LM Volume 1 Chapter 22

LM Volume 1 Chapter 22

Volume 1 / Chapter 22

TL: LightNovelCafe

จากที่ไกลๆ จินฮยอกป้องหูด้วยมือของเขา.

“เราไม่ต้องคิดลึกไปกว่านี้ ฉันหมายความว่าใครบางคนต้องเป็นเหยื่อ.”

การแสดงออกของคนในปาร์ตี้จริงจังมากขึ้นเมื่อพูดถึงเหยื่อ ถ้าพวกเขาได้ยินไม่ผิดเขาหมายถึงคนที่จะกลายเป็นเหยื่อสดๆเพื่อล่อมิวแทน

“มันเป็นเรื่องตลก เราแค่ทำแผลน้อยๆและอยู่ในตำแหน่งที่แน่ใจว่าพวกมันจะตามกลิ่นออกมาแล้วเราจะซ่อนอยู่ข้างหลัง.”

พวกเขาจะจัดการได้อย่างแม่นยำหากฝ่ายตรงข้ามเป็นมนุษย์ แต่มันก็ไม่จำเป็นต้องออกไปไกลสำหรับมิวแทน นี่เป็นวิธีง่ายๆที่มีประสิทธิภาพ.

“ใครจะเป็นคนทำแผล…..?”

“ตั้งแต่ฉันเสนอขึ้นมาแล้ว ฉันจะทำมันเอง เพื่อมองหาที่ตั้ง.”

ลอยด์อ้างมันและคนของฮิกส์ก็สดใสขึ้นมา พวกเขาไม่ได้กลัวที่จะมีบาดแผล แต่เขาไม่ชอบความคิดแบบนี้ มันอาจจะมีบางอย่างเกิดขึ้นหากมิวแทนได้กลิ่นเลือดสด.

สวบ.

การเคลื่อนไหวของปาร์ตี้ตอนนี้มีระบบมากขึ้น พวกเขาจะประหยัดเวลาถ้าพวกเขาประสบความสำเร็จหรือจะต้องมองหาที่ตั้งพวกมัน มันไม่มีอะไรจะเสีย.

***

คนอื่นๆในปาร์ตี้ซ่อนตัวอยู่หลังกิ่งไม้ พวกเขาได้เลือกสถานที่เพื่อล่อให้มิวแทนออกมา มันเป็นสถานที่เปิดกว้างประมาณ 30 เมตร.

กึดๆ.

ลอยด์กรีดมือด้วยมีดของเขา.

เมื่อมีดผับเจาะผิวหนังเลือดก็ไหลออกมา

เลือดไหลแรงมากขึ้นเมื่อเขากำมือ ปริมาณเล็กน้อยมันอาจจะไม่ได้กลิ่นตามสายลม และเขาต้องการให้มันออกมาไวที่สุด.

ซึบ.

เขาเช็ดมือของเขาด้วยผ้าสะอาดและเทครีมลงไป ทันทีที่เขาใส่อย่าผิวหนังก็สมานทันที.

เขายังอยู่ที่เดิมและใช้สเปรย์ดับกลิ่น ถ้าเขาทำความสะอาดเลือดขณะที่เดิน พวกเขาจะไม่สามารถควบคุมกลิ่นได้ เขาต้องอยู่ในจุดเดิม.

คนอื่นๆกำลังรออยู่ข้างหลังโปรเจคชั่น โปรเจคชั่นก็คือไอเทมที่สามารถซ่อนคนอื่นๆได้ถึง10คนและยังสามารถเคลื่อนที่ได้.

ปาร์ตี้ของลอยด์ได้ลงทุนไปกว่า1,000แต้มเพื่อโปรเจคชั่นนี้ พวกเขาสามารถรอดมาได้สองสามครั้งเพราะสิ่งนี้ มันเข้ากันได้ดีกับสเปรน์ดับกลิ่น.

“น่าสนใจ.”

“มีหลายสิ่งหลายอย่างเมื่อคุณมองในร้านค้า.”

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมองเข้ามาด้านในจากภายนอก แต่ข้างในสามารถทำได้ เช่นเดียวกับไอเทมอื่นๆที่จำเป็นต่อการอยู่รอด.

ฉึบ.

ลอยด์เข้ามารวมด้วย เมื่อเฮนรี่ได้ปลกคลุมพวกเขาด้วยโปรเจคชั่นร่องลอยของคนในปาร์ตี้ก็เปลี่ยนไปเป็นก้อนหินและต้นไม้ มันเป็นการลวงตาที่สมบูรณ์.

จากนั้นพวกเขาก็รอมันอย่างเงียบๆเพื่อรอการมาของมิวแทน

***

พวกเขาเริ่มที่จะหิวหลังจากที่ทำกับดักมาสองชั่วโมง มีเสียงแปลกๆออกมาจากป่า ไม่มีใครสักคนที่ไม่คิดว่ามันเป็นมิวแทน

แฮ่ก.

มีกลิ่นคาว มีกลิ่นเลือด มันนานแล้วเลือดของลอยด์ก็แข็งตัว มันเหมือนกับสัตว์ที่เพิ่งถูกฆ่า.

สัมผัสของมนุษย์ไม่ค่อยไวเท่าไร แต่เห็นได้ชัดว่ามันอยู่ใกล้ๆและไม่กี่นาทีมิวแทนก็โผล่ออกมาอยู่เบื้องหน้า.

มันเป็นสัตว์สองเท้าคล้ายกับมนุษย์ ความแตกต่างของมันอยู่ที่เขี้ยวและเล็บมือเล็ดเท้าพร้อมกับแขนและขาที่ดูเหมือนจะยาวเกินไป.

‘คาลนิบาล(มนุษย์กินคน)!’

‘ไม่มีทางที่มนุษย์ทั้ง 1,500 นี้จะเป็นคานิบาล?’

คาลนิบาล.

มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดเลเวล 1 ความสามารถทางกายมันคือความแข็งแกร่งของมนุษย์ แต่ความเร็วของมันสูงมาก.

มันมีนิสัยเจ้าเล่ห์และชอบหาจุดอ่อนของศัตรูขณะต่อสู้.

เมื่อเผชิญหน้ากับคาลนิบาลตัวนึง เท่ากับมิวแทนเลเวล1กลางๆ3-4ตัว.

ฟุด ฟิด.

คาลนิบาลมองไปรอบๆหลังจากที่มันได้กลิ่นติดจมูกแล้วมันก็พยายามมองหาต้นตอของกลิ่น

จากนั้นมันก็ก้มตัวลงแลบลิ้นที่มีตะปุ้นตะปั่มเลียเลือดที่แห้งกรัง คนในตี้สั่นเมื่อคิดว่ามีลิ้นที่น่าเกลียดนี้โลมเลียพวกเขา.

กร๊วมๆ.

คาลนิบาลกินอะไรบางอย่างที่มันถือไว้ มันถูกเคียวจนจำไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นมิวแทน.

การกินของมันน่ารังเกียจ เนื้อชิ้นใหญ่หายไปภายในไม่กี่นาทีและท้องของมันก็ป่องนูนขึ้นมา มันเป็นจำนวนที่คนปกติไม่สามารถทานได้.

มันไม่ได้ออกไปไหนหลังจากที่กินเนื้อ มันมองไปรอบๆเลือดของลอยด์และแสดงความต้องการของมันมากขึ้น.

ปารตี้เฝ้ามองฉากนี้อยู่หลายสิบนาทีภายในโปรเจคชั่น ทุกวินาทีรู้สึกนานเป็นนาที พวกเขาต้องการให้มันออกไป.

ซวบ.

ความคาดหวังของเขาได้รับการเติมเต็มเมื่อคาลนิบาลกินเลือดรอบๆหมดและออกไป.

‘เราจะตามมันไปไหม?’

‘ยัง’

ลอยด์ส่ายหัว ถ้าคาลนิบาลมีความคิดสูงพวกเขาจะถูกจับทันทีที่พวกเขาออกไป พวกเขาต้องเว้นระยะเวลาพักนึง.

30 นาทีผ่านไปหลังจากที่คาลนิบาลกลับไป ในจุดที่พวกเขาอยู่ ได้ออกมาจากโปรเจคชั่น.

มีขีดจำกัดในการซ่อนของพวกเขา กับเวลาในตอนนี้มันโอเคที่พวกเขาจะตามมันไป.

ลอยด์หาทางบนดิน เนื่องจากมันไม่ได้จากไปนานและยังมีกิ่งไม้หักรวมทั้งรอยเท้า.

“ไปเลย.”

ปาร์ตี้ได้เตรียมอุปกรณ์ที่เอามาด้วยและตามลอยด์ที่กำลังเริ่มค้นหาทาง.

เสียงกรอบแกรบ.

มันมาจากคาลนิบาลและลอยด์ได้หายออกไปจากปาร์ตี้แล้ว พุ่มไม้ที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงเกิดเสียงดังสนั่น.

คิคิ!

ใบหน้าที่ถูกวาดด้วยเส้นสีดำ คานิบาลตัวอื่นได้มองเข้าไปยังปาร์ตี้ซึ่งมันเป็นฉากที่น่ากลัวมาก.

พลัก!

คาลนิบาลตัวนี้ซ่อนร่องรอย ดูเหมือนว่าปาร์ตี้ที่ทำกับดักจะเป็นคนถูกกับดักเล่นงานแทน

***

“อะไรวะ?”

“กับดัก.”

“ไม่น่า ทำไมมันถึงฉลาด? มันคงทำให้ขงเบ้งต้องอายแล้ว.”

ถ้าขงเบ้งได้ยินเรื่องนี้เขาต้องตกใจแน่นอน หนึ่งในยุทธศาสตร์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอดีตที่ผ่านมาเมื่อเทียบกับคาลนิบาล.

จุุนซังและจินฮยองได้เห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ.

เมื่อคาลนิบาลตัวแรกปรากฎ ตัวที่สองนั่งลงในพุ่มไม้โดยไม่เคลื่อนไหว มันดูเหมือนระวังมากหากเป็นกับดัก.

ดูเหมือนว่าพวกมันจะรู้ถึงการมีอยู่ของปาร์ตี้ แต่มันไม่รู้ตำแหน่งที่แน่นอน รอบยิ้มของมันออกมาเมื่อเห็นปาร์ตี้ออกมาจากโปรเจคชั่น.

สถานการณ์นี้เหมือนกับล่องูด้วยหางของมันเองและรอกินมันทีหลัง ปาร์ตี้คิดว่าประสบความสำเร็จในการล่อคาลนิบาล แต่พวกเขากับคิดกับดักเสียเอง.

พวกเขาเป็นไลฟ์เตอร์ที่ได้ผ่านทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เขาไม่คิดว่ามิวแทยเลเวล 1 จะมีกลยุทธ์แบบนี้.

พวกเขาติดกับดักอย่างง่ายดาย จุนซังไม่ได้คิดว่าพวกเขาโง่ ถ้าเขาอยู่ในตำแหน่งนั้นเขาก็เป็นเหมือนกัน.

“เราไม่ต้องบอกพวกเขาหรอ? พวกเขาจะถูกทำลายในที่สุด.”

จินฮยอกถูกต้อง หากปล่อยทิ้งไว้พวกเขาจะถูกขังและผู้แพ้จะกลายเป็นอาหาร ถ้าเขาวิ่งไปบอกพวกเขาก็สามารถหยุดมันได้.

“พวกเขาอาจจะหาฐานทัพได้เหมือนกัน.”

“มันก็เป็นแบบนั้น แต่ผมรู้สึกผิดกับการใช้คนเป็นเหยื่อ”

จินฮยอกจะเป็นเด็กใสซื่อ จุนซังไม่ต้องการทำแบบนั้น แต่พวกเขาอาจจะถูกลากเข้าไปร่วมด้วยถ้าพวกเขาเข้าไปเร็วเกินไป.

“เราไม่ได้มีหน้าที่รับผิดชอบพวกเขาว่าสิ่งที่เราเห็นมีอะไรเกิดขึ้น.”

มันอาจฟังดูเย็นชา แต่ในความเป็นจริง พวกเขาต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยคนอื่น? พวกเขาสามารถทำแบบนั้นได้ตราบเท่าที่คนๆนั้นสมควรได้รับ

ในขณะเดียวกันจุนซังก็ไม่ได้อยากจะรู้ข้างสนาม.

เขาเสียใจเพียงอย่างเดียวที่ปาร์ตี้ได้ล่อมิวแทนเพื่อหาฐานทัพ เขาใช้ปาร์ตี้ทำแบบนั้นแม้ว่ามันจะเป็นอันตราย.

“ช่วยพวกเขาถ้าเรามีโอกาส แล้วเราต้องทำตามพวกเขา แต่เราไม่ต้องการ?”

“ใช่!”

ใบหน้าของจินฮยอกสดในขึ้น จุนซังไม่ต้องการให้เขาถูกฆ่า ดีกว่ามีไลฟ์เตอร์มากขึ้น ถ้าเขามีโอกาสพวกเขาจะช่วยเท่าที่ทำได้

ถ้าไม่....ก็ทิ้งพวกเขาไว้.