บทที่ 30 การชุมนุมที่คฤหาสน์เจ้าเมือง

บทที่ 30 การชุมนุมที่คฤหาสน์เจ้าเมือง

ในเวลานี้ คฤหาสน์ของเจ้าเมืองได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา และภายในและภายนอกคฤหาสน์ล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยทหารชั้นยอด!

สามก้าวเจอคนหนึ่ง ห้าก้าวก็พออีกคนหนึ่ง!

ไม่ใช่ว่ามีเรื่องสำคัญอะไรเกิดขึ้นหรอก เพียงแต่ผู้นำสิบตระกูลระดับสูงมารวมตัวกันที่คฤหาสน์ของเจ้าเมืองเพื่อหารือเกี่ยวกับเหตุการณ์สำคัญ ไม่มีใครรู้ว่าเหตุการณ์สำคัญที่ว่าคืออะไร!

"ผู้บัญชาการ เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำไมผู้อาวุโสสูงสุดผู้นำสิบตระกูลระดับสูงถึงมาที่นี่? เหล่านี้ล้วนเป็นเบื้องบนของเมืองไท่คัง พวกเขาไม่มีอะไรทำกันหรือ" องครักษ์กล่าวถามผู้บัญชาการของเขา

“เจ้าไม่เคยได้ยินเหรอ หยางหมิง นายน้อยของตระกูลหยางโชคดีที่ไม่ตาย และความแข็งแกร่งของเขาพุ่งสูงขึ้น เขาฆ่าผู้นำเถียน,ผู้นำหลี,ผู้นำซุน และผู้นำไป๋ที่หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลหยาง เมืองทั้งเมืองสั่นสะเทือนและแม้แต่ท่านเจ้าเมืองก็ยังตกใจ เหล่าผู้นำสิบตระกูลระดับสูงถูกเรียกตัวข้ามคืนเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้” ผู้บัญชาการมองไปรอบ ๆ แล้วกล่าวขึ้น

“ไม่ ข้าเคยได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน ข้าคิดว่ามันเป็นแค่ข่าวลือ ท้ายที่สุดมันจะเป็นเรื่องจริงได้อย่างไร แม้ว่าปรมาจารย์ทั้งสี่จะไม่สูงส่งผู้นำตระกูลใหญ่ แต่พวกเขาก็เป็นผู้นำในเมืองไท่คังเช่นกัน พวกเขาจะถูกหยางหมิงสังหารโดยด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวได้อย่างไร หยางหมิงเป็นใครไม่รู้เขาไร้ตัวตนในเมืองไท่คัง” หัวหน้าองครักษ์ประหลาดใจทันที

"ไม่เพียงแค่นั้น หลังจากที่บุคคลนี้สังหารปรมาจารย์ทั้งสี่ด้วยการโจมตีครั้งเดียว แล้วเขาก็จัดงานเลี้ยงสร้างตระกูลหยางขึ้นมาใหม่ทันที และแจกจ่ายคำเชิญ ทุกตระกูลในเมืองไท่คังได้รับคำเชิญ และแม้แต่คฤหาสน์ท่านเจ้าเมืองของเราก็ได้รับคำเชิญเช่นกัน นายท่านได้ส่งท่านเจ้าเมืองน้อยไปร่วมงานเลี้ยงแล้ว!” ผู้บัญชาการพยักหน้าและกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"พระเจ้า นี้มันเป็นเรื่องโกหกใช่ไหม หยางหมิงคือตัวอะไร? มันจะคู่ควรกับเจ้าเมืองหนุ่มและยอดอัจฉริยะจากสิบตระกูลระดับสูงได้อย่างไร นี่เป็นเรื่องตลก!" หัวหน้าองครักษ์ตกใจ ราวกับว่าเขาได้ยินว่าจักรพรรดิไปเยี่ยมขอทาน นี้มันไร้สาระมาก

"นี่เป็นความจริงอย่างแน่นอน และท่านเจ้าเมืองส่งคำสั่งเรียกหาให้ปรมาจารย์ผู้นำทั้งสิบมาเพื่อหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้ พลังที่เพิ่มขึ้นอย่างกระทันหันของหยางหมิงนั้นมันเป็นเรื่องเหลือเชื่อเกินไป และความผิดปกตินี้ต้องเกิดจากปีศาจแน่ๆ ตระกูลหยางนั้นหายไปในชั่วข้ามคืน ตอนนี้หยางหมิงก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างกระทันหัน ข้าคิดว่าหยางหมิงถูกปีศาจเข้าสิงอย่างแน่นอน“ผู้บัญชาการพยักหน้าแล้วพูดว่า:”โอเค ไม่ต้องพูดมากแล้ว บอกผู้ใต้บังคับบัญชาของเจ้าให้ระวังทางเข้าออกหลักทั้งหมด และอย่าทำอะไรผิดพลาดอย่างเด็ดขาด"

"สวรรค์ เป็นไปได้ไหมว่าเจ้าเมืองน้อย และเหล่าอัจริยะทั้งสิบที่ไปร่วมงานเพื่อที่จะไปจัดการกับหยางหมิง...!" หัวหน้าองครักษ์เป็นคนฉลาด เขาเข้าใจได้ทันทีว่าผู้บังคับบัญชาหมายถึงอะไร และอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

แต่แล้วเขาก็เก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ในใจและหยุดพูด เขารู้ว่าอะไรที่ควรพูดอะไรที่ไม่ควรพูด

ในคฤหาสน์ของเจ้าเมือง เจ้าเมืองจางเจิ้งฉีและผู้นำของทั้งสิบตระกูลยืนเคียงข้างกันอยู่หน้าประตู และมองไปที่ทิศทางของคฤหาสน์บ้านตระกูลหยาง!

"ในเวลานี้ ดอกไม้ไฟแห่งการเฉลิมฉลองของตระกูลหยางยังไม่ได้ถูดจุดขึ้น ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะจบลงด้วยดี" จางเจิ้งฉีพูดพร้อมพยักหน้าด้วยความพอใจอย่างมากเมื่อเห็นว่าไม่มีกลิ่นดอกไม้ไฟภายในเมือง

เมื่อตระกูลถูกสร้างใหม่และช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองมาถึง ดอกไม้ไฟจะถูกจุดขึ้นเพื่อเป็นการฉลอง นี่เป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาในต้าเชี่ย

ต้าเชี่ยเกือบทั้งหมดมีธรรมเนียมเช่นนี้!

แต่ตอนนี้ยังไม่มีการจุดดอกไม้ไฟในเมือง เห็นได้ชัดว่าการกระทำของพวกเขาประสบความสำเร็จ!

"นี่เป็นเรื่องปกติ เราส่งเหล่าอัจริยะทั้งสิบไปพร้อมกับเจ้าเมืองน้อย เพื่อทำให้เขาได้รับชื่อเสียงที่ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าเขาจะต้องเผชิญกับเหตุการณ์อะไร เขาก็ต้องจัดการทุกอย่างให้เป็นปกติได้อย่างแน่นอน " ผู้นำตระกูลหยินกล่าวด้วยรอยยิ้ม และไม่แปลกใจกับผลลัพธ์เช่นนี้