เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

60 - ใครจะต่อกรได้

60 - ใครจะต่อกรได้

ตอนที่ 60 ปราบมังกร


ตอนที่ 60 ปราบมังกร

“หยุด!” วังเอ้อตะโกน ตอนนี้เขารู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริงเพราะง้าวเซียนสงครามกำลังสั่นสะท้าน ดิ้นรนอยู่ในหม้อประหลาดใบหนึ่ง

สิ่งนี้ทำให้ทำให้เส้นขนทั่วร่างของเขาลุกชี้ชัน เขาไม่สามารถสูญเสียอาวุธวิเศษขั้นเซียนที่แม้แต่ปู่ของเขายังไม่สามารถหามาครอบครองตลอดชีวิต

ง้าวสงครามนั้นไม่มีสิ่งใดเทียบได้สามารถตัดแม่น้ำแห่งกาลเวลาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันได้

อย่างไรก็ตามตอนนี้มันถูกกักขังไว้แทน กระแสน้ำวนที่สุกสกาวด้านล่างกวาดขึ้นไปบนฟ้ามีดวงดาวมากมายหมุนวนอยู่ภายในราวกับว่ามีจักรวาลทั้งจักรวาลรวบรวมพลังเพื่อจัดการกับง้าวสงครามชิ้นนี้

ต๋อง!

ง้าวสงครามส่องประกายหมอกเซียนแสงหลากสีที่เป็นมงคลล้นออกมา ไอสังหารที่น่าตกตะลึงบนท้องฟ้ายิ่งพลุ่งพล่าน หวังเอ้อทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อต้านทานแรงกลืนกินจากหม้อประหลาดใบนั้น

ฮ่อง!

ท้องฟ้าสั่นสะเทือนสวรรค์และปฐพีราวกับถูกจับเขย่า

สามารถได้ยินเสียงสวดคัมภีร์อย่างคลุมเครือจากส่วนลึกใต้ดินทำให้เกิดภาพหลอนคล้ายๆกับว่ามีมดสีทองตัวใหญ่กำลังทำความเข้าใจในคัมภีร์เต๋าอันยิ่งใหญ่บางอย่างซึ่งส่งผลกระทบต่อสวรรค์และปฐพีทั้งหมด

“อย่าไปจากข้า!” วังเอ้อคำราม เขาไม่สามารถสูญเสียง้าวนี้ไปได้อย่างแน่นอนมิฉะนั้นเขาจะเป็นคนบาปที่ถูกจารึกไว้ในตระกูลหวังตลอดกาล

ง้าวที่ยิ่งใหญ่ส่องแสงปะทุด้วยอักขระเซียนทุกประเภท สิ่งเหล่านี้ถูกสลักโดยผู้อมตะที่แท้จริงทำให้มันได้รับการฟื้นฟูพลังอย่างสมบูรณ์และเป็นอิสระจากกระแสน้ำวนลึกลับไปได้ในที่สุด

ฮ่อง!

เสียงคำรามดังขึ้นราวกับว่าสัตว์ร้ายโหยหวน มีคนมองเห็นหม้อใบใหญ่ที่โผล่ออกมาจากหมอกแห่งความโกลาหล หม้อใบนี้มีขนาดใหญ่เกินไปทำให้ผู้คนมองเห็นเพียงแค่ส่วนบนไม่เห็นฐานส่วนล่างของมัน

หม้อปฐมกาลอาวุธเซียนขั้นสูงสุดก่อนหน้านี้เคยเป็นของมดเขาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่!

นี่เป็นอาวุธที่สร้างความตกตะลึงให้กับผู้คนรุ่นแล้วรุ่นเล่าในยุคเซียนโบราณเพราะนี่คืออาวุธที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ไม่มีอะไรจะยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งไปกว่ามัน ไม่ว่าจะเป็นอาวุธเซียนหรือดวงอาทิตย์จันทราทุกอย่างจะพังพินาศเมื่อเผชิญหน้ากับมัน

วัสดุที่นำมาหลอมสร้างมันมีความพิเศษอย่างยิ่งขุดได้จากทะเลแห่งความโกลาหลทรงพลังและทนทานผ่านหมื่นยุค เมื่อรวมกับความจริงที่ว่ามันได้รับการขัดเกลาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดทำให้มันเป็นของวิเศษขั้นเซียนยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเก้าสวรรค์สิบพิภพ

หม้อนี้น่ากลัวมาก แม้ว่าภาพที่ทุกคนเห็นจะเป็นเพียงญาณวิเศษที่มันแสดงออกมา แต่ก็ยังสามารถบดขยี้ภูเขาและแม่น้ำได้สบายๆ

ด้วยเหตุนี้อารมณ์ของสือฮ่าวยุ่งเหยิงเป็นอย่างมากก่อนหน้านี้เขาได้ลองยกแบบจำลองหม้อปฐมกาลใบนี้มาแล้ว แม้มันจะไม่ใช่หม้อปฐมกาลดั้งเดิมก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้นในกลุ่มของคนหนุ่มสาวที่ลงไปใต้ดินเขาเป็นคนเดียวที่สามารถยกมันขึ้นมาได้ทุกคนไม่สามารถแม้แต่จะทำให้มันขยับ!

สามารถเห็นได้ว่าอาวุธชิ้นนั้นน่าอัศจรรย์เพียงใด น้ำหนักของมันสามารถถล่มสวรรค์และปฐพีมาตั้งแต่สมัยโบราณ

ตอนนี้ทหารหุ่นเชิดอาวุโสส่งเสียงโห่ร้องโดยหยิบยืมพลังจากหม้อปฐมกาลมาเพื่อจัดการกับอาวุธวิเศษขั้นเซียนของตระกูลหวังชิ้นนี้ โดยเขาต้องการยึดง้าวเซียนสงครามมาเป็นของตัวเอง

มีความลึกลับมากมายซ่อนอยู่ใต้พื้นโลก คฤหาสน์อมตะทั้งหมดมีภูเขาเก้าลูกทั้งหมดคือถ้ำเซียนของมดเขาสวรรค์

อาวุธของมันซ่อนอยู่ที่นั่น!

หงหลง!

ง้าวสงครามที่หลุดมาเป็นอิสระถูกดึงกลับอีกครั้งภายใต้พลังอันยิ่งใหญ่

“มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง? ง้าวเซียนสงครามตระกูลหวังของข้าไม่ได้ด้อยไปกว่าอาวุธใดๆ แล้วหม้อโสโครกใบนี้จะจัดการมันได้อย่างไร!” หวังเอ้อคำราม

ตอนนี้เขากังวลจริงๆ นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

“เจ้าเข้าใจว่าสำนักเทพสวรรค์เป็นสถานที่อย่างไร? ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ตระกูลหวังของเจ้าคิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไปได้!”สือฮ่าวกล่าวอย่างเย็นชา

เป็นเพราะเขารู้อยู่เต็มอกว่าศีรษะของมดเขาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ถูกฝังอยู่ที่นี่และมันส่งผลอย่างมากต่อหม้อวิเศษใบนี้

เกียง!

ผู้นำทหารหุ่นเชิดใช้กระบี่เซียนที่อยู่ในมือฟันไปข้างหน้าบดขยี้ลงบนง้าวเซียนทำให้มันไม่สามารถดิ้นรนไปไหน

“พวกเจ้ายังเฉยอยู่อีกรีบมาช่วยข้าเร็ว!” หวังเอ้อคำรามดวงตาของเขากำลังจะลุกไหม้ความเย่อหยิ่งจองหองก่อนหน้านี้ไม่คงอยู่อีกต่อไปเหงื่อเย็นไหลลงใบหน้าของเขาจนเปียกโชก

“เจ้าคิดว่าตระกูลหวังของข้าไม่เหลือใครแล้วหรือ?”

ในเวลานี้มันไม่ใช่แค่เสียงเดียวที่ดังขึ้น สามคนเดินออกมาจากเรือรบลำนั้นอย่างต่อเนื่องพร้อมกับส่งพลังเพื่อควบคุมประกาศเซียนในมือของหวังต้า

มังกรห้าตัวจากตระกูลหวังปรากฏตัวแล้ว!

หนึ่งในนั้นถือประกาศเซียนระดับต่ำสองสามชิ้นโดยใช้พวกมันเหมือนอาวุธและโยนเข้าใส่ทหารหุ่นเชิด พวกมันฉีกผ่านท้องฟ้าเหมือนใบมีดพร่างพราวอย่างน่าเหลือเชื่อ

ก่อนหน้านี้เมื่อหวังเจิ้นนำกองทัพหลายพันคนมาที่นี่ประกาศเซียนระดับต่ำพวกนี้ก็คืออาวุธหลักของเขา

ฮ่อง!

แต่ประกาศเซียนในมือของหวังต้า นั้นเป็นสิ่งที่ทำให้โลกตกตะลึงโดยแท้จริงเพราะมันถูกสร้างขึ้นมาจากปู่ของเขา แม้จะมีร่องรอยตามกาลเวลาแต่พื้นผิวของมันก็เต็มไปด้วยอักขระที่ซับซ้อนทรงพลัง

แม้จะผ่านไปหลายปีเผชิญหน้ากับการต่อสู้ครั้งใหญ่มาไม่น้อย แต่พลังของประกาศเซียนชิ้นนี้ก็ไม่เคยที่จะลดลงเลย

“ดูด!”

เมื่อได้รับการเสริมพลังประกาศเซียนที่อยู่ในมือของหวังต้าก็ปล่อยแสงสีทองที่ลุกโชน มันล้อมรอบตัวหวังเอ้อและง้าวเซียนสงครามบังคับลากกลับไปที่เรือรบ

จากนั้นเรือรบก็หดตัวลงไม่ปกคลุมท้องฟ้าสำนักเทพสวรรค์อีกต่อไปและถอยหลังออกห่างจากบริเวณสู้รบให้มากที่สุด!

“หม้อปฐมกาลใบนี้ค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่มันถูกปิดผนึกไว้ใต้ดินยังไม่ถึงเวลาที่จะปรากฏตัวออกมา หากเราอยู่ห่างจากสำนักเทพสวรรค์มันก็จะไม่สามารถแสดงความชั่วร้ายใดๆได้” หวังซานกล่าวอย่างเคร่งเครียด

เมื่อตระกูลหวังตั้งหลักได้ หวังเอ้อก็ไม่ตื่นตระหนกอีกต่อไปแต่การแสดงออกบนใบหน้าของเขาตอนนี้น่าเกลียดอย่างไม่น่าเชื่อ

“เป็นเพียงอุบัติเหตุเล็ก ๆ น้อย ๆข้าอยากเห็นว่าพวกเจ้าจะทำอะไรได้ ข้าบอกไปแล้วว่าวันนี้สำนักเทพสวรรค์จะถูกลบล้างออกไปจากโลก และมันจะเกิดขึ้นแน่นอน!”

“เจ้าลูกคนที่สองหยุดพล่ามไร้สาระได้แล้ว ราชาผู้นี้จะเป็นคนจัดการเจ้าเอง!” ในสำนักเทพสวรรค์มดน้อยสีทองพูดด้วยน้ำเสียงไม่แยแส

การเยาะเย้ยประเภทนี้ทำให้อารมณ์ของหวังเอ้อที่มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่สมัยโบราณระเบิดออก ศีรษะของเขาที่มีเส้นผมยาวสีขาวอมเทาสะบัดไปมาใบหน้าของเขาแสดงออกด้วยลักษณะโหดเหี้ยมอย่างไม่น่าเชื่อ

“ความผิดของพวกเจ้าใหญ่หลวงนัก ถึงเวลาตายได้แล้ว!” หวังต้าออกคำสั่ง

มังกรทั้งเก้าของตระกูลหวังล้วนมีพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ยอดเยี่ยมเหนือผู้ใด ตอนนี้พวกเขาห้าคนบวกกับอาวุธเซียนในมือใครจะกล้าต่อกร

ฮ่อง!

เรือรบส่องแสง หวังต้าเปิดใช้งานประกาศเซียน หวังเอ้อบุกเข้าโจมตีพร้อมกับง้าวเซียนสงครามหมายทำลายสำนักเซียนสวรรค์ให้ราบในครั้งเดียว

หือ!

กระแสน้ำวนใต้สำนักเทพสวรรค์ไม่เคยหายไป มันทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้ากลืนกินพลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่โจมตีเข้ามาไปจนหมดสิ้น!

“นี่…” มังกรทั้งห้าของหวังตระกูลสูดลมหายใจลึกๆด้วยความหวาดหวั่น

ในขณะเดียวกันการแสดงออกบนใบหน้าของเหล่าตัวประหลาดเฒ่าที่เห็นฉากนี้ผ่านกระจกเชื่อมต่อสวรรค์เปลี่ยนเป็นขัดตาอย่างยิ่ง

หม้อปฐมกาลอยู่ที่นี่สามารถป้องกันอันตรายทุกอย่างได้

“เป็นไปไม่ได้หม้อใบนี้จะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร ราวกับว่ามันถูกควบคุมโดยผู้อมตะที่แท้จริง นั่นยิ่งไม่สมเหตุผล!”

“จะเป็นอย่างไรหากพวกเราปลุกวิญญาณของง้าวเซียนสงครามขึ้นมาอย่างสมบูรณ์”

ใบหน้าของพวกเขาดูน่าเกลียดเพราะพวกเขาต้องจ่ายราคามหาศาลเพื่อทำเช่นนั้น

"ฆ่า! โจมตีต่อไป! ข้าไม่เชื่อว่าหม้อใบนี้สามารถเปิดใช้งานได้อย่างต่อเนื่อง!” หวังต้าคำราม

จิ!

ในเวลานี้ทหารหุ่นเชิดทั้งห้ารีบทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้ามุ่งตรงไปยังมังกรทั้งห้าโดยต้องการปราบพวกมันที่นี่!

“มาเลยสิ! ก็แค่กระบี่หักเล่มเดียวข้าต้องการเห็นสิ่งที่พวกเจ้าจะนำออกมาเผชิญหน้ากับอาวุธวิเศษขั้นเซียนของข้า!”หวังซานหัวเราะอย่างเย็นชา

“พวกเจ้าประพฤติตัวชั่วช้ามานานแล้วถึงเวลาที่จะต้องถูกจับกุมลงโทษ!”ในตอนนั้นเองผู้อาวุโสใหญ่เมิ่งเทียนเจิ้งปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของเรือรบ“เจ้าแก่..เจ้าไม่ได้ไปที่ชายแดนรกร้าง? เจ้ากลับมาทำไม!” หวังเอ้อกล่าวอย่างตื่นตระหนก

มังกรทั้งห้าของตระกูลหวังต่างตกตะลึงสีหน้าของพวกเขาซีดเซียว พวกเขารู้สึกว่าตอนนี้สถานการณ์ย่ำแย่จริงๆ แม้ว่าพวกเขาจะมีความมั่นใจอย่างมากในตอนแรก แต่เมื่อผู้อาวุโสใหญ่ปรากฏตัวพวกเขาก็รู้ว่าวันนี้อยากจะเอาตัวรอดได้แล้ว

“ฆ่าเขา!” หวังต้าคำราม เขาเปิดใช้ประกาศเซียนโจมตีผู้อาวุโสใหญ่อย่างสุดกำลัง

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่เฝ้าดูจากระยะไกลต่างก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนกไม่คาดคิดว่าผู้อาวุโสใหญ่เมิ่งเทียนเจิ้งจะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ พวกเขาทุกคนรู้ดีว่ามังกรทั้งห้ามีแนวโน้มที่จะประสบปัญหาใหญ่ นี่คือหลุมพรางที่วางเอาไว้เพื่อดักจับพวกเขา

"ฆ่า!"

มังกรตระกูลหวังอีกสองคนปลดปล่อยพลังของประกาศเซียนระดับต่ำระเบิดมันเข้าใส่ผู้อาวุโสใหญ่

ฮั้ว! มือของผู้อาวุโสใหญ่สะบัดเบาๆผ้าห่อศพราชาอมตะก็พุ่งเข้ามาอยู่ในมือพลังที่ถูกปลดปล่อยออกมาของมันทำให้ดวงดาวที่อยู่บนฟ้าสองดวงตกลงมาทันที

ผ้าห่อศพเปล่งประกายพุ่งตรงเข้าปะทะกับประกาศเซียนใบนั้นอย่างรุนแรง!

“ประกาศวิเศษของผู้ก่อตั้งจะหวาดกลัวต่อธงเก่าคร่ำคร่าได้อย่างไร? ปราบปรามและสังหาร!” หวังต้าคำราม

“เป็นเพียงคำสั่งที่ถูกเขียนขึ้น แต่พวกเจ้าคิดว่ามันสามารถเปรียบได้กับธงสงครามที่ชุ่มไปด้วยแก่นโลหิตของสองราชาอมตะ? ไสหัวไป!” ผู้อาวุโสใหญ่เปล่งเสียงตะโกน ผ้าห่อศพราชาอมตะหมุนวนล้อมรอบประกาศเซียนใบนั้น สุดท้ายมันก็ตกอยู่ในมือของผู้อาวุโสใหญ่

“ไม่! กลับมา!” มังกรทั้งห้าของตระกูลหวังสั่นสะท้าน

ชัว!

ผู้อาวุโสใหญ่เหวี่ยงผ้าห่อศพและโยนประกาศเซียนใบนั้นลงไปใต้ดินของสำนักเทพสวรรค์ปล่อยให้หม้อปฐมกาลกัดกิน เขาไม่ต้องกังวลกับการตอบโต้จากของวิเศษชิ้นนี้อีก

ฮ่อง!

ในเวลาเดียวกันทหารหุ่นเชิดทั้งห้าก็มาถึงพร้อมกับกระบี่เซียนของสือฮ่าวเพื่อโจมตีมังกรทั้งห้า

“พวกเราขอเสี่ยงแล้ว!”

มังกรทั้งห้าคำราม พวกเขาถือง้าวเซียนสงครามโจมตีไปข้างหน้าต่อสู้กับทหารหุ่นเชิดอย่างสุดกำลัง

นี่คือการต่อสู้ที่น่าตกใจของโลกอย่างไม่ต้องสงสัย ร่างของมนุษย์บินไปทุกหนทุกแห่ง, รัศมีของใบมีดสาดส่องทั่วท้องฟ้า ง้าวเซียนฟันแผ่นดินแยกเป็น 2 ซีก

“มังกรทั้งห้าแข็งแกร่งมาก!”

ตัวประหลาดเฒ่าสองสามคนจากตระกูลอมตะบางคนอดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเย็นๆเข้าปอดด้วยความรู้สึกตกใจ

หลายคนรู้แล้วว่าทหารหุ่นเชิดทั้งห้าเป็นคนโบราณ แม้ว่าพวกเขาจะเสียชีวิตไปนานแล้ว แต่ความตระหนักรู้ในการต่อสู้ยังคงอยู่ ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยต่อสู้อย่างยาวนานในสงครามเซียนโบราณ พวกเขานับว่าเป็นขุนพลอมตะอย่างแท้จริง

อย่างไรก็ตามตอนนี้มังกรทั้งห้าของตระกูลหวังต่อสู้กับพวกเขาจนโลกพลิกคว่ำภูตเทพคร่ำครวญ

ความรุนแรงของการต่อสู้ในครั้งนี้ทำให้ตัวประหลาดเฒ่าที่เฝ้าดูจากความมืดรู้สึกเปียกโชกที่ด้านหลังจากเหงื่อเย็นที่ไหลซึมออกมา

นี่เป็นการต่อสู้ที่รุนแรงที่สุดหลังจากยุคเซียนโบราณ!

ปู!

ในท้ายที่สุดหวังเอ้อก็กระอักเลือดออกมาจำนวนมาก ง้าวเซียนสงครามในมือของเขาถูกปราบโดยกระบี่หักของทหารหุ่นเชิดสถานการณ์การต่อสู้เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

"ฆ่า!"

ทหารหุ่นเชิดทั้งห้าปล่อยเสียงคำรามออกมา

ปู!

หวังเอ้อถูกตัดแขนข้างที่ถือง้าวเซียนสงครามออกไปทันที

จากนั้นมังกรอีกสี่ตัวทั้งหมดได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงด้วยอาวุธในมือของทหารอีกสี่คนทำให้พวกเขากระอักเลือดออกมาพร้อมกับร่างกายที่บินไปกระแทกพื้นอย่างแรง

เปง!

ความกล้าหาญและความแข็งแกร่งของทหารหุ่นเชิดทั้ง 5 ไม่มีผู้ใดเทียบได้ พวกเขาพุ่งเข้าไปจับมังกรทั้งห้าตัวกดไว้!

“ความหยิ่งผยองของพวกเจ้าไปไหนหมดตอนนี้? ความยิ่งใหญ่สง่างามของพวกเจ้าตอนที่กล่าวว่าจะกวาดล้างเราไปที่ไหนหมด? ตามความคิดของข้าพวกเจ้าต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว!” มดน้อยสีทองตะโกนอย่างได้ใจ

จบบทที่ 60 - ใครจะต่อกรได้

คัดลอกลิงก์แล้ว