บทที่ 136 ผลกระทบเชิงลบ (อ่านฟรี)

บทที่ 136 ผลกระทบเชิงลบ

สวิฟ์ทเดธกำลังเผชิญหน้ากับซาเวียร์ และด้านหลังของเธอคือเทรนต์ และเธออยู่ใกล้เขา เทรนต์ถือโอกาสนี้ในการลดกองกำลังของศัตรูลงทีละคน เขากระโจนเข้าหาเธอทันที แต่เธอไม่แม้แต่จะเหลือบมองเขาหรือใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เพราะรู้ว่ามีใครบางคนอยู่ข้างหลังเธอ

"แกร้ง!"

ใบมีดของเทรนต์ที่พุ่งเข้าหาเธอไม่เพียงแต่ถูกหยุดโดยรอยด้วยเสียงของดาบที่กระแทกกันดังก้อง แต่ยังถูกรอยบังคับให้ถอยหลังอีกด้วย

รอยกล่าวว่า "คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า"

รอยเริ่มเกมโดยเขาเป็นผู้ล่าและเทรนต์เป็นเหยื่อของเขา

ในขณะที่พวกเขาแลกเปลี่ยนการเคลื่อนไหว สวิฟ์ทเดธก็ก้าวไปหาซาเวียร์

ซาเวียร์มองเธอแล้วถามว่า "ทำไมเจ้าถึงช่วยเขา"

"เขาเป็นเจ้านายของข้า และข้าก็เป็นลูกจ้างเขา ข้าจะช่วยใครได้อีกถ้าไม่ใช่เขา!" เธอตอบ

“เจ้ากำลังวอนหาเรื่อง” ซาเวียร์ขู่ว่า "ถ้าองค์กรรู้ว่าเจ้ากำลังรับใช้เป้าหมาย ที่ครั้งหนึ่งเจ้าเคยได้รับมอบหมายงานให้ฆ่าเขา และแม้แต่ขัดขวางการตามล่าของสมาชิกระดับเงิน เช่นนั้นพวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อส่งเจ้าลงนรก"

"โอ้." สวิฟ์ทเดธแสดงท่าทางกระวนกระวายอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็ขู่กลับอย่างไร้เดียงสาว่า "แล้วใครจะบอกพวกเขาล่ะ"

มีแต่คนตายเท่านั้นที่เล่าเรื่องไม่ได้

ซาเวียร์จะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าเธอกำลังขู่จะฆ่าเขา?

“ไอ้สารเลว! อย่าลืมว่าข้าเป็นใคร! เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า!” ซาเวียร์ตะโกน น้ำลายไหลออกจากปาก

"มันจะเป็นอย่างนั้นถ้าเจ้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์ แต่ตอนนี้ ฮ่าฮ่า! เจ้าจะเอาชีวิตรอดจากข้าได้นานแค่ไหนในเมื่อสิ่งเดียวที่จะไปหาเจ้าพึ่งได้คืออาวุธรูนราคาถูกในมือของเจ้า!" หลังจากพูดจบ สวิฟ์ทเดธก็พุ่งเข้ามาหาเขาพร้อมกับมีดสั้นในมือของเธอทันที

พวกเขาปะทะกันหลายครั้งในหนึ่งนาที จากนั้นเธอก็เทเลพอร์ตไปข้างหลังเขาแล้วแทงออกอย่างรุนแรง แต่เขาคาดคิดไว้แล้วและหันร่างของเขาไปด้านหลังทันเวลา เบี่ยงเบนอาวุธของเธอ ทำให้เธอเสียการทรงตัวและเซถอยหลัง เมื่อเห็นสิ่งนี้เขารีบกระโดดไปข้างหน้าและพยายามฟันร่างของเธอออกเป็นสองส่วน ดาบของเขากำลังพุ่งเข้ามาหาเธอ ทันใดนั้นเธอก็เทเลพอร์ตอีกครั้งและปรากฏตัวข้างหลังเขา

ฉึก! ฉึก!

ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบโต้ เขาถูกแทงถึงหกครั้ง กระดูกสันหลังของเขาถูกแทงเป็นรู ปอดและหลอดลมก็เช่นกัน

เขาเสียชีวิตอย่างทรมานแสนสาหัส

ร่างของเขาล้มลงนอนกับพื้น เขาตายด้วยดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อราวกับพูดว่า "เจ้าไม่มีคูลดาวน์ความสามารถของเจ้าหรือไง? เจ้าเทเลพอร์ตสองครั้งในสามวินาทีได้อย่างไร"

เธอมองเขาด้วยความรังเกียจและผิดหวัง “หนึ่งเดือนผ่านไปแล้วตั้งแต่ที่เจ้าพยายามจะฆ่าข้า เจ้าจะคาดหวังให้ข้ายังคงเหมือนเดิมได้อย่างไร”

การแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหูของรอย

『ติ้ง! ยินดีด้วย ผู้ใต้บังคับบัญชาของคุณได้สังหารผู้เชี่ยวชาญอาวุธระดับกลาง คุณได้รับ +30 EXP』

“คู่หูของเจ้าตายแล้ว ในฐานะเจ้านายของสวิฟ์ทเดธ มันคงไม่ดีแน่ถ้าข้าไม่ยุติการต่อสู้นี้โดยเร็ว ได้เวลาส่งเจ้าลงนรกแล้ว!” รอยกล่าวว่า

เทรนต์รู้สึกขุ่นเคืองใจ และเขาก็โกรธแค้นอย่างมากเพราะซาเวียร์เป็นเพื่อนสนิทของเขา ดังนั้นเขาจึงยืนนิ่งอยู่กับที่แล้วเรียกดาบขนาดใหญ่สองเล่มออกมา ดาบทั้งสองนั้นแต่ละเล่มยาวเป็น 10 เมตร สิ่งนี้ยังส่งผลให้เขาเหนื่อยล้าจนถึงจุดที่แก้มของเขายุบลงและกรามบนใบหน้าของเขาก็ปูดขึ้นจนมองเห็นได้

“เจ้านั่นแหละที่จะตาย!” เขาไขว่ดาบและสะบัดดาบออกเป็นคลื่นคมสองคลื่นโจมตีไปที่รอยอย่างพร้อมเพียง เขาต้องการฟันรอยออกเป็น 4 ท่อน อย่างไรก็ตามความเป็นจริงนั้นแตกต่างกันเป็นพันเท่า

ร่างกายของรอยเปลี่ยนรูปแบบกลายเป็นละอองหมอกที่ไม่อาจถูกโจมตีทางกายภาพได้ และหมอกเหล่านั้นก็กระจายออกเป็นวงกลมผ่านคลื่นดาบสองสายที่พยายามโจมตีเขาและโอบรอบตัวเทรนต์ทัน

เทรนต์ถูกล้อมรอบด้วยหมอกทั้งสี่ด้าน เขาติดอยู่ในความมืด ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้สึกกังวลและตื่นตระหนก

เขาจับดาบทั้งสองเล่มแน่นและเริ่มเหวี่ยงพวกมันไปรอบๆ โดยหวังว่าจะเปิดทางออกจากหมอกได้

ในขณะที่เขากำลังทำอยู่นั้น ก็มีมือหนึ่งพุ่งออกมาจากหมอกและจับที่หลังคอของเขาด้วยอุ้งมืออันร้ายกาจ เขาพยายามขัดขืนดิ้นรนแต่เขาก็ถูกยกขึ้นเหมือนตุ๊กตาอย่างไร้ความปรานี และรัดคอของเขาอย่างดุร้ายจนได้ยินเสียงกระดูกแตกหักดังออกมา

"ป๊อก!" คอของเขาหัก และร่างกายของเขาก็เดินแกว่งไปมาในมือของรอย

『ติ้ง! ยินดีด้วย คุณได้ฆ่าผู้เชี่ยวชาญอาวุธระดับสูงแล้ว คุณได้รับ +300 EXP! 』

การได้ยินการแจ้งเตือนนี้ช่วยให้เขายืนยันว่าเทรนต์เสียชีวิตแล้ว รอยปล่อยร่างกายของเขาก็ตกลงไปที่พื้นเหมือนตุ๊กตาที่พังทลาย

『ติ้ง! ยินดีด้วยที่ทำเควส 'สังหารนักฆ่า' ได้สำเร็จ!』

『ได้รับแต้มทักษะ +4 』

『ได้รับแต้มสถานะ +4』

『ได้รับเทคนิคก้าวย่างวิญญาณภูตแล้ว』

หมอกควันลอยไปใกล้กับศพและรวบรวมเป็นรอย

"เจ้าวิ่งเข้ามาหาข้า และคิดว่าตัวเองเป็นผู้ล่า แต่ข้าหลอกลวงเจ้ามาฆ่า และตอนนี้ข้ายืนหัวเราะเมื่อเห็นศพของเจ้า นี่คือสิ่งที่เจ้าได้รับจากการตัดสินสถานการณ์ผิดที่มุ่งหมายเอาชีวิตข้า!" รอยหัวเราะเยาะผู้แพ้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาฆ่ามนุษย์ แต่แทนที่จะรู้สึกผิด เขากลับเต็มไปด้วยความสุข

หลังจากเห็นพวกเขาตาย ความบ้าคลั่งในตัวรอยก็ลดลงเล็กน้อย

แต่เขาก็ยังดูเหมือนคนบ้าที่พร้อมจะฆ่าคนอยู่ตลอดเวลา

เมื่อเห็นเขาเช่นนั้น สวิฟ์ทเดธก็กลัวที่จะเข้าใกล้เขาและหยุดอยู่ห่างจากเขาเล็กน้อย

“นายน้อยเป็นอะไรไป เจ้ายังเป็นตัวเองอยู่หรือเปล่า” เธอถาม.

รอยหันไปมองเธอแล้วพูดว่า "ข้าสบายดี เดไลลาห์... ร่างกายนี้และพลังอันน่าทึ่งของมันมาพร้อมกับราคา ชิ้นส่วนวิญญาณแห่งหมอกรัตติกาลได้เปลี่ยนแปลงข้า มันทำให้ข้าควบคุมสติได้น้อยลงและทำให้ข้าบ้าคลั่งและชมชอบการฆ่า ทำให้ข้าไม่ต้องคิดถึงการไว้ชีวิต การให้อภัย หรือประนีประนอมกับศัตรู มีแต่การฆ่าเท่านั้น เห็นไหม เมื่อเห็นพวกเขาข้าเริ่มเสียการควบคุมตัวเอง!”

รอยไม่ใช่คนโง่ เขาเปลี่ยนไปหลังจากผสานเข้ากับชิ้นส่วนวิญญาณ ดังนั้นสิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนั้นจึงอยู่ในความคิดของเขา

เดไลลาห์ขึ้นไปหาเขาอย่างไม่เกรงกลัว “แต่ท่านจะไม่ฆ่าข้าใช่ไหม”

"ทั้งตอนนั้นและจนปัจจุบัน" จู่ๆ รอยก็จับคางเธอและยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขา แล้วกระซิบข้างหูเธอว่า "เพราะ…เจ้ายังมีประโยชน์กับข้ามากกว่าที่จะตาย"

การอยู่ใกล้เขาช่วยให้เธอเห็นการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพในร่างกายของเขา

เดไลลาห์เห็นว่าดวงตาของเขาแปลกไปและจึงพูดว่า "ตาของท่าน...."

รอยปล่อยเธอและถามว่า "พวกมันเป็นอะไร"

เดไลลาห์ยกมือขึ้นแตะใบหน้าของเขาขณะที่ตอบว่า "พวกมันไม่เหมือนเดิม"