บทที่ 160 การฝึกระหว่างเดินทาง (อ่านฟรี)

บทที่ 160 การฝึกระหว่างเดินทาง

อัศวินที่ดูแลห้องโถงลงโทษ ครั้งหนึ่งเคยเป็นทหารภายใต้เคานต์

พวกเขาทั้งหมดเป็นคนหัวแข็งและกล้าหาญ

เมื่อพวกเขารู้ว่าโนอาห์วางแผนที่จะฆ่ารอยโดยไม่มีเหตุผล พวกเขาก็รู้สึกรังเกียจอย่างมาก

แต่ความขยะแขยงของพวกเขากลับกลายเป็นความโกรธต่อโนอาห์ เมื่อข้อเท็จจริงที่ว่ารอยถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมการต่อสู้แห่งเกียรติยศเพราะสาวใช้และเพื่อนของเขาถูกคุกคามอย่างเปิดเผย

นั่นเป็นการเล่นสกปรกอย่างมาก เป็นสิ่งที่ผู้สูงศักดิ์โดยเฉพาะนักเวทย์ไม่ควรทำ

การกำหนดเป้าหมายมาที่ครอบครัวของใครบางคนถือเป็นเรื่องต้องห้าม นอกจากนี้ยังเป็นการกระทำที่น่าอับอายที่สุดในหมู่อัศวินและทหาร มันถูกเรียกว่า "การกระทำที่ต่ำทรามดังปีศาจ"

พวกเขาต้องการที่จะตบสั่งสอนโนอาห์ที่นั่นจริงๆ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถฆ่าหรือทำร้ายเขาได้เพราะเขาเป็นบอลด์วินและเป็นลูกชายของท่านลอร์ดของพวกเขา

ดังนั้นพวกเขาจึงให้โนอาห์ค์อยู่ในสถานที่ซึ่งเขาจะได้สัมผัสกับชีวิตของนักโทษอย่างแท้จริง

การลงโทษของโนอาห์คือการกักขังอยู่ในห้องเล็กๆ ที่อับชื้น กินอาหารของนักโทษ และทบทวนการกระทำของเขาเป็นเวลาหกเดือน

โนอาห์ไม่เคยกินอะไรนอกจากอาหารหรูหราที่แสนอร่อย แต่ตอนนี้เขาต้องกินขนมปังที่แข็งราวกับหิน และเขาสงสัยว่ามีคนถ่มน้ำลายใส่ซุปของเขาด้วย

“ทันทีที่ท่านแม่ได้ยินเรื่องนี้ เธอจะต้อกลับไปที่มณฑลอย่างรวดเร็ว และข้าจะเป็นอิสระจากขุมนรกนี่!” โนอาห์โยนถาดอาหารสีขุ่นทิ้งไป

เมื่อคิดว่าเขาจะเป็นอิสระในอีกไม่กี่วัน ดวงตาของโนอาห์ก็สว่างขึ้น จากนั้นมันก็หรี่ลงเป็นรอยกรีดบางๆ

เขากำลังวางแผนร้ายเพื่อจัดการกับใครบางคน

………………….

บาดัลฟ์มองดูเวลา

อีกสามชั่วโมงคู่หมั้นของอาเธอร์จะมาถึงหน้าประตูบ้านของเขาพร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆ ของอาคลีส

บาดัลฟ์ต้องการเป็นเจ้าภาพเลี้ยงครอบครัวของพวกเขา แต่ยกเว้นรอยและแอร์โล่ทุกคนไม่ได้อยู่ในเทศมณฑลและออกไปเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกหรือไม่ก็ไม่สามารถเข้าร่วมได้

ยกตัวอย่างเช่นโนอาห์ เขาไม่สามารถเข้าร่วมได้เพราะเขาถูกลงโทษขังเดี่ยวในคุกอยู่

ในขณะเดียวกัน อาเธอร์ก็สนุกสนานกับการตอบโต้กับความตายและไล่ตามคนทรยศในดินแดนที่ไม่มีใครค้นพบ ซึ่งอยู่นอกเขตแดนของจักรวรรดิ

เคานต์ไม่รู้ว่าแอร์โล่และรอยหนีออกจากคฤหาสน์ทางประตูหลังพร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆ อีกหลายคน

"ท่านมีปัญหาอะไรกับอาคลีสหรือไม่" รอยถามขณะที่เขาเดินตามแอร์โล่ไปตามถนน

แอร์โล่พยักหน้า “พวกเขารังเกียจข้า หาว่าเราเป็นพวกผิดปกติ ข้าไม่ใช่คนหน้าซื่อใจคด ข้าจะไม่ปฏิเสธเรื่องนั้น เราเป็นคนชั่วที่มือเปื้อนเลือด แต่พวกเขามันชั่วช้ายิ่งกว่าปีศาจร้ายเสียอีก เพื่อตรวจสอบความแข็งแกร่งและลักษณะของมนุษย์พวกเขาปฏิบัติต่อมนุษย์เหมือนหนูทดลอง การวางยาพิษต่อทาส เพื่อฆ่าหรือควบคุมพวกเขา ยิ่งกว่านั้นพวกเขายังปฏิบัติต่อสมาชิกในครอบครัวของตัวเองเหมือนทาส ครอบครัวหลักของอาคลีสเต็มไปด้วยเรื่องเน่าเฟะ เหตุผลที่พวกเขาแข็งแกร่งมากก็เพราะพวกเขาได้กดขี่ ครอบครัวสาขาทั้งหมดของพวกเขาและกุมชีวิตของพวกเขาไว้ในมือ ถ้าครอบครัวสาขาปฏิเสธที่จะทำงานให้พวกเขาหรือขัดคำสั่งครอบครัวหลัก พวกเขาจะถูกฆ่าแม้แต่เด็กๆ ก็ไม่ไว้ชีวิต ข้าไม่ต้องการให้อาเธอร์แต่งงานกับลูกสาวของอาคลีสอย่างแน่นอน ข้าไม่ต้องการให้บอลด์วินของเรา เกี่ยวเนื่องกับพวกเขาในทางใดทางหนึ่ง”

แอร์โล่ไม่ต้องการพบกับลูกสาวของอาคลีส นั่นเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งว่าทำไมเขาถึงต้องการออกจากมณฑลอย่างเร่งรีบเช่นนี้

“จะเป็นอย่างไรถ้าเบอร์นิชไม่เหมือนครอบครัวของเธอและรักอาเธอร์อย่างแท้จริง” รอยถาม

ลูกไม่ควรถูกตำหนิ ถ้ามันเป็นบาปของพ่อแม่

ถ้าเธอไม่ได้ทำร้ายใคร แอร์โล่ก็ไม่ได้มีอคติต่อเธอเหมือนที่เคานต์มีต่อรอยไม่ใช่หรือ

แอร์โล่ตอบว่า "ถึงอย่างนั้น เธอก็ต้องตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดของเธอกับอาคลีสก่อน แล้วข้าจะยอมรับว่าเธอเป็นลูกสะใภ้ของบอลด์วินจริงๆ"

ทันใดนั้น ชายรูปร่างผอมบางมีหนวดสีขาวซึ่งสวมชุดสีดำก็เข้ามาหาพวกเขา และเอามือที่สวมถุงมือสีขาววางไว้บนหน้าอก เขาโค้งคำนับให้แอร์โล่เล็กน้อย

“ท่านลอร์ด รถที่ท่านขอได้เตรียมไว้แล้ว ห่างออกไป 37 เมตร จอดอยู่ข้างทางออกบนถนนสายที่สาม”

“ขอบใจมาก จามุน!”

แอร์โล่ตบไหล่ของชายคนนั้นก่อนจะรีบวิ่งผ่านเขาไป

"ด้วยความยินดีขอรับ"

การได้ช่วย แอร์นาร์ด เลร์กลาซ ออร์แลนโด้ บอลด์วิน เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา

รอยและคนอื่นๆ วิ่งไล่ตามเขาไป

ในไม่ช้า พวกเขาก็ได้เห็นรถม้าที่ดูสง่างามและเข้มแข็ง หลังจากที่เข้าไปในรถม้าๆก็ขับเคลื่อนไปด้วยม้าหางไม้ที่ว่ากันว่าเร็วกว่าม้าศึกเป็นอย่างมาก

รถม้าไม่ได้หยุดที่จุดตรวจ

ยามที่ประตูไม่มีความกล้าที่จะหยุดลอร์ดแอร์โล่เพื่อตรวจสอบเขา

พวกเขาเปิดทางให้เขา

รถม้าเคลื่อนตัวออกจากมณฑล ทิ้งมณฑลไว้ข้างหลังหลายกิโลเมตรภายในไม่กี่นาที

『ติ้ง! คุณได้รับข้อมูลมานา หนังสือความรู้ทำมือของนินัมจากระบบแล้ว!

หนังสือปรากฏขึ้นในมือของรอยจากอากาศเบาบาง เขาอยู่ในรถม้าที่รายล้อมไปด้วยเพื่อน ผู้ติดตาม และครอบครัวของเขา แต่พวกเขาไม่ได้รู้สึกงุนงงหรือสงสัย เพราะพวกเขาคิดว่าเขาอาจนำมันออกมาจากแหวนเก็บของหรืออะไรสักอย่างที่คล้ายกัน

รอยเปิดอ่านมัน

ทันใดนั้น การแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในใจของเขา

『จะต้องใช้ 10 SP เพื่อเรียนรู้มัน』

'คะแนนทักษะของข้าอยู่ที่ 0 ข้าคงไม่สามารถเรียนรู้มันได้ทันที แต่ข้าสามารถพยายามทำความเข้าใจด้วยตนเองได้' รอยเปิดหนังสือ

มันไม่เป็นที่สังเกตุหรือน่าสนใจอะไรเพราะมีปกเก่าแก่สีทึบๆ

แอร์โล่สงสัยว่าหนังสือสีดำเล่มนี้มันเกี่ยวกับอะไร จึงถามว่า "เจ้ากำลังอ่านอะไรอยู่"

รอยเงยหน้าขึ้นและตอบว่า "หนังสือเกี่ยวกับเวทมนตร์"

“เอาเรื่องน่าเบื่อแบบนั้นทิ้งไปซะ” แอร์โล่ยกมือขึ้น ม้าหยุดเคลื่อนไหว พวกเขามีความสัมพันธ์ทางจิตใจกับเขาเนื่องจากพลังของหินรูนที่ติดตั้งกับรถม้า เขาไม่จำเป็นต้องเฆี่ยนพวกมันเพื่อทำให้มันเคลื่อนไหว ในทำนองเดียวกัน แค่คิดก็เพียงพอที่จะทำให้พวกมันหยุดวิ่ง

"ทะ ทำไมหรอ?" รอยตกใจกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันในอารมณ์ของเขา

แอร์โล่ดูน่ากลัวในขณะที่ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม

“ได้เวลาแล้ว” แอร์โล่พูดขณะเปิดประตูรถม้า

“… ท่านหมายความว่าท่านจะสอนเทคนิคทลายขีดจำกัดให้ข้าตอนนี้อย่างงั้นหรือ?”

“ใช่ ข้าจะสอนเทคนิคทลายขีดจำกัดให้เจ้าตอนนี้!”

รอยและแอร์โล่ก้าวออกจากรถม้า มีสายตาที่อยากรู้อยากเห็นมองติดตามไปด้านหลัง

พวกเขาหยุดหลังจากก้าวออกจากรถม้าไปยี่สิบเมตร