บทที่ 60 - ความป๋าของกองคาราวาน, กำไรเล็กๆ น้อยๆ!

จิตใจคนเราเปราะบาง โดยเฉพาะตอนถูกขังและโดนริบสิทธิมนุษยชน

ถึง พอลค์ จะแค่ทำตามกฎ ยิง "ทดสอบ" คนร่วมห้องขัง 3 คนว่าติดเชื้อไหม และเรียกการยิงผิดว่าอุบัติเหตุ

แต่โซนกักกัน A ก็แพแตก ทุกคนขวัญผวา กลัวจะเป็นรายต่อไปที่จะโดนปากกระบอกปืนจ่อ

ความกลัวนี้กดดันยิ่งกว่าระบบรับผิดร่วม เพราะคุณไม่รู้เลยว่ารูมเมตคนต่อไปจะเป็นคนหรือผี

พูดง่ายๆ คือ: วัดดวง!

ที่ยังไม่จลาจล เพราะสองเหตุผล

หนึ่ง ไม่มีแกนนำ ด่านตรวจสอบมีเมืองแห่งความสุขหนุนหลัง มียามกว่าสองพันนาย เป็นองค์กรความรุนแรงของจริง

ต่อให้แหกคุกออกไปได้ จะหนีไปไหน? กลับไปตายในซากเมืองเหรอ?

สอง หลายคนใกล้ครบกำหนดปล่อยตัวแล้ว ถึงจะมีพวกเพิ่งเข้ามาวันสองวันมายุ พวกใกล้จะออกก็ไม่อยากเสี่ยง

สองปัจจัยนี้ทำให้คนในคุกแบ่งเป็นก๊กเป็นเหล่า

ตอน เรเวน เดินเข้ามา ปฏิกิริยาเลยหลากหลาย

มีความหวัง, หวาดกลัว, โกรธแค้น, และไม่ยินยอม

"พอๆ เลิกจ้องฉันด้วยสายตาแบบนั้น อยากออกไม่อยากออก ฉันตัดสินใจไม่ได้"

เรเวน กระแอม เสียงดังผ่านลำโพง:

"เจ้าหน้าที่เฉิง... อืม คนที่สอยผู้ติดเชื้อร่วงเมื่อวานซืนนั่นแหละ ตอนนี้ถึงเวรท่านแล้ว ท่านจะเปิดคุกปล่อยคน เข้าใจความหมายฉันใช่ไหม?"

ฮือฮา

ฝูงคนที่เงียบกริบเหมือนโดนกดสวิตช์ ผุดลุกขึ้นมาเป็นร้อย

ห้องขังที่เงียบสงัดกลายเป็นตลาดสดทันที

"ท่านครับ ผมอยู่มา 11 วันแล้ว ขอร้องล่ะ บอกเจ้าหน้าที่เฉิงที"

"ท่านครับ ผมจะเชื่อฟังทุกอย่าง ท่านถามอะไรผมตอบหมด..."

"..."

ถ้าเป็นพอลค์ คนพวกนี้คงไม่กล้าแสดงออกขนาดนี้

แต่พอได้ยินว่าเป็นเฉิงเย่ที่จัดการบาร์เร็ตต์อย่างเด็ดขาด ทุกคนเห็นโอกาสรอดทันที

เรเวน กระแอมสองที ข่มเสียงดัง:

"เจ้าหน้าที่เฉิงมีแรงจำกัด ปล่อยคนก็ต้องเป็นรอบๆ อย่าเอะอะ"

"รายชื่อต่อไปนี้คือรอบแรก เฉพาะคนที่กักตัวเกิน 7 วัน"

อ่านชื่อ 108 คนจบ คนที่โดนเรียกชื่อดีใจจนเนื้อเต้น

คนที่เกิน 7 วันแต่ไม่มีชื่อก็ได้แต่ยิ้มขมขื่น

แต่ถึงจะผิดหวัง ก็ไม่มีใครกล้าโวยวาย เพราะกลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเมื่อวาน

ให้กลุ่มแรกไปลองเชิงนิสัยเจ้าหน้าที่เฉิงก่อน ก็เป็นเรื่องดี

"คนที่ขานชื่อ ถึงบันทึกปากคำจะไม่มีปัญหา แต่ก็ยังตัดความเสี่ยงทิ้งไม่ได้ 100%"

"เจ้าหน้าที่เฉิงยอมเปิดคุกปล่อยคน ท่านต้องแบกรับความเสี่ยง ดังนั้นพวกคุณต้องแสดงความบริสุทธิ์ใจด้วยการวาง เงินประกัน"

"วางใจได้ เงินประกันนี้ไม่ว่าจะเท่าไหร่ สถานีจะหักค่าดูแลแค่ 5% ส่วนที่เหลืออีก 7 วันจะคืนให้เต็มจำนวน"

"เข้าใจไหม?"

เงียบกริบ ไม่มีใครตอบรับ และไม่มีใครคัดค้าน

เรเวน พยักหน้าพอใจ ส่งสายตาให้เจ้าหน้าที่ แจกกระดาษแผ่นเล็กๆ ให้ทุกคน

แดดออก

เช้าตรู่ยังไม่ร้อน แสงแดดอุ่นๆ ขับไล่ความกังวลเรื่องคลื่นผู้ติดเชื้อ

ปลาดาวตัวตายตัวแทนใกล้ระเบิด แต่เพราะข่าวปิดเงียบ เมืองแห่งความสุขยังหมุนไปตามปกติ

รถเข้าออกด่านเยอะขึ้นชัดเจน

เฉิงเย่นั่งที่โต๊ะไม่ถึงครึ่งชั่วโมง มีรถมาจอดรอ 3 คัน

โกลเด้นคัพ 2 คัน และรถกระบะเล็กที่ "หายาก" อีก 1 คัน

ดูจากโลโก้ลูกศรบนประตู น่าจะเป็นทีมเดียวกัน

หน้าต่างเล็กที่ประตูเลื่อนเปิด ชายหนวดเฟิ้มลงจากที่นั่งข้างคนขับรถกระบะ ยื่นซองจดหมายสองซองเข้ามา

"ท่านครับ เราคือ กองคาราวานวิหค ผมชื่อ คาร์สัน โบเวน เป็นหัวหน้าทีม"

"นี่ใบออกเมือง และใบแจ้งรายการของเข้าด่าน เชิญตรวจสอบครับ"

เฉิงเย่กลับไปนั่งแกะซอง

ใบออกเมืองไม่มีอะไรพิเศษ ต่อให้ขนของเถื่อนออกไปก็คงไม่เขียนลงไปหรอก

ใบแจ้งรายการของเข้าด่าน คือสิทธิพิเศษของกองคาราวาน

ด่านตรวจสอบมีระบบคะแนนความน่าเชื่อถือ:

ต่ำกว่า 60: ต้องขนของลงมาตรวจทั้งหมด

60-80: ไม่ต้องขนของ แต่ต้องเปิดกล่องให้สุ่มตรวจ

มากกว่า 80: แค่กรอกใบแจ้งรายการตามจริงก็พอ

แน่นอน ในฐานะเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ เฉิงเย่มีสิทธิ์สั่งเปิดตรวจได้ทุกเมื่อ

ต่อให้รื้อรถเป็นชิ้นๆ หรือเจาะยางทุกเส้น ก็อยู่ในอำนาจ

ถ้าเจอของไม่ตรงกับใบแจ้ง คะแนนความน่าเชื่อถือจะเหลือศูนย์ทันที แถมโดนปรับหนัก

ดังนั้น นี่คือสิทธิพิเศษ และเป็นโซ่ตรวนในเวลาเดียวกัน

เฉิงเย่เพิ่งเคยเจอครั้งแรก แต่ก็ไม่ประหม่า ตั้งสมาธิอ่านรายการของ

[สัตว์กลายพันธุ์ - ผลึกกลายพันธุ์, คุณภาพ: ธรรมดา, จำนวน: 17]

บรรทัดแรกก็ทำเอาตาสว่าง

ผลึกกลายพันธุ์คือชิ้นส่วนที่มีค่าที่สุดของสัตว์กลายพันธุ์ คล้ายนิ่ว เกิดขึ้นในสมองด้วยโอกาสน้อยนิด

สรรพคุณคล้ายพืชเหนือมนุษย์ที่ได้รับผลกระทบจาก S-3 มีประโยชน์สารพัด

อย่างยาแก้ฟกช้ำของเถ้าแก่เถียน ก็ผสมผงผลึกนี้

หรือน้ำมันหล่อลื่นเครื่องจักรใหญ่ในโซนกันชน ก็ผสมผงนี้เพื่อยืดอายุการใช้งาน

แต่คนธรรมดาใช้ยาก เพราะดูด้วยตาเปล่าไม่รู้สรรพคุณ

ขนาดเมืองแห่งความสุขที่เป็นซูเปอร์เมืองหลบภัย ก็ยังระบุสรรพคุณได้ไม่เป๊ะ

ทำได้แค่คัดแยกหยาบๆ ด้วยเครื่องมือพิเศษ แต่นั่นก็ทำให้เมืองแห่งความสุขเป็นที่แรกๆ ที่ใช้ประโยชน์จากผลึกนี้ได้ในวงกว้าง

"ผลึกคุณภาพธรรมดา ราคาอันละ 2 แต้มผลงาน"

"17 อัน..."

เฉิงเย่คำนวณในใจ ภาษีเข้าเมือง 30% แค่รายการนี้ก็ได้ 10 แต้มแล้ว

เงินก้อนโตชัดๆ แค่บิลแรกของวันก็ทำยอดได้ 1 ใน 3 ของเป้าที่ตั้งไว้เมื่อคืน!

"ดูท่าฝนตกสองวันจะอั้นของไว้เยอะแฮะ เสร็จโจร"

เฉิงเย่ดีใจเงียบๆ

ดูต่อ

นอกจากผลึก กองคาราวานวิหคยังขนวัสดุจากสัตว์กลายพันธุ์และโลหะมีค่ามาเพียบ

[ขนสัตว์กลายพันธุ์, คุณภาพ: ธรรมดา-ดีเยี่ยม, จำนวน: 25]

[ผงกระดูกสัตว์กลายพันธุ์, คุณภาพ: แย่, จำนวน: 750 กก.]

[น้ำผึ้งรังสีชาด, คุณภาพ: ธรรมดา, จำนวน: 12 กระปุก (250g)]

[เมล็ดดอกกระดูกผุ, คุณภาพ: ธรรมดา, จำนวน: 3 ถุง (25g)]

[อำพันยุคเก่า, คุณภาพ: แย่, จำนวน: 71 ก้อน]

[ทองคำแท่ง, คุณภาพ: 24k, จำนวน: 380 กรัม]

[เครื่องประดับเงิน, คุณภาพ: เงิน 800, จำนวน: 71 กก.]

[...]

ขนสัตว์ กระดูกป่น ไม่ต้องพูดถึง

อันแรกทำเสื้อกันหนาว อันหลังใช้ก่อสร้าง

ผงกระดูกผสมดินเหนียว ทำอิฐกระดูก แข็งกว่าอิฐมอญเยอะ เป็นของจำเป็นสำหรับการก่อสร้างใหญ่ช่วงฤดูใบไม้ร่วง

น้ำผึ้งรังสีชาด มีพิษ แต่คนเก็บขยะชอบใช้ทาหัวลูกศรล่าสัตว์

ดอกกระดูกผุ ใช้คู่กับน้ำผึ้ง ตากแห้งบดผง ล่อสัตว์กินซากได้ดี

ส่วนอำพันยุคเก่า เหมือนการพนันหยก หลายคนเชื่อว่าข้างในอาจมีพืชเหนือมนุษย์หรือเมล็ดพันธุ์พิเศษ

ตลาดไม่ใหญ่ แต่มีคนซื้อตลอด

ของปลอมเยอะ โดยเฉพาะจากชุมชนเล็กๆ ที่ทำเป็นอาชีพหลัก

"ทองคำ 1.5 โล ถ้าเอาไปโลกปัจจุบันก็สามแสนกว่า..."

"เสียดายเมืองแห่งความสุขรับซื้อในราคาวัสดุสังเคราะห์ 100 กรัมได้แค่ 20 แต้ม"

การจำราคารับซื้อ คือข้อสอบบังคับของเด็กฝึกหัด

เมื่อก่อนเฉิงเย่ไม่เข้าใจว่าจำไปทำไม ตอนนี้บรรลุแล้ว

นี่คือรากฐานการตั้งตัวของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ!

ลำพังเงินเหรียญแห่งความสุข ซื้ออาวุธดีๆ ไม่ได้ อัปเกรดตัวเองไม่ได้

ต้องพึ่งภาษีเข้าเมืองนี่แหละ ถึงจะเก็บหอมรอมริบเป็นทุนรอนได้

คำนวณเสร็จ มูลค่าของที่กองคาราวานวิหคขนมา คิดเป็นแต้มผลงานได้ 133 แต้ม

ภาษี 30% คือ 34 แต้ม!

"แค่เปิดบิลแรก ก็ทะลุเป้าที่คาดไว้..."

เฉิงเย่ส่ายหน้า

ไม่ใช่ตั้งเป้าต่ำ แต่ตั้งแต่มาด่านเหนือ ดวงเขาพุ่งกระฉูด

สถานการณ์แบบนี้ 10-15 วันจะเจอสักครั้ง ต้องมีเงื่อนไขครบ:

ภัยพิบัติอั้นของ, เข้าเวรโซน A, เจอกองคาราวานพอดี, กองคาราวานขนของมาเต็มลำ

ขาดข้อใดข้อหนึ่งไม่ได้

แถมในซองรายการของ ยังมีเหรียญ '100' อีก 2 เหรียญ

กำไรเน้นๆ!

"มีคนเจ็บไหม?"

"ไม่มีครับ"

เห็นเฉิงเย่ยิ้ม คาร์สันรู้ทันทีว่ารอด

จริงๆ เงิน 200 เหรียญนั่นเพิ่งยัดใส่ตอนเข้าช่องทาง กลัวโดนหาเรื่อง

ยังดีที่รอบนี้ของเยอะกว่าปกติหลายเท่า ไม่ว่าเจ้าหน้าที่คนไหนมาเห็น ก็น่าจะอารมณ์ดี

"ผมจะขานชื่อ เข้ามาตรวจตามคิว"

"ได้ครับ!"

กองคาราวาน 3 คัน ถือเป็นขนาดกลางในโซนกันชน

ลงรถมา 13 คน ถอดเสื้อผ้าคล่องแคล่ว ไม่มีแผล

รายงานตัวเลข ข้อมูลปกติหมด

นี่สิปกติ ถ้าออกไปแล้วเจ็บทุกคน ต้องตรวจละเอียดทุกคน ป่านนี้คงไม่มีใครกล้าออกไปค้าขายแล้ว

"ขับรถเข้ามา ผมจะให้คนตรวจของ มีปัญหาไหม?"

"ไม่มีปัญหาครับ ท่านว่าไงว่าตามนั้น เราให้ความร่วมมือเต็มที่!"

คาร์สันยิ้มซื่อๆ ความกังวลหายไปหมด

เทียบกับในซากเมืองหรือแดนร้าง ไม่มีใครไม่โหยหาความปลอดภัยในเมืองหลบภัย

ต่อให้มีการขูดรีด แต่มันก็สมควรไม่ใช่เหรอ?

เมืองต้องพัฒนา เจ้าหน้าที่ต้องเก่งขึ้น ถ้าคนเฝ้าประตูอ่อนแอ จะเอาอะไรไปคุ้มครองคนนับแสนในโซนกันชน?

เงินนี้ จ่ายด้วยความเต็มใจ!

รถสามคันแล่นเข้ามา เฉิงเย่เรียกเจ้าหน้าที่ 2 คนมาเช็กของตามรายการ

แป๊บเดียวก็เสร็จ

รายการตรงกับของจริง แค่น้ำหนักแจ้งเกินจริงไป 15% (เพื่อกันเหนียว)

"ทุกอย่างปกติ รู้กฎใช่ไหม?"

"รู้ครับ ผมจะจัดรถรอที่หน้าด่าน รอท่านออกเวร"

เทียบกับความเก๋าของคาร์สัน เฉิงเย่รู้สึกว่าตัวเองยังอ่อนหัด

แต่พอนึกถึง 34 แต้มที่ได้มาง่ายๆ ตอนมองรถขับออกไป เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้มแก้มปริ

ภาษี 30% นี่ต้องเก็บจริงๆ ขาดไม่ได้

แวบหนึ่งในหัว เขาคิดจะยึดของทั้งหมดด้วยซ้ำ จะได้เงินซื้ออุปกรณ์ครบชุดทันที

โชคดีที่มีกฎคุมไว้ ความโลภเลยถูกกดลงไป

ถ้าไม่มีกฎ...

เครื่องปั่นไฟ, แบตเตอรี่, เครื่องกรองน้ำ, ระบบระบายอากาศ, ฮีตเตอร์, กล้องวงจรปิด, คอมพิวเตอร์กลาง และเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ ของพวกนี้ต้องใช้แต้มแลกทั้งนั้น

ตอนนี้อาจยังไม่ได้ใช้ แต่วันหน้าถ้าจะสร้างหลุมหลบภัยนอกเมือง ของพวกนี้ขาดไม่ได้

แต้มผลงาน ยิ่งเยอะยิ่งดี!

"ท่านครับ ยอดเงินประกันสรุปเสร็จแล้ว แยกตามกลุ่มอยู่ในถุงนี้ครับ!"

เสียงของ เรเวน ดังมาจากด้านหลัง

เฉิงเย่หันไปเห็นเขาหิ้วถุงเอกสาร 4 ใบที่อัดแน่นด้วยกระดาษ

"เร็วขนาดนี้?"

เขาเลิกคิ้ว "เริ่มคัดแยกเลย ช่วยผมคัด 5 คนที่จ่ายสูงสุด กับ 5 คนที่จ่ายน้อยสุดในแต่ละกลุ่มออกมา!"

[จบแล้ว]