บทที่ 24 - ปฏิบัติการที่ทำเอาทุกคนช็อก! การสับเปลี่ยนเวลา!

บทที่ 24 - ปฏิบัติการที่ทำเอาทุกคนช็อก! การสับเปลี่ยนเวลา!

บรรยากาศพลันหนักอึ้งขึ้นมาทันที!

ความรู้สึกประหลาดค่อยๆ แผ่ขยายออกไป!

"เชี่ย! นี่มันเรื่องอะไรกัน? ฉันชักจะงงๆ แล้วนะ?"

"ผู้สืบคดีทำบ้าอะไรเนี่ย? นี่ขนาดเวลาตายยังระบุผิดได้อีกเหรอ? ฉันไม่เชื่อ! ต้องมีเบื้องหลังแน่ๆ!"

"ถามเจียงไป๋ไม่ได้เรื่อง ก็ไปถามฆาตกรสิ! ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเป็ดต้มสุกจะบินหนีไปได้จริงๆ?"

ณ เวลานี้!

หลักฐานแน่นหนา!

แต่คดีนี้ ชัดเจนว่าเป็นฝีมือของเจียงไป๋!

ผู้ชมที่เดิมทีมั่นใจมากเพราะเห็นเหตุการณ์มากับตา ตอนนี้ก็เอ๋อรับประทานไปตามๆ กัน!

"เชี่ย?! สถานการณ์เป็นไงเนี่ย? หรือว่า เวลาตายไม่ได้ระบุผิด?"

"แต่ว่า! หลิวเจิ้นจะเป็นไปได้ยังไงที่จะยังโทรศัพท์ในวันที่ 20!"

"นี่มันผิดพลาดตรงไหนกันแน่! เรื่องเจียงอวิ๋นฆ่าคนมันยืนยันแล้วไม่ใช่เหรอ? จะเป็นวันที่ 20 ได้ยังไง!"

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!!"

คอมเมนต์ระเบิดเถิดเทิง!

ทุกคนตกอยู่ในความสับสนและตกตะลึง!

ทั้งที่พวกเขาเห็นกับตา จ้องมองทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาตลอด แถมยังเห็นตอนที่เจียงไป๋ขับรถคันนั้นลงแม่น้ำด้วยตาตัวเอง!

เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมสรรพ!

คนก็เป็นเจียงอวิ๋นฆ่าชัดๆ แล้วมันจะผิดพลาดได้ยังไงกัน?!

ในห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบสงัด

ทันใดนั้น!

กวนหงซานจู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า "อู๋จุ้ย นายจำได้ไหมว่านัดชิงบอลโลกคือวันไหน?"

อู๋จุ้ยเป็นแฟนพันธุ์แท้บอลโลก รีบนึกย้อนกลับไป แต่กลับลืมไปแล้วว่าเป็นวันไหน เขาเกาหัวแกรกๆ "จำไม่ค่อยได้แล้วครับ"

"มันเกี่ยวอะไรด้วยเหรอครับ กวนทีม?"

กวนหงซานจ้องเขาแล้วถามต่อ "แล้วนายจำสกอร์ได้ไหม?"

อู๋จุ้ยยิ้มเจื่อน ส่ายหน้า

เห็นกวนหงซานไม่พูด อู๋จุ้ยรีบเร่งยิกๆ "กวนทีม อย่ามัวแต่อมพะนำ รีบพูดมาเถอะครับ!"

กวนหงซานยิ้ม แล้วพูดว่า "วันนั้นสำคัญกับนายมาก แต่นายกลับจำรายละเอียดพวกนั้นไม่ได้"

"งั้นนายบอกสิ" กวนหงซานเปลี่ยนเรื่องทันควัน น้ำเสียงเฉียบคมขึ้น "ทำไมครอบครัวเจียงไป๋ คนขับรถ พนักงานขายตั๋ว แม้แต่นักพรตกับเณรน้อย ถึงจำโปรแกรมทุกอย่าง แม้กระทั่งรายละเอียดในวันที่ 20 ได้แม่นยำทุกตัวอักษร?"

อู๋จุ้ยตะลึง!

เส้นบางอย่างในสมองตึงเปรี๊ยะขึ้นมาทันที

แต่กวนหงซานยังไม่หยุด โยนระเบิดลูกใหญ่ลงมาอีก "พวกเขาไม่เพียงแต่จำวันที่ที่ผ่านมาครึ่งเดือนได้แม่นยำ แม้แต่ทำอะไร กินอะไร ก็ยังจำได้ชัดเจนขนาดนี้"

"ส่วนนาย ขนาดสกอร์ยังจำไม่ได้"

"นายว่า เป็นเพราะอะไร?"

อู๋จุ้ยเบิกตากว้าง มองกวนหงซานอย่างไม่อยากจะเชื่อ

ความรู้สึกเหลือเชื่อฉายชัดบนใบหน้า!

"กวนทีม คุณหมายความว่า... คำให้การของพวกเขา จริงๆ แล้วคือ..."

อู๋จุ้ยได้ยินเสียงตัวเองสั่นเครือ "เจียงไป๋ วางแผนไว้?"

"แต่ว่า! เป็นไปได้ยังไง! เขาทำได้ยังไง!"

"คำพูดของพยานพวกนั้น ก็ดูไม่เหมือนโกหก เขาทำยังไงถึงหาหลักฐานที่อยู่ที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ได้ในวันที่หลิวเจิ้นหายตัวไป!"

ยิ่งคิด อู๋จุ้ยก็ยิ่งรู้สึกขนลุกซู่!

ความหนาวเหน็บที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจทำให้อู๋จุ้ยตัวสั่น เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้

ความรู้สึกเหมือนความคิดโดนบงการ ทำให้เขาได้สัมผัสอาการขนหัวลุกเป็นครั้งแรก!

"ต่อให้เจียงไป๋ทำเรื่องพวกนี้จริง! แต่ว่า คนตั้งเยอะแยะ เป็นไปได้ยังไงที่ทุกคนจะเป็นพยานให้เขา!"

หรือจะมีคนไม่กลัวกฎหมาย ยอมเป็นพยานเท็จให้เจียงไป๋จริงๆ?

แถมภายใต้การกดดันของพวกเขา ยังไม่เผยพิรุธเลยแม้แต่นิดเดียว!

นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ห้องประชุมกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง!

และคอมเมนต์ที่เมื่อกี้ยังบ่นกันระงม ตอนนี้กลับหายวับไปไร้ร่องรอย!

ยอดคนดูไลฟ์สดพุ่งกระฉูด แต่กลับไม่มีข้อความวิ่งขึ้นมาสักข้อความเดียว

คนนับไม่ถ้วนต่างอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้าง ฟังคำพูดของกวนหงซานและอู๋จุ้ยเมื่อครู่เข้าหู!

ในใจก็ครุ่นคิดถึงเรื่องทั้งหมดนี้!

ผู้สืบคดีไม่รู้ว่าเจียงไป๋ทำอะไร แต่พวกเขาดูไลฟ์มาตั้งแต่ต้น เห็นทุกอิริยาบถของเจียงไป๋อยู่ในสายตา!

ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่แท้ก็เพื่อปูทางมาสู่ช่วงเวลานี้!

และคำให้การที่เจียงไป๋ให้ไว้ก่อนหน้านี้ และพูดย้ำซ้ำๆ นับครั้งไม่ถ้วน ในวินาทีนี้ มันดังก้องอยู่ในสมองของทุกคนตูมตาม!

ยิ่งคิด!

ก็ยิ่งตื่นตระหนก!

ตกใจที่เจียงไป๋สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้ มิน่าล่ะตอนเผชิญหน้ากับการสอบสวนของกวนหงซาน เขาถึงไม่กลัวเลยสักนิด แถมยังใจเย็นมาก!

ไม่ใช่เพราะผู้สืบคดีล้มมวย แต่เป็นเพราะสิ่งที่เจียงไป๋ทำ มันแนบเนียนไร้ที่ติจริงๆ!

นี่ยังไม่ใช่เรื่องที่น่าตกใจที่สุด ที่ทำให้พวกเขารับไม่ได้ที่สุดคือ

พวกเขาดูไลฟ์มาตั้งแต่ต้น ก็รู้ว่าวันที่ 20 เจียงไป๋ไปทำอะไรมา แถมยังเล่าออกมาได้เป็นฉากๆ

งั้นถ้าพวกเขาอยู่ที่เมืองเจียงเป่ยด้วย ผู้ชมอย่างพวกเขา ทุกคน ก็คือพยานเท็จของเจียงไป๋งั้นสิ!

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

เจียงไป๋ทำได้ยังไงกันแน่!

หลอกผู้สืบคดีได้ก็ว่าไปอย่าง แต่ถึงขั้นปิดหูปิดตาผู้ชมที่ดูไลฟ์มาตั้งแต่ต้นอย่างพวกเขาได้ด้วย?!

ไม่ใช่แค่ผู้ชมที่ตกใจ แม้แต่ผู้กำกับหลินที่มีประสบการณ์โชกโชน ผ่านคดีอาชญากรรมมาไม่น้อย ก็จ้องหน้าจอด้วยความตกตะลึง!

คาดไม่ถึงจริงๆ!

และในขณะนี้!

ในห้องประชุมของสถานีตำรวจเมืองเจียงเป่ย

กวนหงซานที่เงียบมานานในที่สุดก็ขยับตัว เขาเปิดไฟแช็กบนโต๊ะ แต่ไม่ได้จุดบุหรี่

"นายพูดถูก"

"เป็นไปได้ยังไงที่ทุกคนจะเป็นพยานเท็จให้เจียงไป๋? ยิ่งต่อหน้าพวกเรา แนบเนียนขนาดนั้น ซ่อนลึกขนาดนั้น"

"คนตั้งเยอะแยะ กลับไม่มีใครเผยพิรุธเลยสักคน"

"ถ้าไม่ใช่พยานเท็จ" กวนหงซานวางไฟแช็กกระแทกโต๊ะดังปัง แล้วพูดเนิบๆ ว่า "งั้น..."

อีกสามคนมองมาที่เขาเป็นตาเดียว

กวนหงซานพูดเรียบๆ "ผมก็เพิ่งจะนึกจุดสำคัญนี้ออกเมื่อกี้นี้เอง"

ดนตรีดังขึ้น ดนตรีที่หนักหน่วงทำให้บรรยากาศเคร่งเครียด

คลอไปกับเสียงของกวนหงซาน ดังไปทั่วห้องประชุม

"ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นพยานเท็จ"

"แต่"

"พวกเขาทุกคน พูดความจริง"

อู๋จุ้ยงง

กวนหงซานไม่สนใจ วิเคราะห์ต่อ "ดังนั้น เจียงไป๋ไม่ได้โกหก วันนั้นเขาไปวัดจริงๆ โปรแกรมก็ไม่มีปัญหา"

"แต่เวลานั้น..."

กวนหงซานขมวดคิ้ว ครุ่นคิด "คนเรามักจะเชื่อสิ่งที่ตาเห็นมากที่สุด ดังนั้นทุกคนเลยเป็นพยานให้เขาได้"

"เพราะว่า วันนั้นเขาก็ทำเรื่องแบบนั้นจริงๆ"

อู๋จุ้ยไม่เข้าใจ ลุกพรวดขึ้นยืน "งั้นทำไม..."

กวนหงซานหรี่ตา จุดไฟแช็ก จ้องมองเปลวไฟที่ลุกโชน "เขาฉลาดมาก"

"เขาแอบสับเปลี่ยนเวลา"

คำพูดนี้!

ทำเอาทุกคนใจสั่นสะท้าน!

"เขาจงใจเข้าไปตีสนิทกับท่านนักพรต กับพนักงานขายตั๋ว เป้าหมายก็เพื่อให้พวกเขาจำเหตุการณ์วันที่ 20 ได้แม่นยำ เพื่อรับมือกับการสอบสวนของพวกเรา!"

"วิธีการของเขาแยบยลมาก แผนการสร้างหลักฐานที่อยู่สมบูรณ์แบบจริงๆ"

พูดจบ กวนหงซานก็ลุกขึ้นยืน มองออกไปนอกหน้าต่างที่มืดมิด

"แต่ สิ่งที่ทำลงไปแล้วก็คือทำไปแล้ว ไม่มีทางที่เบาะแสจะถูกกลบเกลื่อนได้หมดหรอก!"

เจียงไป๋ สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ในมือพวกเขาอยู่ดี!

(จบแล้ว)