บทที่ 9 - ผู้สืบคดีรุกคืบ! วิกฤตที่กำลังจะถูกเปิดโปง!

บทที่ 9 - ผู้สืบคดีรุกคืบ! วิกฤตที่กำลังจะถูกเปิดโปง!

แผนการของเจียงไป๋ปิดบังทุกคน ไม่ใช่แค่ครอบครัว แต่รวมถึงผู้ชมไลฟ์สดที่ถูกหลอกไปด้วย

ไม่มีใครรู้สึกว่าการกระทำของเจียงไป๋มีอะไรแปลกใหม่!

นอกจากทำลายรถเก๋งทิ้ง ก็พาครอบครัวไปขอพรที่วัด ผ่อนคลายอารมณ์!

นอกเหนือจากนั้น เจียงไป๋ไม่ได้ทำอะไรเลย!

ลูกไม้ตื้นๆ แบบนี้ ในสายตาของผู้สืบคดี มันก็แค่ฝนปรอยๆ ไม่แม้แต่จะสร้างแรงกระเพื่อมได้

พริบตาเดียว หนึ่งสัปดาห์ก็ผ่านไป

พวกเขาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ ใช้ชีวิตเรียบง่ายต่อไป

ชีวิตประจำวันที่ไร้จุดเด่นแบบนี้ ทำให้รายการวาไรตี้ที่เดิมทีตื่นเต้นระทึกขวัญ กลายเป็นรายการสโลว์ไลฟ์ไปซะงั้น!

เรตติ้งร่วงทะลุจุดต่ำสุดในประวัติศาสตร์ ต่อให้ทีมงานจะเปลี่ยนมุมกล้อง ก็กู้สถานการณ์เรตติ้งดิ่งเหวไม่ไหว จนปัญญาต้องโทรหาลู่หยางคนเขียนบทเพื่อสอบถาม

ลู่หยางมั่นใจในบทที่ตัวเองเขียนอย่างมาก "บทไม่มีปัญหา จากการวิเคราะห์ข้อมูล ขอแค่เจอคนที่ความคิดละเอียดรอบคอบ จะมีพื้นที่ให้แสดงฝีมือได้เยอะมาก"

"แต่ตอนนี้เจียงไป๋จนถึงปัจจุบันยังไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่ใช่ปัญหาที่บท แต่เป็นปัญหาที่ตัวเจียงไป๋เอง"

เรตติ้งตกต่ำทำให้ผู้กำกับนั่งไม่ติดแล้ว!

พวกเขาเริ่มศึกษาการเปลี่ยนมุมกล้อง สลับมุมมองต่างๆ เพื่อดึงเรตติ้งขึ้นมา ไม่ใช่แค่แช่ภาพอยู่ที่เจียงไป๋มากเกินไป!

สิ่งที่ผู้คนอยากดูไม่ใช่ชีวิตเรียบง่ายแบบนี้ แต่เป็นการชิงไหวชิงพริบที่ตื่นเต้นเร้าใจ!

และในขณะนี้!

เจียงไป๋ที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ ลืมตามองความมืดมิดยามค่ำคืน พึมพำว่า "ฝั่งผู้สืบคดี น่าจะมีความเคลื่อนไหวแล้วสินะ?"

หนึ่งสัปดาห์ คือระยะเวลาที่นานที่สุดแล้ว

เป็นไปตามที่เจียงไป๋คาดการณ์ ในสำนักงานตำรวจเมืองเจียงเป่ย กวนหงซานมองดูแฟ้มคดีบนโต๊ะอย่างปวดหัว "ทิศทางการสืบสวนผิดพลาดหรือเปล่า?"

ฉินเฮ่าก็ยืดตัวขึ้นนั่ง "บางทีเราอาจจะโดนหลอก เป็นไปไม่ได้ที่นานขนาดนี้จะไม่มีเบาะแสเลย"

หลายคนช่วยกันแกะรอย เรียบเรียงใหม่ จนได้คำตอบ

"ไม่ใช่ทิศทางการสันนิษฐานผิด แต่เป็น..." อู๋จุ้ยตาเป็นประกาย "รายการจงใจเลื่อนเวลาการแจ้งความออกไป เพื่อเพิ่มความยาก"

เขาฟันธง "ไม่ผิดแน่ วันนี้เราน่าจะได้เห็นคดีแล้ว"

ทันใดนั้นเอง!

ประตูห้องประชุมถูกผลักออก เจ้าหน้าที่ตำรวจอุ้มแฟ้มคดีเข้ามา "หัวหน้าครับ มีคดีคนหายเพิ่งแจ้งเข้ามาครับ!"

ทุกคนตาเป็นประกาย "ว่าไงนะ?"

เจ้าหน้าที่รีบแนะนำ "ผู้ชายชื่อหลิวเฉียง มาแจ้งความที่เขตฮว่าเฉิง ลูกชายเขา หลิวเจิ้น หายตัวไป ติดต่อไม่ได้มาประมาณหนึ่งสัปดาห์แล้วครับ"

กวนหงซานตบมือฉาด "หนึ่งสัปดาห์? งั้นก็เวลาพอๆ กับที่เรามาถึงสำนักงานตำรวจเจียงเป่ยเลย"

"ใช่!" อู๋จุ้ยก็ตั้งสติได้ ตื่นเต้นว่า "ในที่สุดก็มาแล้ว!"

แววตาของทุกคนปิดความตื่นเต้นดีใจไว้ไม่มิด

คดีที่รอคอยมานาน ในที่สุดก็เปิดฉากขึ้น ณ บัดนี้!

เสียงมือถือดังขึ้น กวนหงซานกดรับสาย "ว่าไง?"

เสียงเย็นชาของฉินหมิงดังมาจากปลายสาย "ผมส่งโลเคชั่นให้ ทางนี้เจอรถตกน้ำคันหนึ่ง"

กวนหงซานรับคำ "ได้"

รถที่เจียงไป๋อุตส่าห์ทิ้งลงน้ำ แทบจะถูกค้นพบในไม่กี่นาที!

คอมเมนต์ระเบิดทันที!

"กูว่าแล้ว การเอารถทิ้งน้ำคือการกระทำที่ปัญญาอ่อนที่สุด! ตำรวจจะหารถที่ถูกทิ้งลงน้ำสักคัน มันจะไปยากอะไรวะ!"

"นี่มันเสียเวลาเปล่าชัดๆ! นึกว่าคนธรรมดาหาไม่เจอ แล้วตำรวจจะหาไม่เจอเหรอ? ดูถูกใครอยู่!"

"ดูท่าคดีนี้คงจบเร็วๆ นี้แล้วล่ะ!"

"พูดไปก็น่าขำนะ รถที่เจียงไป๋อุตส่าห์เอาไปซ่อน ผู้สืบคดีได้รับแจ้งความปุ๊บ ก็เจอตำแหน่งรถปั๊บ ไม่รู้จะบอกว่าเจียงไป๋โง่เกินไป หรือผู้สืบคดีเก่งเกินไปดี!"

"กลุ่มอัจฉริยะ มาเจอกับเด็กจบใหม่ที่ไอคิวธรรมดาๆ! แม่รงเอ๊ย จะเอาอะไรไปชนะ!"

"พอเถอะ! รีบๆ จบไปซะ ทีหน้าทีหลังอย่าหาทำ! น่าเบื่อเกินไปแล้ว!"

ริมแม่น้ำ

ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆดำทะมึนกดต่ำจนหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรกับพวกเขา

หลังจากสั่งการให้เจ้าหน้าที่กู้รถขึ้นจากน้ำ ฉินหมิงก็สวมถุงมือสีขาวอย่างมืออาชีพ ตรวจสอบร่องรอยบนรถคันนี้

แม้ฉินหมิงจะเป็นนิติเวช แต่ไม่ได้ทำเป็นแค่เรื่องพวกนี้

ถ้านี่คือสถานที่เกิดเหตุแห่งแรก ด้วยสายตาที่เฉียบคมและความคิดที่ละเอียดรอบคอบรวมถึงตรรกะของเขา เผลอๆ อาจจะได้เบาะแสสำคัญ และปิดคดีได้ทันที

อู๋จุ้ยคาบบุหรี่ถาม "เป็นไงบ้าง?"

พยานคือเด็กไม่กี่คน จะเป็นยังไงได้?

ถามไปก็ไม่ได้ความ พวกเขาทำได้แค่ล็อกเป้าไปที่รถที่กู้ขึ้นมาได้คันนี้

สักพัก ฉินเฮ่าก็หันมาบอกว่า "บนรถคันนี้มีกล้องติดรถยนต์ น่าจะเป็นรถของหลิวเจิ้น"

เพื่อความชัวร์ พวกเขายังตรวจสอบเลขทะเบียนรถ ตรงกันเป๊ะ ไม่ต้องสงสัย นี่คือหลักฐาน

ฉินหมิงขมวดคิ้วกวาดตามองรอบๆ "ดูเหมือนบนรถจะไม่มีเบาะแสอะไร สิ่งที่ตรวจสอบได้ถูกน้ำชะล้างไปหมดแล้ว"

แต่ฉินหมิงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากนัก ตอนที่เจอรถ เขาก็รู้แล้วว่าคงหาเบาะแสสำคัญอะไรบนรถไม่ได้มาก

กวนหงซานเงียบไปครู่หนึ่ง ขมวดคิ้ว "คดีนี้ มันง่ายไปหน่อยไหม?"

"ง่าย? ยังไง?" อู๋จุ้ยแปลกใจ "ศพก็ไม่มี หลักฐานก็ไม่มี ง่ายตรงไหน?"

กวนหงซานครุ่นคิด แล้วอธิบายอย่างละเอียด "ผู้สูญหายหลิวเจิ้น จนถึงตอนนี้หายตัวไปหนึ่งสัปดาห์ แม้จะดูเหมือนให้เวลาผู้รับบทเตรียมตัวเยอะ แต่ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ คดีไม่ได้ยากเลย"

"รถถูกทิ้งไว้ที่นี่ แสดงว่ารถต้องมีความเกี่ยวข้องกับสถานที่เกิดเหตุ ไม่อย่างนั้นคงไม่ลงทุนลงแรงทิ้งรถขนาดนี้"

"เดิมทีกล้องติดรถยนต์จะบันทึกทุกอย่าง แต่ตอนนี้กล้องน้ำเข้า ใช้การไม่ได้แล้ว"

"ตอนนี้แค่ตรวจสอบว่ารถคันนี้เคยไปที่ไหนมาบ้าง ก็ปิดคดีได้แล้ว"

คำพูดนี้ ไม่ใช่แค่อธิบายให้อู๋จุ้ยฟัง แต่ยังอธิบายให้ผู้ชมไลฟ์สดฟังด้วย

ผู้ชมที่กำลังงง ฟังจบก็บรรลุธรรมทันที!

"อ๋อ อย่างนี้นี่เอง! พออธิบายแบบนี้ฉันก็เข้าใจเลย ฉลาดชิบหาย! สมองพวกนี้ทำด้วยอะไร แบ่งให้ฉันครึ่งนึงสิ!"

"ฉันบอกแล้วว่าการทิ้งรถของเจียงไป๋มันเปล่าประโยชน์? ไร้ความหมาย!"

"ไม่มีอะไรน่าสนใจจริงๆ น่าเบื่อ! ตอนนี้ก็นั่งรอโดนจับเถอะ! ฉันเห็นภาพตอนเจียงไป๋โดนเจอตัวลอยมาเลยเนี่ย!"

"ไอคิวแค่นี้ของเจียงไป๋ จะไปสู้อะไรกับคนพวกนี้!"

ทุกคนเดากันอย่างมั่นใจ โดยหารู้ไม่ว่า อีกไม่กี่วันข้างหน้า เจียงไป๋จะเปิดการแสดงฉากใหญ่ที่ทำให้ทุกคนต้องตะลึง!

(จบแล้ว)