บทที่ 1 ปฐมบทแห่งการสุ่มและกฎเกณฑ์ที่พลิกชะตา
บทที่ 1 ปฐมบทแห่งการสุ่มและกฎเกณฑ์ที่พลิกชะตา
"คุณลี่ ขั้นตอนการส่งมอบสถาบันเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้วครับ ตอนนี้วิทยาลัยแห่งนี้พร้อมอยู่ในความดูแลของคุณแล้ว"
"ตกลง! ขอบคุณพวกคุณทั้งสองมากที่ช่วยจัดการธุระให้"
"ส่วนเงินงวดสุดท้าย ผมจะโอนเข้าบัญชีของกิลด์พวกคุณในภายหลัง"
ณ เมืองมหาวิทยาลัยหนานอวิ๋น ภายในวิทยาลัยที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่
หลี่ฉีซิงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ก่อนจะกดโอนเงินห้าสิบล้านเหรียญสตาร์ก้อนสุดท้ายออกจากบัญชีอย่างไม่ลังเล
"คุณลี่ หากมีอะไรให้รับใช้เพิ่มเติม สามารถติดต่อพวกเราได้ตลอดเวลาเลยนะครับ"
"โชคดีครับ!"
"เช่นกันครับ!"
หลี่ฉีซิงมองส่งช่างตีเหล็กทั้งสองคนที่เดินจากไป ทว่าหูของเขายังคงแว่วเสียงกระซิบกระซาบของคนทั้งคู่ลอยตามลมมาเบาๆ
"ไม่นึกเลยว่าข่าวลือจะเป็นเรื่องจริง เมื่อกี้ฉันลองใช้ 《ทักษะตรวจสอบ》 ดูแล้ว หน้าต่างค่าสถานะของหมอนั่นหายไปแล้วจริงๆ ด้วย"
"เฮ้อ! น่าเสียดายชะมัด ฉันเองก็แอบดูเหมือนกัน อาชีพลับ ที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งยิ่งกว่า อาชีพหายาก กลับหายวับไปเฉยๆ แบบนี้"
"ฉันจำได้ว่าตอนที่เขาเปลี่ยนอาชีพ มันเกิดปรากฏการณ์วิปโยคทั่วฟ้าดิน น่าสะพรึงกลัวสุดๆ เลยนะ"
"ใช่ๆ ฉันเองก็อยู่ในเหตุการณ์นั้นเหมือนกัน!"
"ถ้าอาชีพนั้นไม่หายไปอย่างปริศนา ป่านนี้พวกมหาวิทยาลัยชั้นนำในเซี่ยงไฮ้คงตบเท้าแย่งตัวเขากันหัวกระไดไม่แห้งแล้ว"
"แต่ฉันว่าไอ้หนุ่มนี่สมองต้องมีปัญหาแน่ๆ"
"ทางบ้านก็ร่ำรวยล้นฟ้า มีเงินทองให้ถลุงเล่นได้ทั้งชีวิตแท้ๆ"
"ต่อให้ไม่มีอาชีพ ขอแค่ไม่ออกไปนอกเมือง เขาก็เสวยสุขได้สบายๆ ไปจนตาย"
"ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าจะเอาเงินมหาศาลขนาดนั้นมาสร้างวิทยาลัยทำไม"
"วิทยาลัยที่ไร้ซึ่งอาจารย์ผู้ฝึกสอน มหาวิทยาลัยเถื่อนที่ไม่ได้มาตรฐาน... คิดจริงๆ เหรอว่าแค่สร้างตึกสวยๆ แล้วจะดึงดูดนักเรียนได้?"
"จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว พอสร้างเสร็จ เขาอาจจะแค่อยากเปลี่ยนที่นี่เป็นคฤหาสน์ตากอากาศส่วนตัวก็ได้นี่นา!"
"หรือบางที... เพราะเขารู้ตัวว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้เรียนต่อระดับสูง เลยสร้างวิทยาลัยขึ้นมาเพื่อเติมเต็มความฝันของตัวเอง?"
"ฮ่าๆๆ ใครจะไปรู้ว่าคนระดับนั้นคิดอะไรอยู่"
ภายในเขตวิทยาลัย หลี่ฉีซิงทอดสายตามองแผ่นหลังของช่างตีเหล็กทั้งสองที่ค่อยๆ เลือนหายไปในระยะสายตา รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก
"ฉันยอมสละ อาชีพลับ เพื่อแกเลยนะ... เจ้าระบบ อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"
"เปิดหน้าต่างระบบ"
หลี่ฉีซิงตะโกนก้องในใจ สิ้นเสียงเรียกขาน หน้าต่างแสงโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
【ระบบสุ่มกาชาสถานศึกษา】
โฮสต์: หลี่ฉีซิง
ระดับ: เลเวล 1
แต้มสถานศึกษา: 10,000 แต้ม
จำนวนนักเรียน: 0/10
กฎเกณฑ์ปัจจุบันของวิทยาลัย: ไม่มี
ทักษะส่วนบุคคล: ไม่มี
ระดับโดยรวมของวิทยาลัย: ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน (ไก่อ่อน)
วิธีได้รับแต้ม:
1. ขยายและปรับปรุงฐานนักเรียน: ยิ่งระดับพลังต่อสู้ของนักเรียนสูงขึ้น แต้มที่ได้รับจะมากขึ้น
2. ยกระดับตัวโฮสต์เองและเพิ่มพูนทรัพยากรของวิทยาลัย
3. ยกระดับการจัดอันดับโดยรวมของวิทยาลัย
การใช้แต้มเพื่อสุ่มปลดล็อกกฎเกณฑ์:
【ฉบับยาจก】 ใช้ 100 แต้มต่อการสุ่ม 1 ครั้ง (โอกาสได้รับรางวัล 10%)
【ฉบับหรูหรา】 ใช้ 1,000 แต้มต่อการสุ่ม 1 ครั้ง (โอกาสได้รับรางวัล 50%)
【ฉบับเศรษฐี】 ใช้ 5,000 แต้มต่อการสุ่ม 1 ครั้ง (โอกาสได้รับรางวัล 60%)
【ฉบับคนรวยเงินเหลือ】 ใช้ 10,000 แต้มต่อการสุ่ม 1 ครั้ง (โอกาสได้รับรางวัล 80%)
【ฉบับเหยื่อการตลาดขั้นเทพ】 ใช้ 1,000,000 แต้มต่อการสุ่ม 1 ครั้ง (โอกาสได้รับรางวัล 99.99%)
【ฟังก์ชันระบบ】: กาชาเสี่ยงโชคสถานศึกษา
ระบบนี้ไม่ได้ซับซ้อนอะไร มันก็แค่ระบบลอตเตอรี่ที่อิงตามเจ้าของวิทยาลัย
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือรางวัลใหญ่ระดับ 'ท้าทายสวรรค์' ซึ่งต้องใช้แต้มมหาศาลถึงหนึ่งล้านแต้มในการแลกมา มันคือกฎเกณฑ์ที่อยู่เหนือสามัญสำนึกและอยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง
เรียบง่าย ชัดเจน เข้าใจได้ในปราดเดียว เรียนรู้ได้ในพริบตา
"การสุ่มรางวัลมีห้าระดับงั้นหรือ? ถึงขั้นมีระดับ 【ฉบับเหยื่อการตลาดขั้นเทพ】 ที่ใช้หนึ่งล้านแต้มด้วย! กฎบ้าบออะไรกันที่ต้องใช้ต้นทุนสูงขนาดนั้น?"
"เริ่มต้นมาฉันมีแค่หมื่นแต้ม... งั้นลอง 【ฉบับยาจก】 ดูก่อนแล้วกัน อยากรู้เหมือนกันว่าจะได้กฎแบบไหน"
"ระบบ เริ่มสุ่มกาชาฉบับยาจกหนึ่งครั้ง"
หลี่ฉีซิงจ้องมองหน้าต่างระบบพร้อมออกคำสั่ง
【ติ๊ง! แต้มสถานศึกษา -100... เปิดใช้งานกาชาฉบับยาจก】
【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับกฎเกณฑ์ระดับต่ำ】
【กฎเกณฑ์: การสังหารมอนสเตอร์ภายในดันเจี้ยนของวิทยาลัย จะได้รับค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 100 เท่า】
"หืม?"
หลี่ฉีซิงชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นผลลัพธ์
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงกับสะดุ้งโหยง ก่อนที่ความปิติยินดีจะฉายชัดบนใบหน้า
"สุ่มครั้งแรกก็ได้กฎเกณฑ์เลยงั้นเหรอ?"
"ฆ่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนวิทยาลัย ได้ค่าประสบการณ์ร้อยเท่า?"
"กฎที่โกงสะบัดขนาดนี้ยังเป็นแค่ระดับต่ำงั้นเหรอเนี่ย... ระบบนี่มันมีรสนิยมไม่เบาจริงๆ"
"ฆ่ามอนสเตอร์หนึ่งตัว เท่ากับคนอื่นฆ่าเป็นร้อยตัว ด้วยกฎข้อนี้ การเลเวลอัพก็จะรวดเร็วกว่าคนอื่นถึงร้อยเท่า!"
"เยี่ยม!"
หลี่ฉีซิงมองกฎข้อแรกที่ได้รับพร้อมรอยยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ
โลกใบนี้คือโลกที่ทุกคนสามารถเปลี่ยนอาชีพได้ เป็นการผสมผสานระหว่างเกมและความเป็นจริง
รางวัลจากดันเจี้ยน การปรากฏขึ้นของแดนลี้ลับ ขุมนรก และรอยแยกมิติ ทำให้โลกใบนี้เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด
เหล่า ผู้ฝึกตน จะได้รับค่าประสบการณ์จากการสังหารสัตว์ประหลาด เพื่อยกระดับเลเวลและแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
แต่ทว่า...
ประวัติศาสตร์การเปลี่ยนอาชีพที่ยาวนานนับหมื่นปี ทำให้ทรัพยากรใน ดันเจี้ยน ทั่วโลกขาดแคลนอย่างหนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ทรัพยากรเหล่านี้ยังถูกควบคุมโดยรัฐบาล กองกำลังที่ทรงอำนาจ และตระกูลโบราณเก่าแก่
มันกลายเป็นเรื่องยากแสนเข็ญสำหรับ ผู้ฝึกตนทั่วไป ที่จะเข้าถึงทรัพยากรเหล่านี้
ค่าประสบการณ์!
มีเพียงค่าประสบการณ์ที่มากพอเท่านั้น จึงจะทำให้ผู้ฝึกตนเติบโตได้อย่างรวดเร็ว
กฎข้อแรกที่สุ่มได้คือการคูณค่าประสบการณ์หนึ่งร้อยเท่า ถือว่าโชคเข้าข้างแบบสุดๆ
"ฉันยอมทิ้งอาชีพไปแล้ว ตอนนี้ฉันไม่มีพลังต่อสู้เลยสักนิด ถ้ามีแค่ตัวคูณค่าประสบการณ์แต่ไม่มีทักษะต่อสู้ มันก็เปล่าประโยชน์"
"ระบบ แกเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม?"
"สุ่มต่อเลย จัดมาแบบ 10 ครั้งรวด!"
【ติ๊ง! แต้มสถานศึกษา -1000】
【เริ่มการสุ่มฉบับยาจก 10 ครั้งรวด】
【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'ขอบคุณที่ใช้บริการ'! รางวัลปลอบใจ: พละกำลัง +1】
"รางวัลปลอบใจ พละกำลังบวกหนึ่ง?"
เมื่อเห็นผลการสุ่มครั้งแรก หลี่ฉีซิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย
หลังจากสูญเสียหน้าต่างสถานะเฉพาะของผู้ฝึกตนไป ก็ไม่แน่ใจว่าบัฟพลังแห่งเต๋านี้จะส่งผลหรือไม่
แต่ในไม่ช้า เมื่อค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 1 หน่วย หลี่ฉีซิงก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายอย่างชัดเจน
แรงหมัดที่เคยฆ่าสุนัขได้หนึ่งตัว ตอนนี้น่าจะมากพอที่จะฆ่าได้สองตัวแล้ว
"ถือเป็นพรสวรรค์ดิบสินะ รางวัลปลอบใจแบบนี้ก็พอรับได้"
หลี่ฉีซิงพึมพำกับตัวเอง พลางรอให้ระบบสุ่มรางวัลต่อไป
【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'ขอบคุณที่ใช้บริการ'! รางวัลปลอบใจ: พละกำลัง +1】
【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'ขอบคุณที่ใช้บริการ'! รางวัลปลอบใจ: พละกำลัง +1】
【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับ 'ความว่างเปล่า'! รางวัลปลอบใจ: การป้องกัน +1】
สามครั้งติดแล้วที่ไม่ได้รับรางวัลใหญ่?
ได้ค่าป้องกันเพิ่มมา 1 หน่วย แต่กลับไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆ
การเสี่ยงโชคยังคงดำเนินต่อไป
【ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับกฎเกณฑ์ระดับต่ำ】
"มาแล้ว! ตราบใดที่ยังมีโอกาส ไม่ว่ายังไงก็ต้องมีสักครั้งที่ถูกรางวัล"
"มาดูกันซิว่าคราวนี้จะได้กฎเกณฑ์แบบไหน"
เมื่อเห็นการแจ้งเตือนผู้โชคดีบนหน้าต่างระบบ หลี่ฉีซิงยังคงรักษาท่าทีสงบนิ่ง รอคอยการประกาศกฎใหม่อย่างใจจดใจจ่อ
กฎข้อแรกที่คูณประสบการณ์ร้อยเท่านั้นน่าสะพรึงกลัวมากพอแล้ว กฎข้อที่สองนี้... คงจะไม่ใช่เรื่องแย่หรอกนะ?