Chapter 2 – Greenskin Wildlands (2)
Chapter 2 – Greenskin Wildlands (2)
Chapter 2 – Greenskin Wildlands (2)
โทรลได้เหวี้ยงกระบอกอย่างบ้าคลั่งขณะที่วิ่งเข้าใส่ซังจิน ซังจินจ้องมองดูกระบองอย่างระมัดระวังและหลบการโจมตี
"วูวว~~" (เสียงลมนะครับ)
และอีกครั้ง
"วูวว~~"
เขาหลบไม้กระบองพร้อมกับฟันเข่าของโทรลจากด้านหลังเหมือนกับที่เขาทำกับอ๊อค
"กูววว"
โทรลได้ล้มตัวลงมาในท่านั้งจากการโดนฟันเข่า ซังจินพยายามที่จะเข้าไปฟันศีรษะของอ๊อคแต่ว่า
"วูวว~~"
โทรลได้เหวี้ยงกระบอกใส่เขาก่อนทำให้ซังจินต้องหยุดและถอยหลังหลบจากกระบองของโรวล์ เป็นโอกาสให้โทรลลุกขึ้น และพุ่งเข้าใส่ซังจินอีกครัั้ง
"กูวว"
แผลที่ขาของโทรลได้ฟื้นฟูจนหายเป็นปกติแล้ว ถ้าหากเขาใช้ขี้เถ้าของซาลาแมนเดอร์การต่อสู้ก็คงไปแล้ว แต่ซังจินต้องประหยัดเหรียญดำให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
'วิธีนี้คงจะใช้อีกครั้งไม่ได้แน่ๆ'
โทรลมีร่างกายที่แข็งแกร่งและใหญ่โต แถมยังมีความสามารถในการฟื้นฟูตนเองมันเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะเผชิญหน้ากับมันโดยใช้แค่เพียงการโจมตีทางกายภาพ
แต่เหตุผลที่มนุษย์สามารถเอาชนะมันได้ในที่สุดเพราะโทรลนั้นมันขาดความสามารถในการเรียนรู้
"กูวว~~"
โทรลก็ยังหยิบกระบองและคุ่งเข้ามาหาซังจินต่อ ซังจินได้หลบกระบองพร้อมและ
"วูวว~~"
ซังจินฟันไปที่หน้าแข้งของมันพร้อมกับวนไปรอบๆ เมื่อได้จังหวะเขาก็เข้าไปตัดข้อมือข้างที่ถือกระบองของมัน
"กูวว"
มันร้องขึ้นจากการที่มันสูญเสียแขนข้างขวาไป มันได้เหวี้ยงกำหมัดซ้ายเข้าใส่ซังจิน
ซังจินได้กระโดดถอยหลังหลบหมัดของโทรล
'ฉันไม่ควรที่จะปล่อยให้มันได้ฟื้นฟูตัวเอง'
เมื่อซังจินถึงพื้นเขาก็ได้วิ่งเข้าไปหาโทรลทันที โทรลได้เหวี้ยงมือซ้ายเข้ามาหาเขาอีกครั้ง แต่ซังจอนได้หลบอย่างสวยงาม พร้อมกับเตรีียมที่จะปิดฉากโทรลทันที
และทั้งหมดที่เขาต้องทำก็คือดึงดาบออกมาและใช้วิถีแห่งดาบฟาดฟันเข้าไป ร่างกายที่ใหญ่โตของโทรลได้เต็มไปด้วยบาดแผล และด้วยแรงฟันของเขา เขาสามารถตัดแขนอีกข้างของโทรลได้อย่างง่ายดาย
"กูวว~"
ซังจินได้ฟาดฟันและตัดเฉือนร่างการของโทรลอย่างโหดร้ายและไร้ความปราณี มันเป็นสิ่งที่โหดร้าย แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดได้ เพราะโทรลจะสามารฟื้นฟูพวกมันใหม่ได้ภายในไม่กี่วินาที
เมื่อปราศจากแขนทั้งสองข้าง โทรลไม่สามารถที้จะต่อต้านซังจินได้เลย มันจึงโน้มตัวลงเพราะอาการบาดเจ็บ ซังจินจึงได้โอกาสตัดศีรษะของมันทันที
และไม่มีการหยุดพักเสียงของโอเปอเรเตอร์ได้ประกาศชัยชนะทันที
"มอนสเตอร์ทั้งหมดได้ถูกกำจัด จบการต่อสู้"
"ฮ่าา..."
สุดท้ายแล้วซังจินก็ถอนหายใจออกมา
"การต่อสู้กับโทรลโดยไม่มีไฟนี้มันน่ารำคาญจริงๆ"
โทรลที่สามารถฟื้นฟูได้แม้แต่จะถูกตัดแขนจนขาดก็สามารถงอกใหม่ได้ชั่งเป็นความสามารถที่เหลือเชื่อจริงๆ
แต่ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้นเขาก็ชนะมาได้ เขาสามารถที่จะเก็บรักษา 6 เหรียญดำไว้ได้ โอเปอเรเตอร์ก็ประกาศรางวัลต่อทันที
Completion Reward: 10 Status Point
Kill Rewards: 10 Black Coin
รางวัลจากโทรลได้เป็นสองเท่าจากรางวัลของอ๊อค ซึ่งรู้สึกได้เลยว่าของรางวัลที่ได้มันไม่คุ้มค่าเอาซะเลย ซึ่งในการต่อสู้จริงความสามารถของโทรลนั้นมันมากเกินกว่าสองเท่าของอ๊อคแน่นอน
ถ้าหากเป็นอ๊อคแค่หนุ่มที่ร่างกายแข็งแรงก็สามารถเอาชนะได้ แต่กับโทรลต้องใช้สิ่งที่มากกว่านั้นมากนัก
'ฉันสามารถเดาได้เลยว่ามีผู้คนจำนวนมากได้ถูกฆ่าในด่านนี้'
การคาดเดาของซังจินนั้นถูกต้องคนหลายคนได้ตายในด่านนี้ไปมากมาย และถูกส่งลงนรก แต่ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะห่วงว่าเสียนักล่าไปมากเพราะว่า "การล่า" นั้นอนุญาตให้ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะรอด
ในความเป็นจริงการถูกผู้อ่อนแอถูกกำจัดออกไปก่อนมันเป็นสิ่งที่ดีกว่ามาก เพราะในรอบถัดไปมันจะไม่ใช่การต่อสู้คนเดียวแต่จะเป็นการต่อสู้แบบทีม ในรูปแบบของ "Raid" โอเปอเรเตอร์ก็กำลังจะประกาศถึงเรื่องนี้
[เรียนนักล่า คุณผ่านด่านได้เร็วกว่าคนอื่นๆ]
[ในด่านถัดไปนั้นคุณจะถูกนำไปรวมทีมกับนักล่าคนอื่นๆ และต่อสู้ในรูปแบบ "Raid"]
[ได้โปรดรอจนกว่านักล่าคนอื่นๆจะทำการทดสอบของพวกเขาเสร็จเรียบร้อย]
เมื่อซังจินมีเวลาเขาก็ทำการเช็คสเตตัสของตัวเขาเองเป็นครั้งแรกตั้งแต่กลับมา
"โอเปอเรเตอร์แสดงสเตตัสของฉัน"
HP: 100 MP:170
Strength:12 (ความแข็งแกร่ง)
Dexterity:23 (ความคล่องแคล่ว)
Endurance:10 (ความอดทน)
Magic:14 (พลังเวท)
Concentration (AKA Mind):17 (สมาธิ)
Unallocated Status Point:10 (แต้มที่ยังไม่ใช้)
ซังจินมองดูหน้าต่างสเตตัส มันทำให้เขาชะงัก
'สเตตัสมันเหมือนกับในอดีต'
ตั้งแต่เริ่มต้นซังจินก็มีสเตตัสที่สูงมาก ก่อนเขาจะเริ่มใหม่เขาเคยถามเกี่ยวกับสเตตัสเริ่มต้นของคนอื่นๆ เขาพบว่าค่าเฉลี่ยของคนส่วนใหญ่นั้นจะอยู่ที่ 10 เท่านั้นหมายความว่าซังจินมี่สเตตัสที่ดีกว่าคนทั่วไป
ความแข็งแรงและความคล่องแคล่วของเขามากกว่าค่าเฉลี่ย 2-3 แม้ง่าเขาจะไม่รู้ว่ามันวัดด้ววอะไร แต่เขาก็มีพลังเวทและพลังสมาธิที่สูง มีแค่ความอดทนเท่านั้นที่เท่ากับค่าเฉลี่ย
ซังจินได้คิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับสเตตัสของเขา
'ฉันเริ่มที่จะเพิ่มค่่าความคล่องแคล่วเพื่อที่จะปรับปรุงด้านความเร็วของฉัน แต่ว่า...'
เขาได้ยกดาบคาตานะแล้วถามกับโอเปอเรเตอร์
"โอเปอเรเตอร์แสดงข้อมูลของดาบเล่มนี้"
คาตานะ - อาวุธเริ่มต้นของนักล่า
คาตานะ ธรรมดา - ความแข็งแกร่ง C , ความคล่องแคล่ว D
เป็นอาวุธพื้นฐานที่ได้จากโอเปอเรเตอร์ ไม่มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ถ้าถูกใช้โดยผู้เชี่ยวชาญ ก็สามารถที่จะแสดงศักยภาพได้ดีขึ้น
'ความแข็งแกร่ง C ความคล่องแคล่ว D'
ในการ"ล่า"อาวุธทุกชิ้นจะมีคะแนนความแข็แกร่งและความคล่องแคล่ว ก่อนการเริ่มใหม่ซังจินเคยที่จะได้ใช่อาวุธที่มีคะแนนมากกว่าระดับ A เขาได้ถามอีกคำถามกับโอเปอเรเตอร์
"โอเปอเรเตอร์ แสดงโบนัสสเตตัสของแต่ละระดับ"
ความสามารถของแต่ละระดับมีดังนี้
ระดับ E - คูณ 0.1
ระดับ D - คูณ 0.2
ระดับ C - คูณ 0.5
ระดับ B - คุณ 1.0
ระดับ A - คูณ 1.5
ระดับ S - คูณ 2.0
ระดับ SS - คูณ 3.0
ระดับ SSS - คูณ 4.0
โดยทั่วไปแล้วค้อนและขวานจะเน้นไปที่ค่าความแข็งแกร่ง และค่าความคล่องแคล่วที้น้อย แต่ดาบคาตานะที่ซังจินใช้นั้นจะมีความสมดุลระหว่างทั้งสองอย่าง
ถ้าหากเขาเพิ่มความแข็งแกร่ง เขาก็จะสามารถสร้างความเสียหายได้มากขึ้นเป็นจำนวนมาก (ในกรณีที่คูณ0.5) แต่ถ้าเขาเพิ่มความคล่องแคล่ว เขาจะสร้างความเสียหายได้เพิ่มขึ้นเล็กน้อย (คูณ0.2)แต่จะหลบหลีกได้ดีขึ้น เขาควรที่จะเลือกระหว่างโจมตีได้แรงขึ้นหรือมีความคล่องแคล่วในการหลบหลีก
การเพิ่มทั้งสองอย่างนั้นจะเป็นสิ่งที่ถูกที่สุด แต่ซังจินตัดสินใจจะเพิ่มค่าความคล่องแคล่วเป็นอันดับแรก การเพิ่มความคล่องแคล่วจะทำให้เขาหลบได้ดีขึ้น แทนที่จะลงทุนในค่าความอดทนเขาเลือกที่จะเพิ่มค่าสำหรับการต่อสู้ก่อน
การที่เขาไม่เพิ่มค่าความอดทนนั้นอันตรายมากเหมือนกับการเล่นพนัน หากเขาไม่เร็วพอที่จะหลบการโจมตี เขาก็จะสามารถตายได้เลยจากการโจมทีเพียงแค่ครั้งสองครั้ง
แต่เขาก็ไม่สนใจอันตรายเหล่านั้นเขาตัดสินใจที่จะพนันมันกับความคล่องแคล่วของเขา
"เพิ่มแต้มทั้งหมดไปที่ค่าความคล่องแคล่ว"
[ความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้น 10]
เมื่อด่านต่อไปเริ่มขึ้นมันจะเป็นการจู่โจม คะแนนที่ได้รับจะได้จากสิ่งที่กระทำและการมีส่วนร่วม
ถ้าหากฉันไม่เก่งขึ้นตั้งแต่เริ่ม ฉันก็จะตายในครึ่งหลังแน่นอน
เป้าหมายของซังจินนั้นไม่ใช่แค่มีชีวิตรอดแต่เป็นการจบเกมบ้าๆนี่ ดังนั้นการละเลยค่าความอดทนมันคือการลงทุน และเขาก็ตัดสินใจที่จะเก็ยเหรียญทั้งหมดไว้
นักล่าส่วนใหญ่จะมีมีชีวิตรอดจากบทต่อบทได้โดยการที่ใช้ไอเทมเข้าช่วย แต่ซังจินตัดสินใจมี่จะไม่เสียเหรียญกับสิ่งสิ้นเปลืองใดๆถ้าเป็นไปได้
[การจัดทีมจะเริ่มในอีก 1 นาที]
โอเปอเรเตอร์เงียบไปหลังจากข้อความสุดท้าย ปรากฎว่ายังมีเวลาเหลืออยู่หลังจากนักล่าคนอื่นๆเคลียบททดสอบ ซังจินกอดอกพร้อมกับคิดเดียวกับการจู่โจมครั้งถัดไป
'การฆ่ามอนสเตอร์ให้มากที่สุดในเวลาที่จำกัดไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ'
นี้เป็นกฎพื้นฐานที่สุดของทุกการจู่โจม
'และถ้าเป็นไปได้ต้องค้นหาบอสให้เจอแล้วกำจัดมัน'
บอสจะซ่อนอยู่และคอยควบคุมสั่งการบูกน้องภายในพื้นที่ของบทนั้น หากนักล่าตระหนักถึงบอสที่ซ่อนอยู่และไอเทมในการออกจากแผนที่นั้น และบอสลับก็ยังจะดรอปไอเทมพิเศษด้วย
'ปัณหาก็คือฉันไม่รู้ที่อยู่ของพวกมัน'
ซังจินนั้นรู้ที่อยู่บอสลับของในบทต่อๆไป ต้องขอบคุณเหล่านักล่าที่แชร์ตำแหน่งของพวกมันผ่านการบอกเล่าของพวกเขา
แต่สำหรับการจู่โจมครั้งแต่ 'ป่าสีเขียวขจี' นั้นไม่ใครใครรู้ถึงบอสลับเลย เพราะทุกคนยังใหม่กับการล่าอยู่
'ในกรณีนี้ฉันต้องจบมันให้เร็วที่สุดและเข้าไปค้นหา'
ความคิดได้แล่นผ่านหัวของเขาพร้อมกับพึมพัม ในที่สุดโอเปอเรเตอร์ก็ประกาศต่อ
[การล่าทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว]
[จัดทีมนักล่า]
พิ้นหลังได้พร่ามัวแล้วสักครู่หนึ่งได้ปรากฏนักล่าสี่คนอยู่ข้างๆซังจิน รวมแล้วมีนักล่าทั้งหมดห้าคน
"เกิดอะไรขึ้น?"
คนอื่นๆตกใจเมื่อได้เห็นกัน แต่...
[ด่านที่ 5 กำลังจะเริ่มต้นขึ้น นี้จะเป็นการจู่โจมของนักล่าทั้ง 5]
เมื่อโอเปอเรเตอร์เริ่มพูดทุกคนเงียบลงทันที พวกเขารู้ว่าการฟังโอเปอเรเตอร์เป็นสิ่งสำคัญต่อการอยู่รอดของพวกเขา
ด่าน 5 - การจู่โจมป่าสีเขียว
เป้าหมาย - ล่าหัวหน้าอ๊อค กามู
เวลาที่กำหนด: 20 นาที
[ทำภารกิจของคุณให้สำเร็จก่อนที่จะหมดเวลา]
[ถ้าไม่คุณก็ตาย]
คนอื่นๆฟังประกาศอย่างระมัดระวัง ในขณะที่ซังจินมีโอกาสที่จะสำรวจเพื่อนร่วมทีมของเขา
พวกเขาเป็นผู้ชายทั้งหมด คนผิวดำ คนผิวขาว คนเอเชีย และชาวอาหรับ พวกเขามาจากการแข่งขันที่ต่างกัน ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ซังจิจำได้ว่าพวกเขาเคยเป็นทีม พวกเขาไม่เหมือนกับคนจากชีวิตที่แล้วของเขา
'ฉันคาดการณ์ได้จากการได้เห็นอ๊อค...'
ซังจินหวังเล็กๆว่าเขาจะสามารถหาสมาชิกเก่าในช่วงเวลานั้นของเขาพบ แต่เขาก็รู้ดีว่ามันได้แค่เพียงความหวัง โอเปอเรเตอร์ได้อธิบายถึงรางวัลของการจู่โจมครั้งนี้
[คุณมีอิสระในการล่าตามแต่ที่คุณที่ต้องการ เมื่อคุณสามารถที่จะทำภารกิจสำเร็จ]
[คุณสามารถที่จะล่ามอนสเตอร์ได้จนกว่าจะหมดเวลา]
[ยิ่งคุณล่าได้มาก รางวัลก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย]
[เราจะแจกรางวัลตามทีี่ผลงานที่คุณทำ]
ก็อบลิน - แต้มความสำเร็จ 1
ฮ็อบก็อบลิน - แต้มความสำเร็จ 3
อ๊อค - แต้มความสำเร็จ 5
โทรล - แต้มความสำเร็จ 10
หัวหน้าอ๊อค 'กามู ผู้ชั่วร้าย' - แต้มความสำเร็จ 50
ตามที่คาดไว้ไม่มีที่ข้อมูลเกี่ยวกับบอสลับเลย โอเปอเรเตอร์แค่เพียงอธิบายเพิ่มถึงความสำคัญของการร่วมมือแค่นั้นเอง
[เพื่อให้ภารกิจสำเร็จการร่วมมือกันของนักล่าจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก]
[กรุณาว่าแผนกับทีมขอองคุณเพื่อที่จะแบ่งแต้มกันไว้ใช้ซื้อสิ่งของที่จำเป็น]
[การจู่โจมจะเริ่มอีกภายใน 1 นาที หวังว่าคุณจะโชคดี]
ด้วยประโยคสุดท้ายของโอเปอเรเตอร์ที่ได้อธิบายไว้ เหลือไว้เพียงพวกเขาทั้ง 5 คนการเขอกันครั้งแรกทำให้พวกเขาอึดอัดเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็มีคนพูดขึ้นมา
"ดีหละหลังจากนี้พวกเราต้องร่วมมือกัน งั้นเรามาคุยกันก่อนละกัน"
คนที่พูดคนแรกคือชายผิวดำ
"จากที่พวกนายเห็นในรอบที่แล้วโทรลนั้นต้องใช้ไฟในการจัดการ พวกนายมีเหรียญดำอยู่เท่าไหร่ ส่วนฉันมี 7 อัน"
ชายผิวดำสวมเสื้อกัก ตำรวจ อยู่เป็นคนพูดขึ้นมา ตามมาด้วยชายผิดขาว
"8.."
จากนั้นก็คนเอเชียตัวผอม
"ฉัน 6"
คนสุดท้ายก็คือชาวอาหรับที่ใส่ผ้าโผกหัว
"ฉันก็มี 6"
ตามที่คาดพวกเขาได้ใช้เหรียญไปบางส่วยจนถึงตอนนี้ ซื้อโพชั่นมาใช้ในการรักษาอาการบาดเจ็บ ซื้อเถ้าของซาลาแมนเดอร์มาใช้ในการฆ่าโทรล
แต่ถากหากพวกเขายังใช้เหรีญยดำในการซื้อของสิ้นเปลืองอย่างนี้มันจะทำให้เขาไม่สามารถที่จะอยู่รอนตอนท้ายได้อย่างแน่นอน เมื่อทุกคนได้พูดจำนวนเหรียญของเขา
ยกเว้นคนๆหนึ่งพวกเขาก็มองไปทางซังจินเขาก็ตัดสินใจพูด
"...ได้โปรดตั้งใจฟังให้ดี"