ตอนที่ 24 - คาถาเวทมนตร์ระดับ 2

“ตอนนี้นายรู้สึกอย่างไรบ้าง? นายเริ่มรู้สึกมั่นใจที่จะต่อสู้กับนักเวทย์คนอื่นแล้วหรือยัง?” มิสคามิลล์ถามลีโอในตอนที่พวกเขาเสร็จสิ้นการฝึกอบรมของในสัปดาห์นี้

“น่าจะได้” ลีโอตอบขณะที่เขานอนอยู่บนพื้นท่ามกลางแอ่งเหงื่อของเขา

“ผมหมายถึง คุณเป็นนักเวทย์เพียงคนเดียวที่ผมได้สู้ด้วยในตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา นักเวทย์คนอื่น ๆ จะมีสไตล์การต่อสู้ที่แตกต่างออกไป ดังนั้นผมยังกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับการต่อสู้กับนักเวทย์คนอื่น ๆ”

“ทำไมนายต้องต่อสู้กับนักเวทย์คนอื่นด้วยล่ะ ในเมื่อนายมีฉันอยู่ทั้งคน? นั่นก็เหมือนว่านายแค่จะไปฝึกกับใครบางคนที่อ่อนแอกว่าฉัน แม้ว่านักเวทย์ทุกคนจะมีสไตล์การต่อสู้ของตัวเอง แต่มันก็จะไม่แตกต่างกันมากนัก นอกจากเวทมนตร์ที่พวกเขาใช้ ดังนั้นถ้านายสามารถรับมือกับฉันได้ นายก็จะสามารถรับมือกับนักเวทย์คนอื่น ๆ ได้เหมือนกัน แล้วก็นะนายประเมินนักเรียนในสถาบันนี้สูงไปหน่อยแล้ว”

“ช่างมันเถอะ มันไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบายกับนายในตอนนี้ นายจะเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดเมื่อนายได้ต่อสู้กับนักเวทย์คนอื่น”

“ยังไงก็ตามเราจะกลับไปที่สมาคมนักผจญภัยในวันพรุ่งนี้เพื่อทำการสอบของนาย แล้วเจอกันที่ลานจอดรถเหมือนเดิม”

“เดี๋ยวก่อน! ก่อนที่เราจะแยกย้ายกันไปผมมีคำถาม”

“อะไรล่ะ?”

“ผมต้องการเริ่มเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ดังนั้นผมจึงยากรู้ว่าผมจะรู้ได้อย่างไรว่าผมพร้อมที่จะเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับ 2” ลีโอถาม

มิสคามิลล์หรี่ตาของเธอจ้องไปที่ลีโอ และเธอก็ครุ่นคิดอยู่เงียบ ๆ

ไม่กี่นาทีต่อมาเธอถามเขาว่า “นายสามารถใช้กระสุนสีดำได้กี่นัดก่อนที่มานาของนายจะหมด?”

ลีโอคิดอยู่แปปหนึ่งก่อนที่จะตอบว่า “ประมาณ 40 นัด”

หลังจากการฝึกเวทมนตร์ของเขาในทุก ๆ วันเป็นเวลาเกือบ 3 สัปดาห์ ความจุมานาของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็น 420

“ภายใต้สถานการณ์ปกติมีเพียงสองสิ่งที่ขัดขวางไม่ให้ใครบางคนเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับสูงกว่า ซึ่งนั่นก็คือ — ความจุมานาที่ไม่เพียงพอ และระดับความสัมพันธ์เวทมนตร์ที่อ่อนแอเกินไป”

“ตัวอย่างเช่น คนที่มีความสัมพันธ์เวทมนตร์ระดับ F ส่วนใหญ่จะสามารถเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ได้ และเมื่อพวกเขาเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับ 3 พวกเขาจะไม่สามารถใช้งานมันได้เนื่องจากขาดความสัมพันธ์ที่มากพอ”

“แล้วก็คาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ยังต้องการมานามากกว่าคาถาเวทมนตร์ระดับ 1 ถ้านายพยายามที่จะใช้คาถาเวทมนตร์ที่ต้องใช้มานามากกว่าที่นายมี นายจะเข้าสู่สภาวะมานาเหนื่อยล้าและหมดสติไปทันทีซึ่งมันเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างมาก”

“ปกติแล้วคนส่วนใหญ่จะเริ่มเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับ 2 หลังจากครึ่งปีจากตอนที่พวกเขาเริ่มเรียนรู้คาถาเวทมนตร์ระดับ 1 แต่นี่มันแค่สามสัปดาห์เองตั้งแต่นายเริ่มเรียนรู้เวทมนตร์”

“ครึ่งปี?! นั่นมันนานเกินไป!” ลีโออุทาน

“นั่นสำหรับคนปกติล่ะนะ แต่เนื่องจากพรสวรรค์ทางเวทมนตร์ของนายค่อนข้างสูง นายควรจะสามารถเริ่มเรียนรู้เวทมนตร์ระดับ 2 ได้เร็วกว่านั้น” มิสคามิลล์กล่าว

และเธอก็พูดต่อหลังจากที่พึ่งหยุดพูด “ถ้านายสามารถเอาชนะเคนได้อย่างไร้ที่ติ ฉันจะสอนคาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ให้นาย”

“ดีล!”

“ถ้าอย่างนั้นเจอกันพรุ่งนี้หลังเลิกเรียนนะ”

หลังจากมิสคามิลล์ออกจากศูนย์ฝึก ลีโอก็กลับไปที่ห้องของเขา

หลังจากออกมาจากห้องน้ำ ลิลิธก็เข้าหาเขาและพูดว่า “ลีโอ! ฉันมีข่าวดีมาให้นายด้วยล่ะ!”

“โอ้? มีอะไรหรอ”

“ฉันตัดสินใจที่จะสอนคาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ให้นาย!”

"ฮะ?" ลีโอยกคิ้วขึ้น

“เอ๊ะ? ทำไมนายไม่ตื่นเต้นเลยล่ะ นายอยากเรียนมันตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วไม่ใช่หรอ” ลิลิธรู้สึกงงงวยกับการตอบสนองของเขา

“ฉัน... ฉันว่าเธอมีพิรุธนะ”

“นะ-นายหมายถึงอะไรน่ะ มีพิรุธอะไรกัน?” ใบหน้าของลิลิธแข็งทื่อ

“อยู่ ๆ เธอก็บอกว่าจะสอนคาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ให้ฉัน หลังจากที่ฉันขอให้มิสคามิลล์สอนฉัน... มันคงไม่บังเอิญขนาดนั้นมั้ง?”

“มะ-มันไม่ใช่ว่าฉันอยากจะเป็นคนแรกที่สอนนายใช้คาถาเวทมนตร์ระดับ 2 หรืออะไรทำนองนั้นหรอกนะ เข้าใจไหม?! ฉันแค่คิดว่านายพร้อมที่จะเรียนรู้มันแล้ว!” ลิลิธอธิบายให้เขาฟังด้วยน้ำเสียงที่ดูไม่น่าเชื่อถือซักนิด

“ยังไงก็ตาม... ฉันไม่ได้สนใจเหตุผลของเธออยู่แล้ว แต่ถ้าเธอจะสอนคาถาเวทมนตร์ระดับ 2 ให้ฉัน ฉันก็จะไม่ปฏิเสธล่ะนะ” ลีโอกล่าว

“เยี่ยมมาก! ถ้างั้นนายก็จงลิ้มรสวงเวทย์นี้ซะสิ!”

ลิลิธสร้างวงเวทย์สีแดงที่มีขนาดใหญ่กว่าวงเวทย์คาถาเวทมนตร์ระดับ 1 เล็กน้อย และมันก็ดูซับซ้อน และมีรายละเอียดมากกว่า

‘มาดูกันว่าเขาจะใช้เวลานานแค่ไหนในจำคาถาเวทมนตร์ระดับสอง—’

“โอเคฉันจำได้แล้ว” ลีโอพูด

‘ไม่มีทางน่า… เขาจำได้แล้วจริง ๆ หรอ? เขาใช้เวลาในการจำมากกว่าวงเวทย์ระดับ 1 เพียงแค่สองสามวิ!’ ปากของลิลิธอ้ากว้างด้วยความตกใจ เพราะเธอคาดว่าเขาจะใช้เวลาอย่างน้อยสองสามนาทีเพื่อจำวงเวทย์ระดับ 2 อันนี้

<คุณได้เรียนรู้คาถาเวทมนตร์: ดูดกลืนมานา>

[ดูดกลืนมานา]

[ความสัมพันธ์: ความมืด]

[ระดับ: 2]

[มานา: N/A]

[ระดับความเชี่ยวชาญ: F]

<คุณทำเควสเสร็จแล้ว>

[+1,600 ประสบการณ์เวทมนตร์, +8 คะแนนเวทมนตร์]

“ห๊ะ? ดูดกลืนมานา? นี่หมายความว่าฉันสามารถใช้มันเพื่อขโมยมานาจากคนอื่นได้งั้นหรอ” ลีโอถามด้วยเสียงที่แปลกใจ เพราะเขาไม่คิดว่าเขาจะได้รับเวทมนตร์ที่มีประโยชน์เร็วขนาดนี้!

ท้ายที่สุดแล้วเวทมนตร์ที่ทรงพลังเช่นนี้ควรจะเป็นเวทมนตร์ระดับที่สูงกว่านี้!

“ก็ตามชื่อมันนั่นแหละ อย่างไรก็ตามนายควรจะใช้เวทมนตร์นี้ในตอนที่นายอยู่คนเดียว” ลิลิธกล่าว

“ทำไมล่ะ?” ลีโอถาม

“เพราะดูดกลืนมานาถือเป็นเวทมนตร์ของแวมไพร์ และมันก็ถือว่าเป็นเวทมนตร์ต้องห้ามด้วยเหมือนกัน ส่วนใหญ่แล้วเป็นเพราะมันถูกนำไปใช้ในทางที่ไม่ดีโดยแวมไพร์ ถ้าหากนายใช้เวทมนตร์นี้ในที่สาธารณะ พวกเขาจะเข้าใจผิดว่านายเป็นแวมไพร์ และพวกเขาจะไล่ล่านาย”

“อะไรนะ?! เวทมนตร์ต้องห้าม?! ทำไมเธอถึงสอนสิ่งที่อันตรายแบบนี้ให้กับฉัน?! แล้วฉันก็ใช้มันไม่ได้ด้วยซ้ำ!” ลีโออุทานขึ้นมาหลังจากรู้ความจริง

“นายสามารถใช้มันได้แน่นอน… ตราบใดที่นายไม่ปล่อยให้คนอื่นรู้ นอกจากนี้ถึงแม้ว่ามันจะถูกพิจารณาว่าเป็นเวทมนตร์ต้องห้าม แต่นั่นก็เป็นเพราะมันถูกใช้ในทางที่ไม่ดีโดยแวมไพร์ที่ใช้เวทมนตร์แห่งความมืดเป็นหลัก มันเคยเป็นเวทมนตร์ที่นิยมและถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในสมัยโบราณ ข้อเสียเพียงอย่างเดียวของเวทมนตร์นี้ก็คือนายจะต้องแตะต้องเป้าหมายเพื่อที่จะขโมยมานาของพวกเขา”

‘ฉันต้องยอมรับว่าแม้ว่ามันจะเป็นเวทมนตร์ต้องห้าม แต่มันเป็นเวทมนตร์ที่มีประโยชน์มาก มันจะช่วยให้ฉันฟื้นฟูมานาของฉันโดยไม่ต้องใช้มานาโพชั่น สิ่งนี้จะช่วยฉันประหยัดเงินได้อย่างมาก’ ลีโอคิดกับตัวเอง

“มันมีข้อจำกัดไหมว่าฉันจะสามารถใช้คาถาเวทมนตร์นี้ได้มากแค่ไหน?” จากนั้นเขาก็ถาม

“สามารถใช้ได้เท่าที่นายต้องการตราบใดที่ร่างกายของนายสามารถรับมือมันได้ เนื่องจากมันจะใช้ความอดทนของนายแทนมานาในการใช้งาน”

“ฉันเข้าใจ… แล้วฉันจะขโมยมานาได้มากแค่ไหนด้วยคาถาเวทมนตร์นี้?”

“มันขึ้นอยู่กับระดับความเชี่ยวชาญของนาย เนื่องจากความจุมานาของนายยังเล็กอยู่มาก นายน่าจะสามารถฟื้นฟูมานาของนายได้อย่างสมบูรณ์ด้วยการดูดกลืนมานาเพียงครั้งเดียว แม้ว่านายจะเพิ่งเรียนมันก็ตาม”

“แจ๋ว แม้ว่ามันจะเป็นเวทมนตร์ที่อันตรายที่มีความเสี่ยงมากมาย แต่ฉันดีใจที่ฉันได้เรียนรู้มัน” ลีโอพูด

“จริงเหรอ! นายไม่ได้โกรธฉันนะ?”

“ก็ไม่ถึงกับโกรธ แต่ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไปเธอควรบอกฉันเกี่ยวกับคาถาเวทมนตร์ก่อนที่เธอจะสอนมันให้กับฉัน แน่นอนว่าฉันเองก็ผิดที่เรียนโดยไม่ได้ถามคำถามใด ๆ กับเธอ ฉันยังคงรีบร้อนมากเกินไปเมื่อมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับเวทมนตร์” ลีโอกล่าว

‘เขาไม่รังเกียจที่จะเรียนเวทมนตร์ของแวมไพร์...’ ลิลิธยิ้มในใจหลังจากเห็นปฏิกิริยาของลีโอ

แม้ว่าเธอจะไม่ยอมรับ แต่เธอก็พึ่งทดสอบเขาโดยการสอนดูดกลืนมานาให้กับลีโอ และผลลัพธ์ก็ออกมาดีกว่าที่เธอหวังไว้มาก

“เอาล่ะ ฉันจะไปนอนแล้ว” ลีโอพูดกับเธอหลังจากนั้นซักพัก

“โอเค ฉันจะไปเดินเล่นที่สถาบันในคืนนี้ และดูว่ามีอะไรน่าสนใจเกิดขึ้นรึเปล่า” ลิลิธพูดก่อนที่จะหายตัวไปจากห้องของเขา

เมื่อลิลิธจากไป ลีโอก็เปิดร้านเวทมนตร์แทนที่จะนอน

‘เนื่องจากฉันมี 9 คะแนนเวทมนตร์แล้ว ฉันน่าจะซื้ออะไรได้บ้าง...’

[เพิ่มความจุมานา: 5 คะแนนเวทมนตร์]

[เพิ่มพลังเวทมนตร์: 5 คะแนนเวทมนตร์]

‘อ้อใช่ ตอนนี้ฉันมีความสัมพันธ์เวทมนตร์ลมด้วย ฉันควรจะดูว่ามันใช้กี่คะแนนเพื่อเลื่อนขั้นมัน’

[ความสัมพันธ์ลม (F → E): 20 คะแนนเวทมนตร์]

‘มันไม่ได้แย่อย่างที่ฉันคิด แต่ฉันก็ยังไม่สามารถซื้อมันได้’

หลังจากไตร่ตรองมาระยะหนึ่ง ลีโอก็ตัดสินใจซื้อความจุมานาก่อน

‘ด้วยความจุมานาที่มากขึ้นฉันก็ควรจะได้รับประโยชน์มากขึ้นเช่นกัน เนื่องจากฉันจะสามารถใช้เวทมนตร์ได้มากขึ้น และแม้แต่สามารถเรียนรู้เวทมนตร์ระดับสูงกว่าเดิมได้ด้วย แล้วหลังจากนั้นฉันจะเพิ่มพลังเวทมนตร์ของฉัน หลังจากที่ฉันทำภารกิจต่อไปเสร็จฉันก็จะมีคะแนนเวทมนตร์มากขึ้น’

<ยืนยันการซื้อ ‘เพิ่มความจุมานา’ สำหรับ 5 คะแนนเวทมนตร์>

“ยืนยัน”

ดิ๊ง!

<คุณได้ซื้อ ‘เพิ่มความจุมานา’ จากร้านค้าเวทมนตร์>

<ความจุมานาของคุณเพิ่มขึ้น 500!>

[มานา: 920/920]

หลังจากการซื้อ ลีโอก็รู้สึกพลังงานที่ระเบิดอยู่ภายในร่างกายของเขา

‘500 มานา! นั่นมันมากกว่าที่ฉันคาดไว้ และมันก็แค่ 5 คะแนนเวทมนตร์เท่านั้น!’

ลีโอรู้สึกประหลาดใจกับผลลัพธ์

อย่างไรก็ตามเมื่อเขาดูที่ร้านค้าเวทมนตร์อีกครั้ง ราคาของ [เพิ่มความจุมานา] ก็ได้เพิ่มขึ้นเป็น 50 คะแนนเวทมนตร์

แม้จะเป็นเช่นนั้นเขายังคงพอใจกับผลลัพธ์ เนื่องจากความจุมานาของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากเดิม

หลังจากนั้นไม่นานลีโอก็หลับไปด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา