บทที่ 370: แผนซ้อนแผนสามฝ่าย ใครกันแน่คือผู้ล่าที่แท้จริง?
บทที่ 370: แผนซ้อนแผนสามฝ่าย ใครกันแน่คือผู้ล่าที่แท้จริง?
ชายแดนทางเหนือของหัวเซี่ย
เมืองฮาอู
เมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับแนวรบสหภาพยุโรปมากที่สุดตลอดแนวรบอันยาวเหยียด
และยังเป็นที่ตั้งของศูนย์บัญชาการใหญ่แนวป้องกันหัวเซี่ยสำหรับการรับมือการรุกรานจากสหภาพยุโรปในครั้งนี้
ภายในห้องบัญชาการของสำนักงานสำนักเทียนเช่อประจำเมืองฮาอู บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะกลั่นออกมาเป็นหยดน้ำได้
บนจอม่านแสงอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ ไม่มีภาพสนามรบแบบเรียลไทม์ให้เห็น
ในสงครามระหว่างมหาอำนาจ สงครามข้อมูลข่าวสารเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้
ดาวเทียมของทั้งสองฝ่ายต่างตกอยู่ในสภาวะเป็นอัมพาตชั่วคราว สัญญาณทั่วทั้งสนามรบถูกตัดขาด
ในขณะนี้ บนจอม่านแสงมีเพียงบรรทัดข้อความสั้นๆ ที่ส่งผ่านช่องทางเข้ารหัสพิเศษ โดยเจ้าหน้าที่สื่อสารแนวหน้าที่อยู่บริเวณขอบเขตการตัดสัญญาณ
เหมิงเจิ้งยืนตระหง่านดั่งขุนเขาอยู่หน้าจอม่านแสงเพียงลำพัง
เขายืนเฝ้าอยู่ที่นี่มาตลอดสามชั่วโมงเต็ม เสื้อคลุมทหารสีดำถูกพาดทิ้งไว้บนพนักเก้าอี้อย่างลวกๆ
บนร่างสวมเพียงเสื้อเชิ้ตบางๆ ตัวเดียว ดวงตาจ้องเขม็งไปยังตัวอักษรเย็นชาที่เลื่อนไหลอยู่อย่างต่อเนื่อง
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาเฟอีนเข้มข้นและกลิ่นดินปืนจางๆ
ทันใดนั้น
ข้อมูลบนจอม่านแสงก็รีเฟรชขึ้นมาใหม่
【ยอดฝีมือระดับสี่ของสหภาพยุโรป ‘ตุลาการ’ เกตลิง เข้าสู่สนามรบ... ล็อกเป้าหมายที่ทีมต้าฉิน】
รูม่านตาของเหมิงเจิ้งหดเกร็งลงทันที
มาแล้ว!
หนึ่งในไพ่ตายของสหภาพยุโรป ยอดฝีมือระดับสี่ที่มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน
หัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก
แม้ลั่วปิงจะเก่งกาจ แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นเพียงระดับสาม การต้องเผชิญหน้ากับระดับสี่ที่เอาจริงเอาจัง แทบจะไม่มีโอกาสชนะเลย
มือที่วางอยู่บนแท่นบัญชาการของเขาเผลอกำแน่นโดยไม่รู้ตัว
ทว่า ในวินาทีถัดมา
ข้อมูลก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง
【หวังเฉิงอู่แห่งทีมต้าฉิน ใช้งานศาสตราวิญญาณ... รูปแบบธนู】
เหมิงเจิ้งชะงักไปครู่หนึ่ง
หวังเฉิงอู่?
จิตวิญญาณสวรรค์ของเขาคือ 【หวังเจี่ยน】 ซึ่งเชี่ยวชาญด้านการโจมตีด้วยค่ายกลกองทัพขนาดใหญ่และการป้องกัน พลังทำลายล้างแบบเป้าหมายเดี่ยวไม่ได้ถือว่าโดดเด่นที่สุด
ต่อให้มีศาสตราวิญญาณชิ้นนั้นก็เถอะ...
ยังไม่ทันที่ความสงสัยของเหมิงเจิ้งจะจางหาย ตัวอักษรบนจอม่านแสงก็รีเฟรชด้วยความเร็วที่แทบจะบ้าคลั่ง
【ลูกศรก่อตัว... เป็นสีทองหม่น... กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างรั่วไหล... มิติปรากฏรอยฉีกขาด】
【ศรถูกปล่อยออกไป】
【ไม่สามารถจับวิถีได้】
【ตุลาการระดับสี่ของสหภาพยุโรป เกตลิง... ถูกยิงทะลุร่าง!】
【เกตลิงบาดเจ็บสาหัส! หมดสภาพการต่อสู้แล้ว!】
“ปัง!”
เสียงตบโต๊ะดังสนั่นระเบิดขึ้นในห้องบัญชาการที่เงียบสงัด
เหมิงเจิ้งฟาดฝ่ามือลงบนแท่นบัญชาการโลหะเย็นเฉียบอย่างแรง ใบหน้าฉายแววปิติยินดีและความตกตะลึงที่ไม่อาจระงับได้
“เยี่ยม!”
เขาอดไม่ได้ที่จะคำรามออกมา ความกดดันและความกังวลในอกถูกกวาดหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความสะใจอันไร้ที่สิ้นสุด
“เยี่ยมมากหวังเฉิงอู่! สมกับที่เป็น 【หวังเจี่ยน】 จริงๆ!”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! รวดเร็วปานสายลม รุกรานราวเปลวเพลิง! นี่สิคือความสง่างามของยอดขุนพลแห่งต้าฉิน!”
เขารู้จักธนูคันนั้น
นั่นคือสิ่งที่สร้างขึ้นจากแก่นของ 【มังกรกุยซวีสี่ปีก】 ที่ลู่เหอแลกกลับมาจากสหภาพยุโรป!
นั่นคือแก่นของสัตว์อสูรระดับกึ่งหก!
เมื่อนำมันมาสร้างเป็นศาสตราวิญญาณ อานุภาพของมันย่อมไม่อาจวัดได้ด้วยตรรกะทั่วไป!
หนึ่งศร!
เพียงแค่ศรเดียว ก็สามารถทำให้ยอดฝีมือระดับสี่ที่มีชื่อเสียงมานานต้องหมดสภาพ!
นี่คือพลังข่มขวัญที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใด!
นี่คือผลงานการรบที่รุ่งโรจน์เพียงใด!
ทีมต้าฉินได้เผยเขี้ยวเล็บอันดุร้ายให้ทั่วโลกได้เห็นอีกครั้ง!
มุมปากของเหมิงเจิ้งยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว รู้สึกว่าเลือดในกายกำลังเดือดพล่านตามไปด้วย
ทว่า ความตื่นเต้นของเขากลับอยู่ได้ไม่นานนัก
บนจอม่านแสง ข้อมูลล่าสุดสายหนึ่งเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่ราดรดลงมาตั้งแต่ศีรษะ
【ผู้บัญชาการแนวหน้าสหภาพยุโรป ลั่วหลุนซั่ว โปนาปา ออกคำสั่ง】
【เชิญสมาชิกทีมต้าฉินทุกคน... เข้าไปเจรจาในค่ายใหญ่】
เชิญ?
รอยยิ้มบนใบหน้าของเหมิงเจิ้งแข็งค้างไปทันที
คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่นจนเป็นปม
ไม่ชอบมาพากล
ไม่ชอบมาพากลอย่างที่สุด!
วินาทีก่อนยังสู้กันจะเป็นจะตาย ถึงขนาดส่งยอดฝีมือระดับสี่มาสังหาร
วินาทีต่อมา กลับเชิญไปดื่มชาในค่ายใหญ่อย่างสุภาพนอบน้อม?
นี่มันลูกไม้ตื้นๆ อะไรกัน?
คำอธิบายเพียงอย่างเดียว...
เชิญเข้าไห!
คำคำนี้แวบเข้ามาในหัวของเหมิงเจิ้งทันที
สีหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นมาอย่างถึงที่สุด
ก่อนออกเดินทาง เขาตั้งใจไปหาซุนชิงที่สำนักศึกษาจี้เซี่ย
ซุนชิงบอกเขาว่า การเผชิญหน้าทางเหนือครั้งนี้ คือกระดานหมากที่ลู่เหอวางไว้ เป้าหมายไม่ใช่สหภาพยุโรป แต่เป็นเนื้อร้ายบางอย่างภายในหัวเซี่ยเอง
คำพูดเดิมของซุนชิงคือ: “กระดานหมากของลู่เหอ พวกเราไม่ใช่ผู้เล่น เป็นเพียงผู้ชมเท่านั้น”
“ตราบใดที่กองทัพเหล็กของสหภาพยุโรปยังไม่ได้ย่ำเข้าสู่ประตูเมืองหัวเซี่ยจริงๆ สำนักเทียนเช่อก็แค่เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลง ไม่จำเป็นต้องยื่นมือเข้าไปยุ่ง”
ตอนนั้นเหมิงเจิ้งเชื่อ
เพราะนั่นคือลู่เหอ
คือเสาหลักเทพเจ้าแห่งชาติที่มักจะสร้างปาฏิหาริย์ได้เสมอ
เขาเชื่อว่าทุกย่างก้าวของลู่เหอมีความหมายลึกซึ้ง
เขาคิดว่าแผนของลู่เหอ คือการสร้างความโกลาหลที่ควบคุมได้ขึ้นที่แนวหน้า สงครามตะลุมบอนขนาดใหญ่สักครั้ง
ท่ามกลางความโกลาหล ทีมต้าฉินซึ่งเป็นมีดที่คมกริบที่สุดเล่มนี้ จะได้ฟาดฟันศัตรูที่ซ่อนอยู่ในเงามืดได้อย่างตามใจชอบ
ค่อยๆ ลบอิทธิพลของตระกูลจ้าวออกจากแนวหน้าไปทีละนิด
ตายในสนามรบ ใครก็พูดอะไรไม่ได้
แต่ทว่าตอนนี้...
สถานการณ์หลุดไปจากที่เขาคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิง!
ไม่มีการตะลุมบอน
สิ่งที่มาแทนที่ คือ “คำเชิญ” อันแสนสุภาพนุ่มนวล
นี่มันอันตรายกว่าการเปิดศึกโดยตรงเป็นร้อยเท่า!
หากพวกลั่วปิงเข้าไปในค่ายใหญ่ของสหภาพยุโรปจริงๆ นั่นก็คือถ้ำเสือแดนมังกร ความเป็นความตายล้วนขึ้นอยู่กับความคิดเพียงวูบเดียวของอีกฝ่าย!
ลั่วปิงฉลาดมาก จิตวิญญาณสวรรค์ 【บูเช็กเทียน】 ก็มอบเล่ห์เหลี่ยมและชั้นเชิงที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันให้เธอ
แต่คนที่เธอต้องเผชิญหน้าด้วย คือ 【นโปเลียน】!
คือสัตว์ประหลาดเฒ่าที่มีจิตวิญญาณสวรรค์ระดับตำนานประเภทจักรพรรดิเหมือนกัน แถมยังมีชีวิตอยู่มานานกว่าเธอหลายสิบปี ทั้งสติปัญญาและวิธีการล้วนบรรลุถึงจุดสูงสุดแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น...
หัวใจของเหมิงเจิ้งดิ่งวูบลง ความคิดที่น่ากลัวยิ่งกว่าผุดขึ้นมา
ในตอนนั้นเอง จอม่านแสงราวกับจะยืนยันข้อสันนิษฐานของเขา จึงรีเฟรชขึ้นมาอีกครั้ง
【ผู้อาวุโสระดับสี่ตระกูลจ้าว จ้าวคุน, จ้าวเฉียน, จ้าวหลี นำทัพยอดฝีมือตระกูลจ้าวเข้าสู่สนาม】
【เพื่อความปลอดภัยของทีมต้าฉิน ผู้อาวุโสทั้งสามจะทำหน้าที่ ‘อารักขาอย่างใกล้ชิด’ ให้กับทีมต้าฉิน เพื่อเดินทางไปยังค่ายใหญ่สหภาพยุโรปด้วยกัน!】
“เวรเอ๊ย!”
เหมิงเจิ้งจ้องมองบรรทัดนั้นเขม็ง ลำคอเปล่งเสียงสบถที่อัดอั้นจนถึงขีดสุดออกมา
อารักขาอย่างใกล้ชิด?
อารักขาบ้าบออะไรกัน!
นี่มันการจับตามอง!
มันคือยันต์สั่งตาย!
ถ้าทีมต้าฉินตอบรับคำเชิญ...
นั่นก็จะเป็นสถานการณ์สังหารอย่างแท้จริง!
สหภาพยุโรปยืมดาบฆ่าคน ตระกูลจ้าวคือนกขมิ้นที่รออยู่ข้างหลัง!
ขุมกำลังสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งอยู่ในที่แจ้ง ฝ่ายหนึ่งอยู่ในที่มืด เป้าหมายตรงกันอย่างน่าประหลาด นั่นคือทำให้ทีมต้าฉิน... ไปแล้วไม่ได้กลับมา!
ช่างเป็นการคำนวณที่อำมหิตนัก!
ช่างเป็นแผนการที่วางยาพิษร้ายแรง!
นี่ไม่ใช่แค่กระดานหมากหลุดการควบคุมแล้ว แต่นี่มีคนล้มกระดาน จะทุบหมากตัวสำคัญที่สุดของลู่เหอให้แหลกละเอียดโดยตรง!
“ไอ้พวกสารเลว!”
เหมิงเจิ้งโกรธจนตัวสั่นเทิ้ม เพลิงโทสะที่ไม่อาจระงับพุ่งจากอกทะลุขึ้นสมอง
เขาไม่สามารถ “เฝ้าดูการเปลี่ยนแปลง” ได้อีกต่อไป
เขาหันขวับ คว้าเสื้อคลุมกันหนาวสีดำที่แสดงถึงสถานะนายพลชั้นผู้ใหญ่แห่งสำนักเทียนเช่อบนพนักเก้าอี้ สะบัดอย่างแรงแล้วคลุมลงบนร่าง
เสื้อคลุมวาดเป็นเส้นโค้งที่ดุดันกลางอากาศ
“ทหาร!”
เขาตะโกนลั่นออกไปนอกประตู น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยเพราะความโกรธ
“เตรียมรถ! ฉันจะไปแนวหน้าเดี๋ยวนี้!”
สิ้นเสียง เขาก็สาวเท้าก้าวยาวๆ พุ่งออกจากห้องบัญชาการ
รองเท้าคอมแบทหนักอึ้งย่ำลงบนพื้น ส่งเสียงดัง “ตึง ตึง” ทึบหนัก ราวกับเสียงกลองศึกรัวกระหน่ำ
พอออกจากประตู เขาก็ดูเหมือนจะรู้สึกว่ามันยังช้าเกินไป
“ช่างเถอะ... ฉันไปเองเลยเร็วกว่า!”
เขารอไม่ได้อีกแล้ว
พูดจบ เขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง!
ในเมื่อลู่เหอไม่อยู่ เขาก็คือที่พึ่งเดียวของทีมต้าฉินในตอนนี้!
ใครอยากจะแตะต้องเด็กพวกนั้น ก็ต้องข้ามศพเหมิงเจิ้งคนนี้ไปก่อน!