บทที่ 13 : คุโซะครอบครองวิชาเนตรปริศนาอย่างนั้นเหรอ?

บทที่ 13: คุโซะครอบครองวิชาเนตรปริศนาอย่างนั้นเหรอ?

ความเงียบงันยังคงปกคลุมไปทั่วทั้งถ้ำ หลังจากนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ในที่สุดเพนก็ทำลายความเงียบขึ้นมา

"โคนัน"

"ผู้ชายที่ชื่อคุโซะคนนี้."

"เธอเป็นคนที่ติดต่อกับเขามานานที่สุด พอจะมีข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์บ้างไหม?"

ในฐานะหัวหน้ากลุ่มแสงอุษา เพนจำเป็นต้องอ่านใจและรู้ที่มาของทุกคนที่ก้าวเข้ามาในองค์กร ยิ่งได้เห็นสิ่งที่คุโซะทำในการต่อสู้เมื่อกี้ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าต้องขุดคุ้ยเรื่องของหมอนี่ให้ลึกขึ้น

พลังที่คุโซะแสดงออกมามันดูลึกลับเกินไป... แม้แต่กับคนที่มีประสบการณ์โชกโชนอย่างเขา

เริ่มจากคาถาไฟสีฟ้าหน้าตาประหลาด ตามด้วยวิชาเหินเวหาที่ยืนบนอากาศได้ราวกับเดินบนพื้นแข็ง ไหนจะวิชาเคลื่อนที่พริบตาที่ก้ำกึ่งระหว่างวิชาลวงตากับคาถาสลับร่าง และสุดท้ายคือสายฟ้าสีทองที่มีอานุภาพทำลายล้างมหาศาลนั่นอีก

ลำพังแค่มีพลังอย่างใดอย่างหนึ่งในนี้ ก็นับว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่ตึงมือสุดๆ แล้ว แต่คุโซะกลับครอบครองมันไว้ทั้งหมด... มันเป็นเรื่องที่แทบไม่น่าเชื่อ

อย่างไรก็ตาม เมื่อเพนพูดจบ โคนันกลับส่ายหน้าเบาๆ

"ข้อมูลเกี่ยวกับเขาแทบจะเป็นศูนย์เลย" เธอสารภาพออกมาตรงๆ

"แต่มีสิ่งหนึ่งที่ฉันยืนยันได้... ดวงตาของเขาไม่ธรรมดา"

แววตาของเพนฉายแววคมปลาบขึ้นมาทันที "ดวงตาของเขาเหรอ?"

"ใช่" โคนันยืนยัน

"ตอนที่เขาสู้ ฉันจับตาดูเขาอยู่ตลอด"

"ทุกครั้งที่เขาใช้พลังแปลกๆ พวกนั้น จะมีกระแสพลังงานวูบไหวอยู่ในรูม่านตาสีทองของเขา"

"ฉันเลยสงสัยว่า ความสามารถในการควบคุมพลังที่หลากหลายขนาดนั้น น่าจะเกี่ยวข้องกับดวงตาของเขา"

"พูดง่ายๆ ก็คือ..."

"มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาจะครอบครอง 'วิชาเนตร' เฉพาะตัวที่เราไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน"

"อะไรบางอย่างที่... คล้ายกับเนตรสังสาระของนาย"

เธอสบตากับเพนด้วยสีหน้าจริงจัง

เบื้องหลังร่างนั้น นางาโตะผู้ควบคุมเพนถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง

คล้ายกับเนตรสังสาระของฉันงั้นเหรอ?

เขานึกย้อนไปถึงอดีต เนตรสังสาระของเขาตื่นขึ้นในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่สอง ตอนที่นินจาโคโนฮะบุกบ้านและฆ่าพ่อแม่ของเขา ในช่วงเวลาที่จมอยู่กับความเศร้าและหวาดกลัว พลังที่ซ่อนอยู่ก็ระเบิดออกมาจนเขาเผลอฆ่าผู้บุกรุกไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็ได้เรียนรู้ถึงพลังอันมหาศาลของดวงตาคู่นี้ พลังที่สอดคล้องกับวิถีทั้งหก จนกลายเป็น 'เพน หกวิถี' ในที่สุด

เป็นไปได้ไหมว่าคุโซะเองก็เบิกพลังที่คล้ายกันนี้ขึ้นมาหลังจากผ่านความทุกข์ทรมานมาเหมือนกัน? และถ้าพลังของคุโซะผูกติดอยู่กับดวงตาจริง เรื่องที่เขาใช้คาถาได้โดยไม่ต้องประสานอินก็เริ่มมีเหตุผล เพราะวิชาเนตรระดับสูงส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องอาศัยการประสานอินอยู่แล้ว

ในขณะที่นางาโตะกำลังจมอยู่กับความคิด โคนันก็พูดขัดขึ้นมาอีกครั้ง

"นางาโตะ"

"ฉันว่าวิชาเนตรอาจจะไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของเขาหรอกนะ"

นางาโตะหลุดจากภวังค์ "เธอหมายความว่ายังไง?"

แววตาของโคนันหม่นแสงลงเล็กน้อย

"สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือพลังที่เขายังไม่ได้แสดงออกมาต่างหาก... นั่นคือ 'ดาบ' ของเขา"

เพนขมวดคิ้ว "ดาบของเขาเหรอ?"

โคนันพยักหน้า "นายอาจจะมองข้ามมันไป"

"ตอนที่สู้กับคาคุซึ เขาไม่ได้ชักดาบออกมาเลยสักครั้งเดียว"

"แต่ตอนอยู่ที่แคว้นแห่งลม ฉันเห็นกับตาว่าเขาทำอะไรได้บ้าง"

"จังหวะที่เขาชักดาบออกมา เขาสังหารซาโซริแห่งทรายแดงได้ในพริบตา ทั้งที่ตอนนั้นซาโซริกำลังเชิดหุ่นคาเซะคาเงะรุ่นที่ 3 อยู่ด้วยซ้ำ"

ดวงตาของเพนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

"ทั้งความเร็วและพลังทำลายของดาบเล่มนั้น... ฉันเชื่อว่านั่นคือไม้ตายที่แท้จริงของเขา"

"ส่วนเหตุผลที่เขาไม่ใช้มันกับคาคุซึน่ะเหรอ? ก็คงเพราะเขาเลือกที่จะไม่ฆ่ามากกว่า"

น้ำเสียงของโคนันดูนิ่งสงบ แต่ความหมายในคำพูดกลับหนักแน่นจนสัมผัสได้

เพนเงียบไปนานมาก ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมโคนันถึงได้ระมัดระวังตัวนักตอนที่เข้าไปติดต่อคุโซะก่อนหน้านี้ ผู้ชายคนนี้... คนที่ครอบครองทั้งวิชาเนตรปริศนาและคาถาที่ไม่รู้จัก อันตรายกว่าที่เห็นภายนอกหลายเท่า

สุดท้ายเพนก็เอ่ยขึ้น

"ตอนนี้เราจะคอยสังเกตการณ์เขาไปก่อน"

"ไว้รอให้ 'ชายคนนั้น' กลับมา เราค่อยมาหารือเรื่องนี้กันอีกที"

โคนันพยักหน้าเบาๆ

เธอรู้ดีว่าเพนกำลังหมายถึงใคร... ผู้บงการที่แท้จริงเบื้องหลังแสงอุษา

ชายสวมหน้ากากปริศนา คนที่เรียกตัวเองว่า อูจิฮะ มาดาระ