ตอนที่ 5 - ความสัมพันธ์ทางเวทมนตร์

หลังจากออกจากห้องพยาบาล ลีโอก็เดินตามมิสคามิลล์ออกไปข้างนอก พวกเขาเดินไปประมาณสิบนาทีจนมาถึงอาคารทรงกลมขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

“นี่คือศูนย์ฝึกอบรม เป็นสถานที่ที่นักเรียนสามารถไปฝึกเวทมนตร์และฝึกสิ่งอื่นๆได้” มิสคามิลล์แนะนำสถานที่ให้เขา

ในโลกเก่าของลีโอ ศูนย์ฝึกแห่งนี้จะเป็นโรงยิม

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เข้าไปในอาคาร

เมื่อเข้าไปข้างในแล้วมิสคามิลล์ก็พาลีโอไปที่ห้องส่วนตัว ภายในห้องนั้นถูกสร้างขึ้นด้วยเหล็กและมีขนาดเท่าห้องเรียน

“จะให้ผมฝึกอะไรหรอครับ” ลีโอถาม

“จะอะไรได้ล่ะ? เพื่อให้ยังคงลักษณะของนายไว้ นายจะต้องเรียนรู้วิธีใช้ดาบเหมือนกับลีโอคนเก่า” มิสคามิลล์พูดขณะที่เธอล็อคประตูห้อง

ลีโอมองไปรอบ ๆ ห้องที่กว้างขวางแต่ว่างเปล่า

“ผมไม่เห็นมีดาบอยู่แถวนี้เลย”

“นี่”

ลีโอหันไปมองมิสคามิลล์หลังจากได้ยินเสียงของเธอ และเธอทำให้เขาประหลาดใจ เนื่องจากจู่ๆ เธอก็ถือดาบอยู่

“หะ? คุณเอาดาบนั่นมาจากไหน?” เขาถาม

มิสคามิลล์พลิกฝ่ามือแล้วพูดว่า “เวทมนตร์ช่องว่าง”

จากนั้น ลีโอก็มองดูมิสคามิลล์สอดดาบเข้าไปในรูเล็กๆ ที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาบนฝ่ามือของเธอ ราวกับว่าเธอแยกช่องว่างออก

ดาบหายเข้าไปในหลุมโดยไม่ต้องใช้ความพยายามใด ๆ

“ด้วยเวทมนตร์ช่องว่างนี้ ฉันสามารถตัดช่องว่างและเก็บวัตถุที่ไม่มีชีวิตไว้ในอีกมิติหนึ่ง ซึ่งฉันสามารถเข้าถึงได้คนเดียว” มิสคามิลล์อธิบายขณะที่เธอหยิบดาบกลับออกมาจากรู

“เห้ย นั่นมันเจ๋งสุดๆ!” ดวงตาของลีโอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

สิ่งที่เขาเห็นเมื่อกี้ มันดูเหมือนกับนิยายแฟนตาซีหรือภาพยนตร์เลย!

“แทนที่จะเรียนวิชาดาบ ถ้าผมเรียนเวทมนตร์ล่ะ?! เคนเป็นจอมเวทใช่ไหม? มันน่าจะสมเหตุสมผลถ้าผมสู้กับเขาด้วยเวทมนตร์ ไม่ใช่ดาบ!” ทันใดนั้นลีโอก็แนะนำ

มิสคามิลล์ขมวดคิ้วและพูดว่า “นายลืมไปแล้วหรอ ลีโอใช้เวทมนตร์ไม่ได้! ถ้าจู่ๆ นายใช้เวทมนตร์ทุกคนจะสงสัยในตัวตนของนาย และเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่านายใช้เวทมนตร์ได้ไหม”

ลีโอถอนหายใจ “ผมจำได้อยู่แล้ว ผมแค่อยากลองใช้เวทมนตร์ดูเท่านั้น”

“ถ้านายสามารถไปถึงระดับๆหนึ่งของวิชาดาบได้ในเวลาที่เหมาะสม ฉันจะสอนวิธีใช้เวทมนตร์ให้นาย” จู่ๆ มิสคามิลล์ก็พูดขึ้น

แน่นอน จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอคือกระตุ้นให้ลีโอเรียนรู้วิชาดาบ

“นั่นสัญญาแล้วนะ! ผมต้องทำได้ดีแค่ไหน และผมมีเวลาเท่าไหร่!” ลีโอถามทันที

“นายไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องนั้น ฉันจะแจ้งให้นายทราบเมื่อนายไปถึงเป้าหมายนั้น… ถ้านายไปถึงได้ล่ะก็นะ”

“ตกลง!”

มิสคามิลล์ยื่นดาบเหล็กให้เขาและพูดว่า “เราจะเริ่มต้นด้วยพื้นฐาน เหวี่ยงดาบตรงหน้านายสองสามครั้ง”

ลีโอคว้าดาบที่หนักประมาณ 2 กก. และเริ่มเหวี่ยงมันด้วยพลังทั้งหมดของเขาทันที

แม้จะเห็นความผิดพลาดมากมายในพริบตา แต่มิสคามิลล์ก็ไม่ได้หยุดลีโอจนกระทั่งเขาจะเหวี่ยงดาบไปแล้วนับสิบครั้ง

“โอเค นายหยุดได้แล้ว”

“นี่มันโคตรเหนื่อยเลย…” ลีโอถอนหายใจหลังจากนั้น

“ฉันไม่แปลกใจเลย เพราะนายเหวี่ยงดาบเต็มกำลังทุกครั้ง” มิสคามิลล์กล่าว

และเธอพูดต่อว่า “นายใช้พลังมากเกินไป นายกำลังใช้ดาบไม่ใช่กำลังใช้วัตถุทื่อๆ สิ่งที่สำคัญที่สุดเมื่อพูดถึงดาบก็คือความเร็วและความแม่นยำ”

“ฉันจะทำให้นายดู” มิสคามิลล์หยิบดาบอีกเล่มออกมาจากเวทมนตร์ช่องว่างของเธอและเริ่มเหวี่ยงมัน

“ว้าว...” ลีโอเคลิบเคลิ้มไปกับท่วงท่าอันสง่างามของเธอ

การโจมตีแต่ละครั้งของเธอเบาราวกับขนนก และเขาสามารถสัมผัสได้ถึงความคมของดาบแม้ว่าเขาจะอยู่ห่างจากมันมากก็ตาม นอกจากนี้ การเคลื่อนไหวของเธอยังให้ความรู้สึกเป็นธรรมชาติราวกับน้ำที่ไหลไปตามกระแสน้ำ ไม่มีการเคลื่อนไหวที่สูญเปล่า และดูเหมือนว่าเธอทำไปโดยไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ

หลังจากนั้นเธอก็ถามเขา “นายเห็นความแตกต่างระหว่างการแกว่งดาบของฉันกับของนายไหม”

“ครับ การแกว่งดาบของคุณเบาราวกับขนนกในขณะที่ของผมให้ความรู้สึกหนักอย่างผิดธรรมชาติ การเคลื่อนไหวของคุณนั้นรวดเร็วและว่องไวในขณะที่ของผมแข็งทื่อและงุ่มง่าม”

มิสคามิลล์หรี่ตามองเธอ และเธอคิดกับตัวเองว่า ‘ถ้าเขาสามารถเห็นความแตกต่างได้เร็วขนาดนี้ แสดงว่าเขายังไม่น่าสิ้นหวัง อันที่จริงเขามีสายตาที่เฉียบคม’

ครู่ต่อมาเธอพูดกับเขาว่า “ดีมาก ในเมื่อนายรู้ข้อผิดพลาดแล้ว ก็ลงมือแก้ไขซะ ครั้งนี้ฉันจะไม่หยุดนายอีก ดังนั้นแกว่งดาบนั่นต่อไปจนกว่านายจะรู้สึกพอใจ”

ลีโอผงกหัวของเขา และโดยไม่ถามคำถามใดๆ เพิ่มเติม เขาก็เริ่มกวัดแกว่งดาบอีกครั้ง

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ใส่แรงทั้งหมดไปกับการแกว่ง และพยายามเลียนแบบการเคลื่อนไหวของมิสคามิลล์

ไม่กี่นาทีต่อมา มิสคามิลล์ก็พูดขึ้นว่า “อย่าเพียงแค่ลอกเลียนแบบการเคลื่อนไหวของฉัน นายต้องเข้าใจเหตุผลเบื้องหลังการเคลื่อนไหวเหล่านี้ก่อน มิฉะนั้นนายจะไม่มีทางพัฒนาได้อย่างแท้จริง จับด้ามดาบให้แน่นและหยุดใช้แค่ไหล่ในการแกว่งดาบ ใช้ทั้งแขนและลำตัวของนายด้วย ด้วยวิธีนี้นายจะสามารถแกว่งดาบได้มากขึ้นและใช้พลังงานน้อยลง”

“ครับ!” ลีโอฟังคำแนะนำของเธอและปรับการกระทำของเขาตามนั้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

‘ผู้ชายคนนี้… เขาเป็นคนเรียนรู้เร็ว วิธีที่เขากวัดแกว่งดาบตอนนี้ดีกว่าเมื่อก่อนอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ด้วยอัตรานี้ เขาอาจจะเกินความคาดหมายของฉันจริงๆ…’

‘หรือเขาอาจจะแสร้งเป็นมือใหม่เพื่อลดการป้องกันของฉันลง นายเป็นใครกันแน่? แล้วนายมาจากไหน?’

แม้ว่าเธอจะเป็นคนบอกลีโอว่าเขามาจากโลกคู่ขนาน แต่เธอก็ไม่เชื่อทฤษฎีดังกล่าวเลยซักนิด

ในความเป็นจริง เธอสงสัยว่าลีโอถูกสร้างขึ้นโดยเวทมนตร์ต้องห้ามบางอย่างไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม อย่างไรก็ตาม เพื่อสืบหาที่มาที่แท้จริงของเขาโดยไม่ทำให้เขาสงสัย เธอจึงตัดสินใจเล่าเรื่องราวไร้สาระที่ว่าเขามาจากโลกคู่ขนานให้เขาฟัง

นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ที่ลีโอจะเป็นสายลับจากประเทศอื่น ซึ่งปัจจุบันยังมีชีวิตอยู่และปลอมตัวเป็นลีโอ

อย่างไรก็ตาม มันเป็นเรื่องบังเอิญมากเกินไปสำหรับลีโอที่เสียชีวิตอย่างลึกลับโดยไม่มีใครพบศพของเขา แล้วจู่ๆ ก็กลับมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

‘จนกว่าฉันจะรู้เบื้องหลังที่แท้จริงของเขา ฉันจะต้องให้เขาอยู่ใกล้ๆฉัน… มันคงจะดีมากถ้านายเป็น ‘ลีโอ’ จริง ๆ แม้ว่านายจะมาจากโลกอื่นก็ตาม…’ เธอถอนหายใจ

การฝึกดำเนินไปเป็นเวลาสองชั่วโมงจนกระทั่งลีโอไม่สามารถขยับร่างกายได้อีกต่อไป

“นะ-นั่นแหละ! ผมฝึกเสร็จแล้ว! ผมไม่สามารถยกแขนได้อีกแล้ว!” ลีโอทรุดลงกับพื้นด้วยร่างกายที่เปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

“สองชั่วโมง? นายไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่…” มิสคามิลล์ดูถูกเขา

“อะไรนะ! ผมไม่แข็งแรงงั้นหรอ? ผมแกว่งดาบเหล็กโดยไม่ได้หยุดพักมากนักในช่วงสองชั่วโมงที่ผ่านมา! ผมออกกำลังกายบ่อยมากเพราะผมมักจะต่อสู้กับพวกอันธพาลในโลกเก่าของผม!” ลีโออุทาน รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยกับคำพูดของมิสคามิลล์

นอกเหนือจากทักษะทางวิชาการของเขาแล้ว ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่เขาภูมิใจมาก นั่นคือร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาที่ได้รับการฝึกฝนและขัดเกลาเพื่อให้เขาสามารถต่อสู้กับพวกอันธพาลได้

แน่นอนว่ามันไม่สำคัญ เพราะพวกอันธพาลมักจะจับกลุ่มมารังแกเขาเสมอ

“ความแข็งแกร่งของนายอาจน่าประทับใจในโลกของนาย แต่ที่นี่นายต่ำกว่าค่าเฉลี่ยเท่านั้น” มิสคามิลล์พูดกับเขา

และเธอพูดต่อว่า “อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการฝึกจบลงเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้ และความก้าวหน้าของนายก็เกินความคาดหมายของฉัน ฉันเดาว่าฉันสามารถสอนนายได้นิดหน่อย—”

“เวทมนตร์?!” จู่ๆ ลีโอก็กระโดดขึ้นมายืนและขัดจังหวะ

“...” มิสคามิลล์มองเขาด้วยสายตาที่หรี่ลง

“ไม่ใช่ว่านายกำลังเหนื่อยมาก?”

“แน่นอน! แต่ผมจะไม่พลาดโอกาสที่จะเรียนรู้เวทมนตร์ แม้ว่ากระดูกทั้งหมดในร่างกายของผมจะหักก็ตาม!” เขาพูด

“อย่างก็ตามก่อนที่เราจะเริ่ม ฉันต้องดูว่านายมีพรสวรรค์ทางเวทมนตร์หรือไม่ และมีองค์ประกอบเฉพาะใดบ้างที่นายได้รับพร ด้วยวิธีนี้ ฉันจะรู้วิธีฝึกนายอย่างถูกต้อง”

เธอหยิบลูกบอลคริสตัลใสที่ใหญ่กว่าลูกเบสบอลเล็กน้อยออกมาจากเวทมนตร์ช่องว่าง แล้วยื่นให้เขา

“ถือไว้บนฝ่ามือของนาย” เธอแนะนำเขา

ลีโอพยักหน้าและถือลูกบอลคริสตัลด้วยมือขวา

จากนั้นมิสคามิลล์ก็กดฝ่ามือของเธอที่หน้าอกของเขาแล้วหลับตา

ในวินาทีต่อมา ลีโอก็เห็นอะไรบางอย่างปรากฏขึ้นภายในลูกแก้ว

ในตอนแรกมันปรากฏเป็นจุดสีดำเล็ก ๆ ตรงกลางลูกแก้ว แต่แล้วจุดนั้นเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งลูกแก้วทั้งหมดเป็นสีดำสนิท

ดวงตาของมิสคามิลล์เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจหลังจากที่ได้เห็นผลลัพธ์

“นี่หมายความว่ายังไง มันดูไม่ดีเลย…” ลีโอถามเธอด้วยน้ำเสียงประหม่า

“นายมีความสัมพันธ์ทางเวทมนตร์กับเวทมนตร์แห่งความมืด และมันก็ค่อนข้างทรงพลัง” เธอตอบในชั่วครู่ต่อมา

“เวทมนตร์แห่งความมืด? นั่นฟังดูเป็นลางร้ายมาก…”

“ผู้คนจำนวนมากจะเห็นด้วยกับนาย เนื่องจากเวทมนตร์แห่งความมืดมีความเกี่ยวข้องกับแวมไพร์”

ลีโอกลืนน้ำลายอย่างกระวนกระวาย “งะ-งั้นหมายความว่าผมเป็นแวมไพร์งั้นหรอ!”

“ไม่ มนุษย์ก็สามารถใช้เวทมนตร์แห่งความมืดได้เช่นกัน แต่นี่เป็นเรื่องที่หายาก ด้วยเหตุนี้คนเหล่านี้จึงถูกเรียกว่า ‘ผู้ถูกสาป’”

“โอ้พระเจ้า! ถ้าคนอื่นรู้ว่าผมใช้เวทมนตร์แห่งความมืดได้ ผมคงถูกบูลลี่ไปตลอดชีวิตที่นี่แน่!” ลีโอร้องเสียงดัง

“นั่นไม่ใช่เรื่องจริง สิ่งที่สำคัญจริงๆ ในโลกนี้คือความแข็งแกร่งของนาย ไม่ใช่ความสัมพันธ์ทางเวทมนตร์ของนาย ตราบใดที่นายแข็งแกร่งมากพอ ก็จะไม่มีใครกล้ารังแกนาย อันที่จริงมีผู้ใช้เวทมนตร์ในโรงเรียนนี้ที่มีความสัมพันธ์ทางเวทมนตร์กับเวทมนตร์แห่งความมืดและไม่มีใครกล้ารังแกเธอ”

“และตัดสินจากผลลัพธ์ พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ของนายอยู่ในระดับ A เป็นอย่างน้อย ฉันต้องการอุปกรณ์ที่ดีกว่านี้เพื่อดูแรงค์ที่แท้จริงของนาย นายสามารถเข้าเรียนในชั้นเรียนชั้นสูง ในฐานะนักเรียนเวทมนตร์ได้หากนายเปิดเผยข้อมูลนี้”

“อย่างกับว่าผมสามารถทำแบบนั้นได้!” ลีโอถอนหายใจ

“แล้วนายอยากจะทำอย่างไรล่ะ? นายยังคงอยากเรียนเวทมนตร์แห่งความมืดแม้ว่านายจะไม่สามารถใช้มันในที่สาธารณะได้งั้นหรอ?” มิสคามิลล์ถามเขา

“มันจำเป็นต้องถามคำถามนี้ด้วยเหรอ? แน่นอนสิ! ผมต้องการเรียนเวทมนตร์ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์ประเภทไหนก็ตาม!” ลีโอประกาศด้วยสีหน้าแน่วแน่

ดิ๊ง!

ทันใดนั้นก็มีเสียงแหลมก็ดังก้องในหัวของเขา

<ระบบรับทราบการตัดสินใจของคุณแล้ว!>

หน้าจอโปร่งใสพร้อมข้อความที่ดูเหมือนหลุดออกมาจากวิดีโอเกมก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าลีโอ

<เปิดใช้งานระบบ>

{ระบบเวทมนตร์}

[ระดับระบบ: 1]

[ความสามารถทางเวทมนตร์: EX+]

[ความสัมพันธ์ของเวทมนตร์แห่งความมืด: S]

[ค่าประสบการณ์เวทมนตร์: 0/1,000]

[แต้มเวทมนตร์: 0]

<คุณได้รับเควสจากระบบเวทมนตร์>

[ภารกิจ: เรียนรู้เวทมนตร์อันใหม่]

[รายละเอียด: เรียนรู้เวทมนตร์ระดับ 1 หรือสูงกว่า]

[จำกัดเวลา: 7 วัน]

[รางวัล: 200 ค่าประสบการณ์เวทมนตร์, 1 แต้มเวทมนตร์]

“นี่มันอะไรกันเนี่ย” ลีโอพึมพำออกมาดัง ๆ หลังจากเห็นปรากฏการณ์นี้ที่ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่า