ตอนที่ 132 สมบัติแห่งชีวิต

ตอนที่ 132 สมบัติแห่งชีวิต

สือฮ่าวขอให้ผู้อาวุโสใหญ่ตรวจสอบสระสายฟ้าดูว่ามีวิชาล้ำค่าของมังกรแท้จริงและสิ่งอื่นๆอีกหรือไม่เพราะมันจะยิ่งใหญ่กว่านั้น หากมีตำรากระดูกที่ถูกทิ้งไว้โดยมังกรที่แท้จริงสิ่งนั้นจะสามารถสั่นคลอนสวรรค์เลยก็ว่าได้

น่าเสียดายที่แม้ว่าผู้อาวุโสใหญ่จะตรวจสอบอย่างถี่ถ้วนแล้วเขาก็ทำได้แค่ถอนหายใจ ไม่มีตำรากระดูกอยู่ในนั้น

“อย่างไรก็ตามนี่ยังค่อนข้างน่ากลัว ไม่ใช่เพียงแค่ตราประทับของมังกรที่แท้จริงที่ถูกทิ้งไว้เท่านั้น แต่ยังมีความลึกลับของบททดสอบแห่งสวรรค์อีกด้วย ตราประทับทั้งสามนี้ดูเหมือนจะมีกฎบางประการเกี่ยวกับแหล่งที่มาของชีวิตในอาณาจักรที่เหนือกว่าความเป็นอมตะ” ในที่สุดการแสดงออกของผู้อาวุโสใหญ่ก็เปลี่ยนไป เป็นเพราะหลังจากที่เขาวิเคราะห์อย่างถี่ถ้วนเขาก็ได้ข้อสรุปนี้ออกมา

มันน่าตกใจเกินไป!

ต้องจำไว้ว่าแม้แต่ผู้ไม่ดับสูญและเซียนที่แท้จริงก็กำลังค้นหาในสิ่งนี้!

ในโลกปัจจุบันไม่มีใครสร้างชีวิตจากความว่างเปล่าได้!

“กล่าวคือในอนาคตแม้ว่าสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่งูหรือมังกรวารีได้รับตราประทับนี้พวกมันก็ยังมีโอกาสที่จะพัฒนาไปสู่มังกรที่แท้จริงและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทดแทนกันได้” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวอย่างจริงจัง

สือฮ่าวและคนอื่นๆตกใจ นี่เป็นโอกาสสำหรับชีวิตที่เกิดขึ้นจากการทำลายล้างของทัณฑ์สวรรค์! มันช่างน่ากลัวจริงๆมีผลอัศจรรย์แบบนี้!

นี่คือรอยประทับของมังกรที่แท้จริงที่ทิ้งไว้โดยเจตนา ในขณะที่มีพลังชีวิตที่สมบูรณ์?

“สิ่งประเภทนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าคัมภีร์อมตะบางทีอาจจะน่าประหลาดใจกว่าด้วยซ้ำ ไม่น่าแปลกใจที่คนในดินแดนปิดผนึกจะสนใจมันอย่างมาก! มันมีกฎแห่งการสร้างเต๋าอันยิ่งใหญ่อยู่ในนั้น เกรงว่าหากเขาได้เห็นมันตอนเปิดผนึกเรียบร้อยแล้วเขาคงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อจะแย่งชิงมัน!” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวอย่างจริงจัง

สือฮ่าวถามผู้อาวุโสใหญ่ทันทีเพื่อทำความเข้าใจเพราะสำหรับสือฮ่าวในปัจจุบันสิ่งประเภทนี้ยังคงอยู่ไกลเกินไป การสร้างชีวิตสิ่งนี้ ...เขาไม่อาจจินตนาการถึงได้

บางทีแม้แต่สิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ยังไม่รู้เกี่ยวกับมันมากนัก ถึงพวกเขาจะเริ่มศึกษามาบ้างแล้วแต่ก็ยังห่างไกลจากการบรรลุความรู้แจ้ง!

“บางทีวิญญาณสายฟ้าอาจเกิดจากตราประทับประเภทนี้ แต่ยังวิวัฒนาการไม่เสร็จ”สือฮ่าวก็พูดขึ้น

นี่เป็นความคิดที่วาบเข้าสมองเขาอย่างกะทันหัน แต่แม้แต่ผู้อาวุโสใหญ่ก็ยังตกตะลึงสีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที

จากนั้นเขาได้ตรวจสอบวิญญาณสายฟ้าอีก 2 ตัว โดยต้องการค้นหาเบาะแสบางอย่าง น่าเสียดายที่วิญญาณสายฟ้าทั้งสามเป็นเหมือนกระดาษสีขาวไม่เปิดเผยการค้นพบที่สำคัญใดๆ

แม้ว่าพวกมันจะดุร้าย แต่พวกมันก็ยังเด็กมาก

ตง!

วิญญาณสายฟ้าอีกสองตัวก็ถูกโยนลงไปในสระสายฟ้าเช่นกัน สือฮ่าวมองไปที่ผู้อาวุโสใหญ่ขอให้ช่วยจับมันไว้

ผู้อาวุโสใหญ่เข้าใจความตั้งใจของเขา สือฮ่าวต้องการที่จะเก็บมันเอาไว้ก่อนที่จะรวมเข้ากับตราประทับเพื่อให้เขาศึกษามันอย่างถ่องแท้บางทีอาจจะทำให้เขาก้าวกระโดดครั้งใหญ่

สระสายฟ้ามีความลึกลับมากมายเกินไป!

“ข้าเริ่มสงสัยจริงๆว่าที่มาของทัณฑ์สายฟ้าแห่งสวรรค์อยู่ที่ไหน มันพิเศษเกินไปจริงๆ!” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ

จากนั้นเขาก็บอกสือฮ่าวว่า ตระกูลหวังต้องจ่ายค่าชดเชยอย่างมหาศาลในครั้งนี้และจะต้องทำตัวสงบเสงี่ยมในเมืองจักรพรรดิ มิฉะนั้นมังกรทั้งห้าบางตัวอาจถูกส่งออกไปสู่สนามรบเพื่อต่อสู้กับความตาย

เป็นเพราะวิญญาณสายฟ้าถูกส่งออกออกมาจากหนึ่งในห้ามังกรอย่างแน่นอน

“ด้วยการชดใช้ความผิดของพวกเขาจึงทำให้ชื่อเสียงของเจ้าน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น และด้วยสิ่งนี้ความแข็งแกร่งของเจ้าน่าจะเพิ่มขึ้นได้มาก!” ผู้อาวุโสใหญ่ดึงลูกแก้วสีแดงสดออกมาจากความว่างเปล่า

เขาวางแผนที่จะให้สือฮ่าวปรับแต่งลูกแก้วนี้ เขาจะช่วยเหลือจากด้านข้างเอง

ผู้อาวุโสใหญ่ดึงแสงสีแดงเข้มออกมาจากลูกแก้วทันที มันสุกสกาวเกินไปราวกับดวงอาทิตย์สีแดงดวงเล็กๆที่ส่องสว่างไปทั่วดินแดนแห่งนี้

นี่คือลูกแก้วขนาดเท่ากำปั้นทารกที่ถูกผนึกไว้ภายในเป็นหยดโลหิตโปร่งแสงเปล่งประกายยิ่งกว่าสิ่งใดๆ !

“โลหิตเซียน?!”สือฮ่าวตกตะลึงอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อได้ข้อสรุปแบบนี้

“ถูกต้องอย่างไรก็ตามมันไม่เหมือนกับที่เจ้าเคยได้เห็นมาก่อน นี่คือโลหิตเซียนที่ยังมีชีวิตไม่ใช่ที่ตายแล้ว!” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าว

นี่คือเลือดแก่นแท้ที่สกัดจากเซียนที่แท้จริงเมื่อมันถูกกลั่นออกมาและผนึกด้วยวิธีการที่ยอดเยี่ยมทำให้เลือดนี้ยังมีชีวิตชีวา มันเหมือนกับตอนที่มันไหลเวียนอยู่ในร่างกายของผู้อมตะ!

ในอดีตสือฮ่าวเคยเห็นโลหิตเซียนมาก่อน แต่มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับหยดนี้!

ผู้อาวุโสใหญ่พูดพร้อมกับถอนหายใจ“นี่คือโลหิตของปู่ของเซียนอมตะหวังซึ่งเขาเป็นผู้อมตะที่แท้จริง เลือดอันมีค่านี้ถูกสกัดออกมาจากตอนที่เขาอยู่ในจุดสูงสุดของชีวิตคุณสมบัติในการทำลายล้างทั้งหมดถูกกลั่นออกไปแล้วและรักษาพลังชีวิตอันงอกงามที่สุด ทุกอย่างถูกผนึกไว้ในผลึกชีวิต สิ่งนี้ไม่มีค่าอย่างยิ่ง!”

เจิ้ง!

จากนั้นผู้อาวุโสใหญ่ได้สกัดกระแสแสงจากสระสายฟ้าปราบปรามด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ด้วยความระมัดระวัง

“นี่คือรัศมีแห่งสวรรค์ที่ปลดปล่อยออกมาหลังจากที่แท่นประหารเซียนหายไป หากเจ้าปรับแต่งมันลงในแขนของตัวเองหรือเข้าไปในส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเมื่อเจ้าลงมือต่อสู้ จะไม่มีอะไรที่เจ้าเอาชนะไม่ได้ มันสามารถตัดผ่านทุกสิ่งอย่างง่ายดาย!” ผู้อาวุโสใหญ่กล่าว

ในตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงสือฮ่าวแม้แต่เฉาอวี่เซิ่งกระต่ายหยกจันทราและดวงตาของคนอื่นๆก็เบิกกว้าง สิ่งนี้น่าตกใจและประเมินค่าไม่ได้!

มันไม่ได้ด้อยไปกว่าสระสายฟ้าเลย!

บางทีในสายตาของบางคนสิ่งนี้มีค่ายิ่งกว่าสระสายฟ้าเสียอีก!

อย่างไรก็ตามผู้คนที่เห็นริ้วรัศมีแห่งสวรรค์นี้อาจรู้สึกอิจฉาเพราะมันอยู่ไกลจากพวกเขามากเกินไป เป็นเพียงเพราะฮวงเป็นคนประหลาดมากเกินไปถึงกลับกล้าที่จะขโมยอาหารจากปากเสืออย่างรวดเร็วเขาจึงได้มาโดยบังเอิญ ภายในลูกแก้วโลหิตเซียนนั้นเป็นประกายและโปร่งแสงแวววาวสีสันสดใส ไม่ว่าใครก็บอกได้ว่ามันเป็นสมบัติที่ไม่มีใครเทียบได้จากการมองเพียงครั้งเดียว

ในขณะเดียวกันภายในสระสายฟ้าริ้วแสงเส้นนั้นก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน มันดิ้นรนอย่างต่อเนื่องต้องการจะหลบหนี แม้ว่าจะถูกปราบปรามด้วยพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ของผู้อาวุโสใหญ่ แต่มันก็ยังไม่เต็มใจ

สิ่งนี้ดูเหมือนจะมีความนึกคิดเป็นของตัวเอง เห็นได้ชัดว่ามันเป็นพลังงานแก่นแท้ที่หลงเหลือจากแท่นประหารเซียนของบททดสอบแห่งสวรรค์ หลังจากที่มันกระจัดกระจายไปแล้วมันจะมีเจตจำนงได้อย่างไร?

ในเวลานี้หยดโลหิตเซียนและริ้วแสงนี้สอดประสานและส่องแสงสะท้อนซึ่งกันและกัน มันน่าตื่นตาตื่นใจอย่างแท้จริง

“นี่…เป็นการท้าทายสวรรค์เกินไป!” น้ำลายของเฉาอวี่เซิ่งกำลังจะไหลออกมารู้สึกตกใจมากขึ้นเมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ ทั้งสองสิ่งนี้น่าประหลาดใจจริงๆ

มีโลหิตเซียนที่ยังมีชีวิตอยู่หยดหนึ่งเช่นเดียวกับริ้วแสงแห่งแก่นแท้ของแท่นประหารเซียน สิ่งใดสิ่งหนึ่งเหล่านี้เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนต่อสู้สุดชีวิตเพื่อแย่งชิงมัน

พวกเขารู้ว่าริ้วแสงในสระสายฟ้าดึงดูดมือสีดำขนาดใหญ่จากแท่นบูชาบรรพบุรุษมาก่อน แม้แต่สิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในระดับนั้นก็ยังต้องการที่จะได้ตัวมัน! “เจ้ามีแผนอย่างไร? จะทำอะไรกับพวกมัน” ผู้อาวุโสใหญ่ถามสือฮ่าวโดยอยากรู้ว่าความตั้งใจของเขาคืออะไรก่อน

“หยดเลือดนี้มีแนวโน้มที่จะทำให้ข้าสามารถทะลวงเข้าสู่อาณาจักรแยกตัวเองได้ทันที แต่ข้าสามารถทำได้ตั้งแต่ตอนที่บุกฝ่าบททดสอบแห่งสวรรค์แล้ว แทนที่จะเลือกข้าคิดว่าควรเก็บมันไว้ชั่วคราวดีกว่า ข้าจะมุ่งหน้าไปสนามรบอีกครั้งเพื่อฝึกฝนตัวเองให้เฉียบคมขึ้นก่อน”สือฮ่าวกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

“ในขณะเดียวกันข้าต้องการปรับแต่งริ้วแสงนี้ในร่างกายของตัวเองเปลี่ยนมันให้เป็นอาวุธมีคมที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้! แต่มันคงจะเป็นเรื่องยากมาก” จากนั้นเขาก็จ้องมองไปที่พลังงานแก่นแท้ที่กำลังดิ้นรน “ทำไมเจ้าไม่ปรับแต่งกระแสแห่งพลังแก่นแท้นี้ให้เป็นอาวุธล่ะ? อาจจะง่ายกว่านี้หน่อย” จู่ๆผู้อาวุโสใหญ่ก็แนะนำ เป็นเพราะเขาค้นพบว่าสือฮ่าวไม่มีสมบัติชีวิตที่เติบโตมาพร้อมกับเขาทีละขั้นเลย