ตอนที่ 142 - วันแห่งความมืด

ตอนที่ 142 - วันแห่งความมืด

ระหว่างทางเขาที่เดินเข้าไปในทะเลทรายสือฮ่าวเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตัวเองอย่างต่อเนื่องจนถึงขนาดที่เขาสวมชุดเกราะของคนตาย ก่อนที่จะกลับไปยังพื้นที่ที่ผู้เชี่ยวชาญของเมืองจักรพรรดิกำลังดูแลอยู่

เขาซ่อนตัวอยู่ในฝูงชนอย่างสงบเสงี่ยมเรียบร้อย

หลังจากสังหารผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ทั้งห้าแล้ว เขาก็ทิ้งเสื้อผ้าเก่าๆของตัวเองโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้เบื้องหลัง!

“อา…” ในบริเวณที่ศพของราชาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ร่วงหล่นลงเสียงคำรามแห่งความโกรธที่สั่นสะเทือนไปทั่วโลกก็ดังขึ้น มีสิ่งมีชีวิตอาณาจักรปลดปล่อยตนเองพุ่งเข้ามาด้วยความโกรธแค้น

สำหรับสิ่งมีชีวิตจากอาณาจักรแห่งการบ่มเพาะอื่นๆพวกเขาได้ล้อมรอบสถานที่แห่งนี้ไว้นานแล้ว พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ที่นั่นด้วยความตกใจอย่างหาที่เปรียบมิได้

"เกิดอะไรขึ้น? ภายในวันเดียวพวกเราถึงกับสูญเสียราชาสวรรค์ไปสี่คนจากการลงมือของมนุษย์เพียงคนเดียวเท่านั้น สวรรค์ไม่เข้าข้างพวกเราอีกแล้วหรือ”

ใครบางคนพูดด้วยเสียงสั่นเครือ คนเหล่านี้เป็นถึงอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในอีกด้านหนึ่งคือเผ่าพันธุ์ราชาที่ทรงพลังที่สุด แต่พวกเขาทั้งหมดก็ถูกสังหารโดยคนๆเดียว สิ่งนี้เหมือนคำเตือนครั้งใหญ่

“ข้าเชื่อว่าราชาสิงโตเกล็ดทองตาฟ้าก็ถูกเขาฆ่าเช่นกันเพราะคนที่ลงมือก็ยังเป็นมนุษย์อายุน้อย นี่มันน่ากลัวเกินไป!” อีกคนพูดเสริมเบาๆ รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งร่างกาย

สิ่งนี้ทำให้พวกเขาสลดใจอย่างมาก ฝ่ายต่างมิตินั้นกระหายสงครามเป็นที่รู้กันว่าเป็นสายพันธุ์ที่ก้าวร้าวครอบงำและกวาดล้างไปได้เสมอ อย่างไรก็ตามในวันนี้พวกเขาพบกับความสูญเสียที่รุนแรงเช่นนี้

ในสายตาของพวกเขานี่เป็นลางร้ายบางอย่าง!

“เป็นไปได้ไหมที่สิ่งมีชีวิตพิเศษจำนวนมากถูกสร้างขึ้นในเมืองจักรพรรดิ์ทำให้เด็กรุ่นหลังของเราไม่สามารถต่อสู้กลับได้? อย่าบอกนะว่าเรื่องนี้จะทำให้เกิดความโกลาหล…”

บางคนที่สงสัยและรู้สึกกังวล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรณีนี้เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้นและมองสวรรค์อเวจีที่ไร้ขอบเขตครอบคลุมทุกสิ่งที่อยู่ข้างบนปกป้องโลกนี้ทำให้พวกเขารู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นไปอีก

หลังจากหลายปีผ่านไปพวกเขาก็ยังไม่สามารถบุกเข้าไปในเมืองจักรพรรดิได้ ความจริงนี้ทำให้พวกเขากังวลใจมานาน ตอนนี้ความพ่ายแพ้ปรากฏขึ้นลางร้ายบางอย่างทำให้บางคนวิตกกังวลในทันที

“ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้นมิฉะนั้นเมืองจักรพรรดิ์จะมีอัจฉริยะที่น่าทึ่งเช่นนี้ได้อย่างไร? แม้แต่ฮวงคนเดียวก็ถือเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมากแล้ว ข้าสงสัยว่าคนที่ลงมืออาจเป็นลูกหลานของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น บางทีสถานที่ลึกลับพวกนั้นอาจถูกเปิดออกและพวกมันกำลังจะกลับมาลงมืออีกครั้ง!” มีเผ่าพันธุ์ราชาโบราณที่ทรงพลังมาถึงแล้ว เขากำลังรำพึงเบาๆ แต่ทุกคนที่ได้ยินล้วนแสดงออกด้วยความตกตะลึง

“มีสถานที่ประเภทนั้นจริงๆหรือ? มันเปิดขึ้นอีกครั้งและมีคนออกมา?” ราชารุ่นอาวุโสอีกคนหนึ่งมีความสงสัยเล็กน้อย

“อา..เฟิงเอ๋อของข้าเจ้าตายได้ยังไง?” ชายวัยกลางคนผมสีเงินวิ่งเข้ามาดวงตาเป็นสีแดงก่ำ เขาคำรามออกมาด้วยความบ้าคลั่ง

นี่คือปู่ของราชันย์บู๊ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ของอาณาจักรปลดปล่อยตนเอง เสียงคำรามที่ดังกึกก้องออกมาจากปากของเขา เขาคือหนึ่งในผู้ที่ทรงพลังมากที่สุดในตระกูลอู๋ ตระกูลราชาของฝั่งต่างมิติ

ในขณะเดียวกันเขายังเป็นผู้ปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่ มีผู้เชี่ยวชาญมากมายจากเมืองจักรพรรดิถูกเขาฆ่าตายไปในสงครามครั้งนี้ รวมทั้งนักรบผู้ยิ่งใหญ่สามคน

บุคคลที่มีผมสีเงินคนนี้น่ากลัวมาก เขาออกคำสั่งว่าต้องหาคนที่ทำสิ่งนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่แน่นอนพวกเขาต้องรู้ลักษณะของบุคคลผู้นั้นก่อน

ฮ่อง!

แสงสีทองพุ่งขึ้นราวกับว่าดวงอาทิตย์ที่ส่องแสงลงมาจากสวรรค์ นี่คืองูปีกทองมันไม่ได้อยู่ในร่างมนุษย์ แต่เป็นการเปิดเผยร่างเดิม มันเหมือนกับงูหลามสีทองตัวใหญ่ แต่มีปีกคู่หนึ่งหนาหนักและทรงพลังเป็นพิเศษ

“ลูกๆของข้า เจ้าสองคนถูกฆ่าตายที่นี่จริงๆ ข้ายังอยากรอจนกว่าพวกเจ้าจะขึ้นสู่จุดสูงสุด แต่เจ้าทั้งสองก็มาตายก่อนวัยอันควร ข้าจะแก้แค้นให้พวกเจ้าเอง!”

นี่คือบรรพบุรุษลึกลับของราชางูปีกทอง งูเหลือมดึกดำบรรพ์ที่มีการบ่มเพาะที่ท้าทายสวรรค์ เขาอยู่ในอาณาจักรแห่งปลดปล่อยตนเองขั้นสูงสุด ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันใต้อาณาจักรผู้สูงสุดลงมายังไม่มีผู้ใดสามารถรับมือกับเขาได้ ชื่อเสียงของเขาสร้างความหวาดกลัวให้ศัตรูอย่างไม่อาจจินตนาการถึง ผู้บ่มเพาะจากเมืองจักรพรรดิ์ที่ตายด้วยน้ำมือเขามีมากมายมหาศาล

ผู้คนจากฝั่งต่างมิติคุ้มคลั่งเพราะผู้เชี่ยวชาญรุ่นเยาว์ห้าคนถูกสังหารติดต่อกัน นี่เป็นความหายนะที่มากเกินไปสถานการณ์เลวร้ายจนพวกเขาคาดไม่ถึง

สิ่งนี้เลวร้ายยิ่งกว่าเหตุการณ์เมื่อปีที่แล้วในดินแดนสวรรค์สีชาดเสียอีก

ในเวลานั้นฮวงได้สังหารราชาหนุ่มสาวสิบคนเพียงลำพัง แต่มีเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้นที่ใกล้เคียงกับราชาสวรรค์ทั้งสิบ คนอื่นๆก็ยังค่อนข้างห่างไกล

ตอนนี้ความภาคภูมิใจแห่งสวรรค์ห้าในสิบถูกสังหารในครั้งเดียวนี่เปรียบเสมือนท้องฟ้าถูกถล่มลงมา! แม้แต่คนรุ่นอาวุโสก็ยังตกใจไม่สามารถอยู่เฉยได้อีก

สำหรับสิ่งมีชีวิตอื่นๆจากต่างมิติโดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ วันนี้เป็นเหมือนวันแห่งความมืดมิด!

คนที่พวกเขายอมรับว่าไม่มีใครเทียบได้ ความภาคภูมิใจแห่งสวรรค์ทั้งห้านี้ถูกฆ่าโดยคนๆเดียว ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่านี้อีกแล้ว

สนามรบแถบนี้ปะทุขึ้นด้วยความปั่นป่วน ผู้เชี่ยวชาญจากต่างมิติจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่กองทัพของราชาผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้าก็เช่นเดียวกัน พวกเขาต่างมาชุมนุมอย่างครบครัน ไอสังหารล้นทะลักเข้าสู่สวรรค์ทันทีจนฉีกท้องฟ้าออกเป็นสองซีก

ที่นี่วุ่นวายขึ้นมาทันที!

ในระยะไกลผู้ฝึกตนของเมืองจักรพรรดิ์เผชิญหน้ากับเรื่องนี้อย่างจริงจัง โดยเฉพาะนักรบผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้น พวกเขาทั้งหมดยืนอยู่ด้านหน้าสุดเพื่อป้องกันไม่ให้ฝ่ายต่างมิติบ้าคลั่งขึ้นมา

ขณะเดียวกันในเวลานี้แม้แต่รัศมีของสิ่งมีชีวิตสูงสุดก็แผ่ซ่านออกไปด้านนอก มีผู้แข็งแกร่งกำลังจะลงมาจากฟากฟ้า!

“ฝ่ายต่างมิติของเจ้าอ่อนแอจริงๆ มีเด็กหลายคนที่ถูกฆ่าตายยิ่งไปกว่านั้นยังลงมือโดยคนคนเดียว พวกเจ้าหงุดหงิดมากนักหรือ ลงมือสิ!” มีคนตะโกนจากฝั่งเมืองจักรพรรดิ์

“ เผ่าพันธุ์ที่กระหายสงคราม? ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้! หากเจ้ามีความสามารถก็ส่งสิ่งมีชีวิตอายุเยาว์ออกมาอีก

แต่ข้าคิดว่าอย่าดีกว่าต่อให้พวกเจ้าส่งมามากแค่ไหนผลลัพธ์ก็เป็นอย่างเดิมเท่านั้น! ในการแข่งขันของคนรุ่นเดียวกัน พวกเจ้าทุกคนถือว่าขาดอยู่บ้าง!” มีคนเยาะเย้ย

เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งเหล่านี้สายตาของผู้เชี่ยวชาญจากฝั่งต่างมิติล้วนลึกล้ำเผยให้เห็นเจตนาฆ่าเช่นเดียวกับคลื่นแห่งความเย็นชา

ถึงแม้ว่าพวกเขาอยากจะฆ่าเจ้าเด็กที่ชั่วร้ายนั้น แต่ก็ต้องยอมรับว่าคำพูดเหล่านี้มีเหตุผลอยู่พอสมควร พวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ที่กระหายสงครามมีความภาคภูมิใจในกระดูกของตนเอง พวกเขามักจะสนุกกับการเอาชนะคู่ต่อสู้ในสนามรบ

“บรรพบุรุษอาวุโสโปรดมุ่งหน้าไปยังดินแดนโบราณและเชิญตระกูลจักรพรรดิเหล่านั้นให้ลงมือ! ถ้ามีผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ออกมาแม้แต่คนเดียวก็เพียงพอที่จะสังหารเจ้าเด็กคนนั้นแล้ว!” เหล่าราชารุ่นเยาว์จากต่างมิติต่างพากันอ้อนวอน

เป็นเพราะพวกเขาไร้หนทางเกินไป พวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ที่ก้าวร้าวดังนั้นพวกเขาจะเต็มใจที่จะยอมแพ้ให้แก่ศัตรูในรุ่นเดียวกันได้อย่างไร?

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ต้องการให้ตระกูลจักรพรรดิลงมือเพราะเมื่อหนึ่งในสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นออกมา เด็กๆจากเผ่าพันธุ์อื่นๆในโลกนี้จะทำได้เพียงก้มหน้าด้วยความเคารพเท่านั้น

อย่างไรก็ตามในตอนนี้พวกเขาไม่สามารถอดกลั้นได้อีกต่อไปแล้ว พวกเขาต้องการให้ชายหนุ่มของตระกูลจักรพรรดิลงมือสังหารศัตรูให้หมดสิ้น พวกเขาต้องการให้จักรพรรดิหนุ่มสังหารผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของเมืองจักรพรรดิ์ไม่ให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!

“โปรดขอให้ตระกูลจักรพรรดิลงมือไม่เช่นนั้นพวกเราจะไม่สามารถต่อต้านศัตรูรุ่นเยาว์จากเก้าสวรรค์ได้อีกต่อไป!”

เด็กหนุ่มจากต่างมิติทั้งหมดคุกเข่าลงเพื่อขอร้อง

ในทะเลทรายอันยิ่งใหญ่ยังคงมีเสียงตะโกนของการฆ่าฟันอยู่ในระยะไกลการต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป เป็นเพราะสนามรบนั้นกว้างใหญ่ไพศาลเกินจะจินตนาการ

มีเพียงสนามรบแห่งนี้เท่านั้นที่แปลกประหลาดผิดปกติ เพราะทั้งสองฝ่ายเพียงตั้งแนวรบไว้เท่านั้นแต่ไม่ได้ลงมือต่อสู้สังหารกัน

“ผู้ที่มาจากตระกูลจักรพรรดิ์ไม่สามารถถูกเชิญออกมาเพียงเพราะเราต้องการ เมื่อถึงเวลาพวกเขาจะออกมาเอง!” ผู้เชี่ยวชาญของตระกูลราชาโบราณกล่าวด้วยเสียงที่เคร่งเครียด

เขากำลังเตือนสติเหล่าเด็กหนุ่มทั้งหลาย เผ่าพันธุ์จักรพรรดิ์เป็นสิ่งที่ไม่สามารถจินตนาการได้ พวกเขาแยกตัวออกจากส่วนอื่น ๆ ของโลกและอาศัยอยู่ในดินแดนโบราณของตัวเอง

การที่พวกเขาเพียงคนเดียวออกมาสู่โลกภายนอกทุกๆหมื่นปีก็ถือเป็นเรื่องมหัศจรรย์แล้ว