บทที่ 7 มงกุฎก็อบลิน!

บทที่ 7 มงกุฎก็อบลิน!

“ฆ่า... ฆ่ามันซะ”

“มนุษย์ ฆ่ามนุษย์ กินเนื้อมนุษย์ เหอ ๆ ~”

“ฆ่า!”

ก็อบลินแต่ละตัวมีดวงตาสีแดงก่ำ วิ่งเข้ามาอย่างไร้สติสัมปชัญญะ

เสี่ยวไป๋โบกมือ คว้าก็อบลินตัวเล็กเตี้ยมาบีบอย่างแรง ก็อบลินตัวนั้นก็ถูกบีบจนตายคาที่

หลังจากเสี่ยวไป๋แปลงร่างเป็นหุ่นยนต์แล้ว ตำแหน่งห้องคนขับจะอยู่ที่หน้าอกของเสี่ยวไป๋

ไป๋เย่หยิบดาบพลังงานขึ้นมายิ้มกว้างและพูดว่า “เสี่ยวไป๋ เปิดห้องคนขับหน่อย ฉันอยากออกไปสนุกบ้าง”

เรื่องการต่อสู้เป็นสิ่งที่ไป๋เย่ต้องฝึกฝนอยู่เสมอ ไม่ว่าจะอย่างไร ในวันข้างหน้าก็ต้องมีสถานการณ์ที่เขาต้องต่อสู้ด้วยตัวเอง ดังนั้นแม้จะมีเสี่ยวไป๋อยู่ ไป๋เย่ก็ยังต้องการลงไปทดสอบฝีมือดู

ก็อบลินเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่นับว่าอันตราย ถือว่ากำลังพอดีสำหรับไป๋เย่

“รับทราบค่ะ นายท่าน”

เสียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น พร้อมกับประตูห้องคนขับเปิดออก

ไป๋เย่กระโดดเบา ๆ พร้อมถือดาบพลังงานลงสู่พื้น ทันใดนั้นก็อบลินสองตัวก็เหวี่ยงกระบองหนามหรืออาวุธคล้ายกัน พุ่งเข้าใส่ไป๋เย่

ไป๋เย่กดปุ่มที่ดาบพลังงาน

วู้ม

ลำแสงปรากฏขึ้นกลายเป็นคมดาบ

ไป๋เย่หัวเราะเบา ๆ “เสี่ยวไป๋ มาฆ่าด้วยกันเถอะ”

“ได้ค่ะ นายท่าน”

เสี่ยวไป๋พูดจบก็ตบลงไปครั้งหนึ่ง พื้นเกิดเป็นรอยมือขนาดใหญ่ และในเวลาเดียวกัน ก็อบลินตัวหนึ่งก็

ถูกตบจนกลายเป็นเนื้อเละ

การเคลื่อนไหวของไป๋เย่ก็ไม่ช้าเช่นกัน ทันใดนั้นเขาก็บิดตัวหลบการโจมตีของก็อบลินตัวหนึ่ง จากนั้นก็เหวี่ยงดาบพลังงานเข้าใส่ก็อบลินอีกตัว

ฉัวะ

ร่างของก็อบลินถูกคมดาบพลังงานอันแหลมคมผ่าออกเป็นสองซีก

“สะใจ”

ไป๋เย่อยากจะหัวเราะออกมาดัง ๆ เพื่อระบายความตื่นเต้นในใจ แต่เมื่อพิจารณาสภาพแวดล้อมโดยรอบแล้ว ก็สะกดกลั้นเอาไว้และจัดการสังหารต่อไป

แม้ว่าก็อบลินจะเป็นเผ่าพันธุ์จากต่างโลก แต่ก็ไม่ใช่เผ่าพันธุ์เหนือธรรมชาติ

ไม่สิ จะบอกว่าไม่ใช่เผ่าพันธุ์เหนือธรรมชาติก็ไม่ถูก เพียงแค่ในค่ายก็อบลินแห่งนี้ไม่มีก็อบลินที่มีพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้น

ถ้าไป๋เย่จำไม่ผิด ในเผ่าพันธุ์ก็อบลินมีสิ่งที่เรียกว่า นักบวชก็อบลินอยู่ ซึ่งพวกนี้มีพลังเหนือธรรมชาติ

แต่สำหรับเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอเช่นนี้ ถึงแม้จะเป็นนักบวชก็อบลินก็ไม่ถือว่าแข็งแกร่งมาก ส่วนใหญ่จะอาศัยจำนวนที่มากกว่าเข้าเอาชนะ และมีเพียงส่วนน้อยที่มีความสามารถในการต่อสู้สูง

คนธรรมดาทั่วไป ถ้าสู้ตัวต่อตัว ก็สามารถบดขยี้ก็อบลินได้อย่างสมบูรณ์

“ฆ่า... ฆ่าแก”

ก็อบลินตัวหนึ่งมีน้ำลายไหลที่มุมปาก มันกรีดร้องพร้อมกับพุ่งเข้าหาอย่างบ้าคลั่งไร้สติ

“ตายซะ”

ไป๋เย่แสยะยิ้ม ดาบพลังงานฟาดผ่านไปตัดหัวของก็อบลินขาดทันที

ก็อบลินทุกตัวที่ตายจะมีแสงสีทองปรากฏขึ้น ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นคือ เหรียญปาฏิหาริย์ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ยังไม่มีเวลาเก็บ ต้องจัดการฆ่าก็อบลินทั้งหมดให้เสร็จก่อน

ภายใต้การร่วมมือสังหารของไป๋เย่และเสี่ยวไป๋ ก็อบลินเกือบ 30 ตัว ก็ถูกฆ่าจนหมดภายในเวลาไม่นาน

...

เสียง ’ฉึบ’ ดังขึ้น ไป๋เย่เหวี่ยงดาบพลังงานตัดหัวก็อบลินตัวสุดท้าย จากนั้นเขาก็มองแสงสีทองที่เปล่งออกมาจากซากศพของก็อบลินรอบ ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

หลังจากเก็บเหรียญปาฏิหาริย์ทั้งหมดแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของไป๋เย่ก็กว้างขึ้น เขารวมได้เกือบ 600 เหรียญปาฏิหาริย์ ถือเป็นการเก็บเกี่ยวครั้งใหญ่

และนี่เป็นแค่ของทานเล่น อาหารจานหลักคือ หีบสมบัติต่างหาก

ไป๋เย่พบตำแหน่งของหีบสมบัติตั้งแต่แรกแล้ว มันอยู่ในมุมหนึ่งของค่ายก็อบลิน

เมื่อมาถึงหน้าหีบสมบัติไป๋เย่ก็มองดู มันยังคงเป็นหีบสมบัติเหล็กดำ เขาเปิดมันทันที

ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้น

[ยินดีด้วย คุณเปิดหีบสมบัติ และได้รับไอเทมดังต่อไปนี้]

[ยินดีด้วย คุณได้รับเหรียญปาฏิหาริย์ x99 ]

[ยินดีด้วย คุณได้รับแบบแปลน: จ้าวยักษ์สี่แขน ]

[ยินดีด้วย คุณได้รับแร่เหล็ก x10 หน่วย]

[ยินดีด้วย คุณได้รับบุหรี่หรงหวาง 1 กล่อง]

[ยินดีด้วย คุณได้รับมงกุฎก็อบลิน ]

ของจำนวนมากปรากฏขึ้นต่อหน้าไป๋เย่ ทำให้ดวงตาของเขาแสดงความตื่นเต้น ดูเหมือนว่าจะมีของดี ๆ อยู่ไม่น้อยเลย

เหรียญปาฏิหาริย์ไม่ต้องพูดถึง เมื่อรวมกับที่เพิ่งได้มา รั้งนี้ไป๋เย่ได้มาเกือบ 700 เหรียญ

แร่เหล็ก เมื่อรวมกับที่ไป๋เย่เคยได้มาก่อนหน้านี้ ก็รวมเป็น 30 หน่วย เข้าใกล้การอัปเกรดบ้านจักรกลไป

อีกขั้น

ส่วนบุหรี่สิ่งนี้ก็ไม่เลวเช่นกัน

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? เพราะในยุคนี้ พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีเทา ไม่มีพื้นที่มากพอให้ปลูกยาสูบ แม้จะยังมีอยู่ แต่ราคาก็แพงมากโดยทั่วไปจะจัดหาให้กับชนชั้นสูงเท่านั้น

คนธรรมดาทั่วไปไม่กล้าซื้อ

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้ยังไม่สำคัญเท่ากับไอเทมที่เหลืออีกสองชิ้น

[แบบแปลน – จ้าวยักษ์สี่แขน: สามารถใช้โลหะมีค่า สร้างแขนโลหะที่แข็งแกร่งออกมาได้ทั้งหมดสี่แขน แขนโลหะนี้มีพละกำลังมหาศาลและมีอุปกรณ์แรงกระแทกที่สามารถปล่อยคลื่นกระแทกได้ (คำเตือน: จำกัดเฉพาะสิ่งมีชีวิตจักรกลเท่านั้น)]

[วัสดุที่ต้องการ: แร่เหล็ก 100 หน่วยและโลหะมีค่าใดก็ได้]

“อื้อหือ... ด้วยไอเทมนี้ เสี่ยวไป๋จะไม่ทะยานขึ้นฟ้าเลยเหรอเนี่ย?”

เสี่ยวไป๋เป็นแค่ทรานส์ฟอร์เมอร์ธรรมดา การต่อสู้ทั้งหมดอาศัยรูปร่างและพละกำลัง ไม่มีอาวุธ

แต่ตอนนี้มีแล้ว

ตราบใดที่สร้างสิ่งนี้ออกมาได้ ความสามารถในการต่อสู้ของเสี่ยวไป๋จะต้องเพิ่มขึ้นอย่างมากแน่นอน

สามเศียรหกแขน ตอนนี้ขาดไปสองเศียร แต่เดี๋ยวก็จะครบหกแขนแน่นอน แถมยังมีอุปกรณ์แรงกระแทกที่สามารถปล่อยคลื่นกระแทกได้อีก

ถึงเวลานั้น แม้แต่สิ่งที่เรียกว่ามนุษย์หมาป่า เสี่ยวไป๋ก็น่าจะจัดการได้อย่างง่ายดาย

ไป๋เย่ระงับความตื่นเต้นดีใจเอาไว้ และมองดูไอเทมชิ้นสุดท้าย มงกุฎก็อบลิน

[มงกุฎก็อบลิน: วัสดุเหนือธรรมชาติ เมื่อใช้ร่วมกับเลือดสดของก็อบลิน 100 หน่วย จะได้รับ อาชีพเหนือธรรมชาติ: นักรบก็อบลิน และในขณะเดียวกันก็จะได้รับ สายเลือดก็อบลิน]

“นี่...”

ไป๋เย่ตกตะลึงเมื่อเห็นคำอธิบายนี้

เป็นของดีไหม?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือของดีอย่างแน่นอน

แต่จะให้บอกว่าดีมากแค่ไหนก็พูดไม่ถูก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นวัสดุเหนือธรรมชาติ และสามารถได้รับอาชีพเหนือธรรมชาติได้โดยตรง

ก่อนหน้านี้ไป๋เย่ยังไม่เข้าใจว่าบางคนที่ไม่มีไอเทมปาฏิหาริย์พิเศษได้รับพลังเหนือธรรมชาติได้อย่างไร ตอนนี้ไป๋เย่เข้าใจแล้ว คาดว่าคงเป็นวิธีการแบบนี้

เขาไม่คิดเลยว่าตอนนี้ตัวเองก็ได้มาแล้ว

แต่พูดตามตรง อาชีพเหนือธรรมชาติแบบนี้ ไป๋เย่ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

อาชีพนักรบก็อบลิน ก็ช่างมันเถอะ แต่นี่ยังมีสายเลือดก็อบลินอีก?

ขอโทษที ไป๋เย่แสดงท่าทีว่าเขาไม่สนใจของแบบนี้เลย แต่ถึงอย่างไรมันก็เป็นวัสดุเหนือธรรมชาติ ไป๋เย่คิดว่าถ้านำไปขายในห้องซื้อขาย น่าจะขายได้ราคาดี

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็เพิ่งฆ่าก็อบลินไปไม่น้อย เขาสามารถรวบรวมเลือดสดมาบรรจุกล่องขายไปด้วย น่าจะมีคนต้องการอยู่ใช่ไหม?

“นายท่าน ทางนั้นยังมีของอีกค่ะ”

เสียงของเสี่ยวไป๋ดังขึ้นมาทันใด และยกมือชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง

เมื่อได้ยินดังนั้น ไป๋เย่ก็มองตามทิศทางที่เสี่ยวไป๋ชี้ สีหน้าของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็แสดงความยินดีออกมา...