บทที่ 36 ซูซูร้องขอเอาดาบฟันผีกูล!

บทที่ 36 ซูซูร้องขอเอาดาบฟันผีกูล!

"นายท่าน นายท่าน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ"

ซูซูวิ่งมาหาไป๋เย่ ในขณะที่เสี่ยวไป๋กำลังออกเดินทางไปยังอีกที่หนึ่ง

ไป๋เย่ยกเจ้าตัวเล็กขึ้นมาวางบนตักแล้วถามว่า "อยากคุยเรื่องอะไร?"

"นายท่าน ฉันอยากจะตั้งกระทู้ค่ะ"

"กระทู้?" ไป๋เย่ตอบกลับด้วยแววตาที่สงสัย

"อื้ม อื้ม" ซูซูพยักหน้าแล้วพูดว่า "ฉันเห็นในอินเทอร์เน็ตมีกระทู้ซื้อขายไอเทมพวกช่างกลเยอะแยะเลยค่ะ

ที่คนอื่นยอมจ่ายเงินเพื่อให้ช่างกลช่วยสร้างไอเทมให้ ฉันเองก็อยากลองดูบ้างค่ะ แบบนี้ไม่เพียงแต่จะฝึกฝนทักษะของตัวเองได้แต่ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยนายท่านหาเงินได้ด้วยนะคะ"

"อย่างนี้นี่เอง" ไป๋เย่เข้าใจทันที ในโลกออนไลน์มีกระทู้แบบนี้อยู่ไม่น้อย พูดง่ายๆ ก็คือการรับทำตามสั่ง

"แต่ต้องแน่ใจว่าจะทำได้จริงนะ? ถ้าทำออกมาไม่ดีล่ะก็ ต่อไปคงไม่มีใครมาสั่งอีกแล้วนะ" ไป๋เย่ถาม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูซูก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ

"นายท่าน ซูซู มั่นใจค่ะ! เพราะซูซูไม่เหมือนกับช่างกลคนอื่นๆ ช่างกลทั่วไปเวลาสร้างไอเทมจะต้องใช้

พลังหมอกภายในร่างกายและสามารถใช้พลังหมอกในการซ่อมแซมวัสดุเชิงกลบางอย่างได้ด้วย ถ้าทำครั้งเดียวไม่สำเร็จ ซูซูก็สามารถทำซ้ำได้อีกหลายครั้งค่ะ ยังไงก็ต้องสำเร็จแน่นอน"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป๋เย่รู้สึกประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าพลังหมอกของช่างกลจะมีความสามารถนี้แต่ดูเหมือนว่าจะจริง ไป๋เย่คิดดูแล้ว มีอาชีพส่วนน้อยที่มีพลังหมอกพิเศษ

ก่อนหน้านี้ ตอนที่เขาอ่านในหนังสือสารานุกรมก็เคยเห็นว่าพลังหมอกของชาวสวนมีความสามารถทำให้พืชเติบโตเร็ว แต่น่าเสียดายที่พลังหมอกของเขามีน้อยไม่เหมือนกับของซูซู เลยไม่เคยได้ลองใช้

แต่ในเมื่อซูซูมั่นใจ เขาก็ไม่ได้ขัดข้อง ไป๋เย่พยักหน้าพร้อมกับหัวเราะ "ได้สิ ถ้าเธอมั่นใจก็ไปลองดูเลย"

ก็อย่างที่ซูซูพูด วิธีนี้อาจจะทำให้ซูซูเติบโตได้เร็วขึ้นและถ้าสำเร็จซูซูก็สามารถหาเงินได้เองด้วย

"อื่ม อื้ม" เมื่อได้รับการอนุมัติจากนายท่าน ซูซูก็รีบจากไปอย่างตื่นเต้น เธอกลับไปที่โซฟาและเตรียมตั้งกระทู้ในฟอรัมที่ชื่อว่า 'ฟอรัมร้องขอ' ด้วยตัวคนเดียว

"จะตั้งชื่อกระทู้ว่าอะไรดีนะ?" ซูซูเอียงศีรษะเล็กๆ แสดงสีหน้าครุ่นคิดอย่างจริงจัง

"ห้ามเปิดเผยตัวตนของนายท่าน... อืมม เอาเป็นช่างกลปริศนาดีกว่า" ซูซูตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วและ

โพสต์กระทู้ของตัวเอง

[ช่างกลปริศนา รับทำไอเทมเชิงกลระดับ 1]

แม้ว่าจะยังไม่ได้เป็นช่างกลระดับ 1 แต่ด้วยพลังงานที่มีไม่จำกัดภายในร่างกาย ทำให้ซูซูสามารถสร้าง

ไอเทมเชิงกลระดับ 1 ได้ แต่ก็จำกัดอยู่แค่ระดับ 1 เท่านั้น ถ้าสูงกว่านี้ก็คงไม่ไหว ยกเว้นว่าจะมีแบบแปลน

สำหรับช่างกลมีสองสายหลัก สายแรก คือการปรับปรุงตัวเอง สามารถปรับปรุงตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง

ผ่านวัสดุพิเศษ ฯลฯ ทำให้ตัวเองวิวัฒนาการและแข็งแกร่งขึ้น

สายที่สอง คือ สร้างกองทัพด้วยตัวเอง สามารถสร้างกองทัพจักรกลนับไม่ถ้วนและเนื่องจากช่างกลเป็นสิ่งมีชีวิตจักรกลอยู่แล้ว ประกอบกับคุณสมบัติของพลังหมอก ทำให้ช่างกลที่เดินตามสายที่สองนี้ ตราบใดที่มีพลังหมอกเพียงพอ ก็สามารถควบคุมกองทัพจักรกลนับพันนับหมื่นได้ด้วยความคิดเดียว และยังมีความสามารถในการซ่อมแซมได้ไม่จำกัด ซึ่งทรงพลังมาก

หลังจากโพสต์กระทู้ไปครึ่งวัน ก็ยังไม่มีใครมาแสดงความคิดเห็น ซูซูก็ไม่ได้สนใจ เธอยังคงค้นหาความรู้เกี่ยวกับช่างกลในอินเทอร์เน็ตและเรียนรู้ต่อไป

"โอ้~

ระเบิดโลหะผสม ยังมีรายละเอียดเหล่านี้ด้วยเหรอ? ซูซูก็อยากทำนะแต่ไม่มีสถานที่ที่เหมาะสมเลย

เอาไว้ก่อนค่อยว่ากันทีหลังดีกว่า"

"อีกาลาดตระเวน ซูซูสามารถลองทำได้นะแต่ต้องมีวัสดุ คงต้องขอเหรียญปาฏิหาริย์จากนายท่านมาซื้อ"

"อ๊ะ! แมงมุมระเบิด อันนี้ดีเลย"

ซูซูเรียนรู้ไปพร้อมกับพึมพำกับตัวเอง ไม่นานหลังจากนั้น ซูซูก็ไปขออนุญาตไป๋เย่เรื่องการใช้เหรียญปาฏิหาริย์ซื้อวัสดุอีกครั้ง ไป๋เย่อนุญาตแต่จำกัดให้ซูซูใช้ได้มากสุดแค่ 5000 เหรียญปาฏิหาริย์เท่านั้น

หลังจากนั้นก็ช่วยไม่ได้เพราะเขายังยากจนอยู่มาก ต้องเก็บไว้เป็นเงินสำรองสำหรับตัวเองด้วย

...

"นายท่าน ถึงที่แล้วค่ะ" เสียงของเสี่ยวไป๋ดังขึ้น

ไป๋เย่เงยหน้ามองออกไปข้างนอก สภาพแวดล้อมดูเหมือนสุสานบนภูเขาที่รกร้าง มีหลุมศพที่ถูกทิ้งร้างอยู่ไม่น้อยและบนหลุมศพหนึ่งมีหีบสมบัติสำริดที่เห็นได้ชัดเจน แต่สองข้างหีบสมบัติสำริด มีร่างขนาดใหญ่ยาวสองถึงสามเมตรสองตัวกำลังพักผ่อนอยู่

พวกมันคือ กูล (Ghoul) รูปร่างของมันคล้ายกับลิกเกอร์ในความทรงจำของไป๋เย่จากเกม 'Resident Evil' พวกมันมีความเร็วที่รวดเร็วมาก กรงเล็บก็คมกริบแถมในปากยังมีเขี้ยวที่สามารถพ่นกรดออกมาได้อีกด้วย

ไป๋เย่คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ถือดาบพลังงานแล้วพูดว่า "เสี่ยวไป๋ ตัวใครตัวมันนะ"

"ได้ค่ะ นายท่าน" เสียงของเสี่ยวไป๋ดังขึ้น ทันใดนั้นมันก็เปลี่ยนเป็นร่างหุ่นยนต์ ลำแสงเลเซอร์จากดวงตา

พุ่งตรงไปยังกูลตัวหนึ่งทันที

การโจมตีที่กะทันหันทำให้กูลไม่ทันตั้งตัว มันโดนโจมตีเข้าเต็มๆ และส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด แต่หลังจากรับการโจมตีนี้ กูลตัวนี้ก็ยังไม่ตาย มันคำรามใส่เสี่ยวไป๋

จากนั้นก็รีบพุ่งเข้ามาพร้อมกับกูลอีกตัว พวกมันเคลื่อนที่เร็วอย่างเหลือเชื่อและในไม่ช้าก็พุ่งมาถึงหน้า

เสี่ยวไป๋แล้วพ่นกรดสีเหลืองออกมา

วื้บ

โล่พลังงาน ปรากฏขึ้นในมือของเสี่ยวไป๋ สามารถป้องกันกรดได้อย่างง่ายดาย

ในเวลานี้ ไป๋เย่ก็เหวี่ยงดาบพลังงาน เขากระโดดลงมาจากหน้าอกของเสี่ยวไป๋และตรงไปยังกูลอีกตัว

"โฮก~"

กูลคำรามและตวัดหางยาวๆ เข้ามา

ไป๋เย่บิดตัวหลบ

"ในตัวกูลก็มีพลังหมอกอยู่ด้วย น่าจะเป็นเพราะกูลเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษแต่พลังหมอกของมันดูหยาบกว่า

ของฉันเป็นเพราะระดับที่แตกต่างกันหรือเปล่านะ?" ไป๋เย่พึมพำ

ในวินาทีถัดมา เสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้น

กูลโจมตีมาอีกครั้ง กรงเล็บฉีกอากาศเข้าใส่ แสงเย็นยะเยือกส่องประกายกลางอากาศ ไป๋เย่มีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วมาก เขาบิดตัวหลบ จากนั้นก็เหวี่ยงดาบพลังงานด้วยมุมที่เฉียบคม ฟันเข้าที่ขาหลังข้างหนึ่งของกูลจากด้านล่างขึ้นไปจนขาด เลือดสาดกระเซ็น เกือบจะโดนตัวไป๋เย่

ไป๋เย่ยิ้มออกมาแล้วเหวี่ยงดาบพลังงานในมือ มุมปากของเขามีรอยยิ้มออกมาเล็กน้อยแล้วพูด "ไม่เลวเลย"

หากเป็นอาวุธธรรมดา คงจะยากที่จะทะลวงการป้องกันของกูลนี้ แต่ดาบพลังงานไม่เพียงแต่ทะลวงการป้องกันได้เท่านั้น แต่ยังสามารถฉีกร่างของมันได้อย่างง่ายดายอีกด้วย

"โฮก~"

กูลร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด มันย่อตัวลงและคำรามใส่ไป๋เย่เหมือนเป็นการเตือน ไป๋เย่ยิ้มเยาะ

"ถ้าแกไม่มา ฉันก็จะเข้าไปเอง"

หลังจากสิ้นเสียง ไป๋เย่ก็พุ่งเข้าไปทันที ดาบพลังงานถูกเหวี่ยงพร้อมกับฟันลงไป กูลมีความเร็วที่รวดเร็วมากเช่นกัน มันหลบหลีกไปได้ทัน หลังจากหลบได้ มันก็อ้าปากพ่นกรดออกมา

ไป๋เย่รีบหลบ กรดตกลงบนพื้นและกัดกร่อนพื้นดิน หลังจากนั้นไป๋เย่ก็โจมตีอีกครั้ง มันเสียขาไปข้างหนึ่งแล้ว ปฏิกิริยาจึงช้าลงมาก แม้จะหลบครั้งแรกได้ แต่กูลตัวนี้จะหลบครั้งที่สองและสามได้อีกไหม?

แน่นอนว่าไม่ได้แล้ว

เมื่อไป๋เย่โจมตีอีกครั้ง ดาบก็ฟันออกไป

'ฉัวะ' มีเสียงดังขึ้น

ดาบนี้ฟันลงบนคอของกูล ฟันหัวของกูลขาดในคราวเดียว...