บทที่ 40 กระทืบตาย (อ่านฟรี)

บทที่ 40 กระทืบตาย

"ตูม!"

เมื่อเผชิญหน้ากับจางเจิ้งฉีที่อยู่อาการบางตาย หยางหมิงก็ส่งเขาไปสู่ความตายโดยไม่ลังเล เขากระทืบจางเจิ้งฉีตายเหมือนกับการกระทืบมด!

ทันใดนั้น จางเจิ้งฉีผู้เป็นเจ้าเมืองไท่คัง  ก็ถูกหยางหมิงกระทืบตาย!

"เฮือก!"

เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนก็สูดหายใจลึกด้วยความสยดสยอง!

“ตายแล้วเหรอ?

"แม้แต่เจ้าเมืองที่อยู่ในขอบเขตพลังจิตก็ยังถูกเขากระทืบตาย ในเมืองไท่กัง ใครจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาอีกเล่า เขาอยู่ยงคงกระพันในเมืองไท่คังตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป!"

"มันยากที่จะยอมรับได้ว่าผลลัพธ์มันเป็นเช่นนี้"

ทุกคนวิจารณ์ด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด

"วิชาละอองดาวหยวนเฉินเป็นท่าไม้ตายของจางเจิ้งฉี ที่ใช้หนึ่งหมัดทำลายพวกเราสิบคนในตอนนั้น บวกกับกรงเล็บมารสวรรค์ที่ดูเหมือนจะรุนแรงกว่า แม้จะใช้ทั้งหมดนี้ก็ไม่สามารถต่อกรกับหยางหมิงได้ แม้ว่าจางเจิ้งฉีจะมีความสามารถมากแต่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้เขา หยางหมิงผู้นี้แข็งแกร่งเกินไปจริงๆ!” ใบหน้าของผู้นำตระกูลหยินกลายเป็นน่าเกลียด และเมื่อเขามองไปที่ผู้นำอีกเก้าคน ใบหน้าของพวกเขาทั้งหมดก็ดูมืดมนในขณะนี้

เมื่อจางเจิ้งฉีพ่ายแพ้ หยางหมิงจึงอยู่ยงคงกระพันในเมืองนี้

ในอดีตจางเจิ้งฉีกดขี่พวกเขา แต่ตอนนี้ก็ถูกแทนที่ด้วยหยางหมิงและเขายังเด็กมาก ผู้นำทั้งสิบจะมีความสุขได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งหยางหมิงยังฆ่า เหล่ายอดอัจฉริยะวัยเยาว์ของตระกูลของพวกเขาอีก และบางคนยังเป็นลูกชายของเขาเองอีกด้วย!

ในขณะนี้ หยางหมิงกำลังหอบอย่างรุนแรง โดยมีพลังปราณสีขาวไหลเข้าและออกจากจมูกของเขาอย่างรุนแรง ราวกับกระทิงคลั่ง

ในขณะเดียวกัน เขาก็ใช้พลังจิตวิญญาณของเขาเพื่อผ่อนคลายลมหายใจที่ปั่นป่วนของเขาให้สงบลง!

จางเจิ้งฉีเป็นปรมาจารย์ที่ไม่มีใครเทียบได้ การฆ่าเขานั้นมีราคาที่ต้องจ่าย

"ดูนั้นสิ!" ทันใดนั้นมีคนเห็นฉากที่หยางหมิงแสดงนี้และชี้ให้ทุกคนเห็น

"เขาเป็นอะไร!" สายตาของทุกคนหันไปดู และคนตาดีก็ตะโกนออกมาตรงๆว่า "ลมหายใจของเขาติดขัดหลังจากฆ่าท่านเจ้าเมือง เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยอาการที่ปรากฏเช่นนี้เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ ตอนนี้เขาหมดเรี่ยวแรงที่จะสู้ต่อแล้ว!"

"เยี่ยม!" ดวงตาของผู้เฒ่าแห่งตระกูลหยินเป็นประกายและเขากระซิบว่า "แม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งมาก แม้แต่ท่านเจ้าเมืองเขาก็สามารถฆ่าได้ แต่หลังจากเผชิญหน้ากับคนที่แข็งแกร่งอย่างท่านเจ้าเมือง แม้ว่าหยางหมิงจะฆ่าเขาได้ แต่หยางหมิงก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส!"

“ทุกคนจงใช้ประโยชน์จากอาการบาดเจ็บของเขาและฆ่าเขาเสีย มิฉะนั้นเมื่อเขาฟื้นกำลังกลับมาพวกเราจะถูกเขาจัดการอย่างแน่นอน ความแค้นของการฆ่าลูกหลานของเรานั้นยากจะลืมเลือนและไม่สามารถให้อภัยได้ มาล้างแค้นให้กับพวกเขากันเถอะ”

“ข้าเห็นด้วย พูดตามตรงข้าก็สงสัยนิดหน่อย เดิมทีเขาเป็นเด็กรุ่นหลังที่ไม่มีใครรู้จัก และอะไรทำให้เขาเติบโตมาถึงจุดนี้ ข้าสงสัยว่าเขาต้องมีสมบัติบางอย่างแน่ พวกเรามาลงมือด้วยกัน บางทีอาจได้รับสมบัตินั้นก็ได้” ผู้นำตระกูลฉูกล่างพรางพยักหน้า  ผู้นำคนอื่น ๆทั้งเก้าก็พยักหน้าทีละคน

ทันใดนั้นผู้นำตระกูลทั้งสิบดูเหมือนจะเห็นด้วย และพวกเขาตกลงจะรวมมือกันฆ่าหยางหมิงทันที!

ในเวลาเดียวกัน ผู้นำตระกูลเล็ก ๆ บางคนเมื่อเห็นสิ่งนี้พวกเขาก็พากันทะยานร่างออกมาสมทบ!

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้พวกเขามีความคิดเหมือนกันทั้งหมด คือการใช้ประโยชน์จากอาการบาดเจ็บของหยางหมิงและฆ่าเขาซะ!

"พวกเขากำลังทำอะไร?" เมื่อเห็นฉากนี้ทุกคนก็เกิดความสงสัยขึ้น

"ข้าเข้าใจแล้ว หยางหมิงฆ่าท่านเจ้าเมืองและตัวเขาเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างมาก นอกจากนี้ท่านเจ้าเมืองเป็นคนประเภทไหน แม้ว่าเขาจะถูกฆ่าแต่ก็ทำให้หยางหมิงต้องจ่ายราคาอย่างแพง ตอนนี้ดูสถานการณ์ของหยางหมิงแล้ว มีความเป็นไปได้เก้าในสิบว่า เขาหมดแรงที่จะต่อสู้ต่อแล้ว!" คนที่มีความเฉลียวฉลาดคนหนึ่งวิเคราะห์ขึ้น

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะรออะไรอีกล่ะ ไปกันเถอะ หยางหมิงแข็งแกร่งขึ้นในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ มันต้องมีความลับอะไรบางอย่างแน่ ถ้าเรารู้ความลับนี้ได้..หึๆ…” อีกคนพูดอย่างโลภมากออกมา

“อูฐที่ตายนั้นตัวใหญ่กว่าม้า อย่าพึ่งลงมือเลย ข้าไม่รู้ว่าทำไมแต่ข้ารู้สึกว่าหยางหมิงคนนี้จะไม่ถูกฆ่าตายอย่างง่าย ๆแน่นอน มันเหมือนกับตอนที่เผชิญหน้ากับท่านเจ้าเมืองก่อนหน้านี้ ก่อนที่เขาจะฆ่าเจ้าเมืองก็ดูเหมือนว่าเขาจะหมดเรี่ยวแรงเช่นนี้เหมือนกัน แล้วอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น เขากระทืบเจ้าเมืองจนตายอย่างอนาถ?” เขาส่ายหัว และคำพูดที่ราบเรียบนี้ได้ขจัดความคิดเสี่ยงตายของบางคนออกไปในทันที เมื่อมองไปที่หยางหมิงแล้วมองไปที่ท่านเจ้าเมืองที่ถูกกระทืบจนตายใต้ฝ่าเท้าของเขา จิตใจที่พลุ่งพล่านด้วยความโลภของเขาก็สงบลงทันที