เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Volume 1 / Chapter 20

Volume 1 / Chapter 20

Volume 1 / Chapter 20


Volume 1 / Chapter 20

TL: LightNovelCafe


“ฮิวจากอเมริกาและนี่คือจัสมินและสมิธ.”

“ผมชื่อคายาโมโต้.”

“ชาจุนซัง”

“ผมปาร์คจินฮยอก.”

ทุกคนไม่ได้ใช้ชื่อของผู้ช่วยและใช้ชื่อจริงทั้งหมด และนั่นจุนซังก็ได้เปิดเผยชื่อจริงของเขาด้วยเหมือนกัน  มันไม่สำคัญเนื่องจากพวกเขาอยู่ต่างประเทศ.

พอมันถึงคราวจุนซัง คาลไลล์ที่กอดอกและมองมาที่เขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอกัน ทำไมเขาถึงจ้องมองแบบนี้? หรือว่าเขาชอบผู้ชาย?

‘เกย์?’

‘ดูเหมือนว่าเขาจะตรวจสอบอุปกรณ์.’

‘ว้าว! เขาไม่ได้ใช้เรื่องมารยาทหรือไง เขาสร้างความประทับใจแรกไม่ดีนัก.’

เขาไม่ได้ตอบสนองกับคำของจินฮยอก เขาก็แค่ทนกับเรื่องนี้และปล่อยให้มันผ่านไป น่าหัวเราะถ้าการเริ่มต้นของการต่อสู้จะมีอะไรพวกนี้.

คาไลล์ชี้ไปที่ลอยด์ มันเป็นการแสดงบุคคลิกของเขา เขาทำเหมือนกับครูฝึกแก่ๆที่สั่งหมาให้ทำตาม.

เขากระซิบอะไรบางอย่างไปในหูของลอยด์ มันกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน เขาพูดเสียงเบา แม้แต่จุนซังก็ไม่ได้ยินมันหลังจากที่ปรับแต่งร่างกายแล้ว.

การแสดงออกของลอยด์รู้สึกอึดอัด เขาแสดงท่าทางแปลกๆ.

“คุณชา?”

“คุณมีเรื่องจะถาม?”

“ขอโทษนะ แต่อุปกรณ์ของคุณ คืออุปกรณ์ที่ดีที่สุดของคลาส Eหรือเปล่า?”

จุนซังพยักหน้า เขาไม่ได้ซ่อนมันไว้ มันเป็นสิ่งที่พวกเขาสามารถรู้ได้ หากเขามองไปที่ร้านค้า เมื่อเขาตอบคำถามต่อมาจึงยากขึ้น

“มีกี่ฟังชั่นที่ช่วยในการมองเห็นในหมวกของคุณ? กระเป๋ามิติที่อยู่หลังคุณนั่นใช่หรือไม่? คุณสามารถรวบรวมคะแนนมาได้อย่างไร?”

จุนซังขมวดคิ้ว นี่มันเหนือความคาดหมาย ไลฟ์เตอร์คนอื่นๆที่กำลังดูแลอุปกรณ์อยู่ก็หยุดเพื่อดูความเจ็บปวดของคนอื่น.

อุปกรณ์มีราคาไม่กี่หมื่น พวกเขาไม่สามารถที่จะไม่อยากรู้ได้ โดยเฉพาะกระเป๋ามิติที่ทำให้พวกเขาหวาดกลัว

“ดูนี่ คุณพยายามจะทำอะไร?”

“เพียงแค่อยู่เฉยๆ”

จินฮยอกมองไปที่ลอยด์ด้วยความไม่เชื่อและมองไปที่คาลไลล์ จุนซังพูด เขาทำได้เพียงส่งข้อความ.

“คุณต้องการจะพูดอะไร? ถ้าเขาอยากรู้อยากเห็นให้เขาถามด้วยตัวเอง”

“คาลไลล์กำลังแสดงความสนใจในอุปกรณ์ของคุณชา ราคาตลาดสำหรับ1แต้มคือ70เหรียญ แต่เขาจะให้คุณ 100 เหรียญ”

เขาบอกจะจ่ายราคาเป็นเพรชในที่นี้(สิ่งของที่มีราคาแต่บางครั้งก็ไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้)

จินฮยอกกอดตัวเองและหัวเราะเหมือนกับคนบ้า เขาไม่อยากจะเชื่อ คนบ้า เขากำลังเข้ามาในภารกิจเพื่ออะไร?  ซื้ออุปกรณ์? เขาไม่เข้าใจ.

“ผมปฏิเสธ.”

“ถ้าคุณขายให้คาลไลล์เขาก็จะให้อุปกรณ์กับคุณเช่นกัน จากนั้นก็ไม่มีปัญหาในการดำเนินภารกิจ เป็นโอกาสที่จะได้เงินเป็นจำนวนมาก.”

“ไม่!”

จุนซังมองผ่านไปที่คาลไลล์เพื่อปฏิเสธ

มันไม่ได้มีเหตุผลที่จะขายในสถานที่นี้ พวกเขากำลังทำภารกิจ3,000แต้ม ในสถานการณ์นี้ชีวิตของพวกเขาขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ของพวกเขา.

“ผมจะให้200เหรียญต่อ1แต้ม.”

“ไม่ขอบคุณ.”

“กระเป๋ามีราคา15ล้านเหรียญ ผมจะให้อุปกรณ์ของผมทั้งหมดให้กับคุณ คุณคิดว่าไง?”

“คุณจะใช้เพรชที่ไร้ประโยชน์มาใช้ในสถานการณ์ที่ไม่มีน้ำและอาหารงั้นหรอ? คุณสามารถทำได้ด้วยการเอาอุปกรณ์ทั้งหมดเหมือนกัน?”

คาลไลล์รู้สึกผิดเพราะการแสดงออกที่เย็นชา บรรยากาศมืดครึ้มเพราะชาวอังกฤษหยาบคาย.

‘งั้นก็ไปที่แผนB.’

‘เรียก!’

จุนซังส่งสัญญาณให้เขา จินฮยอกยอมรับการตัดสินใจพวกเขาอย่างสนุกสนาน

แผน A และ B.

พวกเขาไม่ต้องการความหมายที่ดี A คือกรณีที่พวกเขาชอบปาร์ตี้นี้ B คือพวกเขาจะไม่ทำอะไรและออกไป เนื่องจากเขาเลือก B พวกเขาคิดจะหลบหนี

“เราจะออกจากปาร์ตี้ แต่เราจะระวังหลังให้คุณ.”

“หมายความว่าไง?”

“คุณควบคุมคาลไลล์ได้หรือไม่? นี่มันเป็นทีมปาร์ตี้ หากมีกลุ่มไหนไม่สามารถควบคุมได้มันจะแย่กว่าทำงานคนเดียวอีก”

คาลไลล์ไม่เข้าใจความคิดของการทำงานเป็นทีม เขาจะทำทุกอย่างที่พอใจ.

3ใน10คนอยู่ใต้อำนาจของเขา รวมทั้งคนที่พูดกับเขาก็เป็น4 คนเขาตวบคุมได้ 40% ของกองกำลัง.

“อืม…..”

“เราจะย้ายไปอยู่ที่ใกล้ๆ เพียงโทรหาเราเมื่อคุณต้องการ.”

แม้ว่าปาร์ตี้จะไม่ได้เป็นผลดี แต่ก็ถูกรวมเข้าด้วยกันเพราะพวกเขาได้รวมปาร์ตี้. การแบ่งแยกจะไม่ดีต่อทุกคน.เขาหมายความว่ารวมอยู่ด้วยกันได้ ‘แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน’.

“หยุด.”

จุนซังไม่สนใจเสียงข้างหลังเขาและเดินเข้าไปในป่า.

“ลากเขากลับมา.”

“ลากเขา?”

เขาตะโกนหยุดด้วยเสียงโกรธ เฮนรี่และมาร์ตินเดินผ่านลอยด์ผู้ที่กำลังหัวเราะอย่างผู้แพ้ พวกเขาตั้งใจจะลากเขากลับมา.

“อย่าเข้าใกล้เขา.”

“วางมันลง”

จุนซังหยุดจินฮยอกที่กำลังข่มขู่พวกเขาด้วยหน้าไม้ การใช้อาวุธเป็นเรื่องที่แย่ที่สุด ไม่ควรทำอะไรที่ไม่สามารถย้อนกลับได้.

คาลไลล์ยิ้มแห้งโชว์ฟันสีขาวของเขา

“พวกเขาเป็นชนชั้นยอดของกองกำลังพิเศษที่บ้าน เราจะดูสิ่งที่คุณมีอยู่?”

“ฮ่า ฮ่า!”

กองกำลังพิเศษ?

ในโลกที่แตกร้าวนี้ ไลฟ์เตอร์ คืออาวุธสังหาร ดูเหมือนคาไลล์คิดว่าเขาเลือกอาวุธที่ดีที่สุด.

พลัก!

จุนซังก้าวไปข้างหน้าเพื่อสนองความต้องการของพวกเขา สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่สามัญสำนึกไม่สามารถนำมาใช้ได้ เขายังอยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้พวกเขามั่นใจ.

ชึบ.

เฮนรี่และมาร์ตินแยกออกไปไม่แปลกใจพวกเขาสองคนแยกกันจู่โจม มันเป็นเคล็บลับราคาถูกเพื่อแยกความสนใจจุนซัง แต่น่าเสียดายที่เรื่องนี้ไม่สำคัญ.

“ดีที่พวกคุณแยกกันอยู่.”

จุนซังบิดร่างไปเตะที่หัวของเฮนรี่.

เฮนรี่ป้องกันตัวด้วยแขนอย่างง่ายๆ.

แต่เขาก็ต้องงง เขาแค่ออกแรงนิดหน่อยแต่เขาก็รู้ว่าร่างเขากำลังปลิวไปตามแรง ใบหน้าของไลฟ์เตอร์ที่มองเขาถูกส่งไปในอากาศ ทุกคนตกใจ.

“อ๊าก!”

จุนซังต่อยไปที่ท้องของเฮนรี่ขณะที่กำลังลอยอยู่และบินออกไปด้านข้าง

ความตกใจจากการโดนตีที่กระเพราะ...มันมากเกินไป

เขาหายใจไม่ออก เขาอาจจะต้องเดินเล็กน้อยถ้าเขาไม่ได้สวมกางเกง

จุนซังมีความแข็งแกร่งทางกล้ามเนื้อมากกว่าสองเท่า แต่เฮนรี่จะไม่ตายเนื่องจากสูทกันกระแทกและอุปกรณ์ต่างๆของเขา จุนซังไม่ได้ถอยห่างจากเฮนรี่และยังคงก้าวเดินด้วยความเหี้ยมโหด.

“ถ้าคุณมาหาผมอีกครั้ง คุณคิดไว้เลยว่าแขนหรือขาที่มันจะหัก.”

เฮนรี่ขบกรามแน่น หัวของเขาเข้าใจ แต่ร่างกายไม่ฟ้งเขา เขารู้สึกอาย ไม่ว่าเขาจะเตรียมพร้อมหรือไม่ก็ตาม(กองกำพิเศษแพ้คนธรรมดาในสายตาของเฮนรี่/ไรต์)

“ต่อไป?”

จุนซังมองไปที่มาร์ติน ดูเหมือนเขาจะเครียดมากเมื่อเขาเห็นทุกอย่าแล้ว เขาจ้องมองอย่างลังเลกับสถานการณ์ของเขา.

“ระวัง.”

เฮนรี่เตือนมาร์ตินขณะที่เขานอนอยู่ เขาไม่รู้ว่าจุนซังได้รับพลังอย่างไร แต่การมองเห็นของเขากลายเป็นสีขาว.

มาร์ตินตะโกนขณะที่ยื่นแขนออก อย่างที่คิดไว้การเคลื่อนไหวของหน่วยกองกำลังพิเศษที่มักจะทำตามรูปแบบ เขายังคงโจมตี.

จุนซังโยกร่างของเขาหลบการโจมตีของมาร์ตินทั้งหมด ความเร็วไม่ช้าไม่เร็ว นี่ต้องขอบคุณสายตาที่ดีขึ้นของเขา

คว้าง!

แรงเตะที่รุนแรงโจมตีเข้าไปที่หน้าอกของมาร์ติน ความแข็งแกร่งของขาของเขาแข็งแกร่งเป็น3เท่าของแขน ถ้าไม่ได้อุกปกรณ์ของเขาช่วยไว้มาร์ตินจะตายจากกระดูกหักเป็นเสี่ยง.

แค่ก แค่ก!

มาร์ตินจับอกและคุกเข่า ผลกระทบรุนแรงมากจนต้องจับไปที่ปอดของเขาและไม่สามารถหยุดไอได้ น้ำลายของเขากำลังไหลออกจากปาก.

“ปรับแต่งร่างกาย?”

“อะไร?”

สมิธพูดด้วยความมั่นใจ ถ้าเป็นเวอร์ชั่นเสมือนไม่ว่าอย่างไร มันก็ต้องปรับแต่งร่างกายเพื่อสู้กับมิวแทนเป็นอันดับต้นๆ.

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีรายการนี้ในระดับEแสดงว่าจุนซังต้องมีร้านค้าในระดับที่สูง?

“ถ้ามันเป็นจริง อย่างนั้นก็หมายความว่ากระเป๋ามิติและการปรับแต่งร่างกายจะอยู่เหนือกว่าอุปกรณ์ระดับE...คุณมีแต้มเท่าไร?เป็นไปได้มากทีเดียว?”

กลุ่มไลฟ์เตอร์ให้ความเห็น เขาเพิ่งต่อสู้ด้วยมือเปล่าของเขาและได้ทิ้งความประทับใจที่ยิ่งใหญ่ เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน10คน.

จุนซังเข้ามาใกล้คาลไลล์ที่มองอย่างไม่เต็มใจมากขึ้น ลอยด์ปิดกั้นเขาแต่ไม่นานเขาก็ล้มลงไปเหมือนกับเฮนรี่และมาร์ติน

“คุมเชิงผมแล้วไง เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ไอ้โง่”

“นั่น นั่น! โปรดเงียบจนกว่าเขาจะพูด.”

จินฮยอกชี้หน้าไม้ไปที่หัวเข่าของลอยด์ มันเป็นกึ่งอัตโนมัติ ในระยะนี้มมันก็ไม่ต่างจากSMG

“อย่าเข้ามาใกล้.”

“ทำไมผมต้องทำตามคำสั่งคุณ? แสดงความมั่นใจที่คุณเคยมี.”

“กล้าดียังไง!”

คาลไลล์เอาปืนออกจากเอว มันใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที แต่จุนซังก็เร็วมาก

ดาบที่ถูกชักออกหยุดอยู่ที่หน้าของคาลไลล์ ถ้าเขาไม่สามารถควบคุมความแรงของมันได้มันจะเข้าไปอยู่ในหัวของเขา.

คาลไลล์ล้มลงกับพื้น ใบหน้าของเขาน่าสงสารมาก.

มันเป็นช่วงเวลาที่เปลี่ยนจากความเย้ายวนเป็นความกลัว สุดท้ายเขาก็เป็นเพียงคนโง่ที่ยังไม่โต จุนซังคิดว่าจมูกของเขาคงจะย่นขึ้นไปอีก.

“ไอ้ตูดโง่ ไปได้แล้ว.”

กี๊ ก๊๊!

เขาน่าสงสารมากจนจุนซังต้องด่าเขาเพื่อให้เข้าไปในป่า จินฮยอกเดินเข้าไปใกล้คาลไลล์และทำหน้าที่พาเขาเดินตามมาอย่างถูกต้อง

ไลฟ์เตอร์ที่มองทั้งสองคนหัวเราะ จุนซังดูน่าประทับใจ แต่คาลไลล์เหมือนคนบ้า

จบบทที่ Volume 1 / Chapter 20

คัดลอกลิงก์แล้ว