บทที่ 28 - การมาเยือนอีกครั้ง! คำท้าทายของเจียงไป๋!
บทที่ 28 - การมาเยือนอีกครั้ง! คำท้าทายของเจียงไป๋!
บทที่ 28 - การมาเยือนอีกครั้ง! คำท้าทายของเจียงไป๋!
หกโมงเช้า
ฝนตกพรำๆ เมฆดำปกคลุมทั่วท้องฟ้า บรรยากาศยิ่งกดดันหนัก
บวกกับเสียงไซเรนที่บาดหู ยิ่งทำให้บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด!
ครอบครัวสี่คนตื่นกันหมดแล้ว หลิ่วถังหน้าตาตื่นตระหนก "ทำยังไงดี? พวกเขามาเช้าขนาดนี้ เจออะไรเข้าแล้วหรือเปล่า?"
"ไม่ต้องห่วง" เจียงไป๋ปลอบ
หลิ่วถังจะไม่ห่วงได้ยังไง!
เธอกัดริมฝีปาก ใบหน้าขาวซีดปิดความตื่นตระหนกไม่มิด "แต่ว่า... ที่สวนหลังบ้าน ถ้าพวกเขาค้นเจอจริงๆ..."
งั้นพวกเขาก็หนีไม่รอดแล้วจริงๆ
เจียงไป๋หลุบตามองเธอ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่ทำให้คนเชื่อถือได้อย่างประหลาด
"ไม่เป็นไร สิ่งที่ควรทำเราก็ทำไปหมดแล้ว"
"ถ้าพวกเขาอยากค้น อยากหา..."
"ก็ให้พวกเขาหาไปเถอะ"
ได้ยินแบบนี้ หลิ่วถังชะงัก มองเจียงไป๋โดยสัญชาตญาณ แล้วสีหน้าก็หมองลง
ดูท่า...
สุดท้ายพวกเขาก็ต้องจบเห่สินะ
ถ้าผู้สืบคดีรับมือได้ง่ายขนาดนั้น คงไม่มีใครไม่เคยหนีรอดจากมือพวกเขามาจนถึงทุกวันนี้
และพวกเขา ก็คงไม่เป็นข้อยกเว้น
แต่สิ่งที่หลิ่วถังไม่เข้าใจคือ ความหมายในคำพูดของเจียงไป๋ ไม่ใช่การยอมแพ้
แต่คือ เขาได้วางแผนทุกอย่างไว้แล้วต่างหาก
ถ้าผู้สืบคดีสามารถแก้เกมและหาศพเจอได้จริงๆ พวกเขาก็ต้องพ่ายแพ้
แต่——
ผู้สืบคดี พวกคุณจะหาศพนั้นเจอจริงๆ เหรอ?
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
เจียงไป๋ลงไปเปิดประตู เห็นกวนหงซานและพวกในชุดเครื่องแบบยืนอยู่หน้าประตูอย่างไม่แปลกใจ เขายังคงสงบนิ่ง ไม่มีความร้อนตัวเลยสักนิด "กวนทีม"
การปะทะซึ่งหน้าครั้งที่สอง!
ราวกับอากาศรอบด้านแข็งตัว บรรยากาศตึงเครียดจนหายใจไม่ออก
ภาพการสบตากันของทั้งสองคนปรากฏชัดในไลฟ์สด แม้จะผ่านหน้าจอ พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศคุกรุ่นที่พร้อมระเบิดได้ทุกเมื่อ!
"เชี่ย! ทำไมฉันรู้สึกตื่นเต้นกว่าเจียงไป๋อีกเนี่ย?"
"น่าลุ้นว่ะ!"
"เมื่อคืนเผลอหลับ ไม่รู้ว่าผู้สืบคดีคุยอะไรกันบ้าง! เจอเบาะแสอะไรแล้วหรือเปล่า?"
"เมื่อกี้เจียงไป๋บอกว่า ให้พวกเขาหาศพไม่ใช่เหรอ?"
"ใช่! เจอศพก็ปิดคดีเลย! ดูท่าคงจะจบเร็วๆ นี้แล้วล่ะ! ต่อให้เจียงไป๋วางแผนมายังไง แต่หลักฐานสำคัญที่สุดก็ไม่น่าจะรอด!"
"ฉลาดแกมโกงจนพังเองแท้ๆ!"
อย่างที่คอมเมนต์ว่า
เมื่อคืนตอนทุกคนหลับ ผู้สืบคดีไม่ได้หลับไม่ได้นอน
พวกเขาประชุมกันทั้งคืน หารือวิธีแก้เกม
เรื่องราวต่างๆ คำพูดทุกคำของเจียงไป๋ และการกระทำรวมถึงข้อมูลทั้งหมดในช่วงที่ผ่านมา ถูกพวกเขานำมาเรียบเรียงทีละอย่าง
ในที่สุด
หลังจากอนุมานความจริงได้ ฉินหมิงก็เสนอแผนการสุดท้ายคือการค้นหาศพ
เจอศพ ก็สามารถตัดสินทุกอย่างได้
นี่คือหลักฐานที่มีน้ำหนักที่สุด!
ณ เวลานี้
ทั้งสองสบตากัน บรรยากาศแข็งค้าง
กวนหงซานเอ่ยปากช้าๆ "เจียงไป๋ คุณเป็นคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจจริงๆ"
"แต่ คุณมีแค่ตัวคนเดียว"
กวนหงซานจ้องตาเจียงไป๋ พูดเน้นทีละคำ
"สุดท้าย ชัยชนะก็จะตกเป็นของพวกเรา"
ไม่ใช่แค่กวนหงซานที่คิดแบบนี้ แม้แต่คนที่ดูคอมเมนต์อยู่ก็คิดเหมือนกัน
พวกเขาเห็นกับตาว่าเจียงไป๋เดินมาถึงจุดนี้ได้ยังไงตั้งแต่รายการเริ่ม!
แม้พวกเขาจะโดนเจียงไป๋ล้างสมอง จนจิตใต้สำนึกเชื่อเรื่องเวลาที่เจียงไป๋ไปวัด!
แต่พวกเขารู้ดีว่า ตั้งแต่เริ่มรายการจนถึงตอนนี้ เจียงไป๋ไม่เคยไปแตะต้องศพที่สวนหลังบ้านเลย
ขอแค่เจอศพ ต่อให้พูดจนลิงหลับ ก็ปิดบังหลักฐานที่เจียงไป๋ซ่อนเร้นอาชญากรรมไม่ได้!
อย่างที่เขาว่า หลักฐานคาตา!
ขอแค่เจอศพ เจียงไป๋ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมรับโทษ!
คอมเมนต์รู้เรื่องนี้ดี
"จบเห่แล้ว! สมองผู้สืบคดีชัดเจนเกินไป ต้องยอมรับเลย! แค่ไม่กี่ชั่วโมงก็เรียบเรียงเรื่องราวได้หมด? สุดยอด!"
"ครั้งนี้เจียงไป๋จบเห่แน่! ทำไมเขาไม่ย้ายศพไปวะ?"
"เฮ้อ สุดท้ายก็ประมาทไป"
"เสียดายจัง! ขาดแค่นิดเดียวแท้ๆ สงสัยจะหลงระเริงคิดว่าล้างมลทินได้แล้วล่ะมั้ง? นึกว่าผู้สืบคดีกินหญ้าหรือไง!"
"เจียงไป๋นะเจียงไป๋ นายยังอ่อนหัดไปจริงๆ!"
ผู้คนต่างเสียดาย
เพราะสิ่งที่เจียงไป๋ทำ มันเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน!
แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับตำรวจเก๋าเกมเหล่านี้จริงๆ ก็ยังด้อยกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง
ฟังคำพูดของกวนหงซาน เจียงไป๋ยังคงใจเย็น เขาทำหน้าไร้เดียงสาพูดประโยคเดิมซ้ำๆ เหมือนก่อนหน้านี้ "กวนทีม คุณพูดเรื่องอะไรครับ?"
กวนหงซานขี้เกียจอ้อมค้อมกับเจียงไป๋ ถามตรงๆ ว่า "ศพของหลิวเจิ้นอยู่ที่ไหน?"
เจียงไป๋ส่ายหน้าซื่อๆ "ผมไม่รู้จักหลิวเจิ้นจริงๆ ครอบครัวเราไม่มีใครเกี่ยวข้องกับเขาเลย"
"กวนทีม" เจียงไป๋ทำหน้างง "หลักฐานที่อยู่ของครอบครัวเราก็มี ทำไมคุณต้องมาลำบากพวกเราด้วย?"
"อีกอย่าง หลิวเจิ้นตายแล้วจริงๆ เหรอครับ? บางทีเขาอาจจะแค่หนีออกจากบ้านไม่อยากกลับบ้านก็ได้"
"กวนทีมจะมาเหมาเอาว่าผมเป็นผู้รับบท แล้วโยนความผิดทุกอย่างมาที่พวกเราไม่ได้นะครับ? ยังไงจะจับคน ก็ต้องมีหลักฐานชัดเจนไม่ใช่เหรอครับ?"
กวนหงซานหรี่ตา เดินมาสองก้าว ยืนอยู่ตรงหน้าเจียงไป๋ จ้องตาเจียงไป๋เขม็งเหมือนเหยี่ยว
"เจียงไป๋" เสียงกวนหงซานเย็นเยียบเหมือนน้ำแข็ง "อย่าคิดว่าจะใช้วิธีนี้มาตบตาผมได้อีก"
"ลูกไม้ตื้นๆ ของคุณ ที่คิดจะเบี่ยงเบนความสนใจผม เลิกคิดไปได้เลย"
สายตาเจียงไป๋ชะงัก
เมื่อกวนหงซานพูดเปิดอก เจียงไป๋ก็ไม่แกล้งโง่อีก
เขารู้ว่ากวนหงซานรู้กลทริคของเขาแล้ว แต่...
เจียงไป๋ยิ้มสบายๆ ถามย้อนกลับไปว่า "งั้นตอนนี้ทิศทางการสืบสวนของกวนทีมคืออะไรครับ?"
"ถ้าผมเป็นคนฆ่าจริงๆ และผมก็โกหกมาตลอด แถมยังสร้างเรื่องโกหกมากมาย และมีคนมาเป็นพยานให้ผมตั้งเยอะแยะ"
"งั้น..."
เจียงไป๋เปลี่ยนน้ำเสียง สายตาเฉียบคม "ศพจะเป็นไปได้ยังไง ที่จะยังอยู่ที่นี่?"
ได้ยินประโยคนี้ กวนหงซานหรี่ตาลงเล็กน้อย
อย่างที่เจียงไป๋คิด
กวนหงซานฉลาดขนาดนี้ แถมยังมีประสบการณ์โชกโชน จะคิดไม่ถึงความสำคัญของศพได้ยังไง!
ทุกคดี หลักฐานสำคัญที่สุดคือศพ
แต่ตอนนี้ ศพยังไม่ปรากฏ!
กวนหงซานหัวเราะออกมาทันที "แผนเมืองร้าง? ไม่เป็นไร เจียงไป๋"
"ผมมีเวลาเล่นกับคุณอีกเยอะ"
สิ้นเสียง กวนหงซานเงยหน้าสบตาเจียงไป๋ รอยยิ้มบนหน้าหายวับไป น้ำเสียงหนักแน่น "เจียงไป๋ ถ้าคุณรู้จักผมจริงๆ"
"คุณก็น่าจะรู้ว่า"
"ผม ไม่เคยปล่อยความเป็นไปได้ใดๆ ให้หลุดรอดไป"
(จบแล้ว)