บทที่ 330 - ทำลายสำนักเมฆาขาว

บทที่ 330 - ทำลายสำนักเมฆาขาว

ในวินาทีที่เขาเมฆาขาวถูกปิดล้อม จินตานเจินเหรินของสำนักเมฆาขาวที่อยู่ในห้องอุ่นก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

เห็นเพียงมู่ไห่เจินเหรินโยนของสิ่งหนึ่งออกมา ของสิ่งนั้นบินออกจากห้องอุ่นลอยอยู่กลางอากาศ สร้างม่านแสงครอบคลุมเขาเมฆาขาวทั้งลูกเอาไว้

ในขณะเดียวกัน ร่างของคนในห้องอุ่นก็วูบไหว กลายเป็นแสงเหาะบินออกมา

ตระกูลหลิงแห่งชางหลีไม่มีเรือรบเวหา ดังนั้นคนของตระกูลหลิงจึงโดยสารไปในเรือรบเวหาของอารามคางคกทอง

เรือรบเวหาสามลำจัดขบวนเป็นรูปสามเหลี่ยม โดยมีลำหนึ่งนำหน้าและสองลำตามหลัง พุ่งตรงเข้าหาหมอกหนาสีขาวที่ปกคลุมภูเขา

บนเรือรบเวหา เต่ายักษ์ใช้ร่างกายอันมหึมาข่มขวัญทุกสรรพสิ่ง กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของคางคกทองกดดันผู้คน

ไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามโจวเย่ และประมุขตระกูลหลิงแห่งชางหลีหลิงหยวนเซิง ยืนอยู่บนกระดองของเต่ายักษ์วารีทมิฬ

เจ้าอารามคางคกทองจินอี้ และประมุขสำนักทรายสมุทรเฉินเจิ้ง ยืนอยู่บนหลังของคางคกทอง

จินตานเจินเหรินทั้งสี่จ้องมองเขาเมฆาขาว มหาอสูรทั้งสองอ้าปากคำรามเสียงดังก้องไปทั่วเกาะเมฆาขาว

ส่วนหัวของเรือรบเวหาทั้งสามลำยิงลำแสงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสามฟุตออกมาพร้อมกัน เพียงชั่วพริบตา ลำแสงทั้งสามก็พุ่งชนหมอกขาวที่กำลังม้วนตัว

หมอกขาวราวกับได้รับความเสียหายอย่างหนัก มันม้วนตัวรุนแรงยิ่งขึ้น

"ตูม!"

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว หมอกขาวที่ม้วนตัวถูกระเบิดจนกลายเป็นผุยผง กระจายไปทั่วเกาะเมฆาขาว

ในวินาทีนี้ เขาเมฆาขาวที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอกก็เผยโฉมออกมา โดยมีม่านแสงครอบคลุมไว้อีกชั้นหนึ่ง

แสงเหาะห้าสายพุ่งออกมาจากเขาเมฆาขาว หยุดลงกลางอากาศ เมื่อแสงจางลง ก็เผยให้เห็นร่างของจินตานเจินเหรินทั้งห้าของสำนักเมฆาขาว

เมื่อเห็นคนนอกค่ายกล มู่ไห่เจินเหรินกล่าวด้วยความตกตะลึง "หลิงหยวนเซิง เจ้าถึงกับจับมือเป็นพันธมิตรกับสามสำนักเชียวรึ"

จินตานเจินเหรินอีกสี่ท่านของสำนักเมฆาขาวต่างโกรธเกรี้ยว นึกถึงที่พวกเขาเคยลดเกียรติไปเจรจาขอเป็นพันธมิตรหลายครั้งหลายครา

แต่อีกฝ่ายกลับหาข้ออ้างบ่ายเบี่ยง หรือไม่ก็ถ่วงเวลา นึกว่าแค่ไม่อยากเข้ามาร่วมในสงครามครั้งนี้

ที่แท้ก็ได้จับมือเป็นพันธมิตรกับสามสำนักไปนานแล้ว เห็นคนของสำนักเมฆาขาวเป็นคนโง่ที่หลอกเล่นได้

เทิ่งเย่วเจินเหรินกล่าวอย่างเดือดดาล "ตระกูลหลิงแห่งชางหลีช่างไม่รักษาคำพูด ทำเช่นนี้ไม่กลัวคนในโลกบำเพ็ญเพียรหัวเราะเยาะหรือ"

ตอนแรกเป็นเขาที่ไปเจรจาเรื่องพันธมิตรกับตระกูลหลิงแห่งชางหลี บัดนี้ไม่เพียงไม่ได้เป็นพันธมิตร กลับผลักไสให้อีกฝ่ายไปอยู่ข้างสามสำนัก

ต่อหน้าผู้อาวุโสในสำนักและศิษย์จำนวนมาก เขาพลันรู้สึกเสียหน้า จะไม่ให้โกรธได้อย่างไร

ได้ยินดังนั้น หลิงหยวนเซิงสะบัดแขนเสื้อ แค่นเสียงเย็นชา "ใครเป็นคนถ่อยไร้ยางอาย เจ้าและข้าย่อมรู้อยู่แก่ใจ ตระกูลหลิงแห่งชางหลีทำเช่นนี้ ก็แค่ไม่อยากร่วมสังฆกรรมกับคนถ่อยอย่างพวกเจ้าเท่านั้น"

สำนักเมฆาขาวใช้ชีวิตของหลิงเจี๋ยซิน หรือแม้กระทั่งขู่ว่าจะทำให้วิญญาณแตกสลาย มาบีบบังคับอดีตประมุขตระกูลหลิงเจี๋ยซิน เพื่อให้ตระกูลหลิงแห่งชางหลียอมเป็นพันธมิตรกับสำนักเมฆาขาว

พฤติกรรมเช่นนี้ย่อมเรียกได้ว่าเป็นคนถ่อย หลิงหยวนเซิงจึงตอบโต้กลับไปโดยไม่รู้สึกกดดันในใจแม้แต่น้อย

ไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามกล่าว "พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ วันนี้คือวันตายของสำนักเมฆาขาว"

มู่ไห่เจินเหรินชี้หน้า "เฒ่าโจวช่างอวดดี ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะทำลายสำนักเมฆาขาวของข้าได้อย่างไร"

แม้ปากจะพูดจาแข็งกร้าว แต่ในใจกลับหวาดหวั่น เพราะหนึ่งตระกูลสามสำนักเตรียมการมาเป็นอย่างดี ศัตรูที่บุกมาครั้งนี้แข็งแกร่งผิดปกติ

ในระหว่างที่พูดคุยกัน ศิษย์ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วเขาเมฆาขาวก็เริ่มมารวมตัวกัน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณมีมากกว่าสามพันคน และมีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานเกือบห้าสิบคน

นี่ยังไม่นับศิษย์ที่ประจำการอยู่ภายนอก หากนับกันตัวต่อตัว สำนักเมฆาขาวนับว่าแข็งแกร่งสมคำร่ำลือ

ไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามสั่งการ "โจมตี ทำลายค่ายกลพิทักษ์สำนักของสำนักเมฆาขาวก่อน"

เรือรบเวหาทั้งสามลำยิงลำแสงออกมาอีกครั้ง แต่ละลำแสงหนากว่าเดิมมาก มีเส้นผ่านศูนย์กลางถึงหนึ่งจาง

"ตูม!"

ลำแสงทั้งสามพุ่งชนม่านแสงพร้อมกัน เกิดเสียงดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ม่านแสงสั่นไหวจนคนของสำนักเมฆาขาวใจหายวาบ

วินาทีถัดมา มหาอสูรทั้งสองและจินตานเจินเหรินทั้งสี่ก็ลงมือพร้อมกัน

คางคกทองแลบลิ้นยาวออกมา ราวกับแพรแดงยาวที่บดบังดวงอาทิตย์และม้วนพันภูเขา มันพันรอบม่านแสงหนึ่งรอบแล้วรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ

"โฮก!"

เต่ายักษ์วารีทมิฬส่งเสียงร้องประหลาดคล้ายมังกรแต่ไม่ใช่มังกร

เห็นเพียงแม่น้ำสายยาวบินมาจากทะเล ภายในมีสิ่งมีชีวิตแหวกว่าย แสงอาทิตย์สาดส่องกระทบผิวน้ำสะท้อนแสงหลากสีสันแพรวพราว

แม่น้ำสายยาวพุ่งชนม่านแสงตรงๆ ราวกับปืนฉีดน้ำขนาดยักษ์

น้ำจำนวนมหาศาลจากทะเลหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย แล้วถูกม่านแสงสะท้อนกลับ สุดท้ายก็ตกลงมากลายเป็นน้ำท่วมใหญ่

คนธรรมดาแถบเขาเมฆาขาวต่างได้รับผลกระทบไปตามๆ กัน ส่วนตลาดเมฆาขาวเพราะเปิดค่ายกลป้องกันไว้แต่เนิ่นๆ จึงกลายเป็นเกาะร้างกลางสายน้ำเชี่ยว

ในขณะเดียวกัน สมบัติวิเศษสี่ชิ้นก็ถูกสำแดงอานุภาพ

ไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามสะบัดแขนเสื้อ ไม้เท้าหัวมังกรบินออกไป ขยายใหญ่ขึ้นกลางอากาศ ราวกับเสาค้ำสวรรค์ฟาดลงมาตูมใหญ่

ของสิ่งนี้เรียกว่าไม้เท้าหัวมังกร เป็นสมบัติวิเศษธาตุไม้ระดับกลาง

หลิงหยวนเซิงถือกระบี่เสวียนหยวนชูขึ้นสูง ทันใดนั้นบนท้องฟ้าก็ปรากฏกระบี่ใหญ่สีเขียวอมเหลืองขนาดมหึมา ความยาวไม่ต่ำกว่ายี่สิบจาง

สองมือฟาดลงมา "ฟัน!"

สิ้นเสียง กระบี่ใหญ่สีเขียวอมเหลืองยาวกว่ายี่สิบจางก็ฟันลงบนม่านแสง

เจ้าอารามคางคกทองสะบัดมือ ตราประทับที่มีฐานสี่เหลี่ยมและส่วนยอดคล้ายภูเขาหมุนติ้วอยู่กลางอากาศ

ของสิ่งนี้เรียกว่าตราประทับสั่นขุนเขา เป็นสมบัติวิเศษธาตุดินระดับต่ำ

เมื่อเจ้าอารามคางคกทองประสานมือร่ายคาถา ตราประทับสั่นขุนเขาก็ขยายใหญ่ขึ้น บินไปอยู่เหนือม่านแสง

"ตูม!"

วินาทีที่ตราประทับสั่นขุนเขาตกลงมา ราวกับภูเขาทั้งลูกทุ่มใส่ด้านบนของม่านแสง ม่านแสงทั้งม่านสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ประมุขสำนักทรายสมุทรดึงปิ่นหยกบนศีรษะออกมา เห็นเพียงปิ่นหยกนั้นเปล่งประกาย กลายเป็นเข็มเล็กยาวสามนิ้ว

ของสิ่งนี้เรียกว่าหนามทะลวงฟ้า เป็นสมบัติวิเศษธาตุทองระดับต่ำ มีผลในการเจาะเกราะทะลวงป้องกันอย่างดีเยี่ยม เหมาะจะใช้ในสถานการณ์นี้ที่สุด

เห็นเพียงประมุขสำนักทรายสมุทรดีดนิ้วใส่หม่านแสง หนามทะลวงฟ้าก็พุ่งออกไปราวกับลำแสง

"ติ๊ง!"

ค่ายกลพิทักษ์สำนักของสำนักเมฆาขาวเป็นค่ายกลระดับสามขั้นสูง มีพลังป้องกันแข็งแกร่งมาก

แต่ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีรุนแรงจำนวนมากขนาดนี้ได้

หนามทะลวงฟ้าเปรียบเสมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้หลังอูฐหัก วินาทีที่มันแทงทะลุม่านแสง ม่านแสงที่ยืนหยัดมานานก็ระเบิดออกเสียงดังสนั่น

กระบวนการทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงไม่กี่ลมหายใจ คนของสำนักเมฆาขาวไม่ทันได้ตอบโต้ ม่านแสงป้องกันก็ถูกทำลายลงแล้ว

แต่ถึงคนของสำนักเมฆาขาวจะตอบโต้ทัน ก็คงไร้ประโยชน์

เมื่อม่านแสงป้องกันถูกทำลาย ศิษย์สำนักเมฆาขาวต่างตื่นตระหนกลนลาน

ในทางกลับกัน ฝ่ายพันธมิตรกลับมีสีหน้ายินดีปรีดา

แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้หัวเราะ กระบี่ทองคำขนาดยักษ์ก็ฟันออกมาจากเขาเมฆาขาว พุ่งตรงเข้าใส่ฝ่ายกองทัพพันธมิตร

อานุภาพของกระบี่นี้รุนแรงยิ่งนัก แม้แต่ไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามที่เป็นผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำช่วงปลายก็ยังไม่กล้ารับตรงๆ

ทว่ากระบี่ใหญ่พุ่งมาเร็วปานสายฟ้าแลบ ชั่วพริบตา กองทัพพันธมิตรก็ไม่มีที่ให้หลบหนี

ประจวบเหมาะกับเวลานั้น กระดองเต่าขนาดมหึมาที่บดบังท้องฟ้าก็บินออกมา ขวางอยู่ด้านหน้า

"เคร้ง!"

กระบี่ใหญ่ฟันลงบนกระดองเต่า คลื่นกระแทกแผ่กระจายไปตามผิวกระดองเต่าออกไปสี่ทิศแปดทาง พื้นดินถูกกรีดเป็นรอยแยกขนาดใหญ่

"ถึ... ถึงกับรับไว้ได้!"

มู่ไห่เจินเหรินมีสีหน้าตกตะลึง จินตานเจินเหรินอีกสี่คนของสำนักเมฆาขาวก็มีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อเช่นกัน

"กระบี่เมื่อครู่ ต่อให้ไม่มีอานุภาพระดับก่อกำเนิด ก็ต้องมีอานุภาพระดับก่อกำเนิดเทียมแน่นอน นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำจะรับได้เลยนะ!"

"พวกเขาทำได้อย่างไร"

ค่ายกลพิทักษ์สำนักของสำนักเมฆาขาวเป็นค่ายกลแบบรุกรับในหนึ่งเดียว ขอเพียงศัตรูเข้ามาในค่ายกล ก็จะถูกฝนกระบี่นับไม่ถ้วนโจมตี

น่าเสียดายที่กองทัพพันธมิตรไม่ได้เข้าไปในค่ายกล แต่เลือกที่จะทำลายค่ายกลจากภายนอกก่อน

แต่ค่ายกลก็ยังมีไม้ตายก้นหีบ เมื่อถูกทำลาย พลังงานในค่ายกลจะรวมตัวกันเป็นกระบี่ใหญ่ที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง

จินตานเจินเหรินฝ่ายพันธมิตรตะลึงงัน พอได้สติก็สูดลมหายใจเข้าลึก

อานุภาพจริงของกระบี่เมื่อครู่ รุนแรงกว่าที่สัมผัสได้เสียอีก ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำช่วงปลาย หากถูกฟันเข้า ก็คงต้องจบชีวิตคาที่

นึกไม่ถึงว่าจะถูกกระดองของเต่ายักษ์วารีทมิฬรับไว้ได้!

กระดองเต่าเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งมาก กระดองของสัตว์อสูรเต่ายิ่งแข็งแกร่งเข้าไปใหญ่

ยิ่งไปกว่านั้น เสวียนเจี่ยไม่ใช่สัตว์อสูรทั่วไป แต่เป็นเต่ายักษ์วารีทมิฬที่มีสายเลือดป้าเซี่ย

แม้ตอนนี้มันจะเป็นเพียงสัตว์อสูรระดับสามขั้นต่ำ แต่ความแข็งแกร่งของกระดองเต่าก็เทียบเท่าสมบัติวิเศษป้องกันระดับกลางแล้ว

แต่เมื่อเทียบกับสมบัติวิเศษป้องกัน กระดองของเสวียนเจี่ยขาดความพลิกแพลงไปมาก ทำได้เพียงใช้ความแข็งแกร่งรับการโจมตีตรงๆ

แต่นี่ก็นับเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง สำหรับใช้ในการหลอมสร้างสมบัติวิเศษป้องกัน

สำหรับเสวียนเจี่ยแล้ว กระดองนี้ก็สำคัญอย่างยิ่ง หากมันสามารถแปลงกายได้ ก็จะสามารถหลอมกระดองของตนเองให้เป็นสมบัติวิเศษคู่กาย

"กระบี่ที่รุนแรงอะไรเช่นนี้!"

หลายคนคิดในใจอย่างหวาดเสียว

จินตานเจินเหรินของสามสำนักมองดูเสวียนเจี่ย แววตาเป็นประกาย

แม้แต่คางคกทองที่มีพลังฝีมือแข็งแกร่ง ก็ยังเผยแววตาเลื่อมใสต่อเสวียนเจี่ยอย่างปิดไม่มิด

เสวียนเจี่ยเก็บกระดองกลับมา ทุกคนจึงพบว่าบนกระดองเต่านอกจากรอยร้าวเล็กๆ รอยหนึ่งแล้ว ก็ไม่มีร่องรอยอื่นอีก

อานุภาพของกระบี่เมื่อครู่ทุกคนต่างสัมผัสได้ดี

เห็นเช่นนี้แล้วต่างก็เกิดความโลภขึ้นมาบ้าง แต่ก็รีบระงับใจไว้อย่างรวดเร็ว

อย่าว่าแต่ตอนนี้กำลังทำสงครามกับสำนักเมฆาขาวอยู่เลย ลำพังความแข็งแกร่งของเสวียนเจี่ยก็ไม่ธรรมดา คิดจะเอากระดองของมันมาครอบครองไหนเลยจะง่ายดายปานนั้น

พวกเขาหารู้ไม่ว่า เวลานี้เสวียนเจี่ยปวดใจจนแทบจะมีน้ำตาไหลออกมาเป็นสายเลือด

หากต้องการลบรอยร้าวนี้ ให้กลับมาสมบูรณ์ดังเดิม หากไม่ได้ใช้อุ่นเลี้ยงสักยี่สิบสามสิบปี ย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

ความเจ็บปวดกลายเป็นความโกรธเกรี้ยว มันมองไปที่เขาเมฆาขาวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

"โฮก!"

แม่น้ำสายยาวพุ่งเข้าใส่เขาเมฆาขาวต่อไป เมื่อไร้ซึ่งม่านแสงป้องกัน มันก็ฉีดพ่นใส่เขาเมฆาขาวโดยตรง

น้ำป่าไหลบ่าจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ บ้านเรือนสิ่งปลูกสร้างจำนวนมากถูกน้ำซัดพังทลาย ศิษย์ระดับกลั่นลมปราณของสำนักเมฆาขาวตะเกียกตะกายอยู่ในกระแสน้ำ

ส่วนผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานของสำนักเมฆาขาว กระโดดขึ้นจากน้ำ เหยียบกระบี่บินขึ้นไปกลางอากาศ พยายามช่วยชีวิตศิษย์ในสำนักที่ลอยคออยู่ในน้ำให้ได้มากที่สุด

แม้สายน้ำจะถูกจินตานเจินเหรินของสำนักเมฆาขาวสกัดกั้นไว้ได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังมีศิษย์สำนักเมฆาขาวจำนวนไม่น้อยที่ต้องสังเวยชีวิตในกระแสน้ำเชี่ยวกราก

มองดูเขาเมฆาขาวที่ถูกทำลายจนยับเยิน จินตานเจินเหรินทั้งห้าของสำนักเมฆาขาวโกรธจนแทบคลั่ง

เห็นเพียงมู่ไห่เจินเหรินคำรามลั่น "ศิษย์ทุกคนฟังคำสั่ง ฆ่าศัตรูผู้รุกราน ปกป้องสำนักเมฆาขาว!"

ศิษย์ระดับกลั่นลมปราณของสำนักเมฆาขาวถูกน้ำซัดกระจัดกระจาย การจะกลับมารวมตัวกันใหม่อีกครั้งต้องใช้เวลา

แต่ฝ่ายกองทัพพันธมิตรจะให้โอกาสสำนักเมฆาขาวได้อย่างไร เห็นเพียงจินตานเจินเหรินทั้งสี่และมหาอสูรทั้งสองพุ่งเข้าใส่จินตานเจินเหรินของสำนักเมฆาขาว

เรือรบเวหาทั้งสามลำบินไปเหนือเขาเมฆาขาว ยิงลำแสงสามสายลงมา ลำแสงทั้งสามตกกระทบในตำแหน่งที่แตกต่างกัน

เมื่อลำแสงจางหาย บนเขาเมฆาขาวก็เต็มไปด้วยผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณและระดับสร้างรากฐานของฝ่ายพันธมิตร

กองกำลังพันธมิตรทั้งสามจุดยึดพื้นที่มั่นได้แล้ว ก็เริ่มรุกคืบออกไป

กองกำลังพันธมิตรแข็งแกร่งเกินไป เกินกว่าที่สำนักเมฆาขาวจะเทียบติด

หากไม่นับสัตว์อสูรระดับหนึ่งและสอง จำนวนผู้ฝึกตนและระดับพลังของทั้งสี่ขุมกำลังที่นำมามีดังนี้

ตระกูลหลิงแห่งชางหลีนำผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานมาสามสิบสองคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายหนึ่งร้อยห้าสิบคน

อารามคางคกทองนำผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานมาหกสิบห้าคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายหนึ่งพันคน

สำนักทรายสมุทรนำผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานมาเจ็ดสิบหกคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายหนึ่งพันสองร้อยคน

สำนักมังกรครามนำผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานมาร้อยสามสิบแปดคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายสองพันคน

นั่นหมายความว่า ฝ่ายพันธมิตรมีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานสามร้อยสิบเอ็ดคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายสี่พันสามร้อยห้าสิบคน นี่ขนาดยังไม่นับรวมสัตว์อสูรระดับหนึ่งและสอง หากนับรวมด้วย จำนวนย่อมมากกว่านี้แน่นอน

ในทางกลับกัน ฝ่ายสำนักเมฆาขาว มีผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานที่เฝ้าเขาเมฆาขาวเพียงสี่สิบหกคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณสามพันเจ็ดร้อยกว่าคน

และในจำนวนผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณสามพันเจ็ดร้อยกว่าคนนี้ คาดว่ามีสามสี่ร้อยคนที่ตายไปในเหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อครู่ และอีกเกือบพันคนที่ได้รับบาดเจ็บไม่มากก็น้อย

ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณที่อยู่เฝ้าสำนัก พลังฝีมือล้วนไม่สูง ส่วนใหญ่เป็นศิษย์ระดับกลั่นลมปราณช่วงต้นและกลาง

และด้วยเหตุนี้ จึงมีศิษย์สำนักเมฆาขาวจำนวนมากตายในน้ำท่วมเมื่อครู่

ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานสามร้อยสิบเอ็ดคน ปะทะ สี่สิบหกคน ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายสี่พันสามร้อยห้าสิบคน ปะทะ ผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณสามพันสามร้อยกว่าคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นระดับช่วงต้นและกลาง

แถมยังมีคนเจ็บอีกเกือบพันคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าศิษย์ระดับกลั่นลมปราณของสำนักเมฆาขาวกระจัดกระจาย ยังไม่ทันได้รวมกลุ่มกัน

สู้ตัวต่อตัว จะไปสู้พวกหมาหมู่ได้อย่างไร

นี่เปรียบเทียบกันไม่ได้เลย สถานการณ์ในสนามรบเรียกว่าเอนเอียงไปฝ่ายเดียว ไม่ว่าจะเป็นศิษย์ระดับกลั่นลมปราณ หรือผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานของสำนักเมฆาขาว ต่างทำได้เพียงหนีเอาตัวรอดกระจัดกระจาย

แต่คนของฝ่ายพันธมิตรรู้ซึ้งถึงหลักการถอนรากถอนโคน มีหรือจะปล่อยให้ศิษย์สำนักเมฆาขาวหนีรอดไปได้

ไล่ล่าสังหารอย่างไม่ลดละ จนศัตรูไร้ที่หนี

ในเวลาเดียวกัน เรือรบเวหาของสำนักเมฆาขาวก็ถูกเรือรบเวหาของพันธมิตรทั้งสามลำรุมโจมตี และขุมกำลังระดับสูงของทั้งสองฝ่ายก็เปิดฉากต่อสู้กัน

ไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามร่วมมือกับเสวียนเจี่ยรับมือเฟิงอี้เจินเหริน คางคกทองรับมือมู่ไห่เจินเหริน เจ้าอารามคางคกทองรับมือมู่ชิงเจินเหริน ประมุขสำนักทรายสมุทรรับมือมู่เจ๋อเจินเหริน และหลิงหยวนเซิงรับมือเทิ่งเย่วเจินเหริน

นี่คือการปะทะกันระหว่างสมบัติวิเศษกับสมบัติวิเศษ การประลองกันระหว่างศาสตราคมกับศาสตราคม

หลิงหยวนเซิงใช้วิชาหนึ่งหยดตรึงธุลี ตรึงร่างเทิ่งเย่วเจินเหรินไว้ จากนั้นใช้วิชาร้อยวารีผสานลักษณ์ จำลองกระบี่เสวียนหยวน ผสานกับกระบี่เสวียนหยวนตัวจริงฟันลงมา หมายจะสังหารเทิ่งเย่วเจินเหรินให้ดับดิ้น

ในยามวิกฤต มู่ไห่เจินเหรินยอมแลกด้วยการถูกคางคกทองทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ใช้วิชาศาสตราคมรับกระบี่ของหลิงหยวนเซิงไว้ ช่วยชีวิตเทิ่งเย่วเจินเหรินได้ทันท่วงที

หนึ่งหยดตรึงธุลีเมื่อใช้กับผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำช่วงต้น จะตรึงเวลาได้ไม่เกินสามลมหายใจ ดังนั้นเทิ่งเย่วเจินเหรินจึงกลับมาเป็นอิสระได้อย่างรวดเร็ว

มู่ไห่เจินเหรินเห็นท่าไม่ดี จึงตัดสินใจเผาผลาญอายุขัยทันที

ผู้ฝึกตนทุกคนล้วนสามารถเผาผลาญอายุขัยและโลหิตจิงได้ แต่เป็นวิธีเผาผลาญที่หยาบมาก ไม่เพียงสูญเสียอายุขัยและโลหิตจิงในปริมาณมาก แต่พลังที่แลกมาได้ยังมีจำกัด

มีเพียงเคล็ดวิชาลับเฉพาะเท่านั้น ที่สามารถแลกพลังที่แข็งแกร่งกว่ามาได้ด้วยค่าตอบแทนที่น้อยกว่า

แน่นอนว่า คำว่าค่าตอบแทนที่น้อยกว่านั้น เป็นการเปรียบเทียบกับวิธีเผาผลาญตามสัญชาตญาณ

แต่ในความเป็นจริง ก็ยังต้องเผาผลาญอายุขัยและโลหิตจิงไปจำนวนมหาศาลอยู่ดี

พลังของมู่ไห่เจินเหรินพุ่งสูงขึ้นในพริบตา บีบให้คางคกทองถอยร่นไป แล้วบินไปอยู่ตรงหน้าเทิ่งเย่วเจินเหริน

เขามอบกำไลมิติของตนให้เทิ่งเย่วเจินเหริน กล่าวเสียงกร้าวว่า "เถิงเอ๋อร์ เจ้าจงรีบหนีไป ปู่จะต้านไว้ให้ จำไว้ อย่าลืมฟื้นฟูสำนักเมฆาขาว และแก้แค้นให้พวกเรา"

"หลานจะต้องแก้แค้นให้ท่านปู่แน่นอนขอรับ"

กล่าวจบ เทิ่งเย่วเจินเหรินก็กลายเป็นแสงสีแดงบินหนีไปทันที

หลิงหยวนเซิงแม้จะไม่ยินยอม แต่ก็จนปัญญา

มู่ไห่เจินเหรินหันมามองหลิงหยวนเซิง ยิ้มอย่างน่าสยดสยอง "ตระกูลหลิงแห่งชางหลีบังอาจหลอกลวงสำนักเมฆาขาวของข้า หลิงหยวนเซิง เอาชีวิตมา!"

เดิมทีมู่ไห่เจินเหรินเป็นผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำช่วงกลาง หลังเผาผลาญอายุขัย พลังฝีมือก็พุ่งขึ้นไปเทียบเท่าระดับแก่นทองคำช่วงปลาย

หลิงหยวนเซิงรู้ตัวว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ จึงไม่มีความคิดจะสู้ต่อ รีบหนีไปทางคางคกทองทันที

และคางคกทองก็รีบพุ่งเข้ามาขวางมู่ไห่เจินเหรินไว้

หลิงหยวนเซิงยิ้มเย็น "เฉาเหวิน ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะรักษาสภาพนี้ได้นานแค่ไหน"

คางคกทองกับหลิงหยวนเซิงพัวพันอยู่กับมู่ไห่เจินเหริน ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเข้าแลกเพื่อสังหารเขา เพียงแค่ถ่วงเวลาไว้ก็พอ

รอจนเขาเผาผลาญอายุขัยจนหมด เขาก็จะตายไปเอง

ไม่นาน อายุขัยของมู่ไห่เจินเหรินก็มอดไหม้จนหมดสิ้น ร่างกายเหี่ยวแห้งลงอย่างรวดเร็ว

หลิงหยวนเซิงที่ว่างมือแล้ว จึงรีบไปช่วยเจ้าอารามคางคกทองรุมสังหารมู่ชิงเจินเหริน ส่วนคางคกทองก็ไปช่วยเฟิงอี้เจินเหริน

เฟิงอี้เจินเหรินเดิมทีก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเสวียนเจี่ยกับไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรครามอยู่แล้ว ตอนนี้มีคางคกทองเพิ่มมาอีก ยิ่งสู้ไม่ได้เข้าไปใหญ่

เขาอยากหนี แต่หนีอย่างไรก็หนีไม่พ้น สุดท้ายถูกรุมสังหารจนตาย

เมื่อไท่ซ่างจ่างเหล่าสำนักมังกรคราม คางคกทอง และเสวียนเจี่ย สามกำลังรบหลักเข้าร่วมวงรุมสังหาร มู่ชิงเจินเหรินและมู่เจ๋อเจินเหรินที่เหลืออยู่ของสำนักเมฆาขาวก็ถูกสังหารอย่างรวดเร็ว

ในบรรดาคนที่เฝ้าเขาเมฆาขาว มีเพียงเทิ่งเย่วเจินเหรินคนเดียวที่หนีรอดไปได้ ส่วนศิษย์สำนักเมฆาขาวที่ประจำการอยู่ภายนอก ก็ไม่สามารถสร้างความวุ่นวายอะไรได้

เท่ากับว่า สำนักเมฆาขาวได้ล่มสลายลงแล้ว!

[จบแล้ว]