บทที่ 56 ความสามารถเชิงแนวคิด! เล่ห์เหลี่ยม!

บทที่ 56 ความสามารถเชิงแนวคิด! เล่ห์เหลี่ยม!

【ดาบกระดูกเหนียวพิษศพ】

【อันดับเครื่องสังเวย: 8146】

【เสริมคุณสมบัติ: ดาบถังที่หลอมรวมเล็บซากศพดำ และกระดูกท่อนไม้ เพิ่มความคม เพิ่มความเหนียว เพิ่มพลังสังหาร เพิ่มพิษ เพิ่มการฉีกกระชาก】

【พิษศพ: การโจมตีติดพิษศพ ลดค่าสถานะร่างกาย พิษศพจะเกาะกินบาดแผลดุจหนอนชอนไชกระดูก ภายใน 24 ชั่วโมงบาดแผลจะไม่สามารถสมานตัวเองได้ เลือดไหลไม่หยุด】

【แข็งแกร่ง: ตัวดาบแข็งแกร่ง ไม่ว่าพลังหรือการโจมตีใดก็ไม่อาจทำให้ตัวดาบบิดงอได้ เพิ่มความแข็งแกร่งอย่างมหาศาล】

【เครื่องสังเวย: ไอเทมเหนือมนุษย์ ทุกการใช้งานล้วนมีสิ่งแลกเปลี่ยน!】

【สิ่งแลกเปลี่ยนในการใช้งาน: ผลของ [พิษศพ] ต้องคงอยู่ตลอดเวลา มิฉะนั้นจะเปลี่ยนผู้ใช้งานให้กลายเป็นเจียงซือ!】

【คุณสมบัติแอบแฝง: หากคุณคือฉู่เซิง ใช้งานโดยไม่มีสิ่งแลกเปลี่ยน!】

ไม่มีอะไรพลิกโผ มันเป็นเครื่องสังเวยอันดับท้ายๆ อีกแล้ว

ฉู่เซิงไม่รู้ว่าเครื่องสังเวยมีทั้งหมดกี่อันดับ แต่จากการหลอมรวมวัตถุดิบเหนือมนุษย์ สร้างเครื่องสังเวยมาหลายครั้ง เขาก็พอจะเดาๆ ได้บ้างแล้ว

คาดว่าจำนวนของเครื่องสังเวยอย่างมากที่สุดก็คงราวๆ หมื่นต้นๆ หรืออาจจะไม่ถึงหนึ่งหมื่นด้วยซ้ำ อาจมีแค่เก้าพันกว่า

เครื่องสังเวยยิ่งอันดับสูง ดูเหมือนก็จะยิ่งทรงพลัง และเครื่องสังเวยอันดับสูงสุดที่เขาเคยเห็นก็คือกริชกระดูกพิษเล่มนั้นของหัวหน้าฮุย

อยู่ในอันดับที่ 3714 ความสามารถพื้นฐานก็คล้ายๆ กับเครื่องสังเวยชิ้นอื่น แต่กลับมีความสามารถที่วิปริตสุดๆ อยู่หนึ่งอย่าง

ขอแค่โจมตีทะลุการป้องกันได้ ก็จะติดทั้งพิษศพและคำสาป คลาสระดับเดียวกันตายแน่นอนภายในสามวัน

นี่ไม่ใช่พิษ นี่คือเหตุและผล คือ 'แนวคิด'

เครื่องสังเวยอันดับสามพันกว่ายังมี 'ความสามารถเชิงแนวคิด' ระดับนี้ ฉู่เซิงจินตนาการไม่ออกเลยว่าเครื่องสังเวยที่อันดับสูงกว่านี้จะมีความสามารถแบบไหน

ส่วนโจวตุน พอเห็นความสามารถของดาบกระดูกเหนียวพิษศพ สีหน้าดีใจก็ปิดไม่มิดอีกต่อไป

เครื่องสังเวยที่เขาเฝ้ารออยู่ในกำมือแล้ว!

ความหวังที่จะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกอยู่ในกำมือแล้ว!

เพื่อเครื่องสังเวยชิ้นนี้ เขายอมจ่ายทุกอย่างที่มี ยกเว้นน้องสาวสองคน

ถ้าไม่ใช่เพราะอู๋เมิ่งอยากผูกมิตรกับเขา ป่านนี้พวกเขาสามพี่น้องคงหิวจนตาลายไปแล้ว

กระทั่งตอนที่เอาอาหารทั้งหมดไปใช้แลกเปลี่ยน โจวตุนก็เริ่มคิดจะไปยุ่งกับอาหารในมือของคนอื่นแล้ว

ขอยืมได้ก็ยืม ถ้าขอยืมไม่ได้...

ตอนนี้ไม่ต้องกังวลแล้ว!

ต่อจากนี้ ขอแค่หาวัตถุดิบเหนือมนุษย์ชิ้นอื่นมาได้ ชีวิตจะต้องดีขึ้นแน่

ในใจของโจวตุนทั้งตื่นเต้น ทั้งดีใจ และในขณะเดียวกันก็ประหม่าเล็กน้อย

เขาไม่รู้ว่าโชคชะตาข้างหน้าจะเป็นอย่างไร แต่เขาก็ทำได้แค่ดิ้นรนไขว่คว้าเท่านั้น

เมื่อเห็นท่าทางของเขา ฉู่เซิงก็คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปาก: “หัวหน้าน่าจะจัดคนไปแจ้งข่าวแล้ว พรุ่งนี้พวกเราจะเข้าไปในดินแดนอื่น ในนั้นไม่รู้ว่ามีอันตรายอะไร ไม่รู้ว่าเป็นยังไง แกอย่าทำเครื่องสังเวยของข้าหล่นหายในนั้นซะล่ะ ไม่งั้นแกรู้ใช่ไหม”

คำพูดของฉู่เซิงเหมือนน้ำเย็นสาดใส่โจวตุน

เขามาเร็วเกินไป ยังไม่ได้ยินว่ามีคนไปแจ้งข่าว

“พี่ฉู่ ดินแดนอะไรเหรอ พอจะบอกได้ไหม?”

ฉู่เซิงเหลือบมองพวกจูชิงที่อยู่ไม่ไกล “แกไปถามเสี่ยวหลินเอง เขาจะบอกแกเอง”

เสี่ยวหลินคือคนขับรถของหัวหน้าฮุย และยังเป็นผู้ช่วยของเขาด้วย บางครั้งเรื่องที่หัวหน้าฮุยคำนวณออกมาได้ ก็เป็นเขาที่คอยบอกผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ

“ได้ครับ” โจวตุนถือดาบกระดูกเหนียวพิษศพไว้ เขาสังเกตเห็นว่าฉู่เซิงเริ่มจะรำคาญแล้ว เลยไม่รบกวนต่อ แต่เดินจากไปทันที

พอเขากลับมาถึงรถ สายตาของอู๋เมิ่งทั้งสี่คนก็จับจ้องมาที่เขาทันที

“พี่โจว เป็นไงบ้าง? สำเร็จไหม?!” อู๋เจี๋ยมองเขาด้วยแววตาคาดหวัง

โจวตุนยิ้มออกมา โบกดาบถังในมือ

“สำเร็จแล้ว! ทีนี้แค่คืนวัตถุดิบเหนือมนุษย์ให้ฉู่เซิงหนึ่งชิ้นก็พอ”

เขาไม่ได้พูดถึงข้อตกลงอื่นที่ทำไว้กับฉู่เซิง เรื่องแบบนี้ เขารู้คนเดียวก็พอ

สายตาของเขากวาดมองอู๋เจี๋ยและอู๋เมิ่งอย่างแนบเนียน

เครื่องสังเวยหนึ่งชิ้น ขอแค่พวกเขาเคลื่อนไหวด้วยกัน ต่อให้เขาตาย อู๋เมิ่งก็จะเอาเครื่องสังเวยชิ้นนี้กลับมาให้ได้แน่นอน

เมื่อมองรอยยิ้มบนใบหน้าของโจวตุน อู๋เมิ่งก็สังเกตเห็นว่ามันดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย แม้จะไม่ค่อยคุ้นเคยกันนัก แต่สองวันนี้เธอก็คอยสังเกตโจวตุนมาตลอด ไม่ต้องพูดถึงว่าเข้าใจท่าทางและสีหน้าของเขาดี แต่ก็พอจะดูออกอยู่บ้าง

เธอยิ้มตอบเช่นกัน แต่ในใจของอู๋เมิ่งก็แอบคาดเดา

โจวตุนไม่ได้เล่าเรื่องทั้งหมดออกมาแน่!

อู๋เจี๋ยและหลี่เชี่ยนดีใจอย่างไม่คิดอะไร แต่หลี่หลิงก็เหมือนกับอู๋เมิ่ง เธอก็สังเกตเห็นความไม่เป็นธรรมชาติบนใบหน้าของโจวตุนเช่นกัน

เทียบกับอู๋เมิ่งแล้ว สองพี่น้องเธอโตมากับโจวตุน ย่อมเข้าใจเขาดีกว่า รู้ว่าถ้าเรื่องไหนพูดได้ เขาก็บอกพวกเธอไปแล้ว

ถ้าพูดไม่ได้ ต่อให้ถามไปก็ไม่มีประโยชน์

ดังนั้นเธอจึงยิ้มตามไปอย่างนั้น แต่เป็นรอยยิ้มที่ฝืดเฝื่อนอยู่บ้าง

รถหนึ่งคัน คนห้าคน สองกลุ่ม ต่างคนต่างมีแผนในใจ

เรื่องของโจวตุน คนอื่นๆ ก็พอจะเห็นอยู่บ้าง เพราะมันเป็นช่วงเช้า ฉู่เซิงในฐานะผู้ถือครองคลาสไม่กี่คนในขบวนรถ แม้ว่าชื่อเสียงจะไม่ค่อยดีนัก แต่บางคนก็ดูออกว่าฉู่เซิงเป็นคนหวงชีวิตมาก

และในฐานะผู้ถือครองคลาส ฉู่เซิงย่อมรู้เรื่องมากกว่า ถ้าฉู่เซิงหนี พวกเขาก็จะหนีตามทันที

การที่โจวตุนไปหาฉู่เซิง ถึงจะอยู่ห่างจนไม่ได้ยินว่าพูดอะไร แต่ท่าทางของพวกเขามันไม่หลอกคน

หลายคนเห็นโจวตุนยื่นของสามชิ้นให้ฉู่เซิง ส่วนฉู่เซิงรับไว้ชิ้นหนึ่ง แล้วก็สร้างของชิ้นหนึ่งออกมาส่งให้โจวตุน

ในชั่วพริบตา หลายคนก็มุ่งหน้าไปหาโจวตุน

พวกที่หัวไม่ไว ก็ไปมือเปล่า

ส่วนพวกที่ฉลาดหน่อย ก็จะหยิบของกินติดมือไปด้วย

โจวตุนก็ไม่ได้ปฏิเสธ ขอแค่มีคนถาม เขาก็บอกเรื่องที่ฉู่เซิงสามารถสร้างเครื่องสังเวยได้ตามความจริง

นี่เป็นสิ่งที่หัวหน้าบอกเขาก่อนหน้านี้ ดูแล้วฉู่เซิงก็ไม่น่าจะคัดค้าน ไม่อย่างนั้นคงไม่ช่วยเขาสร้างเครื่องสังเวย

ก่อนหน้านี้ที่ไม่พูด เพราะอยากให้ตัวเองได้เครื่องสังเวยมาก่อน แต่ตอนนี้เขาไม่กล้าปิดบังอีกต่อไปแล้ว

ชั่วขณะนั้น บริเวณรถเก๋งของพี่น้องตระกูลอู๋จึงเต็มไปด้วยผู้คนไปมา คึกคักอย่างยิ่ง

และขบวนรถก็เดือดพล่านขึ้นมาเพราะข่าวนี้

พวกเขารู้ดีว่าเครื่องสังเวยคืออะไร

นี่มันคืออาวุธที่สามารถทำร้ายสิ่งผิดปกติได้!

สัญลักษณ์แห่งความแข็งแกร่งในวันสิ้นโลก!

ในขณะนี้ ฉู่เซิงยังไม่รู้ว่าขบวนรถกำลังเดือดพล่านเพราะเรื่องของเขา

ตอนนี้ ฉู่เซิงนั่งอยู่บนรถ ในมือถือวัตถุดิบเหนือมนุษย์สามชิ้น

การอัปเกรดครั้งสุดท้ายก่อนเข้าสู่ดินแดนที่ไม่รู้จัก กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!

เมื่อจิตใจนึกคิด แสงสีขาวเจิดจ้าสายหนึ่งก็ห่อหุ้มรถทั้งคันไว้

แม้ว่าโครงสร้างของยานพาหนะจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่ฉู่เซิงก็รู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของมัน

ในขณะเดียวกัน เพราะนั่งอยู่ในรถ ต่อหน้าเขาจึงมีแต่สีขาวโพลนไปหมด รู้สึกราวกับทั้งตัวอยู่ในโลกสีขาว

ในฐานะผู้ครอบครองคลาสช่างสวรรค์ เวลาหลอมรวม ฉู่เซิงเพียงแค่ต้องนำวัตถุดิบเหนือมนุษย์มาสัมผัสกับสิ่งที่ต้องการหลอมรวมก็พอ

และรถบรรทุกคลั่งของเขาก็กลายเป็นเครื่องสังเวยไปแล้วเพราะล้อรถและแชสซีส์

ถึงแม้ว่านอกเหนือจากสองส่วนนี้แล้ว ส่วนอื่นจะเป็นวัตถุดิบธรรมดาทั้งหมด แต่เมื่อรวมกันแล้วก็ถือเป็นหนึ่งเดียว

ในเมื่อเป็นหนึ่งเดียว ก็สามารถหลอมรวมได้โดยตรง

(จบตอน)