บทที่ 154 ข้อจำกัดของหมอกรัตติกาล (อ่านฟรี)

บทที่ 154 ข้อจำกัดของหมอกรัตติกาล

รอยนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะกลมเหมือนคนป่วย

เขาถูกห้อมล้อมไปด้วยผู้คนมากมาย

เดไลลาห์ยังคงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง พิงผนังและจ้องมองไปที่ดวงจันทร์

ความคิดอันน่าหวาดกลัวที่รบกวนเธอเมื่อเธอเห็นรอยอยู่ในอาการโคม่าหายไปทันทีที่เขาตื่นขึ้นและได้รับรู้ว่าเขาแข็งแรงดี

เขาแค่ต้องกินยาที่แอร์โล่สั่งและกำลังจะมาถึงในไม่ช้า และเขาจะสบายดีทันดี

ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาเธอ

'ข้าจะไม่หงุดหงิดใส่เขาแบบนี้ถ้าข้าไม่จริงจังกับเขา ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าข้าให้ใครซักคนมาเป็นลอร์ดของข้าจริงๆ แถมข้ามีความสุขที่ได้เป็นสาวใช้และดาบที่ซ่อนอยู่ของเขา เหลือเชื่อ!'

ในทางกลับกัน อมีเลียกำลังเก็บของเตรียมสัมภาระให้เกือบทุกคนในห้อง

"ข้าจะต้องรีบจัดให้เสร็จเร็ว ๆ" เธอคิดขณะที่เธอโบกมือปาดเหงื่อบนใบหน้า

หากมีใครเห็นนักเวทย์เช่นเธอมาทำงานอันต่ำต้อยเช่นนี้ พวกเขาจะรู้สึกมึนงงและสาปแช่งเจ้านายของเธอที่ทำให้เธอเสียเวลาอันมีค่าที่ควรจะนำใช้ไปกับการฝึกฝนทักษะเวทมนตร์ของเธอ

"ท่านต้องการบอกอะไรข้า" รอยถามแอร์โล่

“ขณะที่เห็นเจ้าต่อสู้กับโนอาห์ ข้ารู้ว่าเจ้าแตกต่างจากผู้คุมวิญญาณคนอื่นๆ ความสงสัยของข้าได้รับการยืนยันหลังจากได้ยินเจ้าพูดว่าเจ้าไม่รู้ว่ามันกำลังกลืนกินเจ้า เจ้ามีลักษณะที่ไม่เหมือนผู้คุมวิญญาณในไม่ใช่แค่หนึ่งอย่าง แต่มีถึง 3 อย่าง” แอร์โล่วินิจฉัยรอย

“เอ่อ อย่างไหนบ้างล่ะ” รอยขมวดคิ้วด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“เอาล่ะ มาดูกัน ข้าจะเริ่มด้วยแง่มุมที่น่าสนใจน้อยที่สุดในตัวเจ้า การที่เจ้าไม่รู้ว่าตัวเองหิวโหยและเหนื่อยแค่ไหนจนเจ้าแทบเกือบตาย ข้าเชื่อว่าเจ้าสูญเสียความสามารถในการรับรู้ความหิวและความอ่อนล้าอย่างถาวร หรือเจ้าสูญเสียมันไปในเวลาที่ใช้ความสามารถของเจ้า ลองคิดดูสิ เจ้าจะไม่รู้สึกหิวโหยได้อย่างไรในเมื่อร่างกายของเจ้าต้องการอาหารอย่างมาก และสมองของเจ้ากำลังหยุดการทำงานของอวัยวะเพื่อสำรองพลังงานไว้ให้กับอวัยวะสำคัญของเจ้าเพื่อให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไป?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเขา รอยก็ตระหนักได้ทันที และดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นด้วยแสงแห่งความคิด

“ไม่แปลกใจเลยที่ข้าไม่รู้สึกว่าอยากจะกินอะไรในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา นี่คือสาเหตุ!”

"นั่นเป็นเพียงหนึ่งในหลาย ๆ ด้านที่ไม่เหมือนใครสำหรับเจ้าเท่านั้น"

เนื่องจากเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตและความตายของเขารอยจึงตั้งใจฟังแอร์โล่

“แล้วอย่างอื่นๆ ล่ะ?”

"ผู้คุมวิญญาณไม่สามารถเปิดใช้งานความสามารถของเขาได้หากเขาไม่มีพลังพอที่จะเปิดใช้งาน อย่างไรก็ตามเจ้าใช้อายุขัยของเจ้าโดยไม่รู้ตัวเพื่อเปิดใช้งานมันเมื่อเจ้าพลังงานหมด นั่นหมายความว่าเจ้าสามารถใช้มันต่อไปได้จนกว่าเจ้าจะหมดลมหายใจสุดท้าย นี้คือจุดที่เจ้าแตกต่างจากผู้คุมวิญญาณอย่างแท้จริง"

แอร์โล่หยุดชั่วขณะเพื่อสรุปสิ่งที่เขากำลังจะพูด

"และอีกอย่างที่เจ้านั้นน่ากลัวกว่าพวกเขาอย่างน่าทึ่ง ก็คือพวกเขามีขีดจำกัดในการใช้ความสามารถว่าใช้ได้นานแค่ไหน แต่เจ้า... ไม่มีขีดจำกัดเช่นนั้น ข้าแนะนำว่าเจ้าอย่าพึ่งพามันมากนัก เจ้าใช้มันให้เหมือนกับเป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของเจ้าจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นอายุขัยของเจ้าจะหมดลงตอนอายุยี่สิบหรือสามสิบ หรืออาจจจะหมดโดยไม่รู้ตัวเหมือนกับที่เกิดขึ้นหลังจากที่เจ้าต่อสู้กับโนอาห์“หลังจากอธิบายเรื่องทั้งหมดให้รอยฟัง สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม และเสียงทุ้มต่ำก็ดังออกมาจากปากของเขา”และครั้งหน้า อาจไม่มีแอร์โล่ที่มาดึงเจ้าออกจากอ้อมกอดแห่งความตายอีกครั้ง"

รอยมองเขาอย่างซาบซึ้งและครุ่นคิด "การช่วยชีวิตข้าในครั้งนี้ของท่านจะไม่สูญเปล่า ข้าจะจำคำพูดของท่านไว้ ข้าจะพยายามลดการใช้ความสามารถนี้ มันจะไม่มีวันออกมาเจอโลกเว้นแต่จะจำเป็นจริงๆ"

รอยคิดว่าความสามารถของเขามีผลด้านเดียวเท่านั้น

และเขาไม่สามารถตรวจสอบมันได้ แสดงว่า

เขาจะเป็นคนแรกที่ได้รับมัน หรือไม่ก็ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับมันในฐานข้อมูลมานา

หรือไม่ก็

ทุกอย่างเกี่ยวกับมันถูกใครบางคนลบออกไป

และมีความเป็นไปได้ประการที่สาม

อาจไม่สามารถตรวจสอบมันด้วยทักษะการรับรู้ระดับ 2 ที่เขามี

รอยไม่รู้ว่าสาเหตุมันมาจากอะไร แต่เขาตัดสินใจว่าจะไม่ใช้ทักษะนี้โดยประมาท

ก่อนหน้านี้เขาใช้มันอย่างไม่เกรงกลัวในการต่อสู้หลายครั้งและเกือบตายเพราะมัน นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะบอกเขาว่าเขาควรเปลี่ยนกลยุทธ์การต่อสู้ของเขากลับไปเป็นแบบเดิม—ใช้เวทมนตร์คาถาและเทคนิคออร่าเพื่อเอาชนะศัตรู

เขาตระหนักถึงอันตรายที่เกิดขึ้นกับเขา และด้วยเหตุนี้เขาจึงไม่เต็มใจที่จะใช้มันหากไม่มีพลังงานที่เพียงพอ

การแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในใจของเขาในชั่วพริบตาต่อมา

『ติ้ง! ข้อมูลใหม่เกี่ยวกับความสามารถของหมอกรัตติกาล ถูกค้นพบในฐานข้อมูลมานา』

『ทำการคัดลอกข้อมูลของมัน』

『ข้อมูลจะถูกโอนให้คุณภายใน 3 วินาที』

สามวินาทีต่อมา คลื่นข้อมูลก็เจาะเข้าไปในจิตใจของรอย

『ติ้ง! ยินดีด้วย คุณได้รับความรู้ใหม่เกี่ยวกับความสามารถในการใช้ชิ้นส่วนวิญญาณหมอกรัตติกาล! 』

『ติ้ง! ยินดีด้วย สถานะใหม่ถูกปลดล็อกแล้ว』

『แถบพลังงานใหม่ถูกเพิ่มในสถานะตัวละครของคุณ』

『แถบพลังงาน: 8 หน่วย』

『ต้องใช้พลังงาน 10 หน่วยในการเปลี่ยนร่างมนุษย์เป็นร่างหมอกและในทางกลับกัน』

『ทุก ๆ วินาทีที่คุณยังคงอยู่ในร่างหมอก พลังงานจะลดลงหนึ่งหน่วย』

『และคุณต้องใช้พลังงาน 50 หน่วยในการสร้างร่างหมอกของคุณใหม่หากถูกพัดจนแตกกระจายออกเป็นส่วนเล็กส่วนน้อย』

『การบาดเจ็บที่เกิดขึ้นเมื่อคุณอยู่ในสถานะกึ่งหมอกจะทำให้คุณบาดเจ็บ แต่อาการบาดเจ็บเหล่านั้นสามารถรักษาให้หายได้』

『เมื่อคุณแปลงร่างเป็นหมอก ความหวาดกลัวต่อการฆ่าผู้อื่นและความกลัวความตายของคุณจะหายไป และคุณจะรู้สึกอารมณ์แปรปรวนไม่คงที่ คุณถูกทำให้เป็นเหมือนใบมีดที่มีไว้เพื่อฟาดฟันและสังหารศัตรู』

『จิตใจและร่างกายของคุณเปลี่ยนไปอยู่ในลักษณะที่ดีที่สุดสำหรับการต่อสู้—ผลจะคงอยู่ระยะหนึ่งหลังการต่อสู้ เราไม่แนะนำให้คุณเข้าใกล้คนที่คุณรักในช่วงเวลานั้น เพราะคุณอาจตวาดใส่พวกเขาหรือทำร้ายพวกเขาโดยไม่ได้ตั้งใจได้』

"ผลข้างเคียงของมันไม่เหมือนกับที่ข้าคิดไว้ มันแย่กว่านั้นมาก แต่มันก็ยังมีประโยชน์กับข้าในการต่อสู้" รอยเริ่มวิตกกับมัน แต่เขาปฏิเสธไม่ได้ว่ามันเป็นพลังที่จะล่อลวงคนอย่างเขาให้ใช้มันครั้งแล้วครั้งเล่า