ตอนที่ 149 - กวาดล้างศัตรู

ตอนที่ 149 - กวาดล้างศัตรู

“รีบถอย!” ใครบางคนคำรามออกมา

ไม่จำเป็นต้องพูดพวกเขาทุกคนรู้สึกได้ถึงรัศมีที่น่ากลัวถูกปลดปล่อยออกมาหลังจากที่มันตื่นขึ้น สายตาจ้องมองราวกับว่ามีดาบศักดิ์สิทธิ์สีทองสองเล่มทิ่มแทงเข้ามา

“รีบถอนตัว!” ผู้อาวุโสอาณาจักรปลดปล่อยตนเองคำรามเสียงต่ำ

อย่างไรก็ตามมันสายเกินไปแล้ว เพียงเพราะตอนนี้วัวสีทองเงียบไม่ได้หมายความว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าของมันถูกปิดผนึกเพียงแต่มันเหม่อลอยไปชั่วขณะเท่านั้น มันได้ยินการสนทนาของพวกเขาแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีบางคนต้องการที่จะปรับแต่งมันให้เป็นสิ่งประดิษฐ์ทำให้มันปะทุขึ้นทันทีด้วยความโกรธแค้น

มู!

เสียงวัวร้องอู้อี้และบีบคั้น

สามารถเห็นระลอกคลื่นที่แผ่ออกมาจากปากของมัน ในขณะเดียวกันควันสีขาวก็พวยพุ่งออกมาจากจมูก เสียงคำรามของวัวป่าเถื่อนดังขึ้นในระยะประชิดทำให้เกิดหายนะหายนะต่อทุกสิ่งในบริเวณนี้

เด็กหนุ่มจากต่างมิติหลายคนไม่มีโอกาสแม้แต่จะส่งเสียงกรีดร้อง ก่อนที่จะระเบิดจากระลอกคลื่นโดยตรง

มีเพียงหมอกเลือดที่ฟุ้งกระจายไปทั่วอากาศ

อา ...

คนอื่นๆที่อยู่รอบข้างต่างร้องออกมาสีหน้าของพวกเขาซีดเซียวกันทุกคน พวกเขาเพิ่งเผชิญหน้ากัน แต่หลายคนก็ถูกฆ่าตายแล้ว!

อีกหลายคนถึงแม้จะไม่ตายไปในทันทีแต่ก็ไม่สามารถหลบหนีได้ พวกเขากระอักเลือดออกมาไม่หยุดหย่อน มันรุนแรงเกินไปเหมือนมีค้อนยักษ์ทุบลงมาบดขยี้พวกเขา

วัวทองคำคำรามอีกครั้ง แน่นอนว่ากลุ่มคนที่ได้รับบาดเจ็บนั้นไม่สามารถขยับหนีได้วิญญาณดั้งเดิมของพวกเขาดับวูบลง!

ฉากนี้แปลกประหลาดและน่ากลัวเกินไป วัวทองคำตัวนี้มีความยาวเพียงหนึ่งจ้าง แต่มันทำให้กลุ่มผู้เชี่ยวชาญถูกระเบิดเป็นชิ้นๆ ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่สามารถต้านทานได้

คนที่เหลือรอดต่างพุ่งทะยานหลบหนี อย่างไรก็ตามวัวทองคำก็รีบวิ่งออกไปจับหนึ่งในนั้นและใช้เขากระแทกเข้าที่ตัวเขาจนร่างขาดออกจากกัน 2 ท่อน

ปู!

จากนั้นมันก็พุ่งเข้าใส่อีกคน จนร่างเขาระเบิดเป็นชิ้นๆวัวตัวนี้ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ

จากสิ่งนี้ สามารถเห็นความแตกต่างระหว่างคนเหล่านี้กับสือฮ่าวได้อย่างเด่นชัด

“เดรัจฉานเจ้ากล้า!” ด้านหลังผู้ฝึกฝนขอบเขตปลดปล่อยตนเองคำราม เขายืนอยู่ไม่ไกลขณะเฝ้าดูสถานที่แห่งนี้ เมื่อเขาเห็นฉากนี้เขาเปิดใช้งานเจดีย์ทองแดงสีเหลืองอร่าม

มู!

วัวทองคำไม่ได้ให้ความสนใจเขาเลย มันไล่ตามคนๆหนึ่งและเหยียบย่ำศพของเขาลงบนพื้น

"เก็บ!" ผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองตะโกน เจดีย์ทองแดงนั้นลดหลั่นลงมาปิดทับวัวทองคำเก็บมันไว้ข้างใน

เมื่อคนอื่นๆเห็นสิ่งนี้พวกเขาก็ปล่อยลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก หลังของพวกเขาถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็นๆ

“รีบหนีข้าทำให้มันสงบลงได้ไม่นานเท่านั้น!”

การแสดงออกของผู้ฝึกฝนขอบเขตการปลดปล่อยตนเองเปลี่ยนไปอย่างมาก น้ำเสียงของเขาสั่นสะท้านรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย

กา!

เจดีย์ทองแดงนี้ระเบิดขึ้นโดยตรง มีแสงสีทองพุ่งออกมาจากภายในกระแทกเข้าใส่ผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองในทันที

ตอนนี้วัวทองคำโกรธมาก รัศมีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ปล่อยออกมามีเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมเท่าทวี

“รีบหนีไปให้หมด!” ผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองคำราม เขาต้องการที่จะต้านทานมันไว้เพื่อให้กลุ่มเด็กๆหลบหนีไปให้ได้มากที่สุด

เอาใช้ออกด้วยญาณวิเศษของบรรพบุรุษญาณวิเศษของเก้าสวรรค์รวมทั้งทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีเพื่อต้านทานวัวทองคำตัวนี้ไว้

อย่างไรก็ตามมันไม่มีประโยชน์โดยสิ้นเชิง วัวป่าเถื่อนตัวนี้ยังคงบุกเข้ามาอย่างคุ้มคลั่ง

ประกายไฟบินไปในทุกทิศทาง แต่ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้มันได้

ชัว!

หลังจากนั้นเขาทั้งสองของวัวทองคำก็บินออกมาจากร่างของมันพุ่งตรงเข้าใส่ผู้อาวุโสอาณาจักรปลดปล่อยตนเองด้วยความเร็วเหมือนกับสายฟ้า

เขาต้องการที่จะหยุดมัน แต่ในที่สุดก็พบว่าไม่ว่าเขาจะใช้ออกด้วยญาณวิเศษชนิดใดก็ไม่สามารถทำอันตรายเขาทั้งสองเล่มนี้ได้

ปู!

แขนทั้งสองข้างของเขาถูกตัดขาด เขาสีทองทั้งสองนั้นพร่างพราวราวกับใบมีดสวรรค์ เขาทั้งสองเล่มของมันไม่มีสิ่งใดที่ไม่สามารถตัดขาดได้

ผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองส่งเสียงครวญคราง แขนทั้งสองข้างที่ขาดของเขางอกออกมาใหม่ในขณะที่เขาพยายามหลบหนีด้วยความเร็ว เขาไม่กล้าอยู่ที่นี่อีกต่อไปถ้าเขาไม่ออกไปตอนนี้เขาต้องตายอย่างแน่นอน

สำหรับผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์คนอื่นๆ พวกเขาหนีไปนานแล้ว อย่างไรก็ตามแม้จะเป็นเช่นนี้ แต่ก็ยังมีศพเหลืออยู่เกือบยี่สิบศพ

ในทันใดนั้นวัวทองคำก็ละทิ้งสือฮ่าวไปชั่วคราว และเริ่มไล่ตามผู้ฝึกฝนอาณาจักรปลดปล่อยตนเองคนนั้น

สือฮ่าวกระอักโลหิตออกมาไม่หยุด สถานที่แห่งนี้กลายเป็นเงียบสงบ เขารีบหยิบของเหลวสายฟ้าออกมาดื่มอย่างรวดเร็ว ทั้งร่างของเขาเปล่งประกายจากนั้นเขาก็รีบหนีไปให้ไกลที่สุดหวังว่าจะสามารถฟื้นตัวคืนมาได้อย่างรวดเร็ว เป็นเพราะมีศัตรูมากเกินไป

ก่อนหน้านี้หลังจากผ่านบททดสอบแห่งสวรรค์เมื่อเขากินของเหลวสายฟ้าเขาก็ฟื้นตัวได้เร็วมาก แต่คราวนี้มันไม่เร็วขนาดนั้น สาเหตุหลักเป็นเพราะร่างกายของเขาได้รับบาดเจ็บหนักจนอยู่ในสภาพที่กำลังจะตาย

ร่างกายของเขาเสียหายรุนแรงมาก ในตอนนี้เมื่อผู้ฝึกตนรุ่นเยาว์คนอื่นๆถูกระเบิดขึ้นทีละคน สือฮ่าวก็ได้รับความเสียหายมากกว่าเดิมเพียงแต่เขาพยายามอดทนไว้เท่านั้น

ในความเป็นจริงร่างกายเขาแทบจะแหลกสลายออกเป็นชิ้นๆ ตอนนี้มันอยู่ในสภาพเหมือนเครื่องเคลือบดินเผาถูกประกอบเข้าด้วยกันอย่างแรง นี่เป็นเพียงชั่วคราวหากเขาไม่สามารถรักษาตัวเองได้ จุดจบของเขาอาจจะเหมือนกับคนอื่นๆ คือระเบิดเป็นหมอกเลือด

อาการบาดเจ็บที่ร่างกายของเขาไม่ใช่อะไรที่สำคัญ แต่ความเสียหายต่อรากฐานของเขาคือต้นตอของปัญหา

ระหว่างทางกระดูกและเนื้อของสือฮ่าวกลับมาเปล่งประกายอีกครั้ง แต่การแสดงออกของเขายังคงซีดอยู่เล็กน้อย พลังงานที่สำคัญของเขาถูกเติมเต็มอย่างต่อเนื่องเพื่อรักษารากฐานของตัวเอง

ความเสียหายต่อรากฐานอาจทำให้อาณาจักรบ่มเพาะตกลงได้อย่างง่ายดาย นำไปสู่การตายจากการที่เต๋าถูกทำลาย

สือฮ่าวเป็นคนที่ยอดเยี่ยมเสมอ แต่ตอนนี้เขาก็ยังขมวดคิ้วเพราะนี่เป็นความทรมาน เขาต้องผ่านมันไปให้ได้ไม่อย่างนั้นจะมีปัญหาสำคัญในร่างกายของเขา

โชคดีที่รากฐานของเขาลึกล้ำเพียงพอโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาปลูกฝังพลังเซียนสามเส้นและสร้างทะเลแห่งการเกิดใหม่ภายในร่าง

“ฮวงอยู่ที่ไหน? ไล่ตามเขา!”

แม้จะได้รับการไล่ล่าจนแทบเอาตัวไม่รอดแต่พวกเขาก็ยังมีเวลาออกตามหาสือฮ่าว

ตอนนี้พวกเขากลัววัวทองคำ แต่พวกเขาก็ไม่ลืมว่าฮวงก็กำลังมีปัญหาเช่นกัน พวกที่มีความกล้าหน่อยก็ออกตามหาเขาเพื่อสังหารให้สิ้นซาก

คนเหล่านี้แข็งแกร่งมาก พวกเขาไล่ล่าค้นพบที่อยู่ของสือฮ่าวอย่างรวดเร็ว

“ฮวงเจ้าจะไปไหน!” มีแปดหรือเก้าคนที่ไล่ตามเขาซึ่งเป็นบุคคลที่ทรงพลังทั้งสิ้น

ผู้เชี่ยวชาญที่มีเขาเดียวและสิ่งมีชีวิตที่มีผมยาวสีฟ้าอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย คนเหล่านี้เคยเยาะเย้ยสือฮ่าวอย่างสนุกสนาน

ความเป็นศัตรูของพวกเขาได้เกิดขึ้นแล้ว นั่นคือเหตุผลที่ตอนนี้ทั้งคู่เข้าร่วมในการติดตามครั้งนี้

โฮ่ว!

มีสิ่งมีชีวิตตตัวหนึ่งที่มีสายเลือดของสุนัขโลหิตเริ่มเคลื่อนไหวก่อนใครเพื่อน มันยื่นกรงเล็บขนาดใหญ่ที่มีความยาวหลายจ้าง พุ่งเข้าหาสือฮ่าวทันที

“ไสหัวไป!”

สือฮ่าวยกมือขึ้นเพื่อเผชิญหน้าและกระแทกหมัดออกไป

ตอนนี้เนื้อของเขาฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์แล้ว สิ่งเดียวที่เขาต้องกังวลคือรากฐานของเขายังคงได้รับบาดเจ็บ

อ่าว ...

สุนัขโลหิตส่งเสียงคำรามยาว แม้ว่าร่างกายของมันจะใหญ่โต แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้มันสามารถรอดพ้นจากหมัดนี้ กรงเล็บนั้นถูกทำลายและแตกสลายลงด้วยหมัดเดียวของสือฮ่าว

“ถึงแม้เขาจะแข็งแกร่งแต่เขาได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอน อย่าปล่อยเขาไป!” สิ่งมีชีวิตที่มีเขาเดียวตะโกน

ดวงตาของสือฮ่าวเย็นชากระบี่เซียนถูกใช้เหมือนไม้ค้ำยันร่างไว้ เขาพูดอย่างเย็นชาขณะมองไปที่พวกเขา “แม้ว่าอาการบาดเจ็บของข้าจะแย่กว่านี้ แต่ด้วยพวกเจ้าทั้งหมดก็ไม่พอมือข้าหรอก”

เมื่อเขาพูดถึงตรงนี้ ทั้งร่างของเขาก็ปะทุขึ้นด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ เขาดึงกระบี่เซียนออกมาและฟาดไปข้างหน้าอย่างโหดเหี้ยม