ข้าถูกเลี้ยงในกรงมาร 52 หญิงเลว (ฟรี)

ข้าถูกเลี้ยงในกรงมาร 52 หญิงเลว

“หัวหน้ามือปราบหนิง!”

หว่านเอ๋อกล่าวเรียกด้วยเสียงต่ำ ท่าทีของนางดูเคร่งขรึม

คงหนิงเข้าใจสิ่งที่นางต้องการจะบอก แล้วกล่าวขึ้นว่า “ข้าจะรีบกลับบ้านทันที!”

เมื่อกล่าวจบ คงหนิงก็รีบออกจากบ้านร้างตระกูลเถียน แล้ววิ่งไปทางตรอกฮว๋ายชู่ด้วยความเร็วเต็มพิกัด

เพราะในทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเขตเมืองที่มีพลังปีศาจระเบิดออกมาอย่างกะทันหันนั่น มีกลิ่นอายของปีศาจตนอื่นผสมปนเปมาด้วย

หนึ่งในนั้นเป็นไอพลังของภรรยาที่เพิ่งตบแต่งของคงหนิง ปีศาจแมงป่องซูหยาน!

ดูจากสถานการณ์แล้ว เหมือนว่านางปีศาจจะถูกซุ่มโจมตี?

เมื่อพินิจจากพลังปีศาจของซูหยานนั้น เหมือนว่าอีกฝ่ายกำลังหลบหนีอย่างสะเปะสะปะ

ลองคิดดูแล้ว อีกฝ่ายอาจจะหนีกลับมาถึงบ้านได้ทุกเมื่อ คงหนิงจึงไม่กล้ารีรอต่อไป และเปิดใช้พลังปีศาจภายในร่างทันทีเพื่อมุ่งหน้าวิ่งเต็มกำลังท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน

ในไม่ช้าเขาก็กลับมาถึงบ้าน

คงหนิงถอดเสื้อผ้าออก จากนั้นจึงขึ้นไปบนเตียงแกล้งทำเป็นหลับ

ไม่นานก็ได้ยินเสียงทึบๆ ดังขึ้นที่ลานบ้าน

มีบางสิ่งตกลงมาที่ลานหน้าบ้าน

คงหนิงซึ่งอยู่บนเตียงก็นิ่งเงียบ ไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย

ภายในบ้านก็ไม่มีเสียงใดๆ ทั้งสิ้น

กลิ่นเลือดจางๆ ลอยเข้ามา

หลังจากผ่านไปราวครึ่งชั่วยาม เสียงคร่ำครวญแผ่วเบาก็แว่วมาจากลานบ้าน พร้อมกับเสียงไอที่ดูเจ็บปวดราวกับอาเจียนเอาเลือดออกมา

ทันทีหลังจากนั้น ก็มีเสียงเคลื่อนไหวที่ดูยากลำบาก เหมือนกับเสื้อผ้าถูครูดไปกับพื้น ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนกำลังคลานอยู่บนพื้น

เมื่อได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวดังกล่าว คงหนิงก็ไม่สามารถแกล้งหลับต่อไปได้อีก ท้ายที่สุดแล้ว ประสาทสัมผัสของเขาก็เฉียบแหลมมาก เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ได้ยินการเคลื่อนไหวภายในลาน

หลังจากจุดเทียน เขาก็เดินไปที่ประตูโดยสวมเสื้อคลุมออกไปด้วย คงหนิงค่อยๆ แง้มเปิดประตูออก

สิ่งที่เห็นหลังจากนั้นคือร่างของซูหยานนอนอยู่ภายในลาน เลือดท่วมไปทั่วร่าง คลานมาทางเขาด้วยความยากลำบาก

ใต้แสงจันทร์เย็นเยียบ ปีศาจสาวมีสภาพที่น่าสังเวชยิ่ง ทั่วร่างเต็มไปด้วยเลือด เท้าข้างหนึ่งเลือดท่วม ไม่รู้ว่าไปโดนตัวอะไรกัดมา ส่วนโค้งใต้ข้อเท้ากลายเป็นติ่งเนื้อเล็กๆ ห้อยอยู่บริเวณเท้า เรียกได้ว่าถูกฉีกกระชากออกมาอย่างรุนแรง

ใบหน้าซีดเซียวผิดปกติ

ทั่วร่างอวลไปด้วยไอพลังชั่วร้าย คอยกัดกินสร้างความเสียหายให้ร่างกายของนางอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดว่าบาดแผลตามร่างกายไม่ได้มีเพียงแค่เท้าซ้ายเท่านั้น

เมื่อเห็นคงหนิงเปิดประตูออกมา ดวงตาของปีศาจสาวก็ดูจะเบิกกว้างออกเล็กน้อย พยายามฝืนยิ้มแล้วกล่าวว่า

“สะ.......สามี......”

คงหนิงเดินเข้าไปหาทันที อุ้มร่างของนางขึ้นจากพื้นแล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

นางขดตัวอย่างอ่อนแอในอ้อมแขนของคงหนิง ปีศาจสาวโชกเลือดพึมพำด้วยเสียงต่ำ “หยานเอ๋อ.......ถูกซุ่มโจมตี......”

“เร็วเข้า.......สามี ถุงหอมที่แขวนอยู่ตรงผนัง มี......เม็ดยาสีเขียวอยู่หนึ่งเม็ด”

“ละลายในน้ำ แล้ว....แล้ว......”

ซูหยานที่ยังพูดไม่ทันจบ ศีรษะก็พับลง สลบไป

และหลังจากที่นางหมดสติไป บาดแผลบนร่างที่นางคอยระงับเอาไว้ก็เปิดออกทันที เลือดอุ่นๆ ก็พุ่งกระฉูดเข้าใส่ร่างของคงหนิง

คงหนิงที่กำลังอุ้มร่างปีศาจสาวถึงกับเงียบไป

เขาก้มศีรษะมองดูปีศาจสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของตน

ภายใต้แสงจันทร์อันเย็นยะเยือก ปีศาจตนนี้ช่างอ่อนแอและน่าสังเวช ไม่ได้ดูคุกคามแม้แต่น้อย ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้แน่ว่าหญิงสาวผู้น่าสงสารที่ดูเหมือนกำลังจะตายผู้นี้จะเป็นปีศาจร้ายที่เล่นกับหัวใจของมนุษย์

คงหนิงอุ้มนางเข้าไปในห้อง แล้ววางซูหยานที่ทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยเลือดไว้บนเตียง

เลือดสีแดงสดทำให้เตียงกลายเป็นสีแดงในทันที

คงหนิงยืนอยู่ข้างเตียง มองดูหญิงสาวที่อ่อนแอและน่าสงสารคนนี้ ขมวดคิ้วเล็กน้อย

…...ปีศาจตนนี้ บาดเจ็บจริงหรือ?

หรือเป็นอาการบาดเจ็บปลอมๆ?

ถ้าหากนางบาดเจ็บหนักจนใกล้ตายจริงๆ ล่ะ......

คงหนิงลดมือลงไว้ข้างตัว นิ้วค่อยๆ กำเข้ามาเป็นหมัด

ตราบใดที่ต้องการ เขาสามารถเรียกกระบี่ปราบวิญญาณออกมาบั่นศีรษะปีศาจสาวได้ทันที

สำหรับคงหนิง นี่เป็นโอกาสครั้งเดียวในชีวิต เพียงชั่วพริบตาเดียวจะสามารถแก้แค้นและหนีออกจากอันตรายนี้ได้ทันที

แต่ถ้านางปีศาจไม่ได้บาดเจ็บ

หรือไม่ได้เจ็บหนักอย่างที่ตาเห็นจริงๆ เล่า......

บนเตียงวิวาห์ ร่างของปีศาจสาวเต็มไปด้วยเลือด ดูอ่อนแอน่าสังเวช และไอพลังปีศาจแสนดุร้ายยังคอยสร้างความเสียหายรอบตัวนางอยู่ตลอดเวลา เลือดไหลออกจากแผลมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งแผลน้อย แผลใหญ่

กลิ่นเลือดที่ลอยอยู่ในอากาศเริ่มจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าคงหนิงไม่ทำอะไร บางทีนางปีศาจตนนี้อาจจะเลือดออกจนตาย----นั่นคือในกรณีที่นางเป็นมนุษย์น่ะนะ

แสงเทียนดวงน้อยสั่นไหวเงียบงัน

แสงเทียนสลัวๆ ส่องให้เห็นใบหน้าที่ดูมืดมนของคงหนิง

เขากำมือแน่น คลายออก แล้วกำมือแน่นอีกครั้ง

ทำอย่างนี้ไปมาอยู่หลายครั้ง

ในที่สุดคงหนิงก็ถอนลมหายใจออกช้าๆ หันหลังกลับเดินไปที่ผนัง แล้วดึงถุงหอมสีเขียวที่แขวนอยู่ตรงผนังออกมา

เขาไม่กล้าเสี่ยง

หลังจากเปิดซองแล้ว คงหนิงก็หยิบเม็ดยาสีเขียวด้านในออกมา

เขาเดินเข้าไปในครัวด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เติมน้ำเย็นลงในชาม ใส่เม็ดยาสีเขียวลงไปในน้ำ น้ำใสๆ ภายในชามกลายเป็นสีเขียวอ่อนด้วยความรวดเร็ว ส่งกลิ่นหอมหวานออกมา

เมื่อคงหนิงกลับเข้ามาในตัวบ้านพร้อมกับชามใส่น้ำสีเขียว ซูหยานบนเตียงก็ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บสาหัสมากยิ่งขึ้น

ใบหน้าของนางไม่ได้ซีดอีกต่อไป แต่กลายเป็นสีเทา

ดูเหมือนใกล้จะตายเต็มทน

ลมหายใจอ่อนแรงจนแทบจะสัมผัสไม่ได้

คงหนิงนั่งลงข้างเตียง ถือชามไว้ในมือ ประคองซูหยานซึ่งหมดสติขึ้นมา นำชามไปจ่อที่ปากของอีกฝ่ายแล้วค่อยๆ เทเข้าไปเล็กน้อย แต่ยาในชามไหลออกไปตามมุมปากของซูหยาน

ดูเหมือนว่านางปีศาจตนนี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงขั้นหมดสติ

คงหนิงมองนางอย่างไร้อารมณ์ และดื่มยาในชามเข้าปากตนเองโดยตรง จากนั้นจึงค่อยๆ ถ่ายเทยาลงคอของนางผ่านการประกบปาก

เมื่อตัวยาสีเขียวไหลลงคอของนาง ลมหายใจของปีศาจสาวก็สงบลง

ดูเหมือนว่าผิวของนางจะค่อยๆ ดีขึ้น

หลังจากที่คงหนิงพาดร่างลงไปบนเตียง แม้แต่เลือดที่ไหลออกจากบาดแผลก็เริ่มหยุด

หลังจากนั้นคงหนิงก็วางชามในมือลง เติมน้ำสะอาดลงในอ่างแล้วช่วยซูหยานถอดเสื้อผ้าชุ่มเลือด เช็ดเลือดบนร่างของนางด้วยผ้าขนหนู พันทับด้วยผ้าพันแผล

บาดแผลที่น่าตกใจหลายแห่งบนผิวขาวละเอียดอ่อนของหญิงสาว เริ่มสมานจนหายเป็นปกติ

หลังจากที่คงหนิงเปลี่ยนผ้าปูที่นอน ผ้าห่ม และผ้านวมที่เปื้อนเลือดทั้งหมดเป็นของใหม่ที่สะอาดเอี่ยม หญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงก็หายใจด้วยอาการสงบ ราวกับนางกำลังหลับอยู่ ไม่หลงเหลือสภาพน่าสังเวชเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป

คงหนิงที่เก็บของทุกอย่างเรียบร้อย มองดูภาพนั้นพร้อมกับเยาะเย้ยภายในใจ

แกล้งทำจริงๆ!

เขาไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาอีกต่อไป ด้วยพลังปีศาจภายในร่าง เขาสามารถสัมผัสได้หลายสิ่ง

ตัวอย่างเช่น ยาน้ำสีเขียวที่เกิดจากการนำโอสถสีเขียวละลายลงไปในน้ำนั่น เขาสามารถสัมผัสได้ถึงประสิทธิภาพของมันคร่าวๆ จากการจิบของเหลวนั้น

หลังจากที่เม็ดยาละลายลงไปในน้ำ มันมีผลในการรักษาอาการบาดเจ็บก็จริง แต่ไม่ได้มีประสิทธิภาพมากขนาดนั้น

สาเหตุที่ทำให้อาการบาดเจ็บของปีศาจสาวตนนี้ฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วก็เป็นเพราะนางใช้พลังปีศาจซ่อมแซมอาการบาดเจ็บของตนเอง!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง นางปีศาจตนนี้ไม่ได้บาดเจ็บสาหัส แต่ทั้งหมดเป็นการเสแสร้ง

หากตอนนั้นเขาไม่สามารถยับยั้งจิตใจและพยายามสังหารปีศาจสาว เกรงว่าจะเป็นคงหนิงเองที่นอนกองอยู่ตรงนี้

ไอ้หมา.......ฮึ่ย! ปีศาจแมงป่องถึงกลับกล้าจะล้อเล่นกับเขาในเวลาแบบนี้

นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลยจริงๆ

เคยคิดว่านางเป็นหญิงสาวที่ดี ถึงกลับเคยตกหลุมรักนาง ดวงตาช่างมืดบอกเสียนี่กระไร

นางปีศาจที่ทั้งดุร้ายและโหดเหี้ยมเช่นนี้ ไม่ควรจะข้องเกี่ยวกับคำว่า “ดี” เลยแม้แต่น้อย!