บทที่ 52 แบบแปลนหุ่นจำลองเสมือนจริง!

บทที่ 52 แบบแปลนหุ่นจำลองเสมือนจริง!

พวกเผ่ามนุษย์หนูเองก็จัดเป็นสัตว์ประหลาดประเภทมนุษย์ชนิดหนึ่ง  แม้พลังของมันจะไม่ถือว่าแข็งแกร่งนัก แต่เมื่อเทียบกับพวกโคโบลด์แล้ว... พวกมันกลับอันตรายยิ่งกว่า!

นั่นเป็นเพราะพวกเผ่ามนุษย์หนูสืบพันธุ์เร็วเหมือนหนู ดังนั้นเมื่อไหร่ก็ตามที่พวกมันปรากฏตัว จำนวนของพวกมันจะเยอะมาก

หลังจากที่เสี่ยวไป๋กับเสี่ยวโหรวก้าวเข้าไปในหมู่บ้าน พวกเธอก็เห็นดวงตาสีแดงฉานนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น พวกมันมีจำนวนหนาแน่นมาก ไม่น่าจะต่ำกว่า 200 ตัว

เผ่ามนุษย์หนูแต่ละตัวนั้นอ่อนแอ แต่เมื่อพวกมันรวมกันเป็นจำนวนมาก พวกมันก็ดูน่ากลัวจริงๆ โชคดี

ที่ตรงนี้ไม่ได้มีเผ่ามนุษย์หนูมากเป็นพิเศษ ไป๋เย่เพียงแค่กวาดตามองก็รู้ว่าเสี่ยวไป๋สามารถรับมือได้อย่างง่ายดาย

"จี๊ จี๊~"

"จี๊ จี๊~"

"จี๊ จี๊~"

เสียงร้องของเผ่ามนุษย์หนูดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและร่างของพวกมันก็ปรากฏออกมา พวกมันยืนตัวตรง

สูงประมาณ 1 เมตร มีขนสีเทาปกคลุมและมีฟันที่แหลมคมยื่นออกมา บางตัวก็ถือหอกอยู่ในมือด้วย

"ตายซะ!"

เสี่ยวไป๋ขมวดคิ้วออกมาและในดวงตาก็มีลำแสงเลเซอร์รวมตัวกันแล้วยิงออกไป เผ่ามนุษย์หนูหลายตัว

ถูกลำแสงพุ่งทะลุร่างทันที จากนั้นลำแสงเลเซอร์ก็กวาดเป็นแนวนอน ทำให้เผ่ามนุษย์หนูอีก 10-20 ตัวตายภายใต้ลำแสงเลเซอร์นั้น

การโจมตีนี้ยิ่งทำให้เผ่ามนุษย์หนูพวกนั้นคลุ้มคลั่ง พวกมันรีบพุ่งเข้าใส่เสี่ยวไป๋กับเสี่ยวโหรว เผ่ามนุษย์หนูบางตัวก็ขึ้นไปบนตัวเสี่ยวไป๋อย่างรวดเร็วและเริ่มกัดด้วยฟันอันแหลมคมของมันอย่างบ้าคลั่ง

โชคดีที่เสี่ยวไป๋ไม่กลัวเลย เธอเพียงแค่คว้าเสี่ยวโหรวไว้แล้วรวมร่างกัน แขนทั้งหกข้างก็โบกสะบัด เผ่ามนุษย์หนูถูกบีบอัดให้ตายอย่างง่ายดาย หลังจากนั้น แขนข้างหนึ่งก็กำเป็นหมัด ก่อนที่จะเริ่มมีความร้อน แล้วทุบลงพื้นดินอย่างแรง

ตูม!

พื้นดินสั่นสะเทือน เผ่ามนุษย์หนูบางตัวถูกทุบจนกลายเป็นกองเนื้อเละ แต่ในวินาทีต่อมา คลื่นไฟก็ปะทุออกจากหมัด มันกวาดไปทั่วทิศทางและกลืนกินเผ่ามนุษย์หนูทั้งหมด

เผ่ามนุษย์หนูจำนวนมากถูกเผาด้วยเปลวไฟพร้อมกับส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและในไม่ช้าพวกมันก็ตายภายใต้การเผาไหม้ของไฟ พลังทำลายล้างจากหมัดเดียวนี้สังหารเผ่ามนุษย์หนูไปไม่น้อยกว่า 50 ตัว ซึ่งทำให้ไป๋เย่นั้นถึงต้องประหลาดใจ

พลังทำลายล้างของเสี่ยวไป๋นั้นน่ากลัวจริงๆ ถ้าเธออัปเกรดต่อไป เขาไม่รู้เลยว่ามันจะน่ากลัวถึงขนาดไหน

"เจ้าหนูสกปรก ไปตายซะให้หมด"

สำหรับเสียงที่เย็นชาของเสี่ยวไป๋นั้น เธอจะอ่อนโยนกับไป๋เย่เท่านั้น แต่สำหรับศัตรู เธอไม่ต่างจากเครื่องจักรที่ไร้อารมณ์จริงๆ ดาบยักษ์พลังงานก็ปรากฏขึ้นในมือทั้งสองข้าง เธอกวัดแกว่งดาบครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างบ้าคลั่ง เผ่ามนุษย์หนูถูกฟันเป็นสองซีก เลือดสาดกระเซ็นย้อมพื้นดินจนเป็นสีแดง

ตูม!

เธอเตะเผ่ามนุษย์หนูอีก 4-5 ตัว พวกมันถูกเหยียบจนกลายเป็นกองเนื้อเละ มันน่ากลัวอย่างแท้จริง ร่างกายของเสี่ยวไป๋ทิ้งรอยเท้าขนาดใหญ่ลึกลงไปทุกย่างก้าว เผ่ามนุษย์หนูเหล่านี้จะต้านทานได้อย่างไร?

ตูม!

การสังหารหมู่ยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าเผ่ามนุษย์หนูเหล่านี้จะมีฟันที่แหลมคม แต่ร่างกายของเสี่ยวไป๋ก็แข็งแกร่งมากและการป้องกันของเธอก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร ถ้าให้เวลาเผ่ามนุษย์หนูเหล่านี้มากพอ พวกมันอาจจะสร้างปัญหาได้จริงๆ แต่น่าเสียดายที่เสี่ยวไป๋จัดการพวกมันได้เร็วเกินไป

โดยพื้นฐานแล้ว ไม่มีเผ่ามนุษย์หนูตัวไหนที่สามารถยืนหยัดต่อสู้กับเสี่ยวไป๋ได้เกินหนึ่งวินาที ต้องรู้ไว้ว่าเสี่ยวไป๋สามารถบดขยี้เผ่ามนุษย์หนูให้ตายได้ด้วยมือข้างเดียวเท่านั้น

นี่ไม่ใช่เรื่องตลก แต่ช่องว่างของพลังนั้นใหญ่เกินไป

ภายใต้การสังหารอย่างต่อเนื่องของเสี่ยวไป๋ จำนวนเผ่ามนุษย์หนูก็ลดลงอย่างรวดเร็วจนสังเกตเห็นได้ชัด

ในเวลาไม่ถึงสิบนาที เผ่ามนุษย์หนูประมาณ 200 ตัว ก็ถูกเสี่ยวไป๋สังหารจนหมดสิ้น ในหมู่บ้านที่ทรุดโทรมนั้น มีบ้านหลายหลังพังทลายลงจากการต่อสู้ ทำให้หมู่บ้านที่ถูกทิ้งร้างแห่งนี้ยิ่งดูรกร้างขึ้นไปอีก

"นายท่าน นี่คือเหรียญปาฏิหาริย์"

เสียงของเสี่ยวโหรวดังขึ้น แขนขนาดใหญ่ถือเหรียญปาฏิหาริย์กองหนึ่งแล้วยื่นไปที่หน้าอกของเสี่ยวไป๋

ซึ่งเป็นตำแหน่งของประตู ไป๋เย่รับเหรียญปาฏิหาริย์พร้อมกับยิ้มกว้างออกมา

"แม้ว่าเผ่ามนุษย์หนูเหล่านี้จะทิ้งเหรียญปาฏิหาริย์ต่อตัวไม่มาก แต่จำนวนที่มากของพวกมันก็ทำให้สะสมเหรียญได้ไม่น้อย"

เผ่ามนุษย์หนูกลุ่มนี้ทำให้ไป๋เย่ได้เหรียญปาฏิหาริย์รวม 547 เหรียญ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของเผ่ามนุษย์หนูนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่จริงๆ

อย่างไรก็ตาม เหรียญปาฏิหาริย์เหล่านี้เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น เขาไม่ได้คาดหวังว่าเผ่ามนุษย์หนูพวกนี้จะนำสิ่งดีๆ มาให้เขา แต่สิ่งที่เขาตั้งตารอมากกว่านั้นคือกล่องหีบสมบัติทองแดง

เขากวาดสายตาไปรอบๆ และในไม่ช้าไป๋เย่ก็พบกล่องหีบสมบัติทองแดง มันอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง เสี่ยวไป๋

ยกหลังคาบ้านขึ้นแล้วนำกล่องหีบสมบัติมาส่งให้ไป๋เย่

"กล่องหีบสมบัติทองแดงอีกแล้วเหรอ หวังว่ามันจะนำสิ่งดีๆ มาให้ฉันนะ" ไป๋เย่ถูมือด้วยความตื่นเต้นและในวินาทีต่อมาเขาก็เอื้อมมือออกไปเปิดกล่องหีบสมบัติ

[ขอแสดงความยินดี คุณเปิดหีบสมบัติทองแดงและได้รับรางวัลดังต่อไปนี้]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับเหรียญปาฏิหาริย์ x1012]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับแบบแปลนหุ่นจำลองเสมือนจริง]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับวัสดุเส้นใย x20]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับแบบแปลนห้องอาบน้ำและออนเซ็น]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับหิน x100 หน่วย]

[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับเนื้อเยื่อ x100 หน่วย]

ของรางวัลเยอะแยะไปหมด ไป๋เย่ถึงกลับงงไปเลย

วัสดุเส้นใย? มีประโยชน์อะไร?

หิน? มีประโยชน์อะไร?

เนื้อเยื่อมีประโยชน์อะไรอีก?

เขาไม่เข้าใจเลย แต่ในวินาทีต่อมา เมื่อไป๋เย่เห็นคำอธิบายของแบบแปลนหุ่นจำลองเสมือนจริง เขาก็เข้าใจ

[แบบแปลนหุ่นจำลองเสมือนจริง: สามารถสร้างหุ่นจำลองเสมือนจริงที่เชื่อมต่อกับจิตสำนึกของสิ่งมีชีวิตจักรกลได้ หุ่นจำลองนี้ไม่มีความแตกต่างจากมนุษย์และดูสมจริงมาก]

[ไม่จำกัด]

[วัสดุที่ต้องใช้: วัสดุเส้นใย x20, เนื้อเยื่อ x100]

เข้าใจแล้ว พูดง่ายๆ ก็คือ สิ่งนี้มีไว้เพื่อสร้างร่างกายมนุษย์ที่สิ่งมีชีวิตจักรกลสามารถควบคุมได้ มันเทียบเท่ากับร่างกายที่สองของสิ่งมีชีวิตจักรกล ด้วยร่างกายนี้ สิ่งมีชีวิตจักรกลก็สามารถทำสิ่งต่างๆ ได้เหมือนมนุษย์ เช่น นอนหลับ กินข้าว อาบน้ำ เข้าห้องน้ำ ดูหนังผู้ใหญ่...

แค่กๆ พูดง่ายๆ ก็คือ ยกเว้นการมีลูก พวกมันไม่ต่างจากมนุษย์เลย

เป็นของดีนี่นา ไป๋เย่อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้น "ถ้ามีสิ่งนี้ ฉันก็สามารถสร้างร่างกายให้กับเสี่ยวไป๋ เสี่ยวโหรวและคนอื่นๆ ได้ การกินข้าวพร้อมกันคงจะให้ความรู้สึกเหมือนมีบ้านบ้างแล้วใช่ไหม?"

ทุกครั้งที่เขากินข้าว เขาต้องกินคนเดียว ทั้ง ๆ ที่ในบ้านจักรกลไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว มันทำให้มีความรู้สึกแปลกๆ แต่ตอนนี้ดีแล้ว

เสี่ยวไป๋ก็พูดอย่างมีความสุขว่า "ฉันก็จะมีร่างกายเหมือนนายท่านด้วยเหรอ?"

"แน่นอน"

ไป๋เย่ยิ้มและพยักหน้า

"เยี่ยมไปเลย! งั้นเสี่ยวไป๋จะได้กอดนายท่านนอนแล้ว"

"ฮะ???"

ความคิดของเธอแปลกไปหน่อยนะ การกอดฉันนอนมันน่าตื่นเต้นขนาดนั้นเลยเหรอ?

แต่ว่า...มันก็ไม่ได้แย่ซะทีเดียว