บทที่ 11 อัปเกรดหอกยาว, วางกับดัก

บทที่ 11 อัปเกรดหอกยาว, วางกับดัก

ในสายตาของทุกคนในขบวนรถ ฉู่เซิงคือคนประเภทเหี้ยมโหดไร้ปรานี ตอนนี้จู่ๆ ได้ยินเขาใช้โทนเสียงเหมือนกำลังกล่อมเด็กพูดกับเธอ อันซีเลยรู้สึกไม่ชินอยู่บ้าง

ยิ่งไปกว่านั้น สายตาของฉู่เซิงยังจับจ้องอยู่ที่กองเสบียงของเธอ อันซีจึงขยับเสบียงตรงหน้าไปข้างๆ ตามสัญชาตญาณ พร้อมกับมองเขาอย่างระแวดระวัง

“เจ้าคิดจะทำอะไร?”

“อย่าเข้าใจผิด” เมื่อสังเกตเห็นแววตาที่ระแวดระวังของอันซี ฉู่เซิงก็กลับมาทำหน้าจริงจังทันที เขาชี้ไปที่หอกยาวของเธอ แล้วเอ่ยปาก: “จะให้ข้าช่วยอัปเกรดให้หน่อยไหม?”

“คิดราคาถูกมาก!”

พูดจบ เขาก็มองไปยังแผงโซลาร์เซลล์ขนาดเล็กอันหนึ่งที่อันซีขนมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต เขาต้องการของสิ่งนี้มาก

ถ้ามอเตอร์ไซค์พ่วงข้างคันเล็กของเขาสามารถชาร์จไฟด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ได้ ความต้องการน้ำมันก็จะลดลงไปมาก

น้ำมันยิ่งใช้ยิ่งน้อยลง ในวันสิ้นโลก น้ำมันจะยิ่งหายากขึ้นเรื่อยๆ แต่พลังงานแสงอาทิตย์ต่างออกไป ดวงอาทิตย์ยังอยู่บนท้องฟ้า ใช้ได้ไม่รู้จักหมดสิ้น

นอกจากว่าวันหนึ่งดวงอาทิตย์จะหายไป

แต่ถ้ามีวันนั้นจริงๆ โลกก็คงแตกไปแล้ว ก็ไม่ต้องไปใส่ใจอะไรมากนัก

เมื่อได้ยินคำพูดของฉู่เซิง อันซีที่กำลังระแวดระวังอยู่ก็พลันดวงตาเป็นประกาย ถึงจะไม่รู้ว่าผลของการอัปเกรดจะเป็นยังไง แต่ในเมื่อมันคือการอัปเกรด มันก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นสิ?

แต่ถึงจะใจเต้น เธอก็ยังมองฉู่เซิงอย่างลังเล “เจ้าคิดราคายังไง?”

อยากได้มา ก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยน สัจธรรมนี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เมื่อได้ยินคำพูดของอันซี ฉู่เซิงก็เผยรอยยิ้มอีกครั้ง “ไม่แพงๆ แค่เจ้าเอาเสบียงพวกนี้ทั้งหมดมาให้ข้าก็พอ”

พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่กองเสบียงกองโตตรงหน้าอันซี

ไม่ว่าจะเป็นพาวเวอร์แบงก์, สายไฟ, เชือก, แผงโซลาร์เซลล์ หรือแม้แต่แผ่นเหล็กอะไรพวกนั้น เขารับหมด ไม่เกี่ยง

อันซีได้ยินดังนั้น ก็ก้มลงมองเสบียงบนพื้น แล้วก็ยกหอกยาวขึ้นมาดู สุดท้ายความปรารถนาที่จะอัปเกรดก็เอาชนะความเสียดายเสบียงไปได้

“ได้! แต่เจ้าต้องบอกข้าก่อนว่าอัปเกรดแล้วจะเป็นยังไง?”

ทันทีที่เธอพูดว่า “ได้” ฉู่เซิงก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที เขาโกยเสบียงกองนั้นมาไว้ตรงหน้าตัวเอง จากนั้นค่อยชักมีดปังตอออกจากเอว แนะนำว่า: “ก็เหมือนกับมีดปังตอเล่มนี้ของข้า”

พูดจบ เขาก็เหวี่ยงมีดสองสามครั้ง แผ่นเหล็กที่อยู่ในกองเสบียงก็ถูกตัดแบ่งออกเป็นสามท่อนในพริบตา

“ตัดเหล็กราวกับตัดโคลน?!”

จูชิงที่อยู่ข้างๆ ถึงกับตาเบิกกว้าง

ตัดแผ่นเหล็กออกเป็นสามส่วนได้อย่างง่ายดาย

นี่ใช้คำว่าตัดเหล็กราวกับตัดโคลนก็ยังอธิบายได้ไม่หมด

อันซีเห็นดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกาย “เอาแบบนี้! ข้าเอาแบบนี้!”

หอกยาวของเธอเป็นของที่เจอในร้านขายของที่ระลึกตอนที่วันสิ้นโลกเพิ่งเริ่มได้ไม่นาน หลังจากได้มาเธอก็เอามันมาลับคม

แต่วัสดุของมันก็ไม่ได้ดีอะไรนัก ตอนนี้มันเริ่มตามความเร็วของเธอไม่ทันแล้ว แต่เพราะไม่มีอาวุธอื่น ก็เลยต้องทนใช้หอกยาวเล่มนี้มาตลอด

ฉู่เซิงยิ้ม แล้วเก็บมีดปังตอกลับเข้าฝัก “แน่นอน ไม่มีปัญหา”

“แต่ข้าขอดูหอกยาวของเจ้าก่อน”

อันซีไม่คัดค้าน ยื่นหอกยาวให้เขาแต่โดยดี จากนั้นก็มองเขาด้วยสายตาคาดหวัง

【อัปเกรดหอกยาวต้องใช้ 200 แต้มเอาตัวรอด ต้องการอัปเกรดหรือไม่?】

ฉู่เซิงมองข้อความอัปเกรดที่ปรากฏขึ้นแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

ตอนแรกที่อัปเกรดมีดปังตอ ใช้แค่ 100 แต้มเอาตัวรอด แต่หอกยาวนี่กลับต้องใช้ 200 แต้ม แถมดูจากตำแหน่งที่อัปเกรดแล้ว มันยังอัปเกรดแค่ส่วนหัวหอกด้วย

ฉู่เซิงเหลือบมองอันซีแวบหนึ่ง ก่อนจะลงมือปรับแต่งภาพเสมือนจริงที่ลอยอยู่ตรงหน้า โดยยังคงรักษารูปแบบเดิมของหัวหอกไว้เกือบทั้งหมด

ในสายตาของคนอื่น ฉู่เซิงกำลังใช้มือข้างหนึ่งวาดไปมาในอากาศ จากนั้นก็หยุดเคลื่อนไหว แล้วตะโกนเสียงต่ำ “อัปเกรด!”

【อัปเกรดสำเร็จ หอกยาวอัปเกรดเป็นหอกยาว+1!】

【แต้มเอาตัวรอดคงเหลือ: 100】

ฉู่เซิง: “???”

ตอนมีดปังตอของเขาอัปเกรดทำไมไม่มี +1?

นี่มันดูถูกมีดปังตอของเขากันชัดๆ?

แสงสีขาวสว่างวาบ ห่อหุ้มหอกยาวของอันซีไว้ทั้งเล่ม จากนั้นแสงสีขาวก็ค่อยๆ จางหายไปในสายตาของทุกคน หอกยาวปรากฏโฉมอย่างสมบูรณ์

แต่หอกยาวไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย ทุกคนจึงหันไปมองฉู่เซิงด้วยสีหน้าแปลกๆ

ส่วนอันซีกลับจ้องมองหอกยาวไม่วางตา โดยเฉพาะตำแหน่งคมหอก

คนอื่นอาจไม่ทันสังเกต แต่เธอที่ใช้หอกยาวเป็นอาวุธมาตลอดกลับมองออก

คมมีดมันคมขึ้น

ฉู่เซิงไม่สนใจสายตาของคนอื่น เขายื่นหอกยาวคืนให้อันซี แล้วเอ่ยปากแนะนำ: “อัปเกรดเสร็จแล้ว”

“ตอนนี้ความสามารถข้ายังไม่พอ เลยอัปเกรดให้ได้แค่ตรงคมมีด เจ้าลองดูความเปลี่ยนแปลงได้เลย”

อันซีพยักหน้า เธอสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของคมมีดแล้ว รับหอกยาวมา แล้วควงหอกเป็นวงสวยงามในจุดที่เธอยืนอยู่ จากนั้นก็ซัดออกไป หอกยาวปักเข้ากับลำต้นของต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลทันที

เธอวิ่งเข้าไปดึงหอกยาวออกมา ดูร่องรอยบนลำต้น แล้วก็ดูร่องรอยบนหัวหอก สุดท้ายก็กลับมาที่กองไฟด้วยความพึงพอใจ ตบไหล่ฉู่เซิงแล้วชมว่า: “ความสามารถของเจ้าเจ๋งจริงๆ!”

“หอกของข้าคมขึ้นมาก ถ้าเป็นเมื่อก่อน ข้าใช้แบบนี้ ปลายหอกต้องบิ่นไปบ้างแล้ว แต่นี่กลับไม่มีรอยอะไรเลย”

ฉู่เซิงเผยรอยยิ้ม “ไม่ๆๆ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเจ้าโชคดีต่างหาก!”

“ถึงข้าจะพอเลือกจุดที่จะอัปเกรดได้ แต่บางครั้งมันก็อาจจะไม่เป็นไปตามที่หวัง”

“เช่น อยากอัปเกรดปลายหอก มันอาจจะไปอัปเกรดที่ด้ามหอกหรือที่อื่นแทน”

“หือ? มีแบบนี้ด้วยเหรอ?!” อันซีชะงัก แล้วถามอย่างลังเล: “มันจะไม่เหมือนในเกมที่อัปเกรดล้มเหลวแล้วของแตกใช่ไหม?”

“แตก? ไม่หรอก แค่อาจจะไปอัปเกรดที่อื่นแทน แต่มันจะอัปเกรดขึ้นเท่านั้น ไม่มีทางล้มเหลว” ฉู่เซิงยิ้มเขินๆ อีกครั้ง “แค่ผลลัพธ์ไม่เป็นไปตามที่หวัง แต่มันจะแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น”

“งั้นก็ดีแล้วๆ!” อันซีตบหน้าอกแบนๆ ของตัวเอง

“คราวหน้าข้าจะมาหาเจ้าอัปเกรดอีก!” เธอตบไหล่ฉู่เซิงอีกครั้ง ทำท่าทางเหมือนว่าข้าเห็นแววเจ้า’

ฉู่เซิงทำเพียงยิ้มตอบถ้ามันอัปเกรดได้ 100% แล้วข้าจะรีดไถเสบียงจากพวกเจ้าได้ยังไง?’

แต้มเอาตัวรอดของเขาไม่เคยพอใช้ ต่อให้มีมากแค่ไหนก็ไม่พอใช้

แต่การช่วยพวกนี้อัปเกรดเพื่อแลกกับเสบียงก็เป็นเรื่องที่ต้องทำ เพราะการมีของจริงมาให้ มันช่วยประหยัดแต้มเอาตัวรอดได้เยอะ ประโยชน์มันมากกว่าโทษเห็นๆ

ไม่ใช่ว่าการอัปเกรดได้ 100% มันไม่ดี แต่การอ้างว่าการอัปเกรดมันไม่แน่นอนเพื่อที่จะได้เสบียงมามากขึ้นต่างหาก... ที่มันจะเปิดช่องทางได้มากกว่า

ตาเฒ่าหลี่ที่อยู่ข้างๆ มองฉู่เซิงอย่างลึกซึ้ง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

ฉู่เซิงมองอันซีที่ยังคงกำลังชื่นชมหอกยาวอยู่ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เตือนว่า: “หอกยาวของเจ้าเก็บไว้ดีๆ ล่ะ ของที่ข้าอัปเกรดแล้วมันสามารถทำอันตรายสิ่งผิดปกติได้”

พูดจบ เขาก็ชักมีดปังตอออกมาโชว์อีกครั้ง

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ดวงตาเป็นประกาย

แม้ว่าผู้ถือครองคลาสจะทำอันตรายสิ่งผิดปกติได้ แต่พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนี่นา

(จบตอน)