บทที่ 4 บ้านจักรกล - เสี่ยวไป๋!

บทที่ 4 บ้านจักรกล - เสี่ยวไป๋!

เมื่อแสงค่อย ๆ จางลง เสียงหนึ่งดังขึ้น แม้ว่าจะเป็นเสียงของเครื่องจักร แต่กลับไม่ได้เย็นชาเหมือนที่คิด

"นายท่าน, สวัสดีค่ะ"

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าบ้านจักรกลนั้นได้กลายเป็นหุ่นยนต์แล้ว

"เธอคือบ้านจักรกลเหรอ?" ไป๋เย่ถาม

"ใช่ค่ะ นายท่านเพิ่งจะมอบชีวิตให้ฉันเมื่อครู่นี้เอง" บ้านจักรกลตอบ

ไป๋เย่ยกมุมปากขึ้นและถามว่า "ถ้าอย่างนั้น เธอก็แปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ได้สิ?"

"ได้ค่ะ นายท่าน และเมื่อฉันแปลงร่างแล้ว อุปกรณ์พื้นที่ภายในบ้านจักรกลและอื่นๆ ก็จะไม่เปลี่ยนแปลงไปด้วย"

"เจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ? ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีมาก! งั้นต่อไปฉันจะตั้งชื่อให้เธอ"

"ค่ะ" เสียงของบ้านจักรกลมีความคาดหวังเล็กน้อย

นี่คือความแตกต่างของหุ่นยนต์ หุ่นยนต์ที่สร้างขึ้นด้วยพลังงานจาก 'ออสปาร์ค' จะมีจิตวิญญาณและความรู้สึกเป็นของตัวเอง เรียกได้ว่าในด้านความรู้สึกนั้นไม่ต่างจากมนุษย์เลย

ไป๋เย่ลูบคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "จากนี้ไป เธอชื่อ 'เสี่ยวไป๋' นะ ชื่อเพราะและจำง่ายด้วย"

"ค่ะ ต่อไปฉันจะชื่อเสี่ยวไป๋แล้ว"

แม้ว่าพรสวรรค์ในการตั้งชื่อของไป๋เย่จะไม่ค่อยดีนัก แต่บ้านจักรกลกลับไม่รู้สึกเช่นนั้นเลย ตรงกันข้าม กลับดีใจกับชื่อนี้มาก

หลังจากนั้นไป๋เย่ก็คุยกับเสี่ยวไป๋อีกเล็กน้อย ในฐานะหุ่นยนต์ เสี่ยวไป๋ สามารถควบคุมทุกสิ่งในบ้านได้

แต่ด้วยเหตุผลที่เป็นหุ่นยนต์ เรื่องเพศจึงต้องให้ไป๋เย่เป็นผู้กำหนด

สุดท้าย ไป๋เย่ได้กำหนดให้เสี่ยวไป๋มีเพศเป็นหญิง ด้วยเหตุนี้ เสียงของเสี่ยวไป๋จึงเปลี่ยนไป กลายเป็นเสียงแบบสาวสวยโตเต็มวัยที่เซ็กซี่

"เสี่ยวไป๋ ตอนที่เธอแปลงร่างแล้ว มีพลังต่อสู้ไหม?" ไป๋เย่ถาม คำถามนี้ค่อนข้างสำคัญ

เสียงของเสี่ยวไป๋ดังขึ้นทันทีและตอบว่า "มีพลังต่อสู้ในระดับหนึ่งค่ะ แต่เนื่องจากไม่มีอาวุธ พลังต่อสู้จึงยังไม่ถือว่าแข็งแกร่งมาก"

"แค่มีพลังต่อสู้ก็พอแล้ว ส่วนเรื่องอาวุธ ฉันจะหาทางจัดการให้เธอภายหลัง"

บ้านจักรกลในตอนนี้เป็นเพียงรูปลักษณ์เริ่มต้น ซึ่งสามารถอัปเกรดได้ในอนาคต และตอนนี้เสี่ยวไป๋เป็นหุ่นยนต์ที่สามารถแปลงร่างได้ ทำให้ไป๋เย่คาดหวังอย่างมากว่าเสี่ยวไป๋จะแข็งแกร่งขนาดไหนเมื่ออัปเกรดและแปลงร่าง

ไป๋เย่มาถึงห้องขับเตรียมออกเดินทางต่อ เพื่อดูว่าจะไปที่ไหนต่อไป แต่ในเวลานั้น เสียงของเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"นายท่าน มีอันตรายกำลังเข้ามาใกล้ค่ะ"

"อันตราย?" ไป๋เย่ขมวดคิ้วทันที "อันตรายอะไร?"

"ฐานข้อมูลของฉันไม่สมบูรณ์ ไม่สามารถระบุได้ค่ะ รบกวนนายท่านช่วยตรวจสอบ" เสี่ยวไป๋ส่งภาพจากกล้องวงจรปิดไปยังไป๋เย่

เมื่อดูภาพจากกล้องวงจรปิด ไป๋เย่ก็เข้าใจทันที

วอล์คเกอร์ทั้งหมดเลย

มีจำนวนไม่น้อย ประมาณ 20-30 ตัว ซึ่งกำลังเคลื่อนที่เข้าหาบ้านจักรกลอย่างช้าๆ

"วอล์คเกอร์จำนวนมากขนาดนี้ น่าจะถูกดึงดูดมาจากการใช้ 'ออลสปาร์ค' เมื่อครู่นี้" ไป๋เย่ลูบคางคิด เมื่อกี้ตอนใช้ 'ออลสปาร์ค' มีแสงสีน้ำเงินเจิดจ้า น่าจะเป็นตอนนั้นที่ดึงดูดวอล์คเกอร์พวกนี้มา

แต่โชคดีที่ดึงดูดมาแค่วอล์คเกอร์เท่านั้น

วอล์คเกอร์เป็นสัตว์ประหลาดระดับต่ำที่สุด สำหรับบ้านจักรกลที่มีเกราะป้องกันแล้วจึงไม่มีอันตรายใดๆ พวกมันรุมโจมตีทั้งวันก็ไม่สามารถทำลายเกราะป้องกันได้

"นายท่าน ต้องการให้เสี่ยวไป๋กำจัดให้ไหมคะ?" เสี่ยวไป๋ถาม

ไป๋เย่ประหลาดใจ "เธอจัดการได้เหรอ?"

"ได้ค่ะ หากแปลงร่าง"

"ถ้าอย่างนั้น เธอก็แปลงร่างเลย" ไป๋เย่พูดด้วยความคาดหวัง

"ค่ะ"

เมื่อเสียงของเสี่ยวไป๋สิ้นสุดลง ร่างกายของไป๋เย่ที่นั่งอยู่ในห้องขับก็ถูกเข็มขัดนิรภัยยึดไว้ทันที จากนั้นเมื่อมองผ่านหน้าต่าง ไป๋เย่ก็พบว่าพื้นดินในสายตาของเขาอยู่สูงขึ้นมาก

เสี่ยวไป๋แปลงร่างแล้ว

จากบ้านจักรกลสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก็กลายเป็นหุ่นยนต์ที่เปล่งประกายโลหะสีขาวไปทั้งตัว น่าเสียดายที่หุ่นยนต์ตัวนี้ไม่มีอาวุธ แม้แต่ปืนก็ไม่มี

แต่ถึงกระนั้น การรับมือกับวอล์คเกอร์เหล่านี้ก็เป็นเรื่องง่ายมาก

ภายใต้การจ้องมองของไป๋เย่ เสี่ยวไป๋ได้เหวี่ยงหมัดโลหะที่หนาและแข็งแกร่ง หมัดเดียวก็ซัดวอล์คเกอร์จนเละกลายเป็นกองเนื้อ

ต่อมา เสี่ยวไป๋ก็ยกเท้าขึ้นเหยียบวอล์คเกอร์อีกตัวจนตาย แล้วก็เริ่มจัดการกับตัวอื่นๆ

วอล์คเกอร์ตายไปทีละตัวเหมือนกับมดต่อหน้าเสี่ยวไป๋ ถูกบีบให้ตายอย่างง่ายดาย

นี่คือการต่อสู้แบบบดขยี้โดยสิ้นเชิง ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่และเกราะโลหะทั้งร่าง วอล์คเกอร์พวกนี้ไม่สามารถทำลายการป้องกันของเสี่ยวไป๋ได้เลย

เรียกได้ว่าตบวอล์คเกอร์ตายไปทีละตัว

ไม่นาน วอล์คเกอร์ทั้งหมดก็ตายอยู่ใต้เงื้อมมือของเสี่ยวไป๋

"สุดยอด" ไป๋เย่อุทานด้วยความประหลาดใจ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการมีเสี่ยวไป๋อยู่ด้วย ทำให้ความปลอดภัยของเขามีมากขึ้น

"เสี่ยวไป๋ แปลงกลับเป็นร่างบ้านจักรกลเถอะ"

"ค่ะ"

ตามคำสั่งของไป๋เย่ เสี่ยวไป๋ก็แปลงกลับอย่างรวดเร็ว

จากนั้นไป๋เย่ก็เดินออกจากบ้านจักรกล เพราะฆ่าวอล์คเกอร์ไปมากมาย ก็ต้องเก็บเหรียญปาฏิหาริย์มาบ้าง

วอล์คเกอร์ทั้งหมดตายไป 27 ตัว ทำให้ไป๋เย่ได้เหรียญปาฏิหาริย์มาเกือบ 500 เหรียญ รวมกับเหรียญปาฏิหาริย์เดิมของไป๋เย่ ก็รวมเป็น 537 เหรียญ

รอบนี้ได้กำไรมาก ทำให้ไป๋เย่ยิ้มไม่หุบ

แต่เมื่อพิจารณาว่าการต่อสู้ของเสี่ยวไป๋เมื่อครู่สร้างความวุ่นวายไม่น้อย ซึ่งอาจดึงดูดสัตว์ประหลาดเข้ามาได้อีก ไป๋เย่จึงคิดว่าควรออกจากที่นี่ก่อนดีกว่า

ไป๋เย่มองไปยังหน้าจอแสดงภาพจากกล้องวงจรปิด มีข้อความเตือนปรากฏขึ้นทีละข้อความ

[อย่ามองมาทางนี้ ทางนี้มีรังของวอล์คเกอร์ถึงแม้คุณจะจัดการได้ แต่มันก็ไม่มีประโยชน์ใดๆ ไม่ใช่เหรอ?]

[โอ้ พระเจ้า คุณอยากตายเหรอ? ทางนี้มี 'ยักษ์ร้อยตา' ที่กำลังหลับใหลอยู่ คุณเข้าใจความหมายของฉันใช่ไหม?]

[เส้นทางนี้ปลอดภัยมาก ใช่ ปลอดภัยแน่นอน แต่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรให้เก็บเกี่ยว]

[บนเส้นทางนี้มีหีบสมบัติสองหีบ แต่มันซ่อนอยู่ลึกมาก ถ้าคุณหามันเจอ ก็จะได้รับผลตอบแทนไม่น้อยเลย]

ไป๋เย่ดูไปทีละทิศทาง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเลือกตัวเลือกสุดท้าย คือทางซ้าย

ไป๋เย่สั่งเสี่ยวไป๋ทันที "เสี่ยวไป๋ เปิดโหมดเงียบแล้วไปทางซ้าย จำไว้ว่าถ้าเจอหีบสมบัติเมื่อไหร่ ให้หยุดและเรียกฉัน"

"ค่ะ นายท่าน"

เสี่ยวไป๋ตอบรับ บ้านจักรกลก็เปิดระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติและเปิดโหมดเงียบ

เสี่ยวไป๋เคลื่อนที่ไปข้างหน้า ส่วนไป๋เย่ก็มาที่ห้องนอน เตรียมทำอาหารกลางวันให้ตัวเองกิน

กริ๊ง

กริ๊ง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ไป๋เย่หยิบขึ้นมาดู ก็พบว่ามีคนส่งข้อความมาหา

"เย่เสวียน?" ไป๋เย่ประหลาดใจ เย่เสวียน คือดาวโรงเรียนที่เคยพูดคุยกันในกลุ่มไลน์ห้องก่อนหน้านี้

"เธอติดต่อฉันมาทำไมกันนะ?" ไป๋เย่สงสัย แต่ก็ยังคงคลิกเปิดข้อความดู...