เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 116 หลายคนต่างดักรอ

ตอนที่ 116 หลายคนต่างดักรอ

ตอนที่ 116 ยึดไว้ทั้งหมด


ตอนที่ 116 ยึดไว้ทั้งหมด

ตระกูลหวังไม่ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญใด ๆ ออกไปช่วยเหลือปู่ของหวังซีเพราะเกรงว่าจะกระตุ้นให้ผู้แข็งแกร่งบางคนลงมือ

ตัวอย่างเช่นผู้อาวุโสใหญ่เมิ่งเทียนเจิ้งเขาควรจะออกมาแล้ว ถึงขนาดที่เขาอาจจะกำลังจัดการกับมังกรทั้งห้าของตระกูลหวังอยู่ก็ได้!

ทุกคนสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าวิญญาณสายฟ้าได้เปลี่ยนเจ้าของแล้ว ตระกูลหวังไม่สามารถนำกลับไปได้อีกต่อไป

“มันทำให้ข้าเจ็บปวดใจแทบตาย!” ใครบางคนจากตระกูลหวังตะโกน แต่เสียงของเขาถูกระงับไว้ต่ำมากไม่กล้าให้คนอื่นได้ยิน

เป็นเพราะพวกเขาสูญเสียสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีใครเทียบได้ หากพวกมันได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้องพวกมันจะกลายเป็นสิ่งที่ตระกูลสามารถพึ่งพาได้ในยามคับขัน แต่สุดท้ายพวกมันก็ถูกผู้คนช่วงชิงไปอย่างนั้น โดยที่ตระกูลหวังไม่กล้าแม้แต่จะยอมรับว่าวิญญาณสายฟ้าทั้ง 3 เป็นของตัวเอง

ใครจะคาดคิดว่าวิญญาณสายฟ้าผู้ทรงพลังจะถูกฮวงจัดการอย่างง่ายดาย! ยิ่งไปกว่านั้นพวกมันยังมีถึง 3 ตัวอีกด้วย

ในเวลานี้การต่อสู้ในระยะไกลนั้นรุนแรงมาก ผีเสื้อจักรพรรดิต่อสู้กับสองสิ่งมีชีวิตหนึ่งทองหนึ่งเงินเป็นฉากที่น่าตกใจอย่างยิ่ง

มันแกว่งปีกของมันเบาๆ รอยแตกขนาดใหญ่ในอากาศขยายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดใครจะรู้ว่ามันจะไปถึงกี่ลี้ ผู้ที่เห็นฉากนี้ล้วนอกสั่นขวัญแขวน

“ก่อนหน้านี้เจ้าผู้นี้ได้ดูดซับแก่นแท้ของผีเสื้อจักรพรรดิ์โบราณและใช้เวลาเปลี่ยนรูปเป็นเวลาหลายปี นับว่าประโยชน์ที่ได้รับนั้นไม่สามารถจินตนาการได้เลย!” เฉาอวี่เซิ่งกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

เขาเข้าใจเรื่องนี้ แต่เขาก็ยังตกใจ

ภายในถ้ำที่มีผีเสื้อจักรพรรดิ์โบราณอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้มีกุญแจโบราณที่สือฮ่าวได้รับมา เป็นเพราะเหตุนี้เขาจึงได้รับคัมภีร์ที่ไม่อาจหยั่งรู้ ในภูเขาที่ไม่อาจข้ามผ่านของทะเลเหนือ

เมื่อคิดย้อนกลับไปมันมีเหตุผลเบื้องหลังว่าทำไมถ้ำผีเสื้อจักรพรรดิถึงมีกุญแจดอกนั้นอยู่ ผีเสื้อจักรพรรดิ์เองก็น่ากลัวไม่น้อยเช่นกัน!

ตอนนี้ผีเสื้อจักรพรรดิรู้สึกโกรธเล็กน้อย ก่อนหน้านี้มันได้บดขยี้วิญญาณสายฟ้าสองตัวไว้ใต้ปีกสีทองของมันแล้ว แต่มันไม่เคยคิดว่าสิ่งมีชีวิตทั้งสองจะน่ากลัวขนาดนี้มันไม่ยอมก้มหัวลงแม้จะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีมากมาย ยิ่งไปกว่านั้นมันยังต่อสู้ใช้ทุกอย่างที่พวกมันมีคิดดินรนหาชัยชนะ

เกียง!

ผีเสื้อจักรพรรดิดูอ่อนโยนและสง่างาม แต่พลังโจมตีของมันน่ากลัวเกินไปจริงๆ ปีกสีทองยิงประกายไฟบินไปทุกที่ทิ้งบาดแผลอันน่าสะพรึงกลัวไว้บนร่างกายของวิญญาณสายฟ้าสีเงินเลือดไหลออกมาไม่หยุด

ร่างกายของวิญญาณสายฟ้าไม่มีการแตกหักนอกเหนือจากสือฮ่าวแล้ว มันเป็นเรื่องยากสำหรับคนอื่นที่จะทำร้ายพวกมันได้ ตอนนี้ผีเสื้อจักรพรรดิทำสิ่งนี้สำเร็จอย่างง่ายดาย

ฮ่อง!

วิญญาณสายฟ้าสีทองนั้นยิงสายฟ้าสีทองออกมาจากปากของมันพร้อมกับพลังแห่งความโกลาหลเข้าใส่จักรพรรดิผีเสื้อ ทำให้ทุกคนที่เห็นฉากนี้ตกใจ!

“นี่คือหมอกเซียนที่ผสานเข้ากับสายฟ้าพร้อมกับโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของมัน สิ่งมีชีวิตประเภทนี้…น่ากลัวเกินไปแล้ว! หากมันได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้องสักวันหนึ่งมันอาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นอมตะก็ได้?!” มีคนส่งเสียงร้องด้วยความตื่นตระหนก

แน่นอนว่าสายฟ้าที่ได้รับการสนับสนุนจากเลือดของวิญญาณสายฟ้านั้นทรงพลังยิ่งกว่าเดิมมากมาย มันระเบิดปีกของผีเสื้อจักรพรรดิได้รับความเสียหายเล็กน้อย วิญญาณสายฟ้าสีเงินที่ถูกจับไว้รีบหลบหนีออกมาด้วยความเร็ว

วิญญาณสายฟ้าทั้งสองตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้น พวกมันทั้งสองปลดปล่อยสายฟ้ามาพร้อมกับโลหิตศักดิ์สิทธิ์ กลายเป็นริ้วพลัง 2 สายหนึ่งทองหนึ่งเงินพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและดำดิ่งสู่พื้นโลกเปิดฉากต่อสู้กับผีเสื้อจักรพรรดิอีกรอบหนึ่ง

การต่อสู้ครั้งนี้รุนแรงขึ้นกว่าเดิมมาก ดึงดูดความสนใจของทุกคน

หลายคนเก็บงำความสงสัย ผีเสื้อชนิดนี้มาจากไหน? มันน่าเกรงขามขนาดนี้ได้ยังไง?

มีคนที่จะรู้จักผีเสื้อจักรพรรดิอยู่ก็จริง แต่คนที่รู้เรื่องนี้มีน้อยมาก และความแข็งแกร่งของมันในอดีตก็มีคนรู้น้อยกว่าน้อย

เป็นเพราะสิ่งมีชีวิตนี้หายากเกินไป มันปรากฏขึ้นเพียงครั้งเดียวในสมัยโบราณ หลังจากผ่านยุคเซียนโบราณตำนานเรื่องราวของมันก็นับว่าแทบจะหายไปอย่างสมบูรณ์

“มีความเป็นไปได้ที่มันจะเหมือนกับผู้พิทักษ์ ที่ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตของโลกนี้ แต่มีต้นกำเนิดมาจากสถานที่อันห่างไกลและเก่าแก่!” ใครบางคนกล่าวเบาๆ

สายเลือดผู้พิทักษ์แห่งเก้าสวรรค์สิบพิภพบรรพบุรุษของตู๋กูหยุนถูกสงสัยว่าจะไม่ได้อยู่ในโลกนี้โดยมีถิ่นกำเนิดจากที่อื่น

เกียง!

ปีกผีเสื้อคู่นั้นเป็นสีทองและสุกใสกวาดทำลายทุกสิ่งเบื้องหน้า ในท้ายที่สุดมันก็ยึดความได้เปรียบอีกครั้งต่อสู้กับวิญญาณสายฟ้าทั้งสองเพียงลำพังและครอบงำพวกมันในทุกๆด้าน

ทุกคนต่างพูดไม่ออกในขณะเดียวกันก็ตกใจมาก ผีเสื้อจักรพรรดิ์นี้ทรงพลังเกินไป กระทั่งสามารถปราบปรามวิญญาณสายฟ้าที่ไม่มีใครเทียบได้แม้จะลงมือเพียงลำพัง

ต้องเข้าใจว่านี่คือสิ่งมีชีวิตที่ติดตามสือฮ่าว ความสามารถในการปราบวิญญาณสายฟ้าของเขาก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถึงกระทั่งผีเสื้อสีทองที่ติดตามเขาก็สามารถทำได้เช่นกัน สิ่งนี้น่าตกใจเกินไป!

“นี่…” หลายคนตกตะลึงพบว่ามันยากที่จะแสดงความรู้สึกออกมา

ถ้าพวกมันเติบโตขึ้นจะน่ากลัวขนาดไหน? สิ่งมีชีวิตที่คอยติดตามอยู่ด้านข้างของสือฮ่าว จะมีระดับความแข็งแกร่งสูงสุดในอนาคตพวกมันสามารถปราบปรามทุกทิศได้

“วิญญาณสายฟ้าถูกปราบแล้ว!” มีคนร้องเตือน

หลังจากการต่อสู้ดำเนินต่อไปเป็นเวลานานถึงสี่ร้อยกระบวนท่าผีเสื้อจักรพรรดิก็สามารถปราบวิญญาณสายฟ้าทั้งสองลงได้ ปีกทั้งสองข้างกดพวกมันไว้กับพื้นจนไม่สามารถขยับตัว

สือฮ่าวยิ้มเดินเข้าไป จากนั้นเขาวางตราประทับทาสรับใช้ไว้ในวิญญาณของพวกมัน

สือฮ่าวไม่ได้ฆ่าพวกมัน เขารู้สึกว่าหากปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่ในอนาคตจะมีประโยชน์อย่างมาก สักวันพวกมันจะกลายเป็นข้ารับใช้ที่ทรงพลังอย่างแน่นอน!

เหตุการณ์จบลงเช่นนี้ไม่มีบุคคลใดในปัจจุบันที่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ ทั่วบริเวณเสียงดังกึกก้องผู้คนมากมายพูดคุยกันอย่างเร่าร้อน

อย่างไรก็ตาม สือฮ่าวไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งเหล่านี้ เขานั่งลงในสระสายฟ้าเพื่อดูดซึมของเหลวสายฟ้าทั้งหมดที่ยังเหลืออยู่

จากนั้นเขาก็เข้าสู่ชั้นที่สิบของสวรรค์เพื่อยึดสระสายฟ้าที่แท้จริงขั้นสุดท้าย!

“มีสระสายฟ้าอีกอัน!” ผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์เห็นสิ่งนี้พวกเขาก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย

แน่นอนว่ามีสวรรค์ชั้นที่สิบ มันอยู่สูงขึ้นไปด้านบน เป็นพื้นที่ที่สร้างขึ้นจากแสงศักดิ์สิทธิ์ สายฟ้าที่นั่นไม่ได้รุนแรงมากนัก

อย่างไรก็ตามเมื่อสือฮ่าวเข้ามาโดยต้องการยึดสระสายฟ้าแห่งนี้ สิ่งแวดล้อมโดยรอบก็กลายเป็นน่ากลัวขึ้นมาทันที ทั้งฟ้าแลบ, ฟ้าร้องดังกึกก้อง, พายุที่พัดมาอย่างรุนแรง, การโจมตีที่ดุร้าย

สือฮ่าวยังคงไม่ขยับเขยื้อน เขาต่อต้านด้วยพละกำลังทั้งหมด และพุ่งขึ้นไปด้วยความเร็วสุดขีดมาถึงสระสายฟ้าได้ในที่สุด

สระน้ำนี้มีขนาดเล็กมากไม่ถึงหนึ่งจ้าง อย่างไรก็ตามพลังแห่งของของเหลวศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ภายในนั้นก็อุดมสมบูรณ์เกินกว่าสระน้ำที่อยู่ด้านล่างไม่รู้กี่เท่า

เขาไม่ได้พูดอะไร แต่เรียกหม้อปรุงยาออกมาจากนั้นรีบเก็บมันโดยไม่กล้าเสียเวลา เพราะกลัวว่าจะมีสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น

ของเหลวเป็นสีแดงเปล่งประกายเหมือนทับทิมขนาดใหญ่ เช่นเดียวกับเลือดแก่นแท้ของสวรรค์และปฐพี กลิ่นหอมที่จรุงใจไม่ต้องบอกก็ทราบได้ว่ามีมูลค่ามหาศาลอย่างแน่นอน!

ในเวลาเดียวกันสระน้ำที่เรียบง่ายและเก่าแก่นี้ เมื่อเขาสัมผัสได้ด้วยมือ สือฮ่าวก็รู้สึกตกใจ เห็นได้ชัดว่ามันทำมาจากหินโบราณไม่ใช่สายฟ้าอย่างแน่นอน

“เนื่องจากของเหลวนี้เป็นของจริงดังนั้นสระน้ำก็มีโอกาสที่จะเป็นจริงด้วย? เอาสระน้ำนี้ไปด้วยได้ไหม” สือฮ่าวพูดกับตัวเอง

สระสายฟ้านี้แตกต่างจากในอดีตมันสมจริงมากเกินไปหินที่แข็งแรงเต็มไปด้วยรัศมีโบราณมีพลังงานเซียนชนิดพิเศษแผ่ออกมา

“ไม่สนใจแล้ว จะอย่างไรซะพวกมันต้องไปกับข้า!”

สือฮ่าวใช้ออกด้วยความสามารถอันยิ่งใหญ่ตัวเอง โดยต้องการนำสระน้ำนี้เก็บเข้าไปในหม้อปรุงยาเพื่อที่เขาจะได้ค้นคว้าต่อในภายหลัง

ในระยะไกลทุกคนที่เห็นฉากนี้ต่างพูดไม่ออกฮวงผู้นี้ไม่รักษาหน้าตัวเองแม้แต่น้อย? การยึดเอาของเหลวสายฟ้ามาเป็นของตัวเองเป็นเรื่องที่พอเข้าใจได้ แต่เขากำลังจะนำสระน้ำไปด้วย?

โดยปกติไม่มีใครได้รับของเหลวทั้งหมดอยุ่แล้ว ในอดีตสือฮ่าวก็เคยประสบกับสถานการณ์นี้เช่นกัน

แต่สระสายฟ้าของสวรรค์ชั้นที่เก้าเป็นข้อยกเว้นเพราะนั่นไม่ใช่โชคดีที่สุดของบททดสอบแห่งสวรรค์นี้

สายฟ้าเก้าพันสายผ่าลงมาใส่ร่างของสือฮ่าวพร้อมกัน จนทั้งร่างของเขาชักกระตุกด้วยความเจ็บปวด บาดแผลบางแห่งถึงกับแหลกเหลวจนเห็นกระดูก

แต่ไหนเลยที่สือฮ่าวจะยอมแพ้ เขารวบรวมกำลังทั้งหมดพร้อมกับตะโกนออกไป

"ย้าย!"

สือฮ่าวใช้ญาณวิเศษอันยิ่งใหญ่ตัวเองเพื่อเพิ่มพลังถึงขีดสุด ทะเลแห่งการเกิดใหม่ของเขาเปล่งประกายสีทอง ยิ่งไปกว่านั้นทั้งญาณวิเศษของคุนเผิง จักรพรรดิสายฟ้า เทพเจ้าต้นหลิว ต่างถูกใช้ออกเพื่อยึดสระโบราณแห่งนี้

ทุกคนมึนงงไม่รู้จะพูดอะไร เมื่อไม่นานมานี้พวกเขายังคงเห็นฮวงแสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ที่สามารถเข้าถึงอำนาจของพระเจ้า บังคับให้บททดสอบแห่งสวรรค์พ่ายแพ้กลับไป เขาดูยิ่งใหญ่กล้าหาญอย่างไม่น่าเชื่อ

แต่ตอนนี้มันกลายเป็นแบบนี้จริงๆ

“เมื่อกี้นี้ ฮวงสังหารผู้อาวุโสของตระกูลหวังและตระกูลจิน เขาช่างดูหล่อเหลาอย่างยิ่ง แต่ตอนนี้เขา…กำลังขโมยสระสายฟ้ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง…” หญิงงามคนหนึ่งพึมพำเบาๆไม่อยากเชื่อสายตา

สิ่งที่ดูไม่ถูกต้อง? สำหรับคนที่รู้จักเขาจริงๆจะไม่กล่าวคำนี้ออกมาอย่างแน่นอน

“เฮ้ฮวง เจ้ากำลังทำอะไรอยู่? อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม นี่เป็นเรื่องที่น่าอายจริงๆ” กระต่ายหยกจันทรารู้สึกอับอายแทนเขา

“พวกเจ้าเงียบไปเลยข้ารู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่” สือฮ่าวยังคงไม่ยอมแพ้ เขาแน่ใจว่านี่คือสระสายฟ้าที่แท้จริงแน่นอน

แน่นอนว่าในระหว่างขั้นตอนนี้เขาไม่ได้เสียเวลาแม้แต่น้อย โดยเขาใช้หม้อปรุงยาเพื่อรวบรวมของเหลวสายฟ้าไว้ก่อน เพราะเขากลัวว่า ท้ายที่สุดตัวเองจะไม่สามารถนำสระสายฟ้าแห่งนี้ออกไปได้  แต่หากสามารถนำของเหลวสายฟ้ากลับไป อย่างน้อยก็ไม่ขาดทุนมากนัก

อย่างไรก็ตามในเวลานี้สระสายฟ้ากำลังจะหลบหนี มันพุ่งออกไปด้วยความเร็วส่งเสียงดังกึกก้อง!

จบบทที่ ตอนที่ 116 หลายคนต่างดักรอ

คัดลอกลิงก์แล้ว