บทที่ 5 - นี่มันมาปล้นกันชัดๆ

บทที่ 5 - นี่มันมาปล้นกันชัดๆ

เธอกับเหล่าผู้ชมในไลฟ์พูดคุยกันอย่างสนุกสนานมาตลอดทาง ยิ่งเข้าใกล้ยอดเขาชิชาพังมาก็ยิ่งหนาวเย็น เธอจึงไม่มีอารมณ์จะคุยต่อ ค้นหาเสื้อขนเป็ดตัวยาวออกมาจากแหวนมิติมาห่อหุ้มร่างกายไว้จนมิดชิดระหว่างที่บินอยู่ ต่อมาเมื่อหนาวจัดจนทนไม่ไหว เธอจึงนั่งลงบนกระบี่เหล็กดำ แล้วหยิบถุงเท้ากับรองเท้าบู้ตบุขนมาสวมใส่ สมบัติระดับ 5 นี่ขุดไม่ง่ายเลยจริงๆ!

{ท่าทางของอันอันดุดันราวกับเสือ! นึกไม่ถึงว่าจะนั่งขี่กระบี่ได้ด้วย สุดยอดไปเลย!}

{เฮ้ย! เพิ่งเคยเห็นสายกระบี่ขี่แบบนั่ง ไม่ได้ยืนขี่เหมือนคนอื่น}

{ทำให้ฉันนึกถึงจอมคาถาที่นั่งไม้กวาดเลย เมื่อก่อนนึกว่ายืนบนไม้กวาดมันจะเท่ขนาดไหน แต่ตอนนี้เพิ่งรู้ว่าฉันมองแคบไป! นั่งบนกระบี่บินมันเท่กว่าเยอะ!}

{จู่ๆ ก็รู้สึกว่านักเวทกับจอมคาถาไม่น่าสนใจขึ้นมาเลย ตอนเปลี่ยนอาชีพฉันจะเปลี่ยนเป็นสายกระบี่บ้าง!}

ในที่สุด ท่ามกลางคำชมอันน่าอิจฉาของผู้ชม เย่อันอันก็มาถึงยอดเขาชิชาพังมา

เธอกระโดดลงจากกระบี่บิน กุมแก้มที่แดงจัดเพราะความหนาว เดินฝ่าหิมะที่ดัง "กรอบแกรบ" ไปข้างหน้า แต่ละก้าวช่างดูยากลำบากเหลือเกิน หิมะหนาเตอะมาก พร้อมกับมีลมหนาวที่กรีดผิวราวกับหนามแหลมพัดผ่านอยู่เป็นระยะ ทำให้รู้สึกเจ็บปวดไปหมด

ตามที่แผนที่แสดง เดินไปอีกไม่กี่สิบก้าวก็ถึงจุดซ่อนสมบัติ ที่นี่ดูไม่ต่างจากบริเวณรอบๆ เลย เป็นสีขาวโพลนไปหมดทุกทิศทาง

【เสี่ยวอ้าย เอาพลั่วลั่วหยางระดับสูงมาให้ฉันหน่อย】

【รับทราบ หัก 100 แต้มสะใจ เก็บไว้ในแหวนมิติของท่านแล้ว】

{พวกนายว่าครั้งนี้สตรีมเมอร์จะขุดไหวไหม? ภูเขาหิมะนะ ข้างล่างน่าจะเป็นหินแข็งใช่ไหม?}

{ดูจากท่าทางตื่นเต้นของอันอันเมื่อกี้ คาดว่าน่าจะได้แผนที่ระดับ 3 หรือ 4 แล้วละ}

{ทายกันสิว่าจะเป็นอะไร? ฉันเริ่มก่อนนะ หญ้าหยกเย็นพันปี}

{คนข้างบนใจร้ายจัง หญ้าหยกเย็นชอบขึ้นในที่หนาวจัด งั้นฉันทายว่านิวเคลียสอสูรอุกกาบาต}

{ตามนิสัยของสตรีมเมอร์ ครั้งนี้ต้องเป็นคัมภีร์วรยุทธขั้น 3 แน่นอน}

เย่อันอันหยิบพลั่วลั่วหยางระดับสูงออกมา รู้สึกเสียดายแต้มสะใจอยู่ไม่น้อย แลกมาตั้ง 100 แต้ม การขุดหนึ่งครั้งก็ต้องเสียพลั่วไปหนึ่งอัน เมื่อเทียบกับพลั่วลั่วหยางทั่วไป พลั่วอันนี้เพิ่มประสิทธิภาพการขุดได้สิบเท่า และยังแข็งแกร่งจนทำลายทุกอย่างได้ แม้จะขุดลงบนเพชรก็ทำได้ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

เธอใช้พลั่วปัดหิมะรอบๆ จุดสมบัติออกก่อน แล้วปักพลั่วลงบนหินภูเขาที่โผล่ออกมา ขุดลงไปทีละพลั่วๆ

คนในไลฟ์ต่างพากันตกตะลึง

{นี่คือพลั่วที่แข็งแรง หรือว่าสตรีมเมอร์มีแรงมหาศาลกันแน่?}

{สวัสดีครับสตรีมเมอร์ ผมมาจากอีกบริษัทจัดงานศพครับ ไม่ว่าจะเป็นการขุดหลุมฝังศพ หรือเสียงซัวหนาส่งวิญญาณ คุณมีพรสวรรค์ที่โดดเด่นมาก ขอเชิญคุณมาร่วมงานกับเราอย่างจริงใจครับ พวกเราจะพาคุณไปสู่จุดสูงสุดของชีวิตเอง}

{พูดก็พูดเถอะ ความสามารถพิเศษของอันอันนี่ไม่มีใครเลียนแบบได้จริงๆ}

ผ่านไปสิบกว่าพลั่ว ก็ขุดเป็นหลุมกว้างรัศมีหนึ่งเมตร ลึกเท่าตัวคนสองคนได้ ซึ่งใช้งานง่ายกว่าพลั่วลั่วหยางทั่วไปมากนัก

ตอนนี้เธอยืนอยู่ในหลุม ก้มตัวลงหยิบม้วนคัมภีร์สีเหลืองขึ้นมา

【ยินดีด้วยนายหญิงได้รับวิชา "คลื่นซัดภูผาทลาย" ระดับห้า ระบบสุ่มมอบระดับพลังถาวรให้ 100 และ 10 แต้มสะใจ ขอบเขตปัจจุบัน ขอบเขตเริ่มต้นระดับสาม ขอบเขตเหมันต์ลึกลับ ขอบเขตนี้อายุขัยเพิ่มขึ้นสิบปี อายุขัยปัจจุบัน 136 ปี】

【คำแนะนำ: เนื่องจากการขุดครั้งนี้ไปกระตุ้นพลังปราณของสมบัติ ระบบมอบแผนที่ระดับสามหนึ่งใบ และระดับพลังถาวร 20 เป็นรางวัลพิเศษ】

{ตำราดีนี่นา! ของเฉพาะทางสำหรับนักเวท สงสัยจะโดนแย่งกันจนเป็นบ้าแน่!}

{สวรรค์ อันอันดวงดีอะไรขนาดนี้? นี่มันต้องออกมาจากแผนที่ระดับ 5 แน่ๆ!}

{เชี่ย อันอันจะรวยแล้ว!}

{สตรีมเมอร์จะขายราคาเท่าไหร่ ขายฉันเถอะ!}

{ฉันเอาด้วย ไม่ว่าใครจะเสนอราคาเท่าไหร่ ฉันให้สูงกว่าอีก 10,000 หินวิญญาณ}

{500,000 หินวิญญาณ ขายฉัน}

{800,000}

เพราะว่ามีนักเวทเยอะมาก คัมภีร์วรยุทธระดับห้าไม่ใช่สิ่งที่คนมีเงินจะซื้อได้เสมอไป ต่อให้เฝ้าหน้ากระดานแลกเปลี่ยน (สถานที่สำหรับซื้อขายไอเทม สั่งซื้อผ่านโทรศัพท์ได้) ตลอดทั้งวัน เป็นเวลาสิบวันครึ่งเดือนก็ใช่ว่าจะเจอสักเล่ม และถึงแม้จะเจอ คนอื่นก็จ้องอยู่เหมือนกัน สิ่งที่แข่งกันไม่ใช่แค่ความรวย แต่เป็นความเร็วของอินเทอร์เน็ตและนิ้วมือต่างหาก

{ขายผมเถอะ ผมลู่เหย่ ราคาเท่าไหร่ตามใจคุณเลย}

เมื่อเห็นข้อความนี้ เย่อันอันก็กลอกตาใส่ "แกคือลู่เหย่เหรอ? งั้นฉันก็เป็นโคตรเง้าแกแล้วละ!"

เธอไม่ได้เกลียดลู่เหย่มากนัก แต่ก็บอกไม่ได้ว่าชอบเหมือนกัน เจอหน้ากันครั้งแรกก็รู้ว่าหมอนี่เป็นคนเจ้าชู้แถมยังไม่เลือกหน้า พอเจอกันอีกทีก็หาว่าเธอเป็นพวกสะกดรอยตาม ช่างหลงตัวเองเสียจริง

บางคนรู้ว่าเธอมีสัญญาหมั้นกับลู่เหย่ เลยแอบอ้างชื่อเขา เห็นชัดๆ ว่าจงใจหาเรื่องกวนใจเธอ ไม่ด่าก็แปลกแล้ว!

{...} คนในไลฟ์ทางนั้นไม่ตอบกลับมาอีก ส่งเพียงเครื่องหมายจุดไข่ปลาที่ชวนให้สงสัย

"ฉันจะลงขายในกระดานแลกเปลี่ยนแล้วกันนะคะ ใครมีวาสนาก็ได้ไป ทุกคนอยากได้เหมือนกันหมด ฉันเองก็ลำบากใจ ทุกคนต่างก็เป็นครอบครัวของฉัน จะลำเอียงก็ไม่ได้"

เย่อันอันเริ่มแสดงทักษะการแสดงอันสูงส่งออกมาอีกครั้ง

"ฟ้าเริ่มมืดแล้ว เดิมทีตั้งใจจะพาไป 'ตกปลาปราบโจร' คงต้องเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้แทน วันนี้ขุดถึงแค่นี้ก่อนนะคะ ฉันหนาวอยู่คนเดียวได้ แต่จะให้ครอบครัวของฉันต้องหนาวตามไปด้วยไม่ได้ ไลฟ์สดจบลงเพียงเท่านี้นะคะ อย่าลืมกดติดตามไว้ จะได้ไม่หลงทางกันนะคะ!"

【ปิดระบบไลฟ์สด】

【เสี่ยวอ้ายปิดให้เรียบร้อยแล้วค่ะ การคำนวณแต้มสะใจถูกบันทึกไว้ในฐานข้อมูลหลังบ้านแล้ว นายหญิงตรวจสอบได้ทุกเมื่อนะคะ】

เย่อันอันขึ้นเหยียบกระบี่บิน ค้นหาผ้าพันคอหูกระต่ายในแหวนมิติมาสวมใส่ ห่อตัวจนแทบจะเป็นบ๊ะจ่าง บินไปพลางใช้ความคิดสื่อสารกับระบบไปพลาง

【ไม่ต้องหรอก ช่วยแลกแผนที่สมบัติให้ฉัน 6 ใบ เหลือไว้ 200 แต้มสะใจ ที่เหลือแลกเป็นยาเพิ่มอายุขัยให้หมด】

【รับทราบ แลกยาเพิ่มอายุขัย 5 เม็ด และแผนที่สมบัติ 6 ใบให้เรียบร้อยแล้ว ถูกเก็บไว้ในแหวนมิติของท่านแล้ว】

เธอหยิบยาออกมากิน พลางชำเลืองมองแผนที่สมบัติ ปรากฏว่าได้ระดับหนึ่งทั้งหมดอีกแล้ว เจ้าระบบบ้า... ด่าคนสร้างก็ไม่ได้ ในใจรู้สึกขมขื่นยิ่งนัก

【ยินดีด้วยนายหญิง อายุขัยเพิ่มขึ้น 50 ปี อายุขัยปัจจุบัน 186 ปี】

เย่อันอันขี่กระบี่บินกลับมาถึงเมืองเจียงเฉิง ก็เวลาสองทุ่มกว่าแล้ว เธอตรงไปยังอาคารแลกเปลี่ยนฟอร์ดก่อนเป็นอันดับแรก

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา เพื่อให้ปรับตัวเข้ากับชีวิตในต่างโลกได้เร็วที่สุด เธอได้เรียนรู้เรื่องพื้นฐานต่างๆ ผ่านโทรศัพท์จนเกือบครบถ้วนแล้ว รวมถึงเรื่องการซื้อขายไอเทมด้วย

เย่อันอันก้าวเท้าเข้าสู่ห้องโถงที่หรูหราอลังการ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่ดูเฉื่อยชาดังขึ้น "เฮ้อ... คุณโคตรเง้า ยอดเขาชิชาพังมาสนุกไหม?"

ตรงโซฟาในโซนพักผ่อนชั่วคราวของห้องโถง มีชายนั่งเอกเขนกอยู่คนหนึ่ง เขาคืออดีตคู่หมั้นที่เธอเจอที่เขาอู่ไถซานนั่นเอง

เธอหรี่ตาลง มุมปากยกขึ้นโดยไม่มีความขัดเขินแม้แต่นิดเดียว "หลานรัก! โคตรเง้าคนนี้ก็เล่นสนุกพอตัวเลยจ๊ะ"

พูดจบเธอก็เดินดุ่มๆ เข้าไปข้างในต่อ

"ผมรอคุณอยู่ เรื่องสัญญาหมั้นหมาย..."

เย่อันอันได้ยินดังนั้นก็หยุดกะทันหัน เพราะกลัวจะเกิดการเปลี่ยนแปลง

"เรื่องยกเลิกสัญญาหมั้น คุณปู่ไม่ยอม ท่านบอกว่าถ้าอยากยกเลิกก็ได้ แต่ต้องไปให้ถึงขอบเขตเริ่มต้นระดับเก้า คุณว่ายังไงดีล่ะ... คู่หมั้นของผม?"

ห๊ะ??? นี่มันมาปล้นกันชัดๆ เลยนี่นา!

ใครๆ ก็รู้ว่าการเรียนรู้หรือเลื่อนระดับวรยุทธจะช่วยเพิ่มระดับพลังได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งวรยุทธระดับสูงเท่าไหร่ พลังก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

โดยปกติแล้ว ในการพูดคุยกันทั่วไปจะไม่สามารถหยั่งรู้ระดับพลังของอีกฝ่ายได้ นอกจากจะมีการเดินพลังปราณภายในร่างกาย จึงจะล่วงรู้ขอบเขตของฝ่ายตรงข้าม

"ขอบเขตเริ่มต้นระดับเก้า? แล้วตอนนี้ระดับของคุณคือ...?"

ลู่เหย่ยิ้มออกมาอย่างเกียจคร้าน ในที่สุดเขาก็จับจุดอ่อนของยัยเด็กคนนี้ได้แล้ว อยากจะยกเลิกสัญญาหมั้นขนาดนั้น ถ้าเขายอมให้สมใจง่ายๆ เขาก็เสียหน้าแย่น่ะสิ?

(จบแล้ว)