแกร่งขึ้น!

ร่างกายของเขาปรับพื้นฐานเต๋าให้สมบูรณ์แบบถึงขีดสุด ประตูภายในร่างกายของเขาปรากฏขึ้นทีละบานปลดปล่อยพลังลึกลับเพื่อหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆของร่างกายของเขา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของทะเลแห่งการเกิดใหม่กลายเป็นสถานที่ที่ประตูรวมตัวกัน

“เพียงแค่ใช้ร่างกายเป็นเมล็ดพันธุ์เท่านั้นถึงจะสามารถก้าวมาถึงขั้นนี้ได้ หาข้าต้องการสร้างวิถีการบ่มเพาะแบบใหม่ผู้อื่นจะไม่สามารถเข้าถึงระดับของข้าได้ เพราะไม่มีผู้ใดสามารถก้าวเดินตามเส้นทางของข้าได้นั่นเอง”

สือฮ่าวถอนหายใจเบาๆ ถ้าคนอื่นจะเลียนแบบเขาก็จะยากเกินไปที่จะทำ เส้นทางของเขาสำหรับคนอื่นเป็นเส้นทางที่นำไปสู่ความตายเท่านั้น

เขาส่ายหัวตัดสินใจว่าจะไม่คิดถึงเรื่องทั้งหมดนี้ ตัวเขาเองยังไม่ถึงจุดสูงสุดอย่างแท้จริงและหนทางข้างหน้าก็ยังไกลเกินไป มันไร้สาระที่จะคิดแทนคนอื่น

ครั้งนี้เหตุผลที่เขาสามารถกระตุ้นการเบ่งบานของดอกไม้เต๋าอันยิ่งใหญ่สร้างสิ่งมีชีวิตตัวที่สองนั้นเกี่ยวข้องกับสระทองคำนี้เป็นส่วนใหญ่!

เป็นเพราะนี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่เป็นอมตะ สระน้ำล้ำค่าอาจถูกสร้างขึ้นสำหรับการคืนชีพวัวทองคำโดยเฉพาะ !

เป็นเพราะเหตุนี้พลังงานต้นกำเนิดที่ควรจะกระจัดกระจายจึงควบแน่นกันอีกครั้งยิ่งไปกว่านั้นในรูปแบบตอนนี้ก็นับว่าเสถียรอย่างสมบูรณ์

พลังเซียนสามเส้นก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย โดยเฉพาะเส้นที่สองซึ่งได้รับการบำรุงที่ไม่อาจจินตนาการได้นี่คือเหตุผลที่มันสามารถ 'เบ่งบานเป็นผลไม้' ออกมา

สิ่งเดียวที่น่าเสียใจคืออาการบาดเจ็บจากรากฐานของเขาดีขึ้นเพียงเล็กน้อยยากที่จะกำจัดออกไป นี่เป็นปัญหาใหญ่อย่างหนึ่ง

“มันไม่ควรส่งผลต่อชีวิตและความตายของข้าในระยะสั้นๆนี้” สือฮ่าวพูดกับตัวเอง

ร่างกายของเขาผ่อนคลาย ทุกรูขุมขนดูดซึมแก่นแท้อย่างต่อเนื่อง!

“อ๊ะ?” ทันใดนั้น สือฮ่าวก็ตกใจ พลังต้นกำเนิดนั้นพุ่งออกมาจากทะเลแห่งการเกิดใหม่มันปีนขึ้นไปตามกระดูกสันหลังของเขาเหมือนมังกรที่แท้จริง

ฮ่อง!

สือฮ่าวรู้สึกราวกับว่าเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป คลื่นพลังลึกลับปะทุออกมาจากกระดูกสันหลังของเขาออกสู่ภายนอก

ด้วยความรวดเร็ว เขาเห็นประตูหลายบานบนกระดูกของเขาทั้งหมดเปิดออก นี่เป็นเกณฑ์ซ่อนเร้นที่สำคัญอย่างยิ่งหากเขาสามารถเปิดประตูทั้งหมดได้ผลประโยชน์ที่เขาได้รับจะเป็นสิ่งที่ไม่อาจจินตนาการถึง

กระแสของพลังงานต้นกำเนิดนี้พุ่งออกมาเหมือนมังกรที่แท้จริง หลังจากพุ่งขึ้นกระดูกสันหลังของเขามันก็เข้าไปในกะโหลกศีรษะเข้าสู่แกนกลางแห่งจิตวิญญาณของเขาทำให้การมองเห็นของสือฮ่าวมืดดำไปชั่วขณะ

มีความคิดมากมายวิ่งผ่านสมองของเขา จากนั้นเขาก็หลับตาลง

พลังงานต้นกำเนิดแพร่กระจายไม่เหลืออยู่ในกะโหลกศีรษะ

มันปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าและจากนั้นมันก็พุ่งตรงไปที่ดอกไม้เต๋าที่สอง!

"แย่แล้ว!"สือฮ่าวไม่คาดคิดว่ากระแสแห่งพลังต้นกำเนิดจะเป็นสิ่งที่น่ากลัวขนาดนี้ มันพยายามขโมยผลเต๋าของเขามาบำรุงตัวเอง

เป็นไปได้ไหมว่ามันเป็นอย่างที่ตำนานกล่าวไว้ว่าพลังงานต้นกำเนิดนั้นไม่สามารถคงไว้ได้ ไม่เช่นนั้นมันจะนำหายนะครั้งใหญ่มาสู่ตัวเอง?

สิ่งนี้เป็นเหมือนโซ่ตรวนยากที่จะใช้ประโยชน์และเปลี่ยนเป็นโชคธรรมชาติอันยิ่งใหญ่สำหรับเจ้าของ นี่คือสิ่งที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น

สือฮ่าวใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาเพื่อต่อต้านมัน อย่างไรก็ตามดอกไม้เต๋าที่ยิ่งใหญ่นั้นเปลี่ยนกลีบดอกกลายเป็นใบมีดแห่งสวรรค์ฟาดฟันเข้าใส่พลังงานต้นกําเนิด

แต่กระแสของพลังงานต้นกำเนิดนี้น่ากลัวเกินไป มันกลายเป็นรูปร่างของมังกรที่แท้จริงโผล่ขึ้นมาปล่อยให้กลีบดอกไม้ที่ส่องประกายตัดลงมาโดยไม่สะทกสะท้านใดๆ !

ประกายไฟปลิวว่อนไปทุกทิศทาง พลังงานต้นกำเนิดไม่ได้รับอันตรายอย่างแท้จริง มันพุ่งผ่านความว่างเปล่าเข้าสู่ดอกไม้เต๋าที่ยิ่งใหญ่ทันที

ฮ่อง!

ร่างเล็กนั่นลืมตาจ้องมองออกไปอย่างเฉียบคม!

ยิ่งไปกว่านั้นรัศมีที่น่ากลัวก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของมัน หมอกเลือดฟุ้งกระจายเป็นบรรยากาศอันน่าอึดอัดถึงขีดสุด

น่าเสียดายที่ร่างเล็กๆนี้ขึ้นตื่นสายเกินไป พลังงานต้นกำเนิดมาถึงแล้วและผูกมัดร่างกายของมันเหมือนโซ่ตรวนแข็งที่ไม่อาจหลุดพ้นจากไป

หลังจากส่งเสียงคำรามคนตัวเล็กคนนั้นก็ดิ้นรนลุกขึ้นยืนโดยต้องการทำลายพลังงานต้นกำเนิดโดยไม่ต้องการถูกจำกัดการเคลื่อนไหว

คชา!

ความว่างเปล่าโดยรอบแตกออกจากกันทีละนิ้ว หินสุริยคราสในบริเวณใกล้เคียงกระจายเป็นผุยผงจากแรงกดดัน

ต้องเข้าใจว่าหินสุริยคราสนั้นมีความทนทานสูงมากแม้ว่าจะไม่สามารถเปรียบเทียบกับทองคำเซียน แต่ก็ยังคงเป็นวัสดุศักดิ์สิทธิ์ สิ่งมีชีวิตรุ่นหลังไม่มีใครทำความเสียหายให้กับมันได้

อย่างไรก็ตามเจ้าตัวเล็กคนนี้ทำได้สำเร็จแล้ว คลื่นที่ปล่อยออกมาทำลายหินสุริยคราสจนป่นปี้เป็นแถบๆ

ใบหน้าของของสือฮ่าวเปลี่ยนไป ในขณะเดียวกันเขาก็ออกแรงพยายามช่วยร่างเล็กๆนี้ เป็นเพราะเขารู้สึกว่านั่นคือตัวของเขาเองความสัมพันธ์ของพวกเขาใกล้ชิดกันอย่างแยกไม่ออก

ในท้ายที่สุดเขาก็ยังสายเกินไป พลังงานต้นกำเนิดนั้นแข็งแกร่งมากทำให้ร่างน้อยแน่นขึ้นและแน่นขึ้น มันเป็นเหมือนมังกรเถื่อนพันรอบร่างของร่างเล็กไว้ในที่สุดก็เปลี่ยนเป็นลวดลายมังกรสีขาวสลักตัวเองลงผิวของคนตัวเล็กๆนั้น