29 - ครรลองจรรยาพึงแผ่ขยาย

ตอนที่ 29 - คนต่อไป

ตัวตะขาบสีทองดิ้นไปมาอยู่กลางอากาศ มันถูกฉีกออกเป็นสองท่อนเป็นความเจ็บปวดที่ยากเกินจะทน

จิ!

ครึ่งบนของร่างกายพยายามที่จะดิ้นรนหลบหนี มันสูญเสียอย่างมากในการต่อสู้ครั้งนี้

ทุกคนต่างตะลึง ในทันใดนั้นผู้แข็งแกร่งสองคนได้ตัดสินความเป็นตาย ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบพ่ายแพ้ยิ่งกว่านั้นเป็นการพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวช

ใครจะคาดคิดว่าการต่อสู้จะรุนแรงขนาดนี้ใช้เวลาเพียงสั้น ๆ พวกเขาทั้งหมดรู้สึกเหมือนว่าเพิ่งเริ่มขึ้น แต่มันก็จบลงแล้ว!

มันกะทันหันเกินไปทุกคนพบว่ามันยากที่จะเชื่อ!

“มันแพ้ได้ยังไง? ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบถูกฉีกร่างออกจากกัน! ไม่ทราบว่าร่างกายของมันแข็งแกร่งดังข่าวลือจริงหรือไม่?” ด้านหลังราชาหนุ่มสาวต่างมิติกลุ่มหนึ่งถูกความเคลื่อนไหวนี้สร้างความตกตะลึงสีหน้าของพวกเขาจริงจังเป็นครั้งแรก

ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น แม้แต่ตั๊กแตนตำข้าวก็รู้สึกย่ำแย่และไม่อยากเชื่อ ก่อนหน้านี้มันเต็มไปด้วยความมั่นใจมีความศรัทธาอย่างแท้จริงในตัวเองว่าสามารถจัดการผู้แข็งแกร่งรุ่นเยาว์ของเก้าสวรรค์สิบพิภพอย่างง่ายดาย แต่สุดท้ายมันก็ตกอยู่ในสภาพนี้ น่าสังเวชเกินไปแล้ว

สำหรับทางด้านของเก้าสวรรค์สิบพิภพเกิดความปั่นป่วนขึ้นมานานแล้ว พวกเขาเก็บกดความโกรธเกรี้ยวมานานเกินไป ในที่สุดพวกเขาก็ได้เห็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์ พวกเขาโหยหาแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ตอนนี้พวกเขาเห็นมันแล้ว

สำหรับด้านนี้ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ทุกอย่างยากเกินจะทน!

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เซียงเฟิงถูกฆ่าตายและจากนั้นราชาศักดิ์สิทธิ์ผมแดงล้มลง หลังจากนั้นก็คือลู่หง ราชันย์สวรรค์อาทิตย์ม่วง และคนอื่น ๆ อัจฉริยะที่มีเมล็ดพันธุ์โบราณที่สมบูรณ์แบบถูกสังหาร เป็นเรื่องน่าเศร้าอย่างแท้จริงสำหรับคนฝั่งนี้

“เจ้า…ทำร้ายร่างกายเต๋าของข้าทำลายร่างสีทองของข้าความแค้นระหว่างเราจะไม่สิ้นสุดจนกว่าจะตายกันไปข้าง!” ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบกล่าวด้วยความโกรธแค้นอย่างสุดขีด

เมื่อสักครู่นี้มันเกือบตายจริงๆหากไม่ใช่ การสละส่วนล่างของร่างกายเพื่อให้ส่วนบนมีชีวิตรอดมันคนถูกเจ้าหนูคนนี้ฆ่าตายอย่างแน่แท้

ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะพ่ายแพ้ให้กับคนจากเก้าสวรรค์สิบพิภพชายหนุ่มคนนี้น่ากลัวเกินไปจริงๆ แล้วความป่าเถื่อนนี้ก็เหมือนกับสัตว์ร้ายจากดึกดำบรรพ์

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ตายได้แล้ว!”สือฮ่าวตอบกลับด้วยสีหน้าเฉยเมย เขาเหมือนราชาปีศาจมากกว่าตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบเสียอีก ไอสังหารพุ่งพล่านขึ้นสู่ท้องฟ้า

สายตาของตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบสาดประกายเย็นชา มันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการต่อสู้ขั้นเด็ดขาด  กฎการต่อสู้นั้นมีว่าจะตัดสินแพ้ชนะกันได้ก็ต่อเมื่อมีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเสียชีวิตลง

“ข้าจะฆ่าเจ้า!”

ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบล้วงลูกแก้วสีแดงสดใสและแพรวพราวออกมาจากข้างเอว มันเหมือนกับหินดวงอาทิตย์สีแดงเลือดนี่คือโลหิตแก่นแท้ของบรรพบุรุษของมัน

มันยัดลูกแก้วเข้าปากทันทีร่างที่พังยับเยินก่อนหน้าก็งอกขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่การสร้างใหม่ง่ายๆของเนื้อหนัง แต่เป็นการฟื้นฟูพลังงานที่สำคัญอย่างครบวงจรซึ่งจะคืนสู่จุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว

จิ!

ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบเคลื่อนไหวร่างกายสีทองเข้มทำลายความว่างเปล่าโจมตีสือฮ่าวด้วยความเร็วสุดขีด มันไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขาโดยตรงอีกต่อไปแต่คิดจะใช้วิธีต่อสู้แบบฉาบฉวยแทน

ทุกคนเชื่อว่านี่จะเป็นการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง การต่อสู้ระหว่างพวกเขาสองคนจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองสามร้อยกระบวนท่าไม่สามารถย่อเป็นกระบวนท่าเดียวที่สามารถพิสูจน์ความเป็นความตายอย่างเมื่อครู่ได้อีกแล้ว!

เมื่อสักครู่นี้เป็นการต่อสู้อย่างรุนแรงก็จริง แต่กลับไม่ได้ใช้กระบวนท่าพริกแพลงใดๆเพียงวัดกันด้วยพละกำลังอย่างเดียวเท่านั้น

ตอนนี้มันแตกต่างออกไป ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบอาศัยทักษะการต่อสู้ของมันที่ทำให้มันสามารถท่องไปมาได้อย่างอิสระภายใต้ท้องฟ้าเพื่อโจมตีใส่สือฮ่าว

แน่นอนว่าตั๊กแตนตำข้าวตัวนี้มีทักษะที่พิเศษสัญชาตญาณการต่อสู้ที่น่าอัศจรรย์ มันล้อมรอบตัวของสือฮ่าวขณะโจมตี

ฝั่งเก้าสวรรค์สิบพิภพหัวใจของผู้คนมากมายตื่นตระหนกกลัวว่าจะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้น ในที่สุดพวกเขาก็ประสบชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่ แต่หากสถานการณ์พลิกกลับในตอนนี้มันอาจจะทำให้พวกเขาอาเจียนเป็นสายเลือดออกมาก็ได้

“ข้าจะสงเคราะห์เจ้าไปสู่ความตายเอง!”สือฮ่าวกล่าวเพียงเท่านี้

ปีกคุนเผิงที่ด้านหลังของเขา ญาณวิเศษของจักรพรรดิสายฟ้ารวมถึงวิชาของเทพเจ้าต้นหลิว ญาณวิเศษสามประเภทสนับสนุนซึ่งกันและกันความเร็วของเขามาถึงระดับที่เป็นไปไม่ได้

แดง!

สำหรับตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบปัจจุบันสือฮ่าวนั้นน่ากลัวมาก เขาใช้หมัดที่แข็งแกร่งเหล่านั้นทุบเข้าที่ลำตัวของมันและกระหน่ำยิงด้วยญาณวิเศษอย่างโหดเหี้ยม

สือฮ่าวใช้หมัดกระแทกเข้ากับร่างกายของตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบจนมืดฟ้ามัวดิน

มันบอกได้ว่าทักษะการต่อสู้ของสือฮ่าวนั้นสูงส่งอย่างน่าตกใจและเติบโตขึ้นมาทีละขั้น นี่ไม่ใช่พวกที่เป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่ได้รับการสนับสนุนทรัพยากรมหาศาลจากตระกูล

อย่างไรก็ตามสือฮ่าวไม่ได้ใช้ทักษะเหล่านั้นแม้แต่น้อย เขาใช้เพียงหมัดที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังทุบเข้าไปที่ร่างของตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบซ้ำแล้วซ้ำอีก

"เจ้า…!"ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบรู้สึกเครียดแค้น

นี่ไม่เหมือนการต่อสู้ แต่เป็นการข่มเหงรังแกกันอยู่เพียงข้างเดียว นับเป็นความอัปยศอดสูที่ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบไม่เคยพบเจอ!

ในความเป็นจริงสาเหตุที่สือฮ่าวทำเช่นนี้เป็นเพราะอย่างหนึ่งเขาต้องการที่จะฆ่ามันอย่างโหดเหี้ยมให้มันได้รับความอัปยศอดสูมากที่สุด และประการที่สองเพราะเขาต้องการศึกษาคัมภีร์อมตะโดยใช้หมัดของเขาพบว่ามันทั้งทรงพลังทั้งน่าประหลาดใจ

ฮ่อง!

ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบไม่สามารถปกป้องตัวเอง มันได้เข้าสู่สถานการณ์ที่สุดแสนจะสิ้นหวัง มันถูกบังคับให้ต้องปะทะกับสือฮ่าวตรงๆหลายต่อหลายครั้งร่างกายของมันได้รับความเสียหายอย่างหนัก

สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของหลาย ๆ คนเปลี่ยนไป อย่างไรก็ตามผลลัพธ์ที่ได้นั้นน่าเศร้า

แดง!

เกิดเสียงดังสะท้านทั่วท้องฟ้า สือฮ่าวใช้เพียงมือเปล่าหักแขนใบมีดของตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบออกจากกันทั้งสองข้าง

ปู!

ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบอยู่ในความสิ้นหวัง ไม่เหมือนกับตอนที่มันสังหารราชาสวรรค์อาทิตย์ม่วงเต็มไปด้วยความมั่นใจ ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังรับมือกับมันอย่างง่ายดาย แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในฝั่งของมันยังไม่สามารถรับมือกับมันด้วยท่าทีสบายไม่หนักแรงขนาดนี้เหมือนกับสือฮ่าว

ปู!

หมัดของสือฮ่าวพุ่งออกมาโดยมีพลังเซียนจำนวนมาก

ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบเผยให้เห็นรอยยิ้มที่ขมขื่นยากที่มันจะขยับได้แม้แต่น้อย มันถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสไปทั่วร่าง ได้แต่ยืนอยู่ที่นั่นลืมตามองกำปั้นที่ทุบลงร่างกายตัวเองเหมือนดาวหางพุ่งลงสู่พื้นโลก

ปู!

หมัดนี้ทุบไปทั่วร่างกาย เดิมทีร่างกายของตะขาบนั้นเชื่อมต่อกันเป็นปล้องๆ แต่ตอนนี้มันระเบิดออกจากกันอย่างสมบูรณ์เลือดและเศษกระดองปลิวว่อนไปทุกทิศทาง

“อา…” ตั๊กแตนตำข้าวตะขาบกรีดร้องดิ้นรนต้องการปกป้องวิญญาณดั้งเดิมของมันให้หลบหนี

อย่างไรก็ตามหมัดขวาของสือฮ่าวเปล่งประกายออกมาด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์บาดตา

ปู!

หัวของตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบถูกระเบิดออกเป็นชิ้นๆ หมัดนั้นทะลุผ่านศีรษะของมันไป

หนึ่งในราชาหนุ่มสาวจากต่างมิติในยุคนี้ถูกฆ่าเป็นคนแรก ชีวิตของมันจบลงเช่นนั้น!

ตายแล้ว ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบถูกฆ่าตายในการต่อสู้

สนามรบเงียบกริบ บรรดาราชาหนุ่มสาวจากต่างมิติต่างตื่นตระหนกและพบว่าสิ่งนี้ยากที่จะทนได้ ตั๊กแตนตำข้าวหางตะขาบที่ทรงพลังพ่ายแพ้ถูกสังหาร!

ทางด้านเก้าสวรรค์สิบพิภพเสียงเฮดังสนั่นสั่นสะเทือนถึงท้องฟ้า ท้ายที่สุดพวกเขาคือผู้ที่ชนะการต่อสู้ครั้งนี้!

“ขอบคุณ ฮวง!” เด็กรับใช้ของราชันย์สวรรค์อาทิตย์ม่วงคุกเข่าลงน้ำตาไหลหลั่งคำนับไปในทิศทางของสือฮ่าวเพื่อแสดงความขอบคุณ

ตามกฎสือฮ่าวสามารถเลือกที่จะก้าวออกจากสนามรบได้

อย่างไรก็ตามตอนนี้เขายืนอยู่ที่นั่นในสนามรบเหมือนต้นหลิวรากงอกฝังลงในพื้นไม่ขยับเป็นเวลานาน

"ต่อไป!" ในที่สุดเสียงอันเยือกเย็นของสือฮ่าวก็ดังขึ้นในสนามรบ

“เจ้า…ดื้อด้านจริงๆ!” งูยักษาดิ้นอย่างโกรธเกรี้ยว

“ถ้าเจ้าไม่เต็มใจก็มาเลยข้าจะตัดเจ้าออกเป็นท่อนๆให้เหมือนกับตั๊กแตนตำข้าวตัวนั้น!” คำพูดของสือฮ่าวนั้นกระชับหนักแน่น เขาจ้องไปที่งูยักษาเช่นเดียวกับวิหคปีศาจสีทองและหญิงสาวผมสีเงิน เขาอยากจะฆ่าสิ่งมีชีวิตทั้งสามนี้จริงๆ

ก่อนหน้านี้พวกมันหยิ่งผยองมองไม่เห็นผู้ฝึกตนของเก้าสวรรค์สิบพิภพอยู่ในสายตา แม้กระทั่งการสังหารลู่หงสวนคุนและคนอื่นๆ เลือดเท่านั้นที่จะชะล้างความอัปยศอดสูของพวกเขา

“เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าเหรอ? รอสักครู่เดี๋ยวข้าจะฆ่าเจ้าเอง!” งูยักษามีอารมณ์ที่ร้อนแรงมากทั้งตัวของมันเป็นสีเงินสีขาว ปีกคู่หนึ่งขยับไปมาลมสวรรค์พัดเข้าพัดออกจากความว่างเปล่า หางงูสีเงินทุบทำลายก้อนหินหนักหลายล้านจิน

“ดีมาก! ถึงเวลาที่เจ้าจะได้รับความตายแล้ว!” สือฮ่าวกล่าว

อย่างไรก็ตามกระดองเต่าเซียนเปล่งประกายเลือกคู่ต่อสู้ให้เขาแล้ว

เป็นตัวประหลาดที่มีแขนสิบสองคู่และมีเขาสีดำอยู่บนหัวคู่หนึ่ง มีใบหน้าเหมือนแพะขนของมันเป็นสีทอง ความผันผวนที่น่าอัศจรรย์อย่างยิ่งได้ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมัน

“ตาย!” ราชาหนุ่มต่างมิติผู้นี้รีบเร่งคำรามโดยใช้การพุ่งจู่โจมเข้าใส่สือฮ่าวโดยตรง

แขนทั้งสิบสองคู่ล้วนประสานอินญาณลึกลับปรากฏขึ้นทีละอย่างสถานที่แห่งนี้จมอยู่ใต้คลื่นพลังเวทย์

ฮ่อง!

สือฮ่าวตอบโต้ด้วยการเปิดถ้ำสวรรค์หนึ่งเดียว เขาใช้วิชาลับที่แข็งแกร่งที่สุดในการตอบโต้ฝ่ายตรงข้ามอย่างรุนแรง

ญาณลึกลับทั้ง 12 ถูกทำลายโดยถ้ำสวรรค์หนึ่งเดียวไม่มีโอกาสตอบโต้แม้แต่น้อย!

“กำแพงปีศาจนิรันดร์ปราบปราม!” ใบหน้าของสิ่งมีชีวิตนั้นเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงมันรีบใช้ญาณวิเศษลึกลับของเผ่าพันธุ์ เสียงสวดคาถาดังก้องทั่วบริเวณแขนทั้ง 12 คู่ประสานอินเรียกกำแพงปีศาจสีดำ มันถูกย้อมไปด้วยร่องรอยเลือดที่อยู่มาอย่างยาวนานพื้นผิวสีดำสนิทของมันมีไข่มุกสีแดงทุกอย่างในสนามรบถูกบดขยี้ลงทันที

กำแพงปีศาจพยายามปราบปรามและสังหารสือฮ่าว!

ในด้านของเก้าสวรรค์สิบพิภพผู้อาวุโสของตระกูลอมตะสองสามคนสูดอากาศเย็นๆเข้าปอด นี่ไม่ใช่ญาณวิเศษระดับเทพธรรมดา แต่เป็นวิชาลับของบรรพบุรุษอีกฝ่าย!

นี่เป็นความสามารถระดับเทพที่โด่งดังจากในอดีต!

ยิ่งใช้วิชานี้สังหารคนมากเท่าไหร่ วิชานี้ก็จะแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้นในอดีตวิชานี้สร้างความเสียหายอย่างมากมายในสงครามเซียนโบราณครั้งสุดท้าย

สามารถเห็นได้ว่ากำแพงปีศาจสีดำถูกย้อมไปด้วยสีแดงจากเลือดของบุคคลที่ทรงอำนาจมากมายที่บรรพบุรุษของมันสังหาร โดยกำแพงนี้ดูดกลืนกินเลือดแก่นแท้ของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น

วิธีการลับของบรรพบุรุษที่สืบทอดมาตั้งแต่โบราณและปัจจุบันมันยิ่งมีความแข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเดิม นี่คือการสะสมการสังหารจากรุ่นสู่รุ่นเป็นความสามารถที่น่าตระหนกยิ่งนัก

แน่นอนว่าหากลูกหลานของคนรุ่นหลังต้องการใช้มันพวกเขามีขั้นการบ่มเพาะที่สูงพออีกด้วย

ฮ่อง!

กำแพงปีศาจสีดำเต็มไปด้วยเลือด หล่นลงมาจากด้านบนและบดขยี้สือฮ่าวอย่างรุนแรง

“นี่เหรอที่เรียกว่ามรดกจากบรรพบุรุษ? ไม่มีอะไรพิเศษเลย!” สือฮ่าวเย้ยหยัน ร่างกายของเขาลุกโชนขึ้นโดยมีญาณวิเศษล้ำค่าหลายประเภทซ้อนทับอยู่

จิ!

ข้างหลังเขาโซ่ศักดิ์สิทธิ์ที่ทำจากกิ่งหลิวถูกสร้างขึ้นทีละเส้น พวกมันพุ่งไปที่กำแพงสีดำต้องการที่จะเจาะทะลุให้ได้

คชา!

สายฟ้าพุ่งขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุดพร้อมกับปราณแห่งความโกลาหลสายฟ้าถูกปลดปล่อยออกจากร่างของสือฮ่าวทำลายกำแพงสีดำนั้นอย่างเด็ดขาด

จากนั้นคุนเผิงก็ปรากฏตัวขึ้นกางปีกฟาดใส่กำแพงปีศาจสีดำที่ด้านหลังจนล้มคว่ำได้รับความเสียหายยากจะฟื้นฟู!

...

ญาณวิเศษสุดล้ำค่าถูกใช้ออกทีละอย่างสือฮ่าวโจมตีด้วยวิธีการที่ทรงพลังที่สุดโดยไม่ปล่อยให้ศัตรูมีโอกาสได้ตอบโต้

แคร็ก

ในที่สุด กำแพงปีศาจสีดำก็แตกออกจากกันและจากนั้นก็ระเบิดฝนโลหิตกระจายออกมา มันถูกทำลายโดยสิ้นเชิง

เมื่อวิชาลับของบรรพบุรุษประสบความล้มเหลวจนก่อให้เกิดการตีกลับของพลัง สิ่งมีชีวิตที่มีแขนสิบสองคู่ใบหน้าซีดเซียวกระอักเลือดออกมาเป็นจำนวนมาก มันเดินโซเซไปข้างหลังพร้อมที่จะล้มตายได้ทุกเมื่อ

สือฮ่าวไม่ให้โอกาสมันฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ เขาส่งกำปั้นที่มีพลังของจักรพรรดิสายฟ้าออกไปกระแทกร่างของสิ่งมีชีวิตแขน12 คู่นั้น

“เจ้า…” สิ่งมีชีวิตตัวนี้ตกใจและโกรธเกรี้ยวในขณะเดียวกันก็รู้สึกกลัว มันไม่เคยเข้าใกล้ความตายถึงขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

ปู!

ในที่สุดหมัดของสือฮ่าวก็ระเบิดร่างมันออกจากกัน สายฝนเลือดทำให้ท้องฟ้าเป็นสีแดงฉาน

ราชาหนุ่มต่างแดนล้มลงเป็นคนที่สอง!

สนามรบเงียบสงบ ทุกคนมองไปที่สือฮ่าว

"คนต่อไป!" สือฮ่าวกล่าวอย่างเย็นชาไอสังหารลอยฟุ้งไปในอากาศเขารักษาคำพูดของตัวเอง ต้องการเผชิญหน้ากับทุกคนด้วยกำลังของเขาเพียงลำพัง

“เจ้า…” อีกด้านหนึ่งกลุ่มราชาหนุ่มสาวจากต่างมิติตกใจและโกรธแค้น

วิหคปีศาจสีทองและหญิงสาวผมสีเงินยิ่งสั่นสะท้านเข้าไปถึงทรวงเพราะตอนนี้สือฮ่าวกำลังจ้องมองพวกนางอยู่

“พวกเจ้าทุกคนไม่สามารถหลบหนีได้ มีคนทั้งหมดสิบคน จงเดินเข้ามาทีละคนชะตากรรมของพวกเจ้าจะถูกตัดสินในวันนี้!”สือฮ่าวกล่าวอย่างโหดเหี้ยม