ตอนที่ 71 - ตำนาน

ตอนที่ 71 - ตำนาน

ตอไม้มีขนาดมหึมาพื้นผิวแห้งกร้านร่างกายดำเกรียม สายฟ้าอมตะได้บินออกมาเป็นครั้งคราว ฉากนี้ดูคุ้นเคยมากราวกับว่าเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

ในเวลานี้สือฮ่าวรู้สึกมึนงง

เทพหลิว!

ชื่อนี้ปรากฏขึ้นในความคิดของเขาโดยทันที ไม่มีเหตุผลอื่นใดอีก

อย่างไรก็ตามเทพหลิวยังคงอยู่ในโลกนี้เขาควรจะยังมีชีวิตอยู่ไม่ใช่ต้นไม้ที่ตายแล้วแบบนี้ หลังจากสงบลงสือฮ่าวก็ส่ายหัว

“ผู้อาวุโสมีตำนานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้หรือไม่”สือฮ่าวถาม

“ มี! มีข่าวลือว่าเขาเป็นราชาอมตะที่มีความสำเร็จพิเศษอย่างยิ่งความกล้าหาญในการต่อสู้ของเขาสั่นสะเทือนยุคเซียนโบราณเขาเดินทางเข้าออกกองทัพศัตรูถึงเก้าครั้งเก้าคราสังหารผู้ไม่ดับสูญของฝ่ายตรงข้ามอย่างมากมาย เพียงฝ่ายตรงข้ามได้ยินชื่อของเขาก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

นี่คือความสำเร็จของต้นไม้เซียนนี้ แม้ว่าจะเป็นเพียงตำนานไม่มีหลักฐานใดๆสนับสนุนแต่ก็ยังคงทำให้ทุกคนตกตะลึง

เข้าไปและออกมาเก้าครั้งสิ่งมีชีวิตนี้ท้าทายสวรรค์แค่ไหน? ต้องเข้าใจว่าในกองทัพของฝ่ายตรงข้ามคือสถานที่ที่สามารถเข้าไปได้แต่ไม่สามารถกลับออกมาได้อย่างแน่นอน

ในขณะเดียวกันสิ่งมีชีวิตตัวนี้สามารถเข่นฆ่าเข้าและออกได้ทำให้ศัตรูที่ดุร้ายเหล่านั้นรู้สึกถึงความหวาดกลัว

“น่าเสียดายที่ในยุคนั้นจำนวนผู้เชี่ยวชาญทั้งสองฝ่ายไม่สมดุลกันอย่างยิ่ง ราชาอมตะไม่สิ้นสูญกับราชาอมตะดาราอวตารถูกฆ่าตายไปแล้ว ในท้ายที่สุดเทพารักษ์บรรพบุรุษผู้นี้ก็ร่วงหล่นตามไปทำให้ผู้คนหดหู่และเต็มไปด้วยความเสียใจ!”

ในเวลานั้นเก้าสวรรค์พิสิบภพตกอยู่ในมือศัตรูเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ต้นไม้เซียนต้นนั้นไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ เขาลุกขึ้นสู้ด้วยความโกรธแค้นเข่นฆ่าศัตรูจากต่างมิติในสภาพแวดล้อมที่โลกทั้งใบเป็นศัตรูถือเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของชีวิต หลังการต่อสู้อันยาวนานเขาก็ถูกศัตรูมากมายสังหารลง!

ถึงจะรู้ผลลัพธ์ในตอนท้ายอยู่แล้วแต่เขาก็ยังลุกขึ้นสู้ด้วยความกล้าหาญไม่ยอมตกเป็นทาสของศัตรู

ผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์ที่นี่ไม่สามารถสงบลงได้ เหตุการณ์ในอดีตและบุคคลที่แข็งแกร่งทั้งหมดสูญเสียชีวิตหลังจากได้แสดงความสามารถของพวกเขาและมุ่งหน้าไปสู่ความตายในสงครามที่โหดร้าย มันทำให้พวกเขาเกิดความรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง

“ใครบางคนกล่าวว่าสำหรับต้นไม้เซียนที่ประสบกับความทุกข์ยากนับพันครั้งโดยไม่ถูกทำลาย ความตายอาจไม่ใช่จุดสิ้นสุดเพราะมีตำนานเล่าขานว่าเขาอาจจะทอดทิ้งความอันเป็นอมตะไว้ด้านหลัง ร่างกายจะถูกสร้างขึ้นใหม่ด้วยเมล็ดพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ ตอนนี้เขากำลังค้นหาความลับของศัตรูอยู่ในฝั่งตรงข้ามสักวันหนึ่งเขาจะกลับมาเกิดใหม่!” ผู้อาวุโสคนนี้ยังรู้สึกตื่นเต้นเสมอเมื่อพูดถึงต้นไม้เซียน

“แต่มีคนอีกจำนวนไม่น้อยที่บอกว่านี่เป็นเพียงความปรารถนาอันแรงกล้าของคนรุ่นหลังที่ต้องการให้เขายังมีชีวิตอยู่ เพื่อที่จะไม่ตกอยู่ในความจริงอันโหดร้ายว่าเขาได้ตายไปแล้ว!” ชายชรากล่าวเพิ่มเติม

“ฮ่าฮ่าเรายินดีต้อนรับสหายเต๋า คนรุ่นใหม่พวกนี้นับว่าไม่ธรรมดาจริงๆ? ตามที่คาดไว้พวกเจ้าทุกคนสมกับเป็นมังกรในหมู่มนุษย์” มีคนสองคนเดินข้ามมาแต่ไกล

คนพวกนี้ไม่ได้มีลักษณะคล้ายคลึงกับมนุษย์มากนัก พวกเขามีเขาอยู่บนศีรษะและมีปีกสีขาวอยู่ด้านหลัง

ชายชราทักทายพวกเขาทั้งสองอย่างสุภาพ พวกเขาล้วนเป็นผู้ทรงพลังอย่างแท้จริงแม้ว่าบุคคลเหล่านั้นจะดูเป็นชายวัยกลางคน แต่ในสายตาของคนหนุ่มสาวที่อยู่ที่นี่พวกเขาทั้งสองคนมีอายุไม่น้อยกว่าผู้อาวุโสที่นำทางพวกเขามา

ทั้งสองพาทุกคนไปสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันกว้างใหญ่ หมอกหลากสีพุ่งสูงขึ้นฟ้าอาคารจำนวนมากปรากฏขึ้น น้ำตกสีเงินตกลงมาจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์ด้านบน มีแม้แต่นกกระเรียนอมตะบินอยู่บนท้องฟ้า นี่ต่างหากที่สมควรถูกเรียกว่าดินแดนเซียนอย่างแท้จริง

พวกเขามาถึงวังทองแดงที่อยู่สูงที่สุด มันมีขนาดใหญ่มากสูงอย่างน้อยหนึ่งพันจ้างภายในนั้นมีระฆังอันยิ่งใหญ่ลอยอยู่

แดง!

เสียงระฆังดังขึ้นเสียงอันศักดิ์สิทธิ์ดังก้องโถงทางเดินที่ยาวมากกว่าหมื่นลี้

“ท่านไม่ควรทำเช่นนี้! พวกเขาเป็นเพียงคนรุ่นใหม่จะใช้ระฆังนี้ได้อย่างไร” ผู้อาวุโสประหลาดรีบพูด

“ไม่ต้องกังวลเราเข้าใจว่าอะไรเหมาะสมเพียงแค่ส่งเสียงดังครั้งเดียวเพื่อบอกให้กลุ่มต่างๆเข้ามาทักทายผู้มีพรสวรรค์แห่งยุค นี่เป็นการตอบแทนพวกเขาด้วยความเคารพสำหรับการเสียสละเดินทางมาที่นี่” ชายวัยกลางคนที่มีปีกสีเงินบนหลังกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หลังจากนั้นไม่นานสถานที่แห่งนี้ก็เต็มไปด้วยสีสัน ริ้วแสงสีทองปรากฏขึ้นฉีกท้องฟ้าออกเป็น 2 ซีก มีบางคนที่เปิดประตูมิติในเมืองโดยตรง

“ฮ่าฮ่าซีเอ๋อร์ตระกูลของข้ามาแล้ว ข้าได้ยินมานานแล้วว่าเจ้ากำลังจะมาไม่คาดคิดว่าเราจะได้พบกันในวันนี้” ชายวัยกลางคนเดินออกมาจากประตูมิติผมสีเงินของเขาพริ้วไหวราวกับน้ำตก เขาเดินไปหา หวังซีหัวเราะอย่างต่อเนื่องเสียงทำให้พื้นที่บิดเบี้ยว

นี่คือผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังอย่างยิ่งความแข็งแกร่งของเขาลึกซึ้งจนสามารถสร้างความหวาดกลัวให้เกิดขึ้นในใจของทุกคน!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาเป็นผู้แข็งแกร่งจากตระกูลหวังและเป็นหนึ่งในบุคคลที่สำคัญอย่างยิ่ง เขาเป็นลูกชายคนโตของหวังต้ามีสถานะสูงมากในตระกูล

“บรรพบุรุษอาวุโสทำไมผู้แข็งแกร่งอย่างท่านถึงมาที่นี่?” หวังซีรีบโค้งคำนับด้วยความเคารพ แม้ว่านางจะเป็นลูกหลานในสายเลือดของหวังเก้า แต่เมื่อนางเห็นสมาชิกในตระกูลผู้นี้นางก็ยังต้องปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพอย่างสูง

“ฮ่าๆๆ ดูสิคนอื่นๆก็เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ การที่ข้ามาต้อนรับความภาคภูมิใจแห่งตระกูลของเรามีตรงไหนไม่เหมาะสม? กองทัพที่ทรงพลังของตระกูลอื่นๆก็มาต้อนรับพวกเจ้าทุกคน” บรรพบุรุษอาวุโสของ ตระกูลหวังหวังฉางเหอหัวเราะ

จากนั้นหวังฉางเหอก็มองไปที่จินซานกล่าวว่า“คู่ควรกับการเป็นกิเลนเซียนของตระกูลจิน ฝึกฝนจนกระดูกเต๋ามาถึงขั้นเซียนแล้ว เจ้าถูกกำหนดให้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่ไม่มีใครเทียบได้! ด้วยการมอบหวังซีให้เจ้าพวกเราก็สามารถสบายใจได้แล้ว”

“ผู้อาวุโสใจกว้างเกินไป สำหรับคำชมของท่านรุ่นหลังคนนี้ไม่กล้ารับ” จินซานยิ้มและแสดงความเคารพ

“ไม่กล้ารับอะไร ด้วยพรสวรรค์ของเจ้ายังมีผู้ใดเทียบได้ หากใครไม่ยอมรับก็จัดการพวกมันโดยตรง! เจ้าควรมีความโหดเหี้ยมเช่นนี้!” หวังฉางเหอกล่าว

ชิงยี้,เฉาอวี่เซิ่ง และคนอื่นๆ ต่างรู้ว่าบุคคลผู้นี้มีจุดประสงค์เพื่อปลุกปั่นความขัดแย้งระหว่างจินซานกับสือฮ่าว

หวังฉางเหอไม่ได้จ้องไปที่สือฮ่าวในตอนแรก เมื่อเขาหันหน้าไปเท่านั้นความเย็นชาก็ปรากฏขึ้นในดวงตา แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร

ตระกูลหวังมีทหารชั้นยอดจำนวนหนึ่งแสนคน แถมมังกรห้าตัวยังถูกเนรเทศมาที่นี่กองกำลังนี้ถือได้ว่าเป็นหนึ่งในกองกำลังที่แข็งแกร่งมากที่สุดในเมืองจักรพรรดิ

ตง!

เท้าขนาดใหญ่ที่ตกลงมาจากเบื้องบนนี่คือยักษ์ที่แท้จริงเขามาที่นี่เพื่อต้อนรับรุ่นหลังของมันซึ่งเป็นยักษ์สีทองตัวน้อย

หลังจากนั้นไม่นานประตูมิติอีกบานก็ปรากฏขึ้น มีคนจำนวนมากจากตระกูลอมตะหลายตระกูลเดินออกมา พวกเขาเป็นผู้อาวุโสของหลานเซียน, ซีกู้, อี้ยี่ และคนอื่น ๆ

ฮ่อง!

คราวนี้ประตูศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นผู้อาวุโสหลายคนเดินออกมาต้อนรับ ราชันย์สวรรค์น้อยต้นกำเนิดของเขานั้นยอดเยี่ยมเกินไปผู้เชี่ยวชาญระดับสูงหลายคนมาพบเขาเป็นการส่วนตัว

“สหายเก่าพวกเจ้าทุกคนควรไปพักผ่อน ให้โอกาสพวกเขาได้สนทนากับคนรุ่นหลังของตัวเองไปก่อนช่วงนี้ ส่วนพวกเราก็ไปรำลึกอดีตกันเถอะ” คนที่ตีระฆังใหญ่พาผู้อาวุโสสองสามคนออกไป

ทันใดนั้นเสียงรถศึกดังกึกก้อง คนของตระกูลจินปรากฏตัวขึ้นโดยใช้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์เก้าชนิดเพื่อดึงรถม้าทำให้ผู้เชี่ยวชาญจากทุกสารทิศรู้สึกหวาดกลัว พวกมันล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายอย่างมาก

พวกเขามาต้อนรับจินซานด้วยการแสดงออกอย่างฟุ่มเฟือย!

“มารดามันเถอะใครจะมารับข้า ใครจะรู้ว่าอาจารย์ของข้านอนหลับอยู่ที่ไหนสวรรค์ก็ยังไม่รู้ว่าเขายังต้องนอนอีกกี่ปี” เฉาอวี่เซิ่งกล่าวเบาๆ เมื่อเขาเห็นกองทัพจากตระกูลต่างๆมารอรับลูกศิษย์ของพวกเขา เขาก็รู้สึกปวดหัวอย่างมาก

จากนั้นแม้แต่ ชิงยี่, เย่ฉาน, เซียนสาวและคนอื่นๆ ก็มีคนจากสำนักของพวกนางมาทักทาย เพราะมีสำนักซ่อนสวรรค์และสำนักเซียนแยกฟ้าอยู่ในเก้าสวรรค์เบื้องบนเช่นกัน!

สำนักซ่อนสวรรค์และเซียนแยกฟ้าในดินแดนล่างต่างก็เป็นสาขาของพวกเขา!

จากนั้นแม้แต่ ฉางกงเอี๋ยนและสตรีมังกร ก็ยังมีคนมาทักทายพวกเขา คนหนึ่งเป็นศิษย์ของนิกายโบราณอีกคนคือผู้สืบทอดวังมังกรใต้น้ำ!

จากนั้นสัตว์ประหลาดอาวุโสอีกคนก็ปรากฏตัวขึ้นทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างตกใจ บุคคลผู้นี้มาเพื่อต้อนรับราชันย์สิบสมัย เทียนซีโดยตรง

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่จริงเขาเป็นผู้รับมรดกของหญิงชราผู้นั้น!” มีคนถอนหายใจเบา ๆ

“ทำไมข้าถึงรู้สึกเหมือนว่าเรายากจนมากจนอาจไม่มีใครมาต้อนรับเลย” เฉาอวี่เซิ่งพึมพำกับสือฮ่าว เขาเต็มไปด้วยความอับอาย

พวกเขาปฏิเสธคำเชิญของกระต่ายหยกจันทราฉางกงเอี๋ยนชิงยี่และคำเชิญของคนอื่นอย่างสุภาพไม่ไปกับพวกเขา ในที่สุดพวกเขาก็ค้นพบว่าอาจไม่มีใครมาทักทายพวกเขา

ฮ่อง!

เกิดเสียงดังขึ้น. มีสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังปรากฏตัวออกมาเพื่อต้อนรับหนิงชวนออกไปเช่นเดียวกัน

“ลูกเจี๊ยบตัวนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ” เฉาอวี่เซิ่งบ่นเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม

ในระหว่างกระบวนการนี้กลุ่มสิ่งมีชีวิตกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้นเพื่อต้อนรับลูกศิษย์ของตระกูลของพวกเขา แม้ว่าจะพบลูกหลานของพวกเขาแล้ว แต่ก็มีผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่ไม่รีบร้อน

ฉวีโต้ว, องค์หญิงเหยาเยว่และคนอื่นๆ ล้วนมีผู้เชี่ยวชาญมาต้อนรับเช่นกัน

ในท้ายที่สุดมีเพียงผู้เชี่ยวชาญกลุ่มเล็ก ๆ ที่ไม่มีกองทัพมาต้อนรับพวกเขาได้แก่เฉาอวี่เซิ่ง,สือฮ่าวและแม้แต่สือยี่และฉินฮ่าว!

“เฮ้เฮ้พี่น้องสามคนของตระกูลหินผาไม่ใช่เหรอ? ตามที่คาดไว้ไม่มีใครมาต้อนรับพวกเขา” ตอนนี้มีคนหัวเราะ

"ตามที่คาดไว้? เจ้าพยายามจะพูดอะไร?"ฉินฮ่าวสูญเสียความเยือกเย็นและถามเสียงดังค้นหาคนที่พูดแบบนี้

หวังฉางเหอจากตระกูลหวังหัวเราะอย่างเย็นชา เขามองไปที่ฮวงและพูดว่า“พวกเจ้าก็แค่สายเลือดของคนบาปเมื่อไม่นานมานี้ยังกล้าสร้างความขัดแย้งขึ้นในแนวหลังอย่างหยิ่งผยอง วันนี้เราได้ค้นพบแล้วว่ารากฐานของพวกเจ้าไม่มีอะไรเลย!”

สายตาทุกคู่มองไปที่สามพี่น้องตระกูลหินผา