บทที่ 86 ทะเลสาบแห่งเทพเจ้า!

บทที่ 86 ทะเลสาบแห่งเทพเจ้า!

การต่อสู้สิ้นสุดลง

ไป่เย่ยกเลิกสถานะกลายร่างครึ่งมังกรและเดินไปเก็บเหรียญปาฏิหาริย์จากซากศพของยักษ์ทั้งสองตัว

300 เหรียญ

ยักษ์สองตัวนี้ถือว่ามีฐานะร่ำรวยทีเดียว

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ในตอนนี้ไป่เย่ไม่ได้เห็นเหรียญปาฏิหาริย์จำนวนเท่านี้อยู่ในสายตา สิ่งที่เขาตั้งตารอมากกว่าคือหีบสมบัติ

ไป่เย่ยกยิ้มที่มุมปาก เขากลับเข้าไปในบ้านจักรกลและเอื้อมมือไปเปิดหีบสมบัติที่วางเตรียมไว้ในห้องทันที

นี่คือหีบสมบัติทองคำใบแรกที่ไป่เย่เปิด ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นและคาดหวังเป็นอย่างมาก

เมื่อหีบสมบัติถูกเปิดออก การแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น

[ยินดีด้วย คุณได้เปิดหีบสมบัติทองคำและได้รับรางวัลดังต่อไปนี้]

[ยินดีด้วย คุณได้รับเหรียญปาฏิหาริย์ x 3030]

[ยินดีด้วย คุณได้รับหินคุณสมบัติ x 1]

[ยินดีด้วย คุณได้รับแร่เหล็ก x 1000]

[ยินดีด้วย คุณได้รับแร่ทองแดง x 1000]

[ยินดีด้วย คุณได้รับโลหะผสม x 100]

[ยินดีด้วย คุณได้รับอุปกรณ์พิเศษ: แหวนของจอมเวทชรา]

[ยินดีด้วย คุณได้รับกระบอกช่วยช่วยตัวเองของผู้แข็งแกร่ง x 10]

[ยินดีด้วย คุณได้รับอุปกรณ์พิเศษ: ของขวัญจากธรรมชาติ]

การแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นยาวเหยียดทำให้ไป่เย่ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

จากนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะฉีกยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ “ฮ่าๆ ๆ สมกับที่เป็นหีบสมบัติทองคำจริงๆ ของรางวัลช่างมหาศาลนัก”

แต่ดูเหมือนว่าจะมีอะไรแปลกๆ ปนอยู่ในนี้ด้วยหรือเปล่า?

กระบอกช่วยตัวเองของผู้แข็งแกร่ง?

เชี้ย นี่มันคืออะไรกันแน่เนี่ย?

มุมปากของไป่เย่กระตุกถี่ๆ เขาพยายามส่ายหัวไล่ความสงสัย แล้วเริ่มตรวจสอบรางวัลทีละอย่าง

ทรัพยากรประเภทเหรียญปาฏิหาริย์และแร่ธาตุต่างๆ ไม่ต้องพูดถึง มันเยอะมากจริงๆ เมื่อเทียบกับหีบสมบัติทองแดงหรือเงินที่เคยเปิดมา จำนวนของมันน่าตกใจและน่าดีใจอย่างยิ่ง

แต่สิ่งที่ไป่เย่ให้ความสำคัญคือสิ่งของอื่นๆ

อย่างแรกคือ หินคุณสมบัติ

นี่เป็นครั้งแรกที่ไป่เย่ได้เห็นสิ่งนี้

[หินคุณสมบัติ: วัสดุเหนือธรรมชาติชนิดพิเศษ สามารถใช้เป็นไอเทมใช้งาน หรือใช้เป็นโลหะในการตีขึ้นรูปได้ การใช้หินคุณสมบัติจะสามารถเพิ่มค่าสถานะให้กับอุปกรณ์หรือสิ่งของใดๆ เพื่อทำให้มันกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษได้]

ดูเหมือนว่าจะเป็นของที่ดีไม่น้อย

แต่สำหรับการใช้งานที่เจาะจงนั้น หลังจากอ่านคำอธิบายไป่เย่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจนัก

โชคดีที่ครั้งนี้เขาได้รับอุปกรณ์พิเศษมาสองชิ้น หลังจากตรวจสอบแล้ว ไป่เย่ก็รู้สึกว่าเขาน่าจะเข้าใจการทำงานของหินคุณสมบัตินี้ได้มากขึ้น

[แหวนของจอมเวทชรา: ถูกเรียกว่าอุปกรณ์พิเศษเนื่องจากสามารถเพิ่มค่าสถานะให้กับผู้สวมใส่ได้]

[คำอธิบาย: นี่คือแหวนของจอมเวทชราท่านหนึ่ง ในสมัยที่เขายังเป็นเพียงจอมเวทฝึกหัด คนรักในวัยเด็กได้มอบมันให้เขาเป็นของแทนใจ จอมเวทชราพกมันติดตัวตลอดเวลาและถือว่าเป็นสมบัติที่ล้ำค่าที่สุด แต่ต่อมา คนรักของเขาถูกเผ่าพันธุ์อื่นฆ่าตาย จอมเวทชราโกรธแค้นและออกล้างแค้นอย่างบ้าคลั่ง

สุดท้ายเขาก็ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างโดดเดี่ยวจนสิ้นอายุขัย ก่อนตาย พลังจิตและความยึดติดของเขาได้ซึมซาบเข้าไปในแหวนวงนี้ ทำให้มันเกิดการวิวัฒนาการ]

[ความสามารถ: จิตวิญญาณ +2]

หลังจากอ่านคำอธิบาย ไป่เย่ก็เข้าใจทันที

พูดง่ายๆ ก็คืออุปกรณ์สวมใส่ในเกมนั่นเอง

ที่แท้นี่คือสิ่งที่เรียกว่าอุปกรณ์พิเศษ

“แต่ก่อนหน้านี้ฉันเปิดหีบสมบัติมาตั้งเยอะไม่เคยเจอเลย ตอนนี้กลับได้มาทีเดียวสองชิ้น หรือว่ามันจะเป็นของเฉพาะที่มีเฉพาะในหีบสมบัติทองคำเท่านั้น?”

ไป่เย่คิดพลางสวมแหวนที่นิ้วด้วยความยินดี เขารู้สึกได้ทันทีว่าพลังจิตของเขาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ค่าสถานะจิตวิญญาณ 2 แต้ม ถือว่าไม่เลวเลย

“ถ้าอย่างนั้น หากฉันใช้หินคุณสมบัติกับดาบกระดูก มันก็อาจจะทำให้ดาบกระดูกกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษได้เหมือนกันสินะ?”

ไป่เย่ใช้ดาบกระดูกได้คล่องมือมาก หากมันกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษ พลังต่อสู้ของเขาก็จะเพิ่มขึ้น เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาก็เริ่มรู้สึกกระตือรือร้นขึ้นมา

แต่ก่อนหน้านั้น ยังมีอุปกรณ์พิเศษอีกชิ้นหนึ่งที่เขาต้องตรวจสอบ

[ของขวัญจากธรรมชาติ]

[คำอธิบาย: สร้อยคอใบไม้สีเขียวที่สร้างขึ้นโดยเอลฟ์ท่านหนึ่ง ได้รับอิทธิพลจากกลิ่นอายของเอลฟ์และพลังแห่งธรรมชาติ ทำให้มันกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษ]

[ความสามารถ: ค่าความสนิทสนมกับเอลฟ์ +20, ความเร็ว +3]

“เอ๊ะ อุปกรณ์ชิ้นนี้ก็ดูเข้าท่าดีแฮะ”

ไป่เย่รู้สึกประหลาดใจและยินดี

ของขวัญจากธรรมชาติ เป็นสร้อยคอที่ถักทอจากใบไม้สีเขียว ฟังดูเหมือนจะขาดง่าย แต่จริงๆ แล้วมันมีความทนทานสูงมาก แถมยังดูสวยงาม คล้ายกับสร้อยเงินแต่เป็นสีเขียวขจี

สีแห่งธรรมชาติ

หลังจากสวมใส่มันแล้ว ไป่เย่รู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาหวิวขึ้น

เห็นได้ชัดว่าค่าความเร็วเพิ่มขึ้นจริงๆ

และสร้อยคอชิ้นนี้ยังมีคุณสมบัติพิเศษมากกว่าแหวนของจอมเวทชราตรงที่มันมีโบนัสค่าความสนิทสนมกับเผ่าเอลฟ์เพิ่มขึ้นมาด้วย

นอกจากอุปกรณ์พิเศษสองชิ้นแล้ว ยังมีกระบอกช่วยตัวเองของผู้แข็งแกร่งอีก 1 กล่อง (10 ชิ้น)

มุมปากของไป่เย่กระตุกอีกรอบเมื่ออ่านคำอธิบาย

[กระบอกช่วยตัวเองของผู้แข็งแกร่ง: กระบอกช่วยตัวเองที่เกิดการวิวัฒนาการจากการติดเชื้อพลังหมอกสีเทา เชื่อเถอะว่ามันคือความสุขของคนโสด มีระบบทำความสะอาดตัวเองในตัว ไม่ต้องใช้พลังงาน]

ซี้ด... โครตเจ๋ง สมแล้วที่มีคำว่า "ผู้แข็งแกร่ง" อยู่ในชื่อ

ไป่เย่กุมขมับ โอเค... ของชิ้นนี้เขาคงไม่ได้ต้องการมันแน่นอน แต่คิดว่าถ้าเอาไปขายน่าจะมีคนต้องการไม่น้อย

พวกพวกบ้ากามที่ซ่อนรูปในหมู่ผู้ผจญภัยคงมีอยู่เพียบ

เขาส่ายหัวแล้วสะบัดมือเก็บของทุกอย่างเข้าคลัง เหลือไว้เพียงหินคุณสมบัติเท่านั้น เขาตั้งใจจะดูผลลัพธ์หลังจากใช้หินคุณสมบัตินี้

มือหนึ่งถือหินคุณสมบัติ อีกมือหนึ่งถือดาบกระดูก ไป่เย่นำทั้งสองอย่างมาสัมผัสกันและสั่งใช้งานหินคุณสมบัติทันที

ทันใดนั้น หินคุณสมบัติก็กลายเป็นแสงสีขาวนวลค่อยๆ ไหลซึมเข้าไปในดาบกระดูก

หลังจากนั้น ผิวของดาบกระดูกเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง มีประกายแสงจางๆ ปรากฏขึ้น และดูเหมือนจะมีเสียงกรีดร้องแผ่วเบาของวิญญาณดังออกมา

แสงสีขาวนวลปกคลุมดาบกระดูกไว้ทั้งหมด

ครู่ต่อมา

แสงสว่างก็จางหายไป

ไป่เย่รู้สึกได้ว่าดาบกระดูกในมือเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาตรวจสอบข้อมูลทันที

[ดาบกระดูกนอกรีต: อาวุธของทหารโครงกระดูกนอกรีตตัวหนึ่ง มันดึงกระดูกซี่โครงของตัวเองออกมาขัดเกลาจนกลายเป็นดาบเล่มนี้

วิถีดาบของมันไม่อนุญาตให้ตัวเองพ่ายแพ้ ดังนั้นหลังจากการพ่ายแพ้เพียงครั้งเดียว มันจึงมอบอาวุธชิ้นนี้ให้กับผู้ที่ชนะมันและหลอมรวมวิญญาณกับทุกสิ่งทุกอย่างของมันเข้าไป ทำให้ดาบเล่มนี้วิวัฒนาการจนแข็งแกร่งประดุจเพชรและสามารถปล่อยคลื่นดาบออกมาได้ (ต้องใช้พลังหมอก)

และในตอนนี้ เมื่อมันหลอมรวมเข้ากับหินคุณสมบัติ มันได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งจนกลายเป็นอุปกรณ์พิเศษ]

[ความสามารถ: พละกำลัง +5]

เยี่ยม

ไป่เย่พยักหน้าด้วยความพอใจ พละกำลังเพิ่มขึ้นถึง 5 แต้ม

นี่ถือเป็นการเพิ่มพลังที่ไม่น้อยเลยทีเดียว

หลังจากสวมใส่อุปกรณ์เหล่านี้ครบทั้งหมด ค่าสถานะของไป่เย่ก็เปลี่ยนไปมาก

[ชื่อ: ไป่เย่]

[เผ่าพันธุ์: มนุษย์]

[พละกำลัง: 124 (+5)]

[ความทนทาน: 128]

[ความเร็ว: 125 (+3)]

[จิตวิญญาณ: 130 (+2)]

[พลังชีวิต: 384]

ตัวเลขในวงเล็บคือค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นจากอุปกรณ์พิเศษ

ค่าสถานะพื้นฐานของเขาไม่ได้เปลี่ยนไป แต่หากรวมตัวเลขในวงเล็บเข้าไปด้วย นั่นคือค่าพลังปัจจุบันของไป่เย่

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป่เย่ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“สมกับที่เป็นหีบสมบัติทองคำ ของดีเยอะจริงๆ” ไป่เย่พึมพำกับตัวเองก่อนจะสั่งการเสี่ยวไป๋

“เสี่ยวไป๋ เข้าไปในโบราณสถานกันเถอะ ข้างในยังมีหีบสมบัติเงินอีกใบและในโบราณสถานก็น่าจะมีของดีๆ อยู่อีกเพียบใช่ไหม?”

“รับทราบค่ะ นายท่าน”

เสี่ยวไป๋พยักหน้าขานรับ แล้วเริ่มก้าวยาวๆ เดินเข้าไปในโบราณสถาน

ดวงตาของเธอแผ่รังสีสีแดงสำหรับสแกนออกมาเพื่อค้นหาสิ่งของที่มีค่าภายในนั้น

“นายท่าน มีหนังสือเยอะมากเลยค่ะ” เสี่ยวไป๋รายงาน

“หนังสือเหรอ? เก็บมาให้หมดเลย ในอนาคตเรมน่าจะต้องการมัน” ไป่เย่กล่าว

“ได้ค่ะ นายท่าน”

เมื่อได้รับคำสั่ง เสี่ยวไป๋ก็เก็บรวบรวมหนังสือทั้งหมดทันที พร้อมกับค้นหาต่อไป

ดูเหมือนว่าโบราณสถานแห่งนี้จะมีของดีอยู่ไม่น้อย

เสียงตื่นเต้นของเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“ว้าว นายท่าน มีแร่เงินบริสุทธิ์ด้วยค่ะ เยอะมากเลย น่าจะมีประมาณ 10 หน่วย”

“ตรงนี้ยังมีทองคำดำด้วย น่าจะประมาณ 10 หน่วยเหมือนกันค่ะ”

ทองคำดำเป็นโลหะเหนือธรรมชาติอีกชนิดหนึ่งที่คล้ายกับเงินบริสุทธิ์ แต่ต่างกันตรงที่เงินบริสุทธิ์ช่วยต้านทานเวทมนตร์ ส่วนทองคำดำน่าจะช่วยเรื่องการต้านทานทางกายภาพ

เมื่อเสียงของเสี่ยวไป๋ดังขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าของไป่เย่ก็ไม่เคยจางหายไปเลย

แทบจะทันทีที่พบทรัพยากร เขาจะให้เสี่ยวไป๋นำมันเข้ามาไว้ในบ้านทันที

หลังจากนั้นไม่นาน

เสียงตื่นเต้นของเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้นอีกครั้ง “นายท่านคะ เจอแล้วค่ะ มีพิมพ์เขียวด้วย”

“พิมพ์เขียวเหรอ? พิมพ์เขียวอะไร?” ไป่เย่รีบถาม

“นายท่านรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวหนูหยิบไปให้ค่ะ”

เสี่ยวไป๋ตอบกลับแล้วย่อตัวลงหยิบของสิ่งนั้นขึ้นมา ก่อนจะส่งมันเข้าไปในบ้าน

ไป่เย่รับพิมพ์เขียวมาดู แล้วเขาก็เงียบไป...

อืม... อ่านไม่ออก

ดูเหมือนจะเป็นอักษรจากต่างโลก

อย่างไรก็ตาม บนพิมพ์เขียวยังมีรูปภาพประกอบ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสูตรการปรุงยาบางอย่าง

หรือว่าจะเป็นน้ำยาเลื่อนขั้น?

เขารู้สึกว่าไม่น่าจะใช่ แม้จะอ่านข้อความไม่ออก แต่ไป่เย่ก็มีวิธีอื่น

เขาเรียกใช้งาน "นิ้วทองคำ" (ระบบแจ้งเตือน) เพื่อตรวจสอบทันที

[นี่คือพิมพ์เขียวจากจอมขมังเวทท่านหนึ่ง บนพิมพ์เขียวประกอบด้วยประสบการณ์และผลึกแห่งสติปัญญาของเขา พิมพ์เขียวนี้บันทึกสูตรน้ำยาที่เรียกว่า "น้ำยาคุณสมบัติ" ซึ่งหลังจากดื่มแล้วจะช่วยเพิ่มค่าสถานะทั้งหมดโดยไม่มีผลข้างเคียง วัสดุที่ใช้คือ ดอกเอ็นกล้ามเนื้อ, หญ้ากงล้อตะวัน, ดอกระฆังลม...]

“จอมขมังเวท?”

ไป่เย่รู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าโบราณสถานแห่งนี้จะเป็นซากอารยธรรมที่มาจากโลกของจอมขมังเวท

แม้เขาจะตกใจเรื่องน้ำยาคุณสมบัติ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับช็อกมากนัก

เพราะไป่เย่พอจะมีความรู้เรื่องจอมขมังเวทอยู่บ้าง พวกเขาเปรียบเสมือนนักวิทยาศาสตร์ แต่เป็นนักวิทยาศาสตร์สายลี้ลับที่ศึกษาความจริงและทุกสรรพสิ่ง

การที่จอมขมังเวทสามารถวิจัยน้ำยาแบบนี้ออกมาได้จึงถือว่าเป็นเรื่องปกติ

แน่นอนว่าเขายินดีเป็นอย่างมาก

เพราะนี่คือของดีจริงๆ!

ไม่เพียงแต่จะมีประโยชน์ต่อตัวเขาเอง แต่มันยังมีประโยชน์ต่อคนอื่น และเขายังสามารถนำมันออกไปขายได้ด้วย

“เสี่ยวไป๋ ยังเจออะไรดีๆ อีกไหม?” ไป่เย่ถาม

“ไม่มีแล้วค่ะ นายท่าน” เสี่ยวไป๋ส่ายหัวแล้วพูดต่อ “โบราณสถานนี้ไม่ใหญ่นัก แต่ใจกลางโบราณสถานมีทะเลสาบอยู่แห่งหนึ่ง ข้างๆ ทะเลสาบมีหีบสมบัติและรูปปั้นตั้งอยู่ จะไปดูไหมคะ?”

“แน่นอนอยู่แล้ว”

ไป่เย่พยักหน้า หีบสมบัตินั้นคงเป็นหีบสมบัติเงินใบสุดท้ายอย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อได้รับคำสั่ง เสี่ยวไป๋ก็มุ่งหน้าไปทันที

เมื่อถึงจุดหมาย ไป่เย่ก็ออกมาจากตัวเสี่ยวไป๋และลงมายืนบนพื้น เขามองไปยังทะเลสาบและรูปปั้นเบื้องหน้า รูปปั้นนั้นเป็นชายสวมเสื้อคลุมสีดำ ซึ่งเดาได้ไม่ยากว่าเป็นจอมขมังเวทคนหนึ่ง

แต่สิ่งที่ทำให้ไป่เย่ต้องตะลึงคือตัวทะเลสาบเอง

เพราะเมื่อไป่เย่ใช้ "นิ้วทองคำ" ตรวจสอบดู เขาก็พบว่าภายในทะเลสาบแห่งนี้มีความลับซ่อนอยู่

[ดูเหมือนจะเป็นทะเลสาบธรรมดาๆ แต่ความจริงแล้ว ลึกลงไปในนั้นเคยเป็นที่ฝังร่างของเทพเจ้าองค์หนึ่ง เมื่อเทพเจ้าดับสูญ ร่างกายสลายไปตามกาลเวลาอันยาวนาน แต่พลังศักดิ์สิทธิ์ยังคงหลงเหลืออยู่ในทะเลสาบ แม้ตอนนี้จะเลือนลางไปมาก แต่บางครั้งหากคุณโยนสิ่งของลงไป มันจะได้รับการชำระล้างจากพลังศักดิ์สิทธิ์และเกิดการยกระดับ

อย่างไรก็ตาม หากต้องการโอกาสนี้ คุณต้องโยนส้มลงไปหนึ่งลูกก่อน ตามด้วยปลาเค็มหนึ่งตัว จากนั้นจึงโยนทองคำลงไปหนึ่งก้อน และหลังจากผ่านไป 10 วินาทีให้โยนเงินลงไปทันที หลังจากนั้นค่อยโยนสิ่งของที่คุณต้องการยกระดับลงไป รออย่างสงบ 10 วินาที แล้วคุณจะได้รับเซอร์ไพรส์]

“โอ้โห ทะเลสาบที่ฝังร่างเทพเจ้าเหรอ?”

ไป่เย่ตกตะลึง

สิ่งที่ทำให้เขายินดียิ่งกว่าคือการที่สิ่งของที่โยนลงไปสามารถยกระดับได้!

ถ้าฉันโยนหีบสมบัติเงินข้างๆ นี้ลงไป ฉันจะได้หีบสมบัติทองคำกลับมาไหมนะ?

แต่วิธีการมันออกจะแปลกๆ หน่อย ทำไมต้องโยนปลาเค็มด้วย?

หรือว่าเทพเจ้าที่ตายในทะเลสาบตอนยังมีชีวิตอยู่จะชอบกินปลาเค็ม?

มุมปากของไป่เย่กระตุกเล็กน้อย ก่อนจะรีบซื้อของที่จำเป็นจากระบบห้องซื้อขายทันที

ไม่ว่าจะยังไง นี่คือโอกาสทอง

แน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมพลาด

หลังจากได้ของที่ต้องการแล้ว ไป่เย่ก็เดินไปที่ริมทะเลสาบและโยนส้มลงไปเป็นอย่างแรก

ส้มตกลงสู่ผิวน้ำจนเกิดพรายน้ำกระจายตัวออกไป

แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไป่เย่รอสักพักแล้วจึงโยนปลาเค็มลงไป

ยังคงไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

ตามคำแนะนำ ไป่เย่โยนทองคำลงไปหนึ่งก้อน รอครบ 10 วินาที แล้วจึงโยนเงินลงไปทันที

และสุดท้าย เขาก็โยนหีบสมบัติเงินลงไปในทะเลสาบด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

ไป่เย่เฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ

และแล้ว

ทันทีที่หีบสมบัติเงินถูกโยนลงไป ภายในทะเลสาบก็เริ่มมีแสงสีรุ้งจางๆ ปรากฏขึ้นมา

ไป่เย่เริ่มสงสัยว่าจะมีใครโผล่ขึ้นมาถามเขาไหมว่า "หีบที่ท่านโยนลงไปคือหีบเงินใบนี้ หรือหีบทองใบนี้กันแน่?"

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัวและหัวเราะออกมา

“คิดอะไรของฉันเนี่ย นี่มันทะเลสาบไม่ใช่ลำคลองสักหน่อย จะมีเทพแห่งสายน้ำโผล่ออกมาได้ยังไง”

มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

เขาส่ายหัวขำตัวเอง

เวลา 10 วินาทีผ่านไปในพริบตา

บุ๋ง บุ๋ง บุ๋ง

ผิวน้ำในทะเลสาบเริ่มเกิดฟองอากาศ จากนั้นหีบสมบัติใบหนึ่งก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมา

ก่อนหน้านี้สิ่งที่ไป่เย่โยนลงไปคือหีบสมบัติเงิน แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าตอนนี้คือ... หีบสมบัติทองคำ!

“ฮ่า ๆๆ เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ด้วย!”

ไป่เย่หัวเราะอย่างตื่นเต้นและสั่งการทันที “เสี่ยวไป๋ ไปหยิบหีบสมบัตินั่นมา”

“ได้ค่ะ นายท่าน”

เสี่ยวไป๋พยักหน้าและเอื้อมมือไปคว้าหีบสมบัติขึ้นมาวางต่อหน้าไป่เย่

แม้หีบสมบัติทองคำใบที่สองจะทำให้ไป่เย่รู้สึกยินดีและคาดหวังมาก แต่เขาก็ยังไม่รีบร้อนที่จะเปิดมัน เขาหันกลับไปมองที่ทะเลสาบแห่งเทพเจ้าอีกครั้ง และใช้ "นิ้วทองคำ" ตรวจสอบดูอีกรอบ

ถ้าทำได้ เขาไม่เกี่ยงที่จะโยนหีบสมบัติทองคำลงไปอีกรอบ

ไม่แน่ว่าเขาอาจจะได้หีบสมบัติแพลทินัมมาครอง?

แต่น่าเสียดาย เมื่อไป่เย่เห็นคำแจ้งเตือนอีกครั้ง แววตาของเขาก็ฉายแววผิดหวัง

[ดูเหมือนจะเป็นทะเลสาบธรรมดาๆ แต่ความจริงแล้ว ลึกลงไปในนั้นเคยเป็นที่ฝังร่างของเทพเจ้าองค์หนึ่ง... พลังศักดิ์สิทธิ์ได้ช่วยยกระดับสิ่งของไปแล้ว แต่ในตอนนี้ พลังของมันได้สูญสิ้นไปหมดสิ้นแล้ว]