ตอนที่ 137 ถึงเวลาลงมืออีกแล้ว

ตอนที่ 137 ถึงเวลาลงมืออีกแล้ว

พายุคำรามทรายและดินบินไปทุกที่ ผู้เชี่ยวชาญของสนามรบนี้ต่างก็ปลิวออกไปไม่สามารถทรงตัวได้ พายุที่รุนแรงได้ตัดท้องฟ้าและพื้นดินออกจากกัน

อา…สิ่งมีชีวิตมากมายส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าสังเวช

ร่างของพวกเขาแตกกระจายระเบิดเป็นชิ้นๆ มีสิ่งมีชีวิตสองสามตัวที่แขนขากะโหลกศีรษะและส่วนอื่นๆแตกออกจากกัน ทั้งหมดเกิดจากพายุที่ทรงพลังนี้

สิงโตสีทองขนาดเท่าภูเขากำลังวิ่งอยู่ นี่คือพลังที่มันนำมาด้วยรัศมีพลังพุ่งพล่านทำร้ายสิ่งมีชีวิตในบริเวณใกล้เคียงอย่างหนัก

เช่นเดียวกับชื่อ มันมีดวงตาสีฟ้าคู่หนึ่งที่ลึกล้ำและดุร้ายมาก ตอนนี้พวกมันเบ่งบานไปด้วยแสงสีเขียวอันน่าสยดสยอง

ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีทองแผงคอประกอบด้วยเดือยกระดูกสีทองที่เข้มข้นดุร้ายและป่าเถื่อน มันวิ่งผ่านไปเช่นนั้นย่อมสั่นสะเทือนทั้งภูเขาและแม่น้ำ

ตามตำนานเมื่อเผ่าพันธุ์นี้ต่อสู้อย่างสุดกำลังในจักรวาลนี้มันน่ากลัวที่สุด เสียงคำรามจากพวกมันจะทำให้ดวงดาวมากมายระเบิด ราชาสิงโตเกร็ดทองคำรามว่า“ใครฆ่าน้องชายของข้า? ข้าจะดึงเส้นเอ็นของเจ้าออกลอกผิวหนังของเจ้าขุดไขกระดูกของเจ้า!” ในพริบตามันก็มาถึง ผู้บ่มเพาะหลายคนได้รับบาดเจ็บจนต้องบินออกไปรวมถึงสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นบางคนที่ไม่สามารถหลบหนีได้ทัน

ราชาสิงโตเกล็ดสีทองตาสีฟ้าบ้าดีเดือดไม่รู้จักมิตรหรือศัตรู แม้ว่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตในฝั่งของมันเองแต่พวกเขาก็ยังเสียชีวิตไปมากมายภายใต้การอาละวาดในครั้งนี้

สือฮ่าวเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่กับที่เท้าเหมือนหมุดตอกลงกับพื้น

“มนุษย์เจ้าเป็นคนสังหารน้องชายของข้าหรือ”

"แน่นอน!" สือฮ่าวตอบ

“อ๋าว …” หลังจากได้รับการยืนยันแล้วราชาสิงโตตัวนี้ก็ส่งเสียงคำรามลั่นด้วยความโกรธแค้น มันตะปบกรงเล็บขนาดใหญ่พุ่งไปข้างหน้าอย่างโหดเหี้ยม ในขณะนี้มันเหมือนภูเขา ร่างกายที่ใหญ่โตของมันบดบังดวงอาทิตย์ทอเงามืดปกคลุมทุกสิ่งที่อยู่ด้านล่างครอบคลุมส่วนของทะเลทรายที่สือฮ่าวยืนอยู่

สือฮ่าวยังคงกล้าหาญไม่ใช้ญาณวิเศษล้ำค่าที่ทรงพลังที่สุดของเขา แต่ใช้เพียงบันทึกบรรพกาลที่แท้จริงและตำรากระดูกทั่วไปในการโจมตี

มวลอากาศมีความหนาแน่นผสมผสานเข้าด้วยกันทำให้เกิดสิงโตสีทองอีกตัว นี่คือการโจมตีของสือฮ่าวทำให้เกิดสัตว์ร้ายที่เหมือนกับอีกด้านหนึ่ง

“เจ้าโง่เจ้ากำลังล้อเล่นกับความตาย!” ราชาสิงโตเกล็ดทองตาฟ้าคำราม กรงเล็บอันยิ่งใหญ่ของมันฟาดลงมาจากท้องฟ้า!

ฮ่อง!

สิงโตยักษ์ของสือฮ่าวทะยานออกไปโดยไม่หวาดหวั่น พลังศักดิ์สิทธิ์ที่น่าสะพรึงกลัวพุ่งสูงขึ้นการปะทะกันอย่างรุนแรงเกิดขึ้นที่นี่

แดง!

เมื่อกรงเล็บอันแหลมคมของราชาสิงโตตกลงมามันเห็นว่ามนุษย์ที่อยู่บนพื้นหยุดมันไว้ด้วยฝ่ามือของเขา มันไม่สามารถกดลงไปได้อีกนับประสาอะไรกับการฆ่าอีกฝ่าย

ราชาสิงโตเกล็ดทองตาฟ้าตกตะลึงทันที มันรู้ว่ามันได้พบกับบุคคลที่ทรงพลังเข้าแล้ว มันย่อตัวลงอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นขนาดเล็กสูงสามวาเพื่อเผชิญหน้ากับสือฮ่าวในทะเลทรายอันยิ่งใหญ่ เป็นเพราะร่างกายของมันใหญ่เกินไปเมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวมันจะเปิดจุดอ่อนทุกประเภทกลายเป็นการเปิดช่องให้อีกฝ่ายโจมตี “ผู้เชี่ยวชาญที่เป็นมนุษย์เช่นเจ้าปรากฏตัวเมื่อใด ข้าไม่สนใจว่าเจ้าเป็นใครสุดท้ายแล้วเจ้าจะต้องตาย! เลือดของเจ้าจะถูกนำมาสังเวยให้กับน้องชายข้า!” ราชาสิงโตเกล็ดทองตาฟ้ากล่าวอย่างเย็นชา

“ ผู้เชี่ยวชาญด้านเผ่าพันธุ์มนุษย์มีมากมาย เดรัจฉานอย่างที่เจ้าย่อมไม่เคยได้ยินมาก่อน วันนี้ข้าจะส่งเจ้าไปอยู่กับน้องชายเอง

!” สือฮ่าวกล่าวโดยเจตนาทำให้สิงโตตัวนี้คุ้มคลั่ง

"ฆ่า!"

ราชาสิงโตเกล็ดทองกลายเป็นริ้วแสงสีทองทันทีที่พุ่งไป มันใช้ญาณวิเศษของบรรพบุรุษทำให้ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเปลวไฟสีทอง เมื่อมันวิ่งผ่านไปที่ใดทะเลทรายขนาดใหญ่ก็กลายเป็นหินหนืดทุกอย่างภายในหลายร้อยถึงหนึ่งพันลี้กลายเป็นทะเลเพลิง

ต้องเข้าใจว่านี่เป็นสนามรบโบราณทะเลทรายอันยิ่งใหญ่ไม่สามารถถูกทำลายได้ แต่การโจมตีของราชาสิงโตครั้งนี้มันน่าตกใจจริงๆ

อุณหภูมิที่ลุกโชนแผดเผาทุกสิ่ง ไม่ไกลออกไปมีสิ่งมีชีวิตบางตัวที่ส่งเสียงร้องอย่างน่าสังเวชเนื้อหนังเหี่ยวแห้งโดยตรง จากนั้นกระดูกที่ทิ้งไว้ก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน

ไม่ว่าจะเป็นเทพสวรรค์หรือผู้ฝึกฝนอาณาจักรแห่งความว่างเปล่า ก็ไม่มีอะไรสามารถต่อสู้กับมันได้ถึงขนาดที่ร่างของผู้ฝึกฝนอาณาจักรแยกตนเองก็ยังแห้งเหี่ยวลงเกือบจะถูกเผาไหม้

ในเวลาเดียวกันสิงโตตัวนี้ก็อ้าปากปล่อยระลอกคลื่น นี่คือความสามารถอันศักดิ์สิทธิ์ของราชสีห์คำราม มันแข็งแกร่งกว่าน้องชายมากมายหลายร้อยเท่า

ยิ่งไปกว่านั้นแสงศักดิ์สิทธิ์ห้าเส้นพุ่งออกมาจากกรงเล็บขนาดใหญ่ของมันกลายเป็นดินน้ำลมไฟและทองคำพลังสำคัญห้าธาตุเพื่อฆ่าสือฮ่าว ญาณวิเศษของบรรพบุรุษประเภทนี้มีประสิทธิภาพมาก!

สือฮ่าวยังคงสงบนิ่งอย่างไม่น่าเชื่อโดยยังคงใช้วิธีที่ง่ายและธรรมดาที่สุดในการเผชิญหน้ากับศัตรูของเขา เต๋าอันยิ่งใหญ่บินออกไปด้วยวิชาความตายกลายเป็นชีวิต สาเหตุหลักเพราะเขาไม่ต้องการให้คนที่นี่รู้จักตัวตน เขาจึงใช้วิธีธรรมดาและเรียบง่ายในการโจมตี

“ตอนนี้ไม่มีใครช่วยเจ้าได้!” ราชาสิงโตเกล็ดสีทองตาสีฟ้าคำราม

“อย่างนั้นเหรอ?ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ต้องเสียใจกับคำพูดเหล่านั้น” สือฮ่าวตอบ ทันใดนั้นเขาก็ระเบิดพลังขึ้น ทั้งร่างเปล่งประกายด้วยแสงสีทองที่ไม่สิ้นสุด หลังจากนั้นบันทึกดึกบรรพกาลที่แท้จริงก็ปะทุขึ้น เขาใช้พลังจากสวรรค์เพื่อเผชิญหน้ากับราชาสิงโตโดยตรง

ยิ่งไปกว่านั้นฝ่ามือและนิ้วของเขาก็เปล่งประกายและยังใช้คัมภีร์ที่ไม่อาจหยั่งรู้อีกด้วย!

ด้วยคัมภีร์ทั้งสองนี้มันเกินพอแล้ว แม้ว่าสือฮ่าวจะไม่ได้ใช้ญาณวิเศษของคุนเผิงจักรพรรดิสายฟ้าและวิธีการอื่น ๆ แต่ก็ยังเพียงพอที่จะแสดงพลังที่ไม่มีใครเทียบได้

สายฟ้าพุ่งลงมาจากที่สูง สือฮ่าวกระแทกกำปั้นออกไปโดยใช้คัมภีร์ที่แท้จริงทั้งสองเป็นฐานในการโจมตีอีกฝ่าย รอบๆแขนของเขามีเสียงเหมือนฟ้าร้องดังกึกก้องพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของราชาสิงโตกระจายออกด้านนอกไม่สามารถทำอันตรายเขาได้

เปง!

ยิ่งไปกว่านั้นในท้ายที่สุดสือฮ่าวก็เจาะผ่านการป้องกันของมันโดยใช้แค่กำปั้นเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ตง!

ราชาสิงโตเดินโซซัดโซเซเหมือนจะล้มลงได้ทุกเมื่อ มันรู้สึกถึงความเจ็บปวดแม้กระทั่งกระดูกของมันก็ดูเหมือนจะหักออกจากกัน

“ผู้บ่มเพาะมนุษย์หนุ่มคนนั้นคือใคร? ทำไมเขาถึงแข็งแกร่งขนาดนี้สามารถท้าทายราชาสิงโตได้!”

“ ราชาสิงโตเกล็ดทองตาฟ้าเป็นหนึ่งในสิบผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่อันดับที่สิบ แต่เขากลับได้รับบาดเจ็บในวันนี้แล้ว! '

สิ่งมีชีวิตต่างมิติกำลังคุยกันเบาๆ พวกเขาทั้งหมดรู้สึกตกใจอย่างมาก

ราชสีห์เกร็ดทองก็โกรธแค้นเช่นกัน มันเป็นหนึ่งในสิบผู้เชี่ยวชาญที่ยิ่งใหญ่ แต่วันนี้มันถูกมนุษย์คนหนึ่งปราบปราม ถ้าเป็นฮวงที่มานี่ก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาญาณวิเศษมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

สิ่งสำคัญก็คือสือฮ่าวใช้ความสามารถในการแปลงร่างทั้งเจ็ดสิบสองของจูเหยียน เปลี่ยนแปลงตัวตนที่แท้จริงของเขาแม้กระทั่งพลังโลหิตและสิ่งอื่นๆก็ยังเปลี่ยนไป รวมถึงนิสัยใจคอของเขาก็เปลี่ยนไปมากจนคนอื่นจำเขาไม่ได้

อย่างไรก็ตามราชาสิงโตผู้นี้น่าเกรงขามจริงๆ มันต่อสู้กับสือฮ่าว อย่างรุนแรงและบ้าดีเดือด การเคลื่อนไหวกว่าร้อยกระบวนท่าถูกแลกเปลี่ยนในพริบตา

ถ้าเป็นคนอื่นพวกเขาคงถูกราชาสิงโตฆ่าไปนานแล้ว

อย่างไรก็ตามเมื่อเผชิญหน้ากับมนุษย์คนนี้มันไม่สามารถฆ่าเขาได้ บุคคลผู้นี้ยังคงสงบและไม่เร่งรีบเหมือนกับว่ามีไพ่ลับที่สามารถสังหารมันได้ตลอดเวลา

จิ!

หลังจากนั้นราชาสิงโตก็ปะทุด้วยความโกรธแสงสีทองระเบิดออกมาจากร่างกายของมัน เกล็ดสีทองบนร่างของมันกลายเป็นพายุอันรุนแรงหมุนวนเข้าหาสือฮ่าว!

สิ่งนี้น่ากลัวอย่างยิ่งแม้แต่ท้องฟ้าก็ยังถูกถล่มลงมา

สือฮ่าวยังคงสงบนิ่ง แขนของเขากางออกเพื่อประสานอินโดยใช้พลังจากคัมภีร์ที่ไม่อาจหยั่งรู้ ร่างกายทั้งหมดของเขาแข็งแกร่งและไม่ได้รับอันตรายอย่างสิ้นเชิง ชั้นของแสงศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมร่างกายของเขาหยุดเกล็ดสีทองไว้จนไม่สามารถโจมตีได้

ฮ่อง!

ทันใดนั้นเจตนาฆ่าก็ปรากฏขึ้น 'แผงคอ' สีทองของราชาสิงโตหลุดออกมาทั้งหมดเปลี่ยนเป็นเดือยกระดูกที่น่าสะพรึงกลัวเหมือนหอกสงคราม

“เกล็ดและแผงคอของเจ้าหลุดออกมาหมดแล้ว? เจ้าไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนหรือ? หงส์ที่ไม่มีขนย่อมไม่อาจเทียบได้กับไก่ ในขณะที่เจ้าเป็นเพียงแมวตัวใหญ่ สภาพยิ่งไม่น่าดูเข้าไปอีก!”สือฮ่าวเยาะเย้ย

จากนั้นจึงก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและพุ่งเข้าใส่ราชาสิงโตเกล็ดทองตาฟ้าอย่างรุนแรง

“จงสับสน!” ในเวลานี้ราชาสิงโตปล่อยเสียงคำรามต่ำดวงตาของมันกลายเป็นสีน้ำเงินเข้มราวกับหุบเหวที่กำลังจะดูดวิญญาณดั้งเดิมของคู่ต่อสู้เข้ามา