จักรพรรดิแห่งความว่างเปล่า | บทที่ 4

บทที่ 4: การทดสอบ

ตระเวนอยู่ชั่วโมงนึง ในที่สุดเราก็เจอโรงแรมดีๆ ที่ไม่แพงเกินไปและไม่ถูกจนแย่เกินไป

มันเป็นเวลาเกือบ 18.00 น. ดังนั้นฉันจึงเริ่มออกกําลังกายประจำวันหลังจากจัดห้องในโรงแรม

เนื่องจากการทดสอบจะเริ่มตอน 6 โมงเช้า ฉันจึงออกกําลังกายเพียง 2 ชั่วโมงก่อนรับประทานอาหาร เย็นและเข้านอน แม้ว่าไมค์จะหลับไปแล้วเพราะเขาออกกําลังกายเพียง 1 ชั่วโมงเท่านั้น

…

…

อาธานและไมค์ต่างตื่นขึ้นในเวลา 5.30 น. และออกเดินทางไปยังสนามทดสอบซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในเมือง นี้เล็กน้อย เมืองนี้เป็นเพียงบริเวณรอบนอกของธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์ที่แท้จริง แกนกลางของกลุ่มอสูรนี้ลึกกว่า

หลังจากเดินไปทางเดิมประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเราก็มาถึงสนามทดสอบ ข้อกําหนดในการเข้าร่วม การทดสอบนี้ง่ายมาก คนหนึ่งต้องอายุไม่เกิน 20 ปี และมองไปรอบๆ ถนน มีคนประมาณ 500 คน อายุต่ำกว่า 20 ทั้งหมด

เบื้องหน้าของเราคือภูเขาลูกใหญ่ซึ่งมีบันได 1,000 ขั้น และบนยอดเขามีพระราชวังขนาดใหญ่

เราถามไปทั่วและพบว่านี่คือพระราชวังชั้นนอกของธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์

เป็นเวลา 6 โมงเช้าแล้ว ดังนั้นการทดสอบควรจะเริ่มขึ้นในเร็วๆ นี้ และแน่นอนว่ามีคนลงมาจากภูเขา คนๆ นั้นลอยลงมาจากพระราชวังบนยอดเขาอย่างใจเย็น

คนๆ นั้นไม่ได้ลงมาจากภูเขาโดยสมบูรณ์ แต่ยังคงลอยอยู่ในอากาศ 10 เมตรเหนือระดับพื้นดินใน ขณะที่มองดูทุกคน

เมื่อมองดูใบหน้าของบุคคลนั้น เขาดูเหมือนชายอายุ 30 ปี

“ฉันชื่อลาฟูร์จ เดลลาส และฉันจะเป็นผู้ควบคุมการทดสอบครั้งนี้ รอบแรกง่ายๆ คุณต้องเดินขึ้นไปบนยอดเขาด้วยบันไดเหล่านี้ ง่ายๆ ใช่ไหม” ลาฟูร์จพูดกับผู้คนด้วยรอยยิ้มขณะที่ทุกคนรวมทั้งฉันพยักหน้าเพราะมันดูเหมือนง่ายจริงๆ

แต่ฉันก็รู้ด้วยว่าความเรียบง่ายไม่ได้หมายความว่าง่าย

"เอาล่ะ เริ่มปีนเขาได้แล้ว ผู้ที่ไม่สามารถขึ้นไปถึงยอดเขาได้หลังจากผ่านไป 2 ชั่วโมงจะถูกกําจัด" พูด เสร็จ ลาฟูร์จก็บินกลับไปที่ยอดเขา

จากนั้นทุกคนก็รีบไปที่บันไดและเริ่มปีนขึ้นไป

ไมค์กับฉันรีบไปที่บันไดและเริ่มปีนขึ้นไป

ภูเขานั้นใหญ่โตและบันไดก็กว้าง ดังนั้นจึงไม่มีแรงเสียดทานระหว่างผู้แข่งขันมากนัก

แต่ปัญหาเริ่มปรากฏหลังจากเราขึ้นบันไดไปได้ 300 ขั้น หลายคนล้าหลังไปแล้วขณะที่ไมค์กับผม

แซงหน้าไปหลายคน

แม้จะช้าแต่แน่นอน ความแข็งแกร่งที่เราต้องใช้ในการปีนแต่ละขั้นก็เพิ่มมากขึ้นและหลังจากปีนขึ้น

ไปทุกขั้นแล้วก็รู้สึกเหมือนมีใครบางคนมาถ่วงน้ำหนักไว้ที่เราและน้ำหนักนั้นจะสูงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเราปีนขึ้นไปแต่ละขั้น

หลังจากผ่านขั้นที่ 600 แม้ว่าฉันจะเริ่มรู้สึกเหนื่อยและหนักขึ้นแต่ไมค์ก็แย่กว่าฉัน แต่เราก็ยังคงปืนขึ้นหลังจากปรับก้าวของเรา

จากจุดเริ่มต้น 500 คน มีเพียงประมาณ 100 คนเท่านั้นที่ก้าวไปอย่างมั่นคงเหมือนเรา

หลังจากผ่านขั้นตอนที่ 800 มีเพียง 80 คนเท่านั้นที่เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องและไมค์ก็พบกับช่วงเวลาที่ยากลําบาก

หนึ่งชั่วโมงครึ่งผ่านไปเมื่อเรามาถึงขั้นตอนที่ 900 มีเพียง 50 คนเท่านั้นที่เคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องด้วยการปิดปากและกัดฟัน ทุกคนจึงเคลื่อนไหวโดยไม่เสียแรงแม้แต่น้อย

ฉันรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัวเพราะต้องปีนบันได ฉันต้องการรวบรวมความแข็งแกร่งจากกล้ามเนื้อทุก ส่วนในร่างกายของฉัน ถึงอย่างนั้นฉันค่อนข้างมั่นใจว่าจะผ่านขั้นที่ 1,000 ได้แต่ไมค์... สถานการณ์ของเขาดูไม่สู้ดีนัก

สิ่งที่สังเกตเห็นอีกอย่างคือนอกจากฉันและไมค์ซึ่งอายุ 16 ปี คนอื่นๆ อายุใกล้ 20 ปี คนอื่นๆ ที่อายุ ใกล้เคียงกับเราเลิกปีนขึ้นไปบนยอดเขาแล้ว

หลังจากผ่านไป 25 นาที ผู้เข้าร่วม 13 คนก็มาถึงยอดเขาแล้ว ขณะที่ฉันอยู่ที่ขั้นที่ 997 และไมค์อยู่ที่ขั้นที่ 993 และผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ ที่เหลืออยู่ระหว่างฉันกับไมค์

น่าแปลกที่ไม่มีใครใน 48 คนยอมแพ้และก้าวต่อไปอย่างมั่นคง ฉันจะไปให้ถึงจุดสูงสุดได้เพราะยัง เหลือเวลาอีก 5 นาทีก่อนจะหมดเวลา แต่ไมค์จะต้องดึงศักยภาพของเขาออกมาให้ได้เช่นเดียวกับฝีเท้าปัจจุบัน ถ้าเขาพลาดแม้แต่นิดเดียว เขาคงไม่สามารถถึงจุดสูงสุดได้ภายใน 5 นาที

หลังจากผ่านไป 4 นาที ทุกคนยกเว้นไมค์ก็มาถึงจุดสูงสุดและหลังจากผ่านขั้นที่ 1,000 ฉันรู้สึกเบาเหมือนขนนกแต่แล้วความอ่อนล้าก็เข้ามาหาฉันและฉันก็ล้มลงกับพื้นเหมือนคนอื่นๆ

ตอนนี้เหลืออีกเพียง 1 นาที และไมค์ก็มาถึงขั้นที่ 998 แล้ว เมื่อมองไปที่เขา ฉันตะโกนว่า

"อย่ายอมแพ้ไมค์ เจ้าทําได้ก้าวให้มั่นคงและขึ้นขั้นที่ 999 ใน 20 วินาที เจ้าสามารถพักผ่อนได้มากขึ้นเพื่อปีนขั้นสุดท้าย"

ใบหน้าของไมค์แดงและร่างกายของเขาสั่นเทา เขามองมาที่ฉันและก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับกัดฟัน เขาปีนขึ้นไปก่อน 20 วินาที ดังนั้นเขาจึงยังมีโอกาส มันเป็นเพียงแรงกดดันของขั้นตอนที่ 1,000 ที่มากขึ้น ดังนั้นเขาจึงต้องปรับตัวก่อนที่จะก้าวขึ้นสู่ขั้นสุดท้าย

ในช่วง 10 วินาทีที่ผ่านมาลาฟูร์จซึ่งยืนอยู่ข้างหลังเราเริ่มนับถอยหลังพร้อมกับมองไปที่ไมค์

"10

9

8

7

6

5

4

3

ลาฟูร์จหยุดนับถอยหลัง เพราะ…

"ไอ้บ้า เจ้าทําสําเร็จ ข้าเกือบต้องมาฝึกทีนี่คนเดียว 55555555555" ฉันมีความสุขจริงๆ แม้จะเพิ่งรู้จักไมค์เป็นการส่วนตัวได้ไม่กี่วัน จากความทรงจําฉันรู้ว่าไมค์ให้ความสําคัญกับอาธานเสมอสําหรับทุกสิ่งดีๆ ที่พวกเขาพบเจอ เพื่อนแท้แบบนี้หายาก

" เอาล่ะ พวกเจ้าทั้ง 50 คนผ่านรอบแรกแล้ว แต่ยังไม่เพียงพอที่จะเข้าสู่ธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์ยังมีอีก 2 รอบ แต่แน่นอนว่าต้องผ่านรอบที่ 2 เท่านั้นจึงจะเข้าร่วมธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์ได้ รอบที่ 3 ไม่จําเป็น แต่...." ลาฟูร์จพูดด้วยรอยยิ้ม "แต่อย่าคิดว่าไม่จําเป็นแล้วมันจึงไม่สําคัญ จริงๆ แล้วจําเป็นอย่างยิ่งหากเจ้าต้องการก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ผลของรอบที่ 3 จะเป็นตัวตัดสินการรักษาและการจัดสรรงานของคุณในธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์ "

ฉันมักมีคำถามหนึ่งทรมานจิตใจของฉันเสมอ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นโอกาสที่ดี ฉันจึงยกมือขึ้น

ลาฟูร์จสังเกตเห็นและพูดในขณะที่มองมาที่ฉัน "เจ้ามีคําถามอะไรไหม"

ฉันผงกหัวแล้วถามว่า "นักรบธาตุสามารถเอาชนะพ่อมดธาตุได้หรือไม่"

เมื่อได้ยินคําถามของฉันลาฟูร์จยิ้มและพูดว่า "ข้าจะอธิบายให้มันง่าย นักรบธาตุไม่สามารถฝึกฝนและ เชี่ยวชาญเวทมนตร์แห่งธาตุได้ เพราะพวกเขาไม่มีความสัมพันธ์กับธาตุ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องปรับแต่งร่างกายโดยใช้พลังงานธาตุภายนอก แต่...พ่อมดธาตุมีความสัมพันธ์กับธาตุต่างๆ เพื่อฝึกฝนและเชี่ยวชาญเวทมนตร์แห่งธาตุซึ่งหมายความว่าร่างกายของพวกเขาสามารถเก็บพลังงานธาตุและปลูกฝังพลังธาตุภายในร่างกายทําให้พวกเขาสามารถสร้างทะเลธาตุได้ ซึ่งตามธรรมชาติแล้วทําให้พวกเขาสามารถใช้ความสามารถทางเวทมนตร์ได้แบบนี้...” ลาฟูร์จหยุดชั่วคราวแล้วโบกมือและทันใดนั้น ไฟที่หนาแน่นก็เริ่มก่อตัวขึ้นข้างๆ เขามีรูปร่างเป็นสิงโต

*โฮกก*

“มีศิลปะและคาถาหลายประเภท บางชนิดสามารถเสกสัตว์ประหลาดที่เหมือนจริงได้ บางชนิดสามารถโจมตีได้แบบง่ายๆ เช่น ฝนไฟ, ลูกไฟ, โดมสายฟ้า บางชนิดสามารถสนับสนุนได้เหมือนปีกแห่งไฟ...” ลาฟูร์จโบกมืออีกครั้ง มือของเขาทําให้สิงโตหายไปและมีปีกคู่หนึ่งปรากฏขึ้นข้างหลังเขา

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ลาฟูร์จก็สลายปีกแห่งไฟและพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้มว่า "ทุกสิ่งที่ข้าพูดและข้าเพิ่งแสดงให้เจ้าเห็น นักรบแห่งธาตุไม่สามารถทําได้"

เมื่อได้ยินท่อนสุดท้าย ฉันรู้สึกเหมือนเอาหัวโขกกําแพง ความแตกต่างระหว่างนักรบธาตุและพ่อมดธาตุดูเหมือนจะใหญ่มาก

" แต่..."

หันกลับมาสนใจลาฟูร์จที่พูด ฉันคิดว่า ' แต่!! หยุดทําไม ? "

ลาฟูร์จหัวเราะและพูดว่า "แต่.... ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่สามารถเป็นพ่อมดธาตุได้เพียงเพราะเจ้าไม่มีความสัมพันธ์กับธาตุใดๆ จริงๆ แล้วมันตรงไปตรงมาถ้าเจ้าต้องการที่จะเป็นพ่อมดธาตุ.."

ให้ตายเถอะ ผู้ชายคนนี้หยุดอีกแล้ว ฉันห้ามตัวเองไม่ได้และถามว่า "ยังไง? วิธีการได้รับความสัมพันธ์ธาตุ"

"มีสองวิธีที่จะได้รับความสัมพันธ์ธาตุ วิธีแรกซึ่งปลอดภัยที่สุดคือการกินยาเพิ่มความสัมพันธ์ มีสิ่งมหัศจรรย์มากมายในโลกและหนึ่งในนั้นคือแหล่งธาตุ ตัวอย่างเช่น ธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์ของเรามีแหล่งที่ธาตุไฟและธาตุสายฟ้า นักเล่นแร่แปรธาตุของเราใช้แหล่งที่มาเหล่านี้เพื่อสร้างยาเพิ่มความสัมพันธ์ของธาตุสายฟ้าและธาตุไฟ ซึ่งสามารถให้ความสัมพันธ์ธาตุของธาตุสายฟ้าและธาตุไฟกับทุกคนที่กินมัน แต่แหล่งที่มานั้นหายาก ดังนั้นราคายาเม็ดเดียวเป็นสิ่งที่แม้แต่พ่อมดธาตุผู้ช่ำชองก็ไม่สามารถจ่ายได้ มีเพียงความต้องการเท่านั้นและไม่มีตลาดสำหรับยาดังกล่าว"

ดูเหมือนว่าแม้ว่าฉันจะใช้เวลาทั้งชีวิตในการหาเงิน ฉันก็ไม่สามารถจ่ายมันได้ มาฟังกันว่าวิธีที่ 2 คือ

อะไร

"ทางที่ 2 อันตรายมาก ซึ่งพวกเจ้าทุกคนกําลังผ่านเส้นทางแห่งนักรบธาตุ.." ลาฟูร์จยิ้มอย่างมีเลศนัยและพูดต่อ "เจ้ารู้ไหม เราไม่มีนักรบธาตุเดี่ยวในธันเดอร์-ไฟร์วัลเลย์ของเรา เพราะมีเพียงสองผลลัพธ์สําหรับผู้ที่เดินบนเส้นทางของนักรบธาตุนี้ 1. เจ้าตาย และ 2. เจ้ากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุที่มีพลังมากกว่าพ่อมดธาตุทั่วไป”

ว้าว…

ทันใดนั้น ความโกลาหลก็เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางคนทั้ง 50 คน และฉันก็ขนลุกเมื่อได้ยินคําพูดเหล่านี้ซึ่งนอกจากจะทําให้ฉันตกใจแล้ว ยังทำให้ฉันตื่นเต้นอีกด้วย

" แต่..."

ทุกคนคิดว่า 'แต่' นี้เพื่ออะไร?

เมื่อเห็นทุกคนเงียบลาฟูร์จกล่าวต่อว่า "แต่ในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา มีเพียง 11 คนเท่านั้นที่เป็นผู้ เชี่ยวชาญธาตุในหุบเขาสายฟ้าอัคนีของเรา พวกเขาถูกเรียกว่าผู้เชี่ยวชาญธาตุเพราะนอกจากผู้เชี่ยวชาญศิลปะธาตุแล้ว ร่างกายของพวกเขายังได้รับการขัดเกลา ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ พ่อมดธาตุทุกคนสามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุได้หากพวกเขาต้องการ ในขณะที่พ่อมดธาตุจะตายหรือกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญธาตุ”

อารมณ์ของทุกคนลดลงเมื่อได้ยินคําพูดที่โหดร้ายเหล่านี้ แต่ฉันไม่ได้รับผลกระทบ ตราบใดที่มีโอกาสฉันจะคว้ามันไว้