บทที่ 14 - ช่วยอุดหนุนส้มโอหน่อยครับ

บทที่ 14 - ช่วยอุดหนุนส้มโอหน่อยครับ

ติ๊ง!

เฉินซินกำลังเล่นมือถือ จู่ๆ แอปวิดีโอก็เด้งเตือนว่าคนที่ติดตามอัปคลิปใหม่

"นักมายากลคนนั้นลงคลิปแล้วเหรอ"

เฉินซินรีบกดเข้าไปดู พอเห็นว่าเป็นคอนเทนต์เดิมเป๊ะๆ เธอก็หน้ามุ่ย นี่มันหากินกับของเก่าชัดๆ แค่เปลี่ยนจากกระบองเพชรเป็นส้ม

แต่พอดูไปเรื่อยๆ สีหน้าของเฉินซินก็เปลี่ยนจากผิดหวังเป็นตกตะลึง จนสุดท้ายขนลุกไปทั้งตัว

"ทำได้ยังไง เขาทำได้ยังไงกันแน่ หรือว่าโลกนี้จะมีวิชาเคลื่อนย้ายจริงๆ"

...

ณ บริษัทเหมยโยวมีเดีย

"บอสครับ เจ้าหนูฉีเหมินลงคลิปใหม่แล้ว"

"ลงเร็วขนาดนี้ ไม่ฉลาดเลยแฮะ กระแสคลิปแรกยังไม่ทันจาง รีบลงคลิปใหม่แบบนี้ ถ้าเนื้อหาไม่เจ๋งเท่าอันแรก ยอดคนติดตามจะตกเอานะ"

หนึ่งนาทีผ่านไป

"เชี่ยเอ๊ย! เจ๋งโคตร มิน่าถึงกล้าลง รีบไปเซ็นสัญญามา ต้องเอาตัวเจ้าหนูฉีเหมินมาให้ได้"

สถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในบริษัทสื่อหลายแห่งในเวลาเดียวกัน

"ประสาทจะกินแล้ว เขาทำได้ยังไงเนี่ย"

"นี่มันส้มโอธรรมดาชัดๆ เปลือกส้มเนื้อส้มปลอมไม่ได้หรอก"

"เนื้อกับเปลือกปลอมได้ แต่ฉันไม่เชื่อว่าจะปลอมไปถึงน้ำส้มที่หยดออกมาได้"

"พวกนายมันโง่ จะวิเคราะห์ส้มโอทำไม ไม่เห็นลิงก์ขายส้มโอเหรอ ซื้อไปผ่าดูเองที่บ้านสิ เดี๋ยวก็รู้"

"เฮ้ย มีขายส้มโอจริงด้วย เป็นสินค้าช่วยเกษตรกร... ฉันกดสั่งละ"

เฉินซินอ่านคอมเมนต์ ถึงเธอจะรู้ว่ามันไม่เกี่ยวกับตัวส้มโอ แต่เธอก็เผลอกดสั่งซื้อไปโดยไม่รู้ตัว ถือซะว่าช่วยชาวสวนก็แล้วกัน

...

...

ตำบลจั่วเซียน

"นายกเฉิง จะยอมรับเงื่อนไขพวกนั้นจริงๆ เหรอครับ เงื่อนไขแบบนี้เราแทบไม่ได้อะไรเลย เงินเข้ากระเป๋าพวกมันหมด"

"จะทำไงได้ ปีนี้ชาวสวนในตำบลแห่กันปลูกส้มโอ ผลผลิตล้นตลาด ขายไม่ออก"

เฉิงเซียวฝืนยิ้ม ปีนี้เธอเพิ่งมารับตำแหน่ง ปีที่แล้วคนดูแลคนเก่าทำโครงการปลูกส้มโอขายออนไลน์แล้วรุ่ง ชาวบ้านเลยแห่กันปลูกตาม ปีนี้ผลผลิตเพิ่มขึ้นเกือบสามสิบเท่า ของเยอะแต่ไม่มีคนซื้อ

ปีที่แล้วขายดีเพราะของน้อยแถมเบื้องบนช่วยดัน แต่ปีนี้ที่ไหนๆ ก็ทำสินค้าเกษตรช่วยชุมชน เบื้องบนก็ช่วยไม่ไหว แพลตฟอร์มออนไลน์ก็แทบไม่สนใจ

เธอเคยติดต่อไปทางแพลตฟอร์ม เขาบอกว่าสินค้าเกษตรมีเยอะแยะ ดันให้ไม่ไหวหรอก ทำได้แค่เอาไปแปะไว้ในรายการสินค้าช่วยเกษตรกร

แต่อย่างที่เขาว่า สินค้าในรายการมีเป็นหมื่นเป็นแสน จะมีคนเห็นของตำบลเธอสักกี่คน เชียร์ให้ซื้อยิ่งยากเข้าไปใหญ่

อินฟลูเอนเซอร์นักไลฟ์ขายของที่มาวันนี้ ก็เป็นคนรู้จักแนะนำมา แต่ที่คาดไม่ถึงคือหมอนั่นกดราคาจนน่าเกลียด ชาวบ้านแทบไม่เหลือกำไร เหนื่อยฟรีทั้งปีแค่ได้ทุนคืน แต่ทุนคืนก็ยังดีกว่าปล่อยส้มเน่าคาต้นแล้วขาดทุนยับ

"ส่วนแบ่งเยอะขนาดนี้ แถมเวลาไลฟ์ยังอ้างชื่อช่วยเกษตรกร เขาไม่กลัวเราแฉเหรอครับ"

ได้ยินลูกน้องบ่น เฉิงเซียวก็ถอนหายใจ พวกนักไลฟ์ก็แค่พูดเลี่ยงบาลี ใช้ความสงสารชาวนามาหากิน ขอแค่ไม่พูดว่าตัวเองฟันกำไรเท่าไหร่ก็ไม่ผิด

ส่วนเรื่องแฉ เฉิงเซียวเคยคิดจะทำ แต่อีกฝ่ายก็ขู่เป็นนัยๆ ว่าพวกอินฟลูฯ เขามีกลุ่มก๊วนกัน ถ้าเธอแฉ คนอื่นก็จะแบนไม่มาช่วยขายอีก

พูดง่ายๆ ก็พวกเดียวกันหมด แต่ต้นส้มโอโค่นทิ้งไม่ได้ ยังไงก็ต้องปลูก ปีนี้ยอมเจ็บตัวหน่อย ปีหน้าลดผลผลิตลงคงขายง่ายขึ้น

"นายกเฉิง เซ็นสัญญาได้หรือยังครับ เซ็นเสร็จเราจะได้ติดต่อเส้าเจี๋ย ให้เขามาช่วยขายส้ม"

เฉิงเซียวมองชายหนุ่มที่เดินเข้ามา แล้วส่งสายตาให้ลูกน้องดู เห็นไหม พวกนี้มันเขี้ยวลากดิน ไม่ยอมมาเซ็นเอง แต่ใช้บริษัทนอมินีมาเซ็น ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็โบ้ยให้บริษัทเลือกสินค้า แล้วออกมาขอโทษ จ่ายค่าชดเชย จบข่าว

"ได้ค่ะ"

เฉิงเซียวจรดปากกาเซ็นชื่อ ชายหนุ่มเห็นลายเซ็นก็ยิ้มแก้มปริ

สินค้าเกษตรขายยาก แต่สินค้าที่แปะป้ายช่วยเกษตรกรน่ะขายง่าย

โดยเฉพาะคนดังอย่างเส้าเจี๋ย อัพราคาขายแพงๆ แฟนคลับยังสรรเสริญเยินยอ ส่วนเรื่องที่รับซื้อมาจากชาวสวนถูกๆ น่ะเหรอ ก็เรื่องปกติป่ะ

ค่าแพ็คของ ค่าขนส่ง ค่าตัวคนขาย มันก็ต้องมีต้นทุนสิ

"นายกเฉิงวางใจได้ ด้วยความสามารถของเส้าเจี๋ย ส้มโอพวกนี้ขายหมดแน่นอน"

ชายหนุ่มรับปากกา เตรียมจะเซ็นชื่อ แต่จู่ๆ ก็มีคนพุ่งเข้ามาในห้อง

"ห้ามเซ็นเด็ดขาด!"

เฉิงเซียวมองหลี่หมิง เพื่อนร่วมงานที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาด้วยความงุนงง ส่วนชายหนุ่มคนนั้นตกใจจนปากการ่วง

"นายกเฉิง ลูกน้องคุณเป็นอะไรครับเนี่ย รู้ไหมว่าร้านค้าตั้งกี่ร้านแย่งกันให้เส้าเจี๋ยไปไลฟ์ขายของให้ ครั้งนี้เห็นแก่หน้าประธานหลี่หรอกนะเราถึงมาที่นี่"

ประธานหลี่คือคนรู้จักของเฉิงเซียว

"ใครอยากให้พวกแกขายก็ไปให้คนนั้นขาย ส้มโอของเราไม่ง้อพวกแกแล้ว" หลี่หมิงสวนกลับทันควัน ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น

"นายกเฉิง นี่หมายความว่าไงครับ"

ชายหนุ่มยิ้มเย็นมองเฉิงเซียว เฉิงเซียวไม่ตอบแต่มองไปที่หลี่หมิง หลี่หมิงรู้สถานการณ์ดี ถ้าไม่มีเหตุผลดีๆ เขาคงไม่พูดแบบนี้

"นายกเฉิง ส้มโอตำบลเราไม่ต้องกลัวขายไม่ออกแล้วครับ ลิงก์ที่เราแปะไว้ในแพลตฟอร์ม มีชาวเน็ตกดสั่งซื้อมาเป็นแสนออเดอร์แล้วครับ"

หลี่หมิงพูดด้วยความตื่นเต้นจนแทบตะโกน เฉิงเซียวหน้าเหวอ เป็นไปได้ไง

เธอแปะลิงก์ไว้แก้บนเฉยๆ ไม่ได้หวังยอดขาย ผ่านมาสิบกว่าวันขายได้ไม่ถึงร้อยออเดอร์

"แสนออเดอร์ โม้รึเปล่า ลิงก์สินค้าพวกคุณให้ค่าคอมแค่ 5% อินฟลูฯ ที่ไหนจะเอาไปแปะ"

"ก็เพราะพวกแกมันหน้าเงินไง แต่คนอื่นเขาเต็มใจ และเขาก็เจ๋งกว่าพวกแกเยอะ"

หลี่หมิงตอกกลับ แล้วหยิบมือถือเปิดคลิปให้ดู "นายกเฉิง ดูคลิปนี้สิครับ ลิงก์ใต้คลิปใช่ของพวกเราไหม ขายไปแสนสามหมื่นกว่าชุดแล้วครับ"

เฉิงเซียวรับมือถือมากดดูลิงก์ เห็นยอดขายแล้วหายใจติดขัด รีบเดินไปเปิดคอมพิวเตอร์ดูระบบหลังบ้าน พอเห็นตัวเลข 134,663 ออเดอร์ เธอถึงกับเชื่อสนิทใจ

"ต้องขอโทษด้วยนะคะ ฉันคิดว่าเราคงไม่ต้องร่วมงานกันแล้ว ถ้าพวกคุณต้องการเบิกค่ารถ ก็เอาใบเสร็จมาวางไว้ เดี๋ยวจะเบิกให้ภายในสามสิบวัน" เฉิงเซียวพูดกับชายหนุ่มด้วยความรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก

ถ้าไม่ใช่เพื่อชาวบ้าน คนอย่างเธอคงไล่ตะเพิดไอ้หมอนี่ไปนานแล้ว

ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงความเย้ยหยันในน้ำเสียง แคนเสียงฮึดฮัด "ภูเขาไม่หมุนแต่น้ำหมุน ฝากไว้ก่อนเถอะ"

เห็นชายหนุ่มเดินหน้าบึ้งออกไป ลูกน้องเฉิงเซียวถ่มน้ำลายไล่หลัง "สมน้ำหน้า เห็นมันทำหน้าบูดแล้วสะใจชะมัด กล้ามาขู่เรา นายกเฉิง ให้ผมไปจัดการสั่งสอนมันหน่อยไหม"

"อย่าหาเรื่อง" เฉิงเซียวห้ามไว้ เธอรู้วิธีการทำงานของคนพวกนี้ดี ขืนไปยุ่งด้วยเดี๋ยวจะโดนเล่นงานกลับ

เฉิงเซียวหันไปถามหลี่หมิง "หลี่หมิง เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ ทำไมคนคนนี้ถึงเอาสินค้าเราไปแปะลิงก์"

"เรื่องนี้ผมก็ไม่แน่ใจครับ อาจจะเพราะมายากลของเขาใช้ส้มโอเป็นอุปกรณ์พอดี เลยเลือกของเรารึเปล่าครับ"

"เป็นไปไม่ได้ แค่ใช้ส้มโอแล้วแปะลิงก์มั่วๆ จะขายดีขนาดนี้เชียวเหรอ" ลูกน้องคนหนึ่งแย้ง

"นายกเฉิง ลองดูคลิปให้จบสิครับ"

พอดูแต่ยอดขาย เฉิงเซียวเลยไม่ได้ดูคลิปละเอียด พอดูจบเธอก็ทำหน้าไม่ถูก เธอไม่รู้ว่าทำไมนักมายากลคนนี้ถึงเลือกสินค้าเธอ แต่เธอรู้แล้วว่าทำไมชาวเน็ตถึงกดสั่งซื้อ

พวกเขาโดนมายากลตกเข้าให้ เลยอยากซื้อส้มโอกลับไปลองเล่นบ้าง

"นายกเฉิง นักมายากลคนนี้ช่วยเราไว้แท้ๆ แบบนี้ส้มโอของชาวบ้านก็ขายออกแล้ว ส่วนที่เหลือแบ่งไปขายตามอำเภอต่างๆ ก็คงหมด"

"ต้องขอบคุณเขาจริงๆ"

เฉิงเซียวรู้ว่าส่งข้อความไปอีกฝ่ายอาจจะไม่เห็น แต่เธอก็ยังส่งข้อความไปขอบคุณและอธิบายสถานการณ์

"ทีนี้มีช่องทางระบายของแล้ว ฉันจะไปรายงานเบื้องบน ขอการสนับสนุนเพิ่ม การส่งของเยอะขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ชาวเน็ตอุตส่าห์ไว้ใจเรา ต้องคัดแต่ลูกดีๆ บอกชาวสวนนะ ลูกเน่าลูกไม่สุกห้ามใส่มาเด็ดขาด ใครทำผิดตัดชื่อออกจากการรับซื้อทันที"

ชาวบ้านซื่อสัตย์ก็จริง แต่บางทีก็มองสั้น เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว กลัวขาดทุนเลยยัดไส้ของเสียมา

อีกด้านหนึ่ง หลังจากใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง หลอมเงินได้ยี่สิบกิโล รวมกับของเดิมเป็นสามสิบกิโล หลินเยี่ยแบกกระสอบใส่เงินข้ามมิติไปยังต่างโลก

เขาจะทำให้นักพรตติงเสวียนได้รู้ซึ้งถึงอานุภาพแห่งเงินตรา

[จบตอน]