บทที่ 23 ผู้ติดตามของอี้เถิงหลง

ดาวเคราะห์ AB356

ตามกฎของสหพันธ์ ดาวเคราะห์ที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษร A ล้วนเป็นดาวเคราะห์ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์ควบคุมในกาแล็กซี

ดาวเคราะห์ที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษร A เพียงตัวเดียว ล้วนเป็นดาวเคราะห์ที่ผ่านการดัดแปลงแล้ว เหมาะสำหรับการอยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์

ส่วนดาวเคราะห์ที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรสองตัว ล้วนเป็นดาวเคราะห์ทรัพยากรประเภทต่าง ๆ

ดาวเคราะห์ AB356 ดวงนี้ ก็เป็นดาวเคราะห์ทรัพยากรดวงหนึ่ง

ขนาดของดาวเคราะห์ทั้งดวง เป็นพันเท่าของดาวสีน้ำเงิน

มีแร่โลหะที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง

สิทธิ์ในการขุด ถูกแบ่งโดยบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเหมืองแร่สามแห่ง

ซีกโลกใต้

ใต้ดินลึก

ในฐานทัพลับแห่งหนึ่ง

ใจกลาง คือห้องที่คล้ายกับคุก

ในห้องนี้ มีเครื่องทรมานที่น่าขนลุกต่าง ๆ นานาอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ในขณะนี้ ชายชราคนหนึ่งรูปร่างกำยำ ผมและหนวดขาวโพลนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ทรมาน

ด้านหลังของเก้าอี้ทรมาน มีหนามแหลมคมยื่นออกมาอย่างต่อเนื่อง แทงเข้าไปในหลังของเขา

เลือดไหลนอง

ที่วางแขนของเก้าอี้ ก็มีแขนกลจำนวนมากยื่นออกมา ติดอยู่ที่นิ้วทั้งสิบของเขา

กระแสไฟฟ้าสายแล้วสายเล่า ผ่านแขนกล กระตุ้นปลายนิ้วของเขาอย่างต่อเนื่อง

ความเจ็บปวดที่เจาะลึกถึงกระดูก จากหลังและปลายนิ้วไหลเข้าสู่สมองอย่างต่อเนื่อง

ทำให้ใบหน้าของชายชราดูบิดเบี้ยว

เหงื่อเม็ดโต ไหลลงมาอย่างไม่ขาดสาย สัมผัสกับบาดแผลที่หลัง ยิ่งนำมาซึ่งความรู้สึกแสบร้อนที่ยากจะบรรยาย

แต่ชายชราคนนี้ กลับกัดฟันแน่น ไม่ส่งเสียงร้องแม้แต่คำเดียว

สายตาของเขาจ้องมองไปข้างหน้า

ที่นั่น คือหน้าจอเสมือนจริงขนาดใหญ่

บนนั้นกำลังถ่ายทอดสดภาพที่อี้เฉินกำลังสัมผัสลมหนาวสวรรค์และปฐพีบนดาวเคราะห์เนรเทศ

ในดวงตาที่ขุ่นมัวของชายชรา มีประกายแห่งความน่าเกรงขามและแข็งกร้าว ส่องประกายคลั่งไคล้เป็นครั้งคราว ซึ่งมีแต่ผู้ศรัทธาที่จริงใจเท่านั้นที่จะมี

“คุณปู่!”

เด็กสาวคนหนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง หน้าตางดงาม เดินเข้ามา

“พูด!”

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากการทรมาน ทำให้ชายชราพูดออกมาแต่ละคำก็ยากลำบากอย่างยิ่ง

“ผู้ทดลองหมายเลขหกสิบห้าถึงเจ็ดสิบ ล้มเหลวทั้งหมด ตามข่าวที่สายลับส่งมา สถาบันวิจัยลับที่ทหารจัดตั้ง ก็เหมือนกันหมด ไม่มีกรณีที่ประสบความสำเร็จแม้แต่กรณีเดียว ถึงกับไม่มีความคืบหน้าแม้แต่น้อย”

เด็กสาวอธิบาย

ชายชราไม่พูดอะไร บนใบหน้าที่เจ็บปวด กลับปรากฏรอยยิ้ม

สำหรับนักลงทุนของสถาบันวิจัยวิชาใหญ่ ๆ แล้ว การทดลองล้มเหลวอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ข่าวดี

นี่ไม่เพียงแต่หมายความว่าเงินทุนมหาศาลที่พวกเขาทุ่มลงไปสูญเปล่า ยิ่งหมายความว่าพวกเขาไม่สามารถอาศัยสถาบันวิจัย เพื่อให้ได้มาซึ่งความแข็งแกร่งส่วนบุคคลที่ทรงพลังและอายุขัยที่ยืนยาว

ชายชราตรงหน้านี้ นับเป็นข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียว

เขาหวังว่าการทดลองจะล้มเหลวมากกว่า

เพราะการทดลองล้มเหลว หมายความว่าทั้งเผ่าพันธุ์มนุษย์ มีเพียงอี้เฉินเท่านั้นที่สามารถสร้างวิชาได้

“นอกจากนี้ จากร่องรอยต่าง ๆ แสดงให้เห็นว่า สายลับที่หมื่นเผ่าพันธุ์ปลูกฝังไว้ในเผ่าพันธุ์มนุษย์เรา ดูเหมือนจะกำลังวางแผนเคลื่อนไหวอะไรบางอย่าง”

เด็กสาวเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

ชายชราไม่พูดอะไร

เพราะในขณะนี้ เขาไม่มีแรงจะพูดแล้ว

เด็กสาวเห็นได้ชัดว่ารู้เรื่องนี้ เพียงแต่ยืนรออยู่ไกล ๆ

มองดูใบหน้าที่เจ็บปวดของชายชรา หลังที่เลือดไหลนอง ในดวงตามีแววสงสารพาดผ่าน

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...

บนเก้าอี้ทรมาน มีเสียงดังใส ๆ ดังขึ้น

เวลาทรมานสิ้นสุดลง

หนามที่หลังเก้าอี้ แขนกลที่ที่วางแขน ทั้งหมดหดกลับเข้าไป

ชายชราล้มลงบนเก้าอี้ หอบหายใจอย่างหนัก

เด็กสาวรีบเข้าไป ประคองเขาขึ้น ประคองไปนอนในแคปซูลทางการแพทย์ที่ไม่ไกลนัก

บาดแผลบนร่างกาย เริ่มหายดี

ชายชราก็ฟื้นคืนพละกำลังมาบ้าง

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เอ่ยขึ้นว่า: “ระดมแฮ็กเกอร์ทั้งหมด หาวิธีบุกรุกมันสมองกลของยานรบไร้คนขับขนาดใหญ่ของดาวเคราะห์เนรเทศ ทำลายระบบปฏิบัติการของยานรบ”

“หลังจากสำเร็จ ให้สมาชิกสภาที่เราควบคุมอยู่ หาวิธีผลักดันญัตติส่งยานรบขนาดใหญ่ไปยังดาวเคราะห์เนรเทศ เนรเทศนักโทษอุกฉกรรจ์กลุ่มใหม่ พร้อมกับซ่อมแซมระบบปฏิบัติการ!”

เด็กสาวตะลึงเล็กน้อย: “คุณปู่ต้องการช่วยเจ้าน้อยออกจากดาวเคราะห์เนรเทศเหรอ”

“เราไม่มียานรบขนาดใหญ่ ช่วยเจ้าน้อยออกมาไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเทียบกันแล้ว อยู่บนดาวเคราะห์เนรเทศ ความจริงแล้วเจ้าน้อยปลอดภัยกว่า”

ชายชราส่ายหัว: “เราต้องส่งคนไปดาวเคราะห์เนรเทศเพื่อปกป้องเจ้าน้อย!”

“การระดมแฮ็กเกอร์ทำลายระบบปฏิบัติการของยานรบไม่มีปัญหา แต่จำนวนสมาชิกสภาสหพันธ์ที่เราควบคุมมีน้อยมาก ไม่สามารถผลักดันญัตติส่งนักโทษอุกฉกรรจ์ไปดาวเคราะห์เนรเทศก่อนกำหนดได้”

เด็กสาวเตือน

“เราคนเดียว ควบคุมการตัดสินใจของสภาสหพันธ์ไม่ได้ แต่หลานคิดว่า มีแค่เราคนเดียวเหรอ”

ชายชราย้อนถาม

เด็กสาวเห็นได้ชัดว่าฉลาดอย่างมาก เพียงแค่ตะลึงงันไปหนึ่งหรือสองวินาที ก็เข้าใจในทันที

บุคคลสำคัญผู้มีอำนาจล้นฟ้าเหล่านั้น เศรษฐีระดับแนวหน้าที่จัดตั้งสถาบันวิจัยวิชาเหล่านั้น สายลับที่หมื่นเผ่าพันธุ์ว่าจ้างและปลูกฝังในเผ่าพันธุ์มนุษย์...

หลังจากที่แน่ใจว่าสถาบันวิจัยวิชาไม่มีความคืบหน้า ก็คงจะอยากส่งคนไปดาวเคราะห์เนรเทศเพื่อเข้าใกล้อี้เฉินเช่นกัน

เพียงแต่ จุดประสงค์แตกต่างกันเท่านั้นเอง

“หลานจัดการหน่อย เลือกคนที่มีสติปัญญาเป็นเลิศ และภักดีอย่างที่สุด ไปดาวเคราะห์เนรเทศเพื่อปกป้องเจ้าน้อย!”

ชายชรากล่าวต่อ

เด็กสาวประหลาดใจเล็กน้อย: “ต้องการปกป้องความปลอดภัยของเจ้าน้อย ควรจะส่งนักรบพันธุกรรมที่แข็งแกร่งที่สุดไปไม่ใช่เหรอ”

“ไม่ ด้วยความเร็วในการพัฒนาของเจ้าน้อย ในด้านความแข็งแกร่งไม่ต้องให้เราปกป้อง ส่งคนที่มีสติปัญญาเป็นเลิศไป เพื่อให้แน่ใจว่าข้างกายเจ้าน้อย จะไม่มีคนที่ต้องการฆ่าเขาปะปนอยู่”

ชายชรากล่าวอย่างเฉยเมย: “กองกำลังต่าง ๆ นานา จุดประสงค์แตกต่างกัน บางคนเพียงแค่อยากจะได้วิชาที่เจ้าน้อยสร้างขึ้นมาใหม่ล่าสุดโดยเร็วที่สุดจากตัวเจ้าน้อย ประเภทนี้ เป็นภัยคุกคามที่น้อยที่สุด”

“ก็มีบ้าง ที่ต้องการใช้วิธีการต่าง ๆ นานา เพื่อควบคุมเจ้าน้อย สายลับที่หมื่นเผ่าพันธุ์ปลูกฝัง ยิ่งต้องการเข้าใกล้เจ้าน้อย ลอบสังหารเขาเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม”

“หนูเข้าใจแล้ว!”

เด็กสาวพยักหน้า

“ไปเถอะ!”

ชายชราโบกมือ

เด็กสาวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มองดูใบหน้าที่เหนื่อยล้าและแก่ชราของชายชรา อดสงสารไม่ได้:

“คุณปู่ เจ้าน้อยปรากฏตัวแล้ว ต่อให้จะเป็นดาวเคราะห์เนรเทศ ก็ไม่สามารถบดบังรัศมีของเขาได้ ตราบใดที่ต้อนรับเจ้าน้อยกลับมา เราจะต้องสามารถกลับสู่จุดสูงสุดได้ภายใต้การนำของเจ้าน้อย คุณปู่ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองอีกต่อไป ลงโทษตัวเองทุกวัน”

“ตอนนั้นปู่ไม่ได้ตายไปพร้อมกับสหายร่วมรบคนอื่น ๆ ก็เพียงเพื่อแก้แค้นให้เจ้าพล การมีชีวิตอยู่ สำหรับปู่แล้วคือการทรมานที่ใหญ่ที่สุด”

ชายชราโบกมืออีกครั้ง: “การลงโทษเหล่านี้ เป็นเพียงการกระตุ้นประสาทของปู่ ให้ปู่ฮึดสู้ พยายามอดทนต่อการทรมานทางจิตใจ ใช้ชีวิตต่อไป”

ในดวงตาของเขา ส่องประกายคลั่งไคล้: “วันที่ต้อนรับเจ้าน้อยกลับมา ถึงจะเป็นเวลาที่จิตใจของปู่ได้รับการปลดปล่อย”

เด็กสาวเงียบไป ทำได้เพียงออกจากห้องที่คล้ายกับคุกนี้

โลกของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด ใต้ความสงบเงียบ กำลังเกิดคลื่นลม

ยุคใหม่ การต่อสู้ใหม่ ฟ้าดินพลิกผัน!

...

ศูนย์กลางของวังวนทั้งหมด

ดาวเคราะห์เนรเทศ

ภูเขาเหยียน

ลมหนาวพัดแรง

หิมะขาวโพลน

ใช้เวลาเดือนกว่า

อาศัยความเข้าใจที่แข็งแกร่ง จิตวิญญาณที่ไม่ย่อท้อ

ในที่สุดอี้เฉินก็มีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับคุณลักษณะของลม และลักษณะของนกและสัตว์ป่า

บรรลุถึงระดับที่สามารถเริ่มวิจัยวิชาท่าร่างได้แล้ว

[จบบท]