บทที่ 30 พนักงานทดลองงาน

ณ โรงแรมฮอลิเดย์ ภายในห้องพัก ซูเฉินเอนกายลงบนเก้าอี้โยก มองลอดหน้าต่างออกไปเห็นท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลง จู่ๆ เขาก็นึกคำถามหนึ่งขึ้นมาได้

“ระบบ ตั้งแต่ฉันอัปเกรดเป็นเลเวล 2 แกยังไม่เคยพูดถึงเงื่อนไขการอัปเกรดเป็นเลเวล 3 เลยนะ”

【ผมไม่อยากทำลายกำลังใจคุณ】

ซูเฉิน: “...ว่ามาเถอะ จิตใจฉันเข้มแข็งพอ”

【100,000 คะแนน】

ซูเฉินขมวดคิ้ว “เท่าไหร่นะ? แกบอกว่าเท่าไหร่? 1 แสนคะแนน! ทำไมแกไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะวะ! เชี่ยเอ๊ย!”

【คุณบอกให้ผมพูดเองนะ】

ซูเฉิน: “งั้นแกน่าจะไม่ต้องพูดซะยังจะดีกว่า ขอบใจมากนะ”

【หลังจากโรงแรมฮอลิเดย์อัปเกรดเป็นเลเวล 3 จะเปิดใช้งานฟังก์ชันสันทนาการและความบันเทิง】

ฟังก์ชันสันทนาการและความบันเทิง?

ซูเฉินนึกถึงความบันเทิงเดียวที่ตัวเองมีตอนนี้คือการดูทีวี

“หมายถึงอะไรบ้าง?”

【อาทิเช่น สระว่ายน้ำ, วิดีโอเกม, ห้องลับไขปริศนา 】

ซูเฉินตาโต: !!! “เอาจริงดิ?”

【จริง】

“ฉันนี่แหละคือผู้ถูกเลือกให้มาทำงาน! ฉันรักงาน!”

ซูเฉินเปิดหน้าต่างร้านค้าขึ้นมาดู ยอดคะแนนคงเหลือตอนนี้คือ 3,056 คะแนน

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กัดฟันพูดว่า “แค่ 1 แสนคะแนนเองไม่ใช่เหรอ! จิ๊บจ๊อย!”

ทันใดนั้น ชื่อของลู่หมิงชวนก็ผุดขึ้นมาในหัวของซูเฉิน

คนกลุ่มนี้อยากจะมาติดตามเขา อยากมาเป็นลูกน้องเขา

พนักงานท้องถิ่นไม่ต้องใช้คะแนนซื้อจากระบบ ถ้าจ้างพวกเขาเป็นพนักงานโรงแรม ก็จะประหยัดคะแนนไปได้ก้อนโต

แต่ว่า... เดิมทีคนพวกนี้ก็ต้องใช้จ่ายคะแนนในโรงแรมทุกวันอยู่แล้ว

คะแนนที่พวกเขาใช้จ่ายในแต่ละวัน มันมากกว่า 50 คะแนนที่เอาไปซื้อพนักงานเสมือนตั้งเยอะ

ถ้าต้องเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำแถมที่พักให้ฟรี เท่ากับว่าเขาจะไม่ได้คะแนนจากคนพวกนี้เลยสักแดงเดียวน่ะสิ

พอคิดแบบนี้ ซูเฉินก็รู้สึกว่าตัวเองขาดทุนยับ

จะมีวิธีไหนที่วิน-วินทั้งสองฝ่ายไหมนะ?

ได้ทั้งให้พวกเขามาช่วยงาน และยังหาคะแนนจากพวกเขาได้ด้วย

ซูเฉินนั่งขบคิดอยู่นาน ทันใดนั้นก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา

สองนาทีต่อมา ซูเฉินก็ไปเคาะประตูห้องลู่หมิงชวน

ลู่หมิงชวนนึกว่าเย่ยวี่หรือเจียงยวี่มีธุระ แต่พอเปิดประตูออกมากลับเห็นซูเฉิน เขาแอบฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง

“เถ้าแก่ซู?”

ซูเฉินยิ้มตอบ “สวัสดีครับ ผมตกลงรับข้อเสนอของคุณ”

ใบหน้าลู่หมิงชวนฉายแววดีใจ แต่เขายังไม่ได้เอ่ยปาก เพราะสัญชาตญาณบอกว่าซูเฉินยังพูดไม่จบ

เป็นไปตามคาด ซูเฉินพูดต่อว่า “แต่มีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง”

“เชิญเถ้าแก่ซูว่ามาได้เลยครับ”

“เงื่อนไขเอาไว้ทีหลัง ผมขอพูดถึงสวัสดิการพนักงานโรงแรมก่อน เรียกคนของคุณมาให้ครบเถอะ”

ลู่หมิงชวนเบี่ยงตัวหลบ “เถ้าแก่ซู เชิญเข้ามานั่งข้างในก่อนครับ”

เมื่อลูกทีมของลู่หมิงชวนมากันครบแล้ว ซูเฉินถึงค่อยๆ เอ่ยปากอย่างใจเย็น

“หลังจากเป็นพนักงานโรงแรมแล้ว จะมีอาหารและที่พักให้ฟรี ไปกินข้าวที่ห้องอาหารจะไม่หักคะแนนพวกคุณ เรื่องที่พักก็เหมือนกัน”

“และที่สำคัญ พวกคุณจะได้รับความคุ้มครองจากระบบป้องกันของโรงแรม ไม่ว่าใครหรือสิ่งใดก็ไม่สามารถทำอันตรายพวกคุณได้ หรือพูดง่ายๆ ก็คือการโจมตีไร้ผล”

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของทั้งสี่คนก็ลุกวาว

“ส่วนเงื่อนไขก็คือ พวกคุณต้องออกไปหาลูกค้าที่มีศักยภาพมาให้ผม”

“เกณฑ์การประเมินของแต่ละคนคือ 1 หมื่นคะแนน หรือก็คือลูกค้าที่พวกคุณหามา จะต้องมียอดใช้จ่ายในโรงแรมเกิน 1 หมื่นคะแนน พวกคุณถึงจะผ่านโปรและได้บรรจุเป็นพนักงานประจำของโรงแรมฮอลิเดย์”

“ก่อนหน้านั้น พวกคุณจะอยู่ในช่วงทดลองงาน”

“ในช่วงทดลองงาน การใช้จ่ายในโรงแรมจะได้รับส่วนลด 20% และยังคงได้รับความคุ้มครองจากระบบป้องกันของโรงแรมเหมือนเดิม”

ลู่หมิงชวนและพรรคพวกสบตากัน แววตาของทุกคนฉายความปิติยินดีอย่างปิดไม่มิด

เงื่อนไขนี้ฟังดูเหมือนโหดหิน แต่เมื่อเทียบกับหลักประกันความปลอดภัยและเสบียงอาหารที่มั่นคงของโรงแรมแล้ว มันคุ้มค่าเสียยิ่งกว่าคุ้ม

โดยเฉพาะการปกป้องแบบ ‘การโจมตีไร้ผล’ ในวันสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านแบบนี้ มันเปรียบเสมือนยันต์กันตายชั้นดีเลยทีเดียว

ฉู่เทียนเป็นคนใจร้อนที่สุด อดรนทนไม่ไหวรีบพูดขึ้นว่า: “เถ้าแก่ซู งานนี้พวกเราทำ! ก็แค่หาลูกค้าเอง ในวันสิ้นโลกแบบนี้ สิ่งที่ไม่เคยขาดแคลนเลยก็คือคนที่อยากมีชีวิตรอด!”

เย่ยวี่และเจียงยวี่ต่างพยักหน้าเห็นพ้องต้องกัน

ลู่หมิงชวนเอ่ยสมทบ: “เถ้าแก่ซูวางใจได้ครับ พวกเราจะทำให้เต็มที่แน่นอน”

ซูเฉินมองดูท่าทีกระตือรือร้นของพวกเขา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยอย่างยากจะสังเกต ปฏิกิริยาของคนเหล่านี้อยู่ในความคาดหมายของเขาอยู่แล้ว

“ดีมาก ในแอป 【ชือเลอเมอ】 จะมีฟังก์ชัน ‘สมัครสมาชิกให้ผู้อื่น’ อยู่ พวกคุณแค่ทำตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในนั้น”

“เมื่อพวกคุณยื่นเรื่องสมัครให้คนอื่นแล้ว ทางฝั่งผมต้องกดอนุมัติก่อน เขาถึงจะทำบัตรสมาชิกได้สำเร็จ”

“ถ้าลูกค้าที่พวกคุณแนะนำมามีการใช้จ่าย ระบบทางฝั่งผมจะบันทึกสถิติให้อัตโนมัติ ทุกสัปดาห์ผมจะประกาศยอดรวมคะแนนการใช้จ่ายให้ทราบ”

“ก็ประมาณนี้ มีคำถามอะไรอีกไหม?”

ทั้งสี่คนส่ายหน้าพร้อมกัน

“งั้นตกลงตามนี้ พรุ่งนี้คือวันแรกของการทดลองงาน หวังว่าพวกคุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ”

พูดจบ ซูเฉินก็หันหลังเดินออกจากห้องไป

..........

ภายในห้องพักส่วนตัวของซูเฉิน เขาเอ่ยถามระบบว่า “จริงสิ ว่าไปแล้ว ฉันมาอยู่ที่นี่ได้อาทิตย์หนึ่งแล้วสินะ”

“ถึงเวลารอบสุ่มรางวัลประจำสัปดาห์แล้วหรือยัง?”

【รีเฟรชเรียบร้อยแล้ว สามารถทำการสุ่มวงล้อนำโชคได้】

“แจ๋วไปเลย~!”

ซูเฉินกดเปิดหน้าต่างวงล้อนำโชคด้วยความตื่นเต้น

ตอนนี้เขามียอดคะแนนคงเหลือ 3,508 คะแนน ซูเฉินกำลังลังเลว่าจะเลือกวงล้อระดับต่ำหรือระดับกลางดี

“สุ่มอันไหนดีนะ?”

【ขอแนะนำให้โฮสต์สุ่มวงล้อนำโชคระดับกลาง】

ซูเฉินสวนกลับ: “ยิ่งคลื่นลมแรง ปลายิ่งแพงงั้นสิ?”

【วัดใจกันหน่อย เผื่อจักรยานจะกลายเป็นมอเตอร์ไซค์】

ซูเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย “สุดท้ายคนที่จะได้กำไรก็คือแกไม่ใช่หรือไง?”

“ขนาดฉันจะให้แกช่วยคำนวณยอดใช้จ่ายรวมรายสัปดาห์ของลูกค้ากลุ่มลู่หมิงชวน แกยังจะคิดค่าบริการตั้ง 100 คะแนน คิดว่าฉันจะยอมให้แกสมหวังง่ายๆ เหรอ?”

ซูเฉินพูดต่อ: “ฝันไปเถอะ วันนี้ฉันจะสุ่มวงล้อระดับต่ำเนี่ยแหละ!”

【......】

ว่าแล้ว ซูเฉินก็กดเข้าไปที่หน้าต่างวงล้อนำโชคระดับต่ำ

【ระบบจะหัก 19 คะแนน ยืนยันหรือไม่?】

“ยืนยัน”

เข็มบนวงล้อเริ่มหมุนติ้ว ก่อนจะค่อยๆ หยุดลงที่พื้นที่สีแดง

หน้าต่างข้อความเด้งขึ้นมา: 【น่าเสียดาย คุณไม่ได้รับรางวัลใดๆ】

ซูเฉินทำหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม: “เดี๋ยวสิ รอบที่แล้วสีแดงได้ตั้ง 2,000 คะแนนไม่ใช่เหรอ! ไอ้ระบบ แกแอบล็อกผลเบื้องหลังใช่ไหมเนี่ย!”

【รางวัลในแต่ละสัปดาห์จะมีการเปลี่ยนแปลงแบบสุ่ม สัปดาห์ที่แล้วพื้นที่สีแดงคือรางวัล 2,000 คะแนน ไม่ได้หมายความว่าครั้งนี้จะเป็นเหมือนเดิม】

“ได้! เอาอีกรอบ!”

【น่าเสียดาย คุณไม่ได้รับรางวัลใดๆ】

ซูเฉินเริ่มโวยวาย: “ไม่จริงน่า ทำไมสีเหลืองก็ว่างเปล่าเหมือนกันเนี่ย!”

ซูเฉินสูดหายใจเข้าลึกๆ เหลือโอกาสสุดท้ายแล้ว

“เอาอีก!”

เข็มวงล้อหมุนด้วยความเร็วสูงอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ชะลอลงและหยุดนิ่งที่พื้นที่สีฟ้า

เมื่อเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมา หัวใจของซูเฉินก็เต้นระรัวเร็วขึ้นทันที