เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 5 – Greenskin Wildlands (5)

Chapter 5 – Greenskin Wildlands (5)

Chapter 5 – Greenskin Wildlands (5)


Chapter 5 – Greenskin Wildlands (5)

ซังจินได้จับดายคาตานะของเขาแน่นเตรียมโจมตีอ๊อคผิวสีแดงที่พุง่เข้ามาหาเข้ทด้วยสายตาที่มองเขาเป็นอาหามื้อแรกหลังจากอดอยากมานาน

ซังจินแทงดาบของเขาไปที่คอและหัวของอ๊อคอย่างรวดเร็วและรุนแรง

"ตึบ ตึบ"

ซังจินทำได้แค่สร้างรอยเล็กๆขึ้นบนผิวของมัน อ๊อคผิวแดงไม่แม้แต่จะสนใจเลยแม้ว่าเขาจะแทงไปที่จุดสำคัญ มันไม่แม้จะตอบสนอง

อ๊อคยังคงพุ่งเข้าใส่พร้อมกับเหวี้ยงแขนเข้าใส่ ส่งผลให้ซังจินต้องกระโดดถอยหลังหลบออกมา แขนจึงพลาดเป้าไป

แต่ในขณะที่เขากำลังจะสวนกลับไปเขาก็เห็นว่าโซ่ที่ติดอยู่กับแขนอ๊อคได้พุ่งใส่เขาห่างอยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เขาจึงก้มหลบทันที

"วูวว~~"

ซังจินรู้สึกได้เลยว่ามีอะไรบางอย่างได้แหวกอากาศผ่านด้านบนหัวเขาเพียงเล็กน้อย เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเนาก็พบว่าอ๊อคได้เหวี่ยงแขนมาที่เขาอีกครั้ง ปัญหามันไม่ใช่แค่เพียงแขนของอ๊อค

ทุกครั้งที่มันเหวี่ยงแขนเข้ามาก็จะมีโซ่พุ่งตามมาใส่เอาอีก ซังจินจึงถูกบังคับให้ต้องระมัดโซ่ของมันอีกทางหนึ่ง

เขาถอยหลังกลับมาและจดจ่อกับการป้องกัน

"มันน่ารำคาญมาก"

บอสส่วนใหญ่นั้นจะเน้นไปที่พละกำลังที่มากว่าความเร็ว แต่ว่าบอสตัวนี้นั้นมันมีความเร็วที่มากและเข้าถึงได้ยาก

ซึ่งเป็นประเภทที่เลวร้ายมากสำหรับซังจิน ผู้ที่เน้นแต้มทั้งหมดไปที่ค่าความคล่องแคล่ว

และก็เป็นเพราะว่าเขานั้นไม่ได้อัพค่าความอดทนเลย ทำให้เพียงแค่เขาถูกโจมตีแค่ครั้งสองครั้งก็ตายได้

"วูว ฟุบ ฟุบ"

ซังจินได้หลบและปัดการโจมตีออกไปพร้อมกับถอยหลังออกมา ส่วนอีกสามคนก็ได้วิ่งหลบหนีออกห่างจากการต่อสู้ของซังจินอย่างเต็มสปีด ปล่อยให้ซังจินสู้อยู่เพียงคนเดียว

โดยที่ไม่มีใครคิดที่จะช่วยเขาสู้ ในขณะที่เขาถอยหลังและหลบการโจมจากโซ่เขาก็มองเห็นแขนของอ๊อคที่อ่อนแรงลง เขาจึงได้โอกาสแทงสวนไปสามครั้ง

"ตึบ ตึบ ตึบ

แต่ว่าแทบจะไม่เกิดความเสียหายขึ้นเลยอ๊อคยังคงที่จะเหวี่ยงแขนและโซ่ต่อไป ชื่อเล่น 'บ้าคลั่ง' ของมันคงจะมาจากการที่มันแกว่งแขนและโซ่โดยไม่สนใจอะไรเลย ซังจินรีบดึงดาบของเขากลับมาพร้อมกับเปลื่ยนกับไปป้องกัน

'เจ้าพวกตัวแบบนี้มันจะธรรมดามากในภายหลัง'

เพราะว่าแค่เพียงเราอัพค่าความคล่องแคล่สไปจำนวนหนึ่งเราก็จะสามารถ ที่จะสามารถตามความเร็วของมันทันและโจมตีมันได้

'ก่อนอื่นฉันคงต้องจัดการกับอาวุธนั่นของมันก่อน...'

เมื่อวางแผนเสร็จแล้วเขาก็รอให้มันพุ่งเข้ามา แล้วจัดการเตะเข้าที่หน้าแข้งของมันทันที

"ปังง"

เสียงได้เกิดขึ้นจากการที่มันล้มลง แต่มันไม่ยอมที่จะถูกโจมตีฝ่ายเดียวมันเหวี่ยงโซ่สวนกลับในทันที

ซังจินกระโดดหลบโซ่ที่พุ่งเข้าใสเท้าเขาอย่างรวดในทันที พร้อมกับเอาฝักดาบปักลงพื้นระหว่างกระโดด

เมื่อเขากระโดดอยู่โซ่ก็ได้พันไปรอบๆฝักดาบ

'มันได้ผล?'

แต่หบังจากนั้นเพียงชั่วครู่ฝักดาบก็ได้หลุดออกไปตาทแรงดึงของโซ่

'ฉันต้การอะไรที่หนักกว่านี้'

อ๊อคที่บ้าคลั่งได้ลุกขึ้นพร้อมกับคำรวม

"ก๊าซซซ"

และอ๊อคก็ได้เริ่มที่จะโจมตีอีกครั้งด้วยท่อนแขนและโซ่ด้วยความเร็วที่มากกว่าเดิม ซังจินไม่มีโอกาสที่จะสวนกลับเลยเขาจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการป้องกันก่อนพร้อมกับถอยไปช้าๆ

"..วิธีที่จะหยุดการโจมตี...?"

ซังจินได้มองไปในพื้นที่รอบๆตัวของเขา แต่เขาก็เห็นเพียงแค่ชายสามคนที่กำลังหลบอยู่

ซังจินได้มองเห็นอาวุธของเจ้าหน้าที่ตำรวจผิวดำ มันเป็นไม้กระบองที่ทำมาจากโลหะ ขณะที่เขากำลังหลบโว่ด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ของเขา เขาก็ตะโกนเรียกตำรวจผิวดำทันที

"เฮ้ เจ้าหน้าที่ โยนกระบองของนายมาซะ"

เบลเทนผุ้ซึ่งกำลังมองอยู่ไกลๆตื่นตระหนกทันทีที่ชื่อของเขาถูกเรียกโดยซังจินที่กำลังหลบโซ่ของอ๊อคด้วยอารมณ์ขุ่นมัว

"เร็วเข้าส่งกระบองมา"

เบลเทนลังเลอยู่พักหนึ่งเพราะโซ่ของอ๊อคนั้นมันได้ทำลายทุกอย่างในระยะ 4 ถึง 5 เมตร แต่เขาก็ตัดสินใจเดินเข้าไปในระยะการต่อสู้ของทั้งสอง

"รับ"

หลังจากที่เขาตะโกนเขาก็โยนไม้กระบองไปทางซังจิน ซังจินที่ได้หลบโซ่อย่างฉิวเฉียดกระโดดถอยหลังออกมาพร้อมกับใช้มือซ้ายที่ว่างอยู่จับกระบองทันท

เขาจับคาตานะในมือขวาและกระบองในมือซ้าย พร้อมกับรอจังหวะที่จะเตะอ๊อคอีกครั้ง และมันก็เป็นอีกครั้งที่มันติดกับดักของเขา มันถูกเตะล้มลงไปในทันที่ มันจึงเหวี่ยงโซ่ดังเช่นก่อนหน้านี้

ซังจินได้ปักไม้กระบองลงบนพื้นพร้อมกับกระโดดหลบออกมาในทันที่ที่โซ่พุ่งเข้ามา

เมื่อโซ่ฟาดมาโดนไม้กระบองมันก็ได้พันไม่กระบองเอาไว้

"คลิ๊งง"

มันหมุนพันรอบๆกระบองอยู่หลายครั้งแล้วมันก็กลายเป็นติดอยู่กับไม้กระบอง เป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ที่แขนของอ๊อคได้ถูกตรึงเอาไว้ ซังจินจึงได้โอกาสตัดแขนของอ๊อคได้อย่างง่ายดาย ด้วยการฟันซ้ำๆไปที่แขนของมันจนขาดลง

"ก๊าซซ"

แม้อ๊อคจะกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดมันก็ยังคงเหวี่ยงแขนอีกข้างต่ออย่างลำพองในตนเอง แต่ขนาดมันมีแขนสองข้างยังโจมตีไม่โดนซังจินนับประสาอะไรกับตอนนี้ที่มันทีแขนเพียงแค่ข้างเดียว เขาหลบการโจมตีของมันอย่างง่านดายพร้อมกับตัดแขนอีกข้างของมัน

"ก๊าซซ"

อ๊อคผิวแดงไม่สามารถที่จะยินได้อีกเมื่อถูกโจมตีและตัดแขนทั้งสองข้าง ซังจินเดินไปที่เบื้องหน้าของอ๊อค

"หลับให้สบายนะ"

เมื่อกล่าวคำอำลาแล้วซังจินก็ได้ตัดหัวของมันทันที ต่อมาโอเปอเรเตอร์ก็ได้ประกาศชัยชนะ

[บอสลับ 'อ๊อคบ้าคลั่ง รูก' ได้ถูกกำจัด]

[ขอแสดงความยินดีด้วย คุณที่เคลียทุกภารกิจในบทนี้เรียบร้อยแล้ว]

[โดยไม่คำนึงถึงเวลาที่เหลืออยู่ การจู่โจมได้สิ้นสุดลงแล้ว]

"ฮ่าาา..."

ซังจินถอนหายใจออกมา ในที่สุดเขาก็สามารถหาพื้นที้ลับเจอและกำจัดมอนสเตอร์ทุกตัวสำเร็จ

นี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้ต่อสู้กับบอสลับ และเป็นครั้งแรกที่สำคัญที่สุดภายในเวลานี้ สำหรับการจู่โจมอื่นๆนั้นจะเป็นเพียงการเอาชีวิตรอด

หลจากรอดชีวิตแล้ว ซังจินได้เก็บดาบเข้าฝักเก็บไว้ แล้วเก็บไม้กระบองโยนคืนเจ้าหน้าที่ตำรวจไป

เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับกระบองคืน เสียงของโอเปอเรเตอร์ก็ได้ดังออกมาจากลูกบาศก์ทันที

[คำนวณรางวัลมี่ได้รับ]

[มอนสเตอร์ที่กำจัด: ก็อบลิน 100 ตัว ฮ็อบก็อบลิน 30 ตัว อ๊อค 20 ตัว โทรล 10 ตัว รวมเป็น 390 แต้ม]

[บอส มอนสเตอร์ที่กำจัด:หัวหน้าอ๊อคผู้ชั่วร้าย กามู: 50 แต้ม]

[บอสลับ อ๊อคที่บ้าคลั่ง รูก: 50 แต้ม]

[รวมทั้งหมดเป็น: 490 แต้ม]

หลังจากนั้นลูกบาศก์ก็เริ่มพูดเป็นรายบุคคล เริ่มจากชายชาวเอเชีย

[ผลงานของคุณคือ 0.7% ได้รับแต้มสเตตัส 3 แต้ม เหรียญดำ 3 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 53 แต้ม และ เหรียญดำ 53 เหรียญ]

"..."

ชายชาวเอเชียมองไปรอบๆราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน ต่อมาก็เป็นชายผิวขาว

[ผลงานของคุณคือ 1.2% ได้รับแต้มสเตตัส 5 แต้ม เหรียญดำ 5 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 55 แต้ม และ เหรียญดำ 55 เหรียญ]

และเจ้าหน้าที่ตำรวจผิวดำ

[ผลงานของคุณคือ 5.2% ได้รับแต้มสเตตัส 25 แต้ม เหรียญดำ 25 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 75 แต้ม และ เหรียญดำ 75 เหรียญ]

และสุดท้ายก็คือตาของซังจิน

[ผลงานของคุณคือ 92.9% ได้รับแต้มสเตตัส 455 แต้ม เหรียญดำ 455 เหรียญ เป็นรางวัล โบนัสเคลียการจู่โจม แต้มสเตตัส 50 แตเม และเหรียญดำอีก 50 เหรียญ รวมทั้งหมดเป็น แต้มสเตตัส 505 แต้ม และ เหรียญดำ 505 เหรียญ]

"โว้วว.."

ชายทั้งสามคนมองไปที่ซังจินด้วยความอิจฉาแล้วคสามเคารพ แค่ซังจิสไม่ได้สนใจ เขากำลังคิดคำนวณอยู่ในหัว

'19 เหรียญในก่อนหน้านี้ และ 524 เหรียญในตอนนี้ ด้วยวิธีนี้เขาจะได้รับ...'

[และตอนนี้เป็นเวลาสำหรับแบ่งไอเทม]

และก็เริ่มต้นที่ชายชาวเอเชียอีกครั้ง

[โพชั่นฟื้นฟูขนาดเล็ก 1 ขวด]

โพชั่นขวดเล็กๆปรากฏขึ้นอยู่ตรงหน้าชายชาวเอเชีย แต่เขาก็ดูจะไม่ดีใจไปกับมัน

"นี้มันอะไร"

และก็ตาของชายผิวขาว

[โพชั่นฟื้นฟูขนาดเล็ก 2 ขวด]

[ผ้าคลุมของอ๊อค]

เขาได้รับไอเทมเต็มสองมือของเขา แต่มันก็ยังดูไม่เป็นธรรมเท่าไหร่ ต่อมาก็เบลเทน

[โล่เหล็กกล้า]

[เลือดของโทรล 1 ขวด]

โล่ขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาที่เท้าของเขา เขารีบสวมใส่มันทันทีเมื่อรวมกับเสื้อกั๊กของเขาแล้ว มันทำให้ดูคล้ายกับเขาถือโล่ปราบจราจล แล้วก็ปิดท้ายด้วยซังจิ

[ยอนฮัวแรท - เสียงที่บ้าคลั่งของพระเจ้า]

[ฟรีอาค - กุญแจมือของชายผู้เป็นอิสระ]

[หัวกระโหลกโรมาเบล - หัวกระโหลกที่ถูกทำลาย]

[เลือดของโทรล 4 ขวด]

[โพชั่นฟื้นฟูขนาดเล็ก 5 ขวด]

มีไอเทมมากมายที่ตกมาอยู่ข้างหน้าเขา ซังจินได้ก้มไปเก็บทั้งหมดทันที แล้วชายชาวเอเชียก็พูดขึ้นว่า

"ว๊าว อะไรคือของรางวัลของหมูที่เห็นแก่ตัว"

แม้ว่ามันจะเป็นการบนคนเดียวเบาๆ แต่ซังจินได้ยินมันทั้งเขาเริ่มโมโหขึ้นมา

"แก ถ้าหากไม่ใช่เพราะฉันพวกนายทุกคนจะตายด้วยการถูกมอนสเตอร์ฆ่าหรือไม่ก็หมดเวลารู้ไหม"

ชายชาวเอเชียไม่รู้ว่าเมื่อที่ควรที่จะหยุดพูด

"...นายก็ไม่รู้หรอ"

ด้วยคำพูดนั้นมันทำให้ซังจินเริ่มหมดความอดทนเขาได้ดึงดาบคาตานะออกมา และเดินไปหาชายชาวเอเชีย

"ฟังให้ดีนะ ฉันจะสอนให้นายรู้เกี่ยวกับการทำตัวภายในการจู่โจมให้เอง"

"อะไร...อะไร๊~"

ชายชาวเอเชียพีเขึ้นด้วยความตกใจ แต่ซังจินได้แกว่งดาบใส่เขาในเวลาต่อมา

"ฉับ ฉับ ฉับ"

หลังจากเสียงของดาบได้ตัดผ่านอากาศเสื้อปล้วการเกงของชายชาวเอเชียได้ขาดลงเป็นชิ้นๆ

เมื่อชายชาวเอเชียตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาก็ล้มลงหน้าซีดอยู่กับพื้น ซังจินได้จ้องไปที่ชายชาวเอเชียพร้อมกับพูดอย่างดุร้าย

"จำไว้นะว่าในการจู่โจมไม่ได้มีกฏที่ห้ามไม่ให้นักล่าล่านักล่าด้วยกันเอง เข้าใจใช่ไหม"

ชายชาวเอเชียรีบหยักหน้าอย่างรวดเร็ว ซังจินจึงได้เดินออกมาพร้อมกับถือดาบคาตานะ การจู่โจมทั้งหมดจะเป็นเช่นนี้

เมื่อเริ่มฆ่าและเป็นฆาตกร ความคิดจริยธรรมและคุณธรรมของคุณจะหายไป ซังจินก็เช่นกัน

ซังจินได้ลืมคุณธรรมและจริยธรรมไปนาสแล้วตั้งแต่เขาเข้าร่วมในการจู่โจมเมื่อชีวิตก่อน

ใช้ดาบคาตานะเพื่อที่จะจัดการคนที่เขาไม่พอใจ แต่แล้วซังจินก็ได้ลดดาบลง

ด้วยรางวัลที่ได้รับจากการจู่โจมครั้งนี้ เขาอาจจะตายในวันรุ่งขึ้น ไม่เขาอาจตายก่อนที่การโจมตีครั้งต่อไปจะเริ่มขึ้น

เมื่อซังงจินเก็บดาบ เสียงของโอเปอเรเตอร์ก็กลับมาพร้อมกับการบรรยายสรุปครั้งสุดท้าย

[สุดท้ายนี้จะเป็นการมอบฉายาจากการจู่โจมครั้งนี้]

จบบทที่ Chapter 5 – Greenskin Wildlands (5)

คัดลอกลิงก์แล้ว